Μαμά …φοβάμαι ! Ξόρκι :)

Η χαρτοκουτα του μυαλού (?) μου σήμερα είναι λίγο αχταρμάς Όχι ό,τι ήταν και ποτέ συγυρισμένη ιδιαίτερα Ποιος αδειάζει για  τέτοιες πολυτέλειες… Υπάρχουν όμως στιγμές που πρέπει (μπλιαχ) να το κάνεις .. να λειτουργήσεις βάση σχεδίου ξανα ματα μπλιαχ…

 Οι μαλούμες είναι το ψυχολογικό μας στήριγμα. Θα ξεχάσω τι γλέντια έκανα εγώ με την ψυχή μου στην κοιλιά της?…μάσες, ξάπλες …και κολοτούμπες στο βυθό του φεγγαριού της…διαλογιζόμενη και στοχαζόμενη βαθιά σε τι μπορεί να χρησιμεύουν τα άκρα μου, η μύτη μου, το στόμα μου, τα μάτια μου, οι τρύπες μου αλλά και η άσχετη κάθετη γραμμή στο κάτω μέρος της πλάτης μου… Τι τα ήθελα όλα αυτά εγώ ο εγκέφαλος???? …. Επίσης πως κατάφερνε η καρδιά της να χτυπά τόσο ήρεμα και αργά σε σχέση με αυτή την ταχεία που εγώ είχα για καρδιά …ευτυχώς που είχα το χτύπο της καρδιάς της .. γαλήνη κόντρα στα βασανιστικά καίρια ερωτήματα που είχα ως εγκέφαλος… χμμμ ω ξέφυγα …τι έλεγα? α ναι..μιλούσα στον πληθυντικό….

.Εκείνο λοιπόν που δεν έχουμε καταλάβει είναι πως από τη στιγμή που θα βγούμε από το κορμί της αυτή η μοναδική ψυχολογική στήριξη γίνεται αργά πολύ αργά ψυχολογική υπο.. στήριξη…. με τόσο αργό ρυθμό που δεν μπορείς να καταλάβεις την αλλαγή στο καλαπόδι … Και φτάνει κάποια στιγμή που χοχοχο είσαι εσύ η ψυχολογική υποστήριξη της μαλούμας …

Πάω στο ενικό γιατί το πληθυντικό είναι γενικότητες που πρώτον με εκνευρίζουν και δεύτερον είναι για σπουδαγμένους και όχι θα ξανθιές έστω και θεές…Παιδί χωρισμένων με μικρότερη αδελφή και πατέρα «που είσαι ρε πατέρα» τρεις γυναίκες στο σπίτι… ε… οι δυο πρώτες έγιναν γρήγορα φίλες Μπορώ να πω ότι σε σχετικά μικρή ηλικία ένιωσα το πόσο στήριζα τη μαλουλα ψυχολογικά … Έφυγα από το σπίτι, έφυγα από τα όνειρα της, έφτιαξα δικό μου σπίτι, δικά μου όνειρα …και μετά έφυγα και από τη χώρα από τους ίδιους γεωγραφικούς κοινωνικούς κλπ ρυθμούς…. Θεωρώ ότι δεν έχασα την επαφή …βαυκαλίζομαι ίσως…

Εδώ και καιρό νιώθω πως η μαλουμα μου έγινε μικρό παιδί…. εγκέφαλος.. με τα βασανιστικά ερωτήματα του τύπου …γιατί πρέπει να υποστώ όλους αυτούς τους πόνους του γερασμένου κορμιού, γιατί  να τους επισκευάσω πρόσκαιρα ??? αλλά και με φοβίες…. πολλές πολλές φοβίες από το χαζοκουτι από τα επιστημονικά φακελάκια (αρε Αμαλία) ..δυσπιστία για τους χτύπους της καρδιάς μου ..και και και τόσα άλλα ..Ενα ξέσπασα με αφορμή μια σκιά στον πνεύμονα πιθανός όγκος που την πιέζει με πόνο στην πλάτη … και το πιο δύσκολο … πως πείθεις μια μαλούμα πως δεν είναι μόνη όταν μια ζωή ήταν μόνη …πως να την πεισω πως ναι μεν δεν υπάρχει διαφυγή από τον πόνο υπάρχει όμως ποιοτικός πόνος (ούτε και εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτό που λέω) ουφ… πως την πείσω πως είμαι κοντά της όταν είμαι τόσα χιλιόμετρα μακρυά …???

Αρχή… μιας αργής διαδρομής που είναι σίγουρο πως οδηγεί στο φυσιολογικό …και το ερώτημα είναι …πως την καθοδηγώ…μέχρι που …και σε πιο σημείο παραδίδω την ψυχή της σε αυτό που θέλει (τι θέλει ?????) και όχι σε αυτό που εγωιστικά πρέπει (τι πρέπει????) ποιο είναι το καλό της ???

Θέμα σε εξέλιξη που σήμερα με οδήγησε στην πρώτη μας σύγκρουση …ουφ

Αργά το βράδυ, τώρα που το σκέφτομαι γυρίζοντας για λίγο πίσω εκεί στο βυθό του ολοστρόγγυλου φεγγαριού της…φαντάζομαι πως το πρώτο που είναι επιτακτική ανάγκη να νιώσει (ούτε «πρέπει» ούτε «θέλω» )  είναι τους ήρεμους χτύπους της καρδιάς μου …κάτι σα διακοπές από ότι βασανιστικό την πιέζει …βαθιά ανάσα …έχουμε χρόνο … άρα πάμε στην αρχή, στη μόνη αξία που λέει «μαλουμα είμαι εδώ ήρεμη»…  …σε λίγες μέρες θα ξέρω ή θα έθρω ή θα έρθεις για να κάνουμε …χτυποκαρδιες … ουφ…

Ξόρκι

Μαμά ..φοβάμαι….

όπως φοβόσουν 

το πρώτο που μου έμαθες 

στο βυθό του φεγγαριού σου

πως

ο φόβος είναι επιλογή

ο κίνδυνος φυσική ύπαρξη

ακίνδυνη όταν δεν φοβάσαι

μη φοβάσαι είμαι εδώ

24 σκέψεις σχετικά με το “Μαμά …φοβάμαι ! Ξόρκι :)

  1. ναι αχταρμάς …και ξέρεις… κρατάμε τους άλλους όσο πιο μακριά
    γίνεται από τον αχταρμά μας γιατί … καταλαβαίνεις !!!

    Καλό απόγευμα Πηλιόλγα μου 🙂

    Μου αρέσει!

  2. Oι γονείς και τα παιδιά. Η μάνα με την κόρη. Τα έχω σπουδάσει…

    Η γνώμη μου είναι πως η αλήθεια είναι διαφορετική από εκείνη που
    μας έμαθαν. Πιστεύω πως τα παιδιά αγαπούν περισσότερο τους γονείς
    απ’ ό,τι οι γονείς τα παιδιά. Ναι..ναι..το ξέρω. Τώρα θα πέσει η
    πρώτη πέτρα, ακούγεται πολύ αιρετικό αυτό, μη κανονικό, χαλάει τη
    σειρά και την τάξη. Και όμως αν το σκεφτούμε λιγάκι θα δούμε πως οι
    γονείς πριν γεννήσουν τα παιδιά τους έχουν μια μικρή ή μεγάλη
    πορεία ζωής, έχουν αγαπήσει άλλους ανθρώπους, έχουν μνήμες τόσων
    πραγμάτων, έχουν μάθει να ζουν χωρίς τα παιδιά τους δηλαδή έχουν
    παρελθόν χωρίς αυτά. Το αντίθετο συμβαίνει με τα παιδιά. Οι γονείς
    τους είναι ο κόσμος τους όλος. Και αυτό τον κόσμο τον λατρεύουν,
    τον διεκδικούν. Άν κάτι δεν πάει καλά στην πορεία και σταθεί αφορμή
    να χαλάσει η αρμονία, θα στριμωχτεί σε μια άκρη του μυαλού
    αφήνοντας ανεπηρέαστη την καρδιά τους. Πάντα αγαπούν βαθιά, απόλυτα
    έως του σημείου ν’ αυτοκαταστρέφονται όταν δεν βρίσκουν την γονεϊκή
    ανταπόκριση στο βαθμό που την λαχταρούν.

    Καλή δύναμη Μάνια σ’ ό,τι ακολουθήσει. Είναι φανερό πόσο την αγαπάς
    και πόσο αδύναμη νιώθεις μπροστά σ’ αυτή την αγάπη. Τα έχω
    περάσει…

    Μου αρέσει!

  3. ΤΩΡΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ Γ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΑ.
    ΕΝΤΑΞΕΙ, Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΤΡΕΜΩ ΔΙΠΛΑ ΜΗ ΠΑΘΟΥΝ
    ΤΙΠΟΤΑ. ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΩ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΑ ΕΓΩ
    ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΡΩΤΗ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ.

    Μου αρέσει!

  4. Θέμα σε εξέλιξη για μένα Μαγία μου..

    Αμφίδρομη αγάπη το σίγουρο είναι πως με έφερε για να την οδηγήσω
    εκεί που ήταν πριν την φέρουν … Ακόμη δεν έχω νιώσει αδύναμη
    μάλλον γιατί μια ζωή η δύναμή μου είναι ο συναισθηματικός μου
    κόσμος (πως λέμε λογικέψου παιδί μου χαχαχα) αλλά και γιατί …δεν
    είμαι μανούλα εγώ ..

    Γύρω μου το έχουν περάσει πολλοί εγώ όχι ακόμη …Καλή δυναμη
    λοιπόν και στις τρεις μας !!!!!

    Σε ευχαριστώ για την σκέψη σου γιατί με νευριάζει που ενώ θεωρείτε
    δεδομένη και ανιδιοτελής η αγάπη της μάνας για το σπλάχνο της …το
    σπλάχνο πρέπει συνέχεια να παλεύει για να αποδείξει την έτσι και
    αλλιώς δεδομένη και ανιδιοτελής αγάπη της μαλουλας του …

    θέμα σε εξέλιξη και το μόνο που θέλω είναι να είναι ευτυχισμένη με
    την όποια επιλογή της 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Ναι, το σχόλιο της Μαρίας Γ. έχει σπάνιο μέλι 🙂 Εγω δεν συμφωνώ
    απόλυτα με αυτό που λες … δεν μπορεί να τους αγαπάς τόσο και να
    θέλεις να τους χαρίσεις την μεγαλύτερη πίκρα της ζωής πεθαίνοντας
    πρώτη … Σκοπός της αγάπης σου είναι να τους παραδώσεις!!!!

    Έτσι και αλλιώς όμως είναι τόσο προσωπική και διαφορετική η κάθε
    σχέση …σίγουρα δεν έχει κανένα κλισε…

    καληνύχτα Ελένη μας 🙂

    Μου αρέσει!

  6. Εξομολόγηση όμορφη, γεμάτη ανθρωπιά, γεμάτη αλήθεια, εξομολόγηση
    που ξεχειλίζει από αισθήματα. Μερικά από αυτά ανάμικτα με λίγο οργή
    και θυμό που αμέσως γίνεται μια μεγάλη αγκαλιά στο φεγγάρι της
    Μανούλας….

    Είναι δυσκολο όλο αυτό, πόσο μάλλον όταν υπάρχει η απόσταση.

    Όμως είναι δεδομένη η ψυχική ταύτιση, το κοινό τραγούδι μέσα στην
    αγκαλιά της Μανούλας…
    Καλό βράδυ Μάνια

    Μου αρέσει!

  7. Μη φοβασαι ειμαι εδω… ναι, ακριβως αυτο… δεν εχω καταλαβει
    ακομα αν το λεμε για να το ακουσει, ή για να το ακουσουμε εμεις…
    Δεν ξερω αν την προετοιμασια για το φυσιολογικο τη χρειαζονται οι
    μαλουμες μας ή εμεις… και δεν εχω και καμμια ευκαιρια να το μαθω
    πια.. αλλα αυτο που σιγουρα ξερω, ειναι πως τα μονα χιλιομετρα που
    χωριζουνε τους ανθρωπους, ειναι αυτα που εχουνε μεσα τους… κι εσυ
    με τη μαλουμα σου ξερω πως εισαστε διπλανα κατωφλια….

    Μου αρέσει!

  8. Ναι …και εγώ το πιστεύω ότι θα βρεθεί τρόπος Λιάνα μου,
    περισσότερο για να την πείσω αν πάει στον πνευμονολόγο …να ξέρει
    και να αποφασίσει. Σεβασμός στην απόφασή της … 🙂

    Μου αρέσει!

  9. Συνηθίζω Γιαννη μου να κάνω δικά μου απλές λέξεις, απλά
    νοήματα… για να μην χάνομαι και να μην χάνω του ανθρώπους που
    αγαπώ… Δεν είναι πολύς καιρός που κράτησα τη φράση, να το
    συζητήσουμε να μου πεις αν είσαι έτοιμη να στηρίξεις την απόφαση
    σου …κάπως έτσι…

    Είναι θέμα σε εξέλιξη Γιάννη μου με έντονο συναίσθημα …
    ωωω ναι η χαρτόκουτα είναι θεική …περιέχει μόνο αλήθειες 🙂 🙂
    🙂 🙂 🙂
    Καληνύχτα Διδάσκαλε 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως όταν το λέω εγώ η ξανθιά το λέω
    και για να ξεπεράσω τις δυνάμεις μου αλλά και για να καταλάβει ο
    άλλος που είμαι διατεθειμένη να τις ξεπεράσω ακόμη και αν εκείνος
    δεν έχει καθόλου δύναμη ..

    Ρε Βιβή δεν πάει παρακάκω. Δεν πάει λέει μόνη της στον πνευμονολόγο
    …δεν θέλει να τον ακούει να της μιλάει και να την πιλατεύει. …α
    ναι και το ηγετικό…δεν μπορεί να παει με την αδελφή μου, γιατί
    έχει λέει υποχρεώσεις οι αδελφή μου παιδιά και άντρα… Θέλει να
    έρθει εδώ…και εγω λέω…πως είδη της έχει πει η παθολόγος τι έχει
    …και της ζητά να παει σε πνευμονολόγο …και η Πόπιτσα μας δεν
    πάει… και αυτό που καταλαβαίνω είναι πως δεν πάει γιατί θέλει να
    πάει διακοπές πρώτα …και αυτό είναι η πρώτη της ανάγκη 🙂 🙂
    Κάθε Ποπίτσα είναι διαφορετική …μπορεί να μην ξέρεις με το
    μυαλό αλλά με την καρδιά ξέρεις πάντα !!!

    Αντε τα έγραψα εδώ όλα!!! Ηταν Αρλεκιν η χαρτοκουτα τώρα θα γίνει
    …κοινωνικό δράμα …τσ τσ τσ…

    Κορίτσια του μαύρου δαχτυλιδιού ..σειρά μου …. !!!!

    Μου αρέσει!

  11. Καλημέρα Μάνια. Τα λες και της τα λες πολύ καλά. Όλα είναι μέσα
    στη ζωή. Και ο πόνος (και ο σωματικός) αλλά και οι τρόποι να τον
    ξεπερνάς (φάρμακα, γιατροί κ.λ.π.). Δεν υπάρχει λόγος να φοβάται.
    Άλλωστε η ζωή, για κάποιο λόγο υπάρχει και αργά ή γρήγορα θα τον
    μάθουμε. Θεωρώ πως οι ήρεμοι χτύποι της καρδιάς είναι πάντα ένα
    μεγάλο βάλσαμο, από και προς τα πάνω στη σειρά των προγόνων –
    απογόνων..:-)

    Μου αρέσει!

  12. Θέμα σε εξέλιξη και ψάχνω να δω τι φοβάται… αν φοβάται…
    Γιατί πολύ φοβάμαι πως δεν είναι φόβος … άρνηση είναι μάλλον
    υπερφόρτιση από πολλά δεδομένα, και το αίσθημα πως είναι μόνη, η
    ζωή παίζει με αυτό το μόνος μόνη μοναδική μονή αξία… χμμμ …
    όπως και να έχει το βάλσαμο ένα … μπορώ να είμαι δυνατή και για
    τις δύο μας 🙂
    Μου αρέσει όταν έρχεσαι … reader… έχεις ήρεμους χτύπους
    καρδιάς …

    Καλημέρα εκεί 🙂

    Μου αρέσει!

  13. ΝΑ ΜΑΙ ΠΑΛΙ……………. ΝΑΙ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ
    ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ
    ΜΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ. ΟΣΟ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΧΘΕΣ, ΝΑΙ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ
    ΠΙΚΡΑΝΩ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ ΗΣΥΧΟΙ. ΕΠΕΙΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ
    ΕΛΕΝΗ, ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΟ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΝ ΦΥΓΟΥΝ ΠΡΩΤΟΙ;;;;;;; ΣΟΥ
    ΕΙΠΑ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ. ΟΥΟΥΟΥΦ ΤΙ ΓΡΑΦΩ Η
    ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΡΩΙ-ΠΡΩΙ;;;;;;;; ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ Η ΜΕΛΑΓΧΡΟΙΝΗ
    ΘΕΑ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΣΟΥ……..

    °R.ν

    Μου αρέσει!

  14. Μανα ειναι μονο μια…. ειναι ο μονος ανθρωπος που μπορει να σε
    καταλαβει… τι σκεφτεσαι… τι νιωθεις απο χιλιομετρα μακρυα…
    τρεμουμε στην ιδεα οτι θα τους χασουμε…. συγκινηθηκα με τα λογια
    που ηρθαν κατευθειαν απο την ψυχης… Ευχομαι να πανε ολα
    καλα….

    Μου αρέσει!

  15. Στα τόσα χρόνια που βρίσκομαι σε αυτή τη μικρή γειτονιά του παθ
    έχω διαβάσει πολλές μικρές ή μεγάλες καταθέσεις ψυχής με αυτό το
    θέμα. Είναι ένα φυσικό επακόλουθο. Τόσο από δω όσο και από το ευρύ
    η πολύ στενό μου (έχω χάσει τον πεθερό και την πεθερά μου)
    κοινωνικό μου περιβάλλον εχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που έζησαν
    τέτοια δύσκολη απώλεια.
    Νιώθω πολύ τυχερή που ακόμα έχω μαλούμα και βαθειά μέσα μου
    πιστεύω ότι μπορεί να έχουμε μπει σε αυτό το δυσκολο ταξίδι αλλά
    ακόμη έχουμε πολλά χρόνια μπροστά μας, καθότι έχουμε να κάνουμε με
    την μαλούμα της θεάς χαχαχαχαχα

    Απλώς κατέθεσα κάποιες ανασφάλειες μου κυρίως λόγο της
    χιλιομετρικής απόστασης και του γεγονότος ότι της λείπω και μου
    λείπει σε ένα αγώνα να μην χάσουμε την στενή μας μοναδική επαφή .

    Σε ευχαριστώ Βιργινία μου η παρουσία σου είναι ζεστή και ανθρώπινη
    🙂

    Μου αρέσει!

  16. Η αληθεια είναι πως η περίπτωση σου είναι ιδιαίτερα δύσκολη
    Ελένη και όσο και να σου πω ότι σε καταλαβαίνω δεν μπορώ να μπω στη
    θέση σου.

    Σίγουρα τέτοιες σκέψεις ή και καταστάσεις μας γεμίζουν ανασφάλεια
    άλλους λίγο και άλλους πολύ περισσότερο. Καλό είναι ορισμένες φορές
    να τις βγάζουμε αυτές τις ανασφάλειες για να νιώθουμε πως δεν
    είμαστε μόνοι, αν και στο τέλος όταν «κλείνουν οι πόρτες» όλοι
    μόνοι μας μένουμε. χμμμ πάντα όμως υπάρχει κάποιος που ακόμη και αν
    δεν το ξέρουμε μας σκέφτεται και μας στέλνει την αγάπη του. Καλό
    λοιπόν είναι να καταθέτουμε τις ανασφάλειες μας αλλά είναι πολύ
    σημαντικό να μην τις προδιαγράψουμε στο αποτέλεσμά τους. Ας ζούμε
    και ας απολαμβάνουμε αυτό που έχουμε σήμερα με την πεποίθηση ότι
    έχουμε την ψυχική δύναμη να αντέξουμε και να ξεπεράσουμε όλες τις
    δυσκολίες που μπορεί να μας βρουν!

    ναι…η ζωή σου σίγουρα θα αλλάξει ..όμως κάνεις δεν μπορεί να
    προδιαγράψει ότι θα είναι χειρότερη …διαφορετική ναι αλλά
    χειρότερη κανείς δεν το ξέρει…

    Σε φιλώ Ελένη μας και σε ευχαριστώ για την μικρή κατάθεση ψυχής
    σου, με τιμά 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Σε καλωσορίζω στο «χαρτόκουτα του μυαλού μου» outlet !!! 🙂
    Το ιδιαίτερο με αυτή την τόσο μοναδική σχέση είναι πως ακόμη και
    σε άλλους κόσμους διαφορετικούς και απόμακρους και αν βρεθούμε (και
    αναφέρομαι στον θάνατο) υπάρχει πάντα ένα μυστικό πέρασμα για να
    συνεχίσουμε να επικοινωνούμε και να νιώθουμε όλα αυτά που
    περιγράφεις. Δεν το έχω ζήσει (ακόμη ) αλλά το έχω δει να συμβαίνει
    στο ευρύ ή στο στενό μου περιβάλλον. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι
    χάνονται ή χάνουμε την επικοινωνία με αυτούς όταν τους ξεχνάμε και
    το σίγουρο είναι πως την μάνα μας δεν την ξεχνάμε ποτέ, όπως
    εξάλλου δεν μας ξεχνά ποτέ και εκείνη.

    Συνηθίζω να λέω πως όλα θα πάνε καλά γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή
    και αυτό το πιστεύω βαθύτατα… απλώς καμία φορά είναι ζόρικα,
    δύσκολα !!!

    Σε ευχαριστώ πολύ να σαι καλά και καλώς όρισες στην μικρή αυτή
    γειτονία 🙂

    Μου αρέσει!

  18. Πολυ με συγκινησαι η χυμα καταθεση της ψυχης σου,και της αγωνιας
    σου,που ειναι δικαιολογημενη.

    Τρεμω κι εγω στη σκεψη,πως θα αντιμετωπησω εκεινη τη στιγμη.Σου
    ευχομαι,ολα να πανε καλα.

    Καλο απογευμα καλη μου Μανια.

    Μου αρέσει!

  19. Έχω νιώσει πολλούς γύρω μου να έχουν περάσει από αυτή τη
    στιγμή… φυσιολογική ροή της ζωής!

    Θα έρθει για λίγο καιρό εδώ τελικά και θα την ψαχουλέψω χιχιχι Μα
    περισσότερο να την κάνω να χαρεί και να την χαρώ και εγώ !!
    χιχιχι το εξοχικό μου εδώ όλο τέτοια έχει .. ένας φίλος λέει πως
    έτσι γλιτώνουμε λεφτά από τους ψυχολόγους χιχιχιχι βεβαια εδώ στην
    χαρτόκουτα του μυαλού (?) μου είναι τόσο χύμα μπουχαχα τυχερή είσαι
    αυτή η ανάρτηση βγάζει νόημα …γιατί γενικά δεν βγάζει νόημα
    ανθρωπος απο αυτα που γράφω…

    Καλώς ήρθες Αναστασία 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s