Η Γλώσσα της Κληρονομιάς μου ….

Μόντρεαλ, 22 Μαρτίου 2014 

Σχολείο συμπληρωματικής εκπαίδευσης  «Πλάτων Όμηρος «

σχολική γιορτή …

Κάθισα δίπλα στα σποράκια μου. Η περηφάνεια φούσκωνε το στήθος. Όλα ήταν τέλεια. Τα έδωσαν όλα. Χαρούμενα είπαν το ποίημα και μετά όπως είχαμε συμφωνήσει με θάρρος πλησίαζαν το μικρόφωνο … και μετά τσουπ κολλούσαν το κομματάκι της Ελλάδας και όλοι στην αίθουσα περίμεναν με αγωνία και όλοι χειροκροτούσαν.

Ναι ήμασταν οι καλύτεροι είχαμε, είχαμε καταπλήξει τα πλήθη… Χαλαρή πια,  παρακολουθούσα τη γιορτή Στην αγκαλιά μου η Δάφνη είχε χωθεί και έπαιζε με το μαντήλι μου. Η καλύτερη μου μαθήτρια σε όλους τους τομείς σχεδόν έχει αρχίσει να συλλαβίζει ενώ η άρθρωσή της είναι άψογη και το λεξιλόγιο της πλούσιο! Η αδελφή μου θα πει σε λίγο το ποίημα της μου είπε … έριξα μια ματιά… φούσκωνα από υπερηφάνεια…όλα τέλεια…

Κάθε γόνιος το δικό του να

Ξαφνικά παγώνει η αίθουσα . Ανατριχιάζει η επιδερμίδα,φουρτουνιάζει η καρδιά μου, φουντώνει με πάθος και αγκαλιάζει σφιχτά την ψυχή  … δεν υπάρχε χώρος, χρόνος … μόνο… μια φωνή με στόμφο.

Δυνατή καθαρή φωνή, παιδί του δημοτικού ..διαμάντι που ξεχωρίζει, αστέρι στη σκηνή  … φωνή που μιλά μέσα μου …σώπασε η περηφάνια μου…. πάγωσε στο λίγο της λέξης .. Στην πρώτη δεύτερη στροφή κάτι σα χειροκρότημα ακούστηκε από το κοινό… μα η φωνή πιο δυνατή συνέχιζε… πάγωσε το χειροκρότημα στο λίγο της επιβράβευσης… και έμεινε η φωνή καθάρια, με ρυθμό, με πάθος …στη γλώσσα της κληρονομιάς να επιμένει… 


Τώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα,

και θα ζούμε μήνες, χρόνους χωρισμένοι,

άφησε να πάρω κάτι κι από σένα,

γαλανή πατρίδα, πολυαγαπημένη.

άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω,

για την κάθε λύπη, κάθε τι κακό,

φυλαχτό απ’ αρρώστεια, φυλαχτό από Χάρο,

μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό!


Χώμα δροσισμένο με νυχτιάς αγέρι,

χώμα βαφτισμένο με βροχή του Μάη,

χώμα μυρισμένο απ’ το καλοκαίρι,

χώμα ευλογημένο, χώμα που γεννάει

μόνο με της Πούλιας την ουράνια χάρη,

μόνο με του ήλιου τα θερμά φιλιά,

το μοσχάτο κλήμα, το ξανθό σιτάρι,

τη χλωρή τη δάφνη, την πικρήν ελιά!


Χώμα τιμημένο, πόχουν ανασκάψει

για να θεμελιώσουν έναν Παρθενώνα,

χώμα δοξασμένο, πόχουν ροδοβάψει

αίματα στο Σούλι και στο Μαραθώνα,

χώμα πόχει θάψει λείψαν’ άγιασμένα

απ’ το Μεσολόγγι κι από τα Ψαρά,

χώμα που θα φέρνη στον μικρόν έμένα

θάρρος, περηφάνια, δόξα και χαρά!

Θε να σε κρεμάσω φυλαχτό στά στήθια

κι όταν η καρδιά μου φυλαχτό σε βάλη

από σε θα παίρνη δύναμη βοήθεια

μην την ξεπλανέσουν άλλα ξένα κάλλη.

η δική σου χάρη θα με δυναμώνη

κι όπου κι αν γυρίσω κι όπου κι αν σταθώ,

συ θε να μου δίνης μιά λαχτάρα μόνη:

Πότε στην Ελλάδα πίσω θεναρθώ!


Κι αν το ριζικό μου – έρημο και μαύρο –

μού’ γραψε να φύγω και να μη γυρίσω,

το στερνό συχώριο εις εσένα θάβρω,

το στερνό φιλί μου θε να σου χαρίσω!

Έτσι, κι αν σε ξένα χώματα πεθάνω,

και το ξένο μνήμα θάναι πιο γλυκό

σα θαφτής μαζί μου, στην καρδιά μου επάνω,

χώμα αγαπημένο, χώμα ελληνικό!


…………………

32 σκέψεις σχετικά με το “Η Γλώσσα της Κληρονομιάς μου ….

  1. Xαίρομαι που πήγαν όλα καλά! Η αλήθεια είναι ότι το είχα
    σίγουρο!!!!! Ωραία ιδέα, δουλειά και μεράκι, έφεραν τα αναμενόμενα.
    αποτελέσματα…Να είσαι περήφανη, το αξίζεις!!!

    Όσο για το ποίημα της δυνατής φωνής…..γεμάτο νόημα και σημασία
    για όλους εσάς που λείπετε από την πατρίδα…..αλλά και για εμάς
    εδώ,……με συγκίνησε.Έφτασε ως τα αυτιά μου, δυνατή, με πάθος,
    γεμάτη Ελλάδα… και μου μίλησε…….

    Όνειρα γλυκά εκεί!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  2. ΑΧΑ ΣΑΝ ΘΕΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΤΑ ΞΕΡΩ ΟΟΟΟΟΛΑΑΑΑΑΑΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ
    ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!! ΜΠΡΑΑΑΑΒΟΟΟΟΟΟΟΟΟ ΚΥΡΙΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ….

    Μου αρέσει!

  3. Είναι οι στιγμές που μόνο η συγκίνηση υπερισχύει και κατακλύζει!
    Υπέροχα!!

    Παρ΄όλα αυτά μούρχονται τα λόγια του Σεφέρη: «όπου κι αν ταξιδέψω η
    Ελλάδα με πληγώνει»! Για τις αδυναμίες της και μόνον!

    Φιλιά σου στέλνω απ΄τον ανοιξιάτικο Πόρο 🙂 Τα χελιδόνια
    κατέφτασαν, έτσι ενημερωτικά 😉

    Καλή Κυριακή κ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

    Μου αρέσει!

  4. Όση αγωνία και αν είχα Άννα μου, ήμουν χαρούμενη γιατί τα μικρά
    μου δεν έκαναν κάτι καταναγκαστικά, το περίμεναν μα αγωνία και αυτά
    ιδιατερα χαρούμενα..:)

    Τώρα για το ποίημα …. τι να πω… ξεκινώντας από την διαμαντένια
    άρθρωση …. άσε… δεν περιγράφεται …

    Εν δυο σήμερα με -7 ήλιο και χιονισμένα όλα !!!!

    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Ανέβασε με μιας όλο το κοινό στα ουράνια Μοναδική μου. Δεν το
    είχα ξαναζήσει ποτέ στη ζωή μου σε σχολική γιορτή !!!! Για μένα
    αυτός ο στίχος δεν μου φέρνει τίποτε παραπάνω από έναν γλυκό πόνο
    νοσταλγίας …μια νοσταλγία που πληγώνει το μέσα μου γλυκά, όπου
    και να πηγαίνω …
    Εδω ακόμη δεν έχουμε δει αγριοχηνες να περνούν στον ουρανό!
    ..και πως άλλωστε με τέτοιες θερμοκρασίες που έχουμε …μόνο που το
    χιόνι σα να λιώνει πιο γρήγορα….

    Ωραίες ανοιξιάτικες εικόνες μου έφερες από τον Πόρο ποτισμένες 🙂

    να σαι καλά !!!

    Μου αρέσει!

  6. Είναι απο αυτές τις στιγμές Παναγιωτη που ούτε στο ελάχιστο δεν
    μπορείς να τες καλύψεις ηχητικά, γραπτά, φωτογραφικά …

    Παγώνει και το δάκρυ ….

    Να σαι καλά 🙂

    Μου αρέσει!

  7. Αυτό το ποίημα του Γεωργίου Δροσίνη είναι ένα από τα ποιήματα
    που μου διάβαζε ο πατέρας μου όταν ήμουν στο Δημοτικό!!!

    Έχω ρίξει κλάμα…

    Είχε αδελφό μετανάστη στον Καναδά και καταλαβαίνεις…

    Με συγκίνησες Μάνια-Μαρία 🙂

    Μου αρέσει!

  8. Καλησπέρα από εδώ…..! Λάμψατε πάλι έτσι ;;; !!!! το
    περίμενα…..! υπήρχε περίπτωση να μην ήταν κάτι όμορφο, κάτι
    εκφραστικό, κάτι γεμάτο φως ;

    Και βέβαια το αναπάντεχο όμορφο να ξεχωρίσει…..! η έκπληξη της
    βραδιάς….μάλλον της μέρας….!
    Και η αποδοχή, το άγγιγμα του κοινού, του κόσμου των γονέων
    φέρνει και το τελικό επιστέγασμα στην όλη προσπάθεια και αυτό
    σημαντικό για να νιώσεις ότι η προσπάθεια πήγε καλά και μοίρασες
    χαρά και χαμόγελα.
    Σήμερα θα κλείσει ο όμορφος κύκλος με την υπέροχη παρέλαση που
    πιστεύω θα οργανώσεις εκεί και θα απολαύστε…..!!!
    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ (ΔΕΔΟΜΕΝΗ…) και του χρόνου να είστε καλά
    Μάνια

    Μου αρέσει!

  9. Οχι που αμφεβαλλα οτι τα παπακια θα ελαμπαν, με τη
    μαμα-παπια-μα-πια-παπια να φουσκωνει απο καμαρι, αλλα, να δωσεις
    και μια ζουμεριτσα σε οποιον είχε την εμπνευση για την επιλογη του
    ποιηματος! Εγω που μαι δω κι ανατριχιαζω, ποσο μαλλον να το ακουει
    καποιος που εχει μοναχα αναμνησεις κι ιστοριες για πατριδα
    του…

    Μου αρέσει!

  10. ΜαΓία μου είμαι εύκολη πολύ στο κλάμα… ε δεν μπορούσα να κλάψω
    … μόνο αρπαξα την μικρή Δάφνη που ήταν στην αγκαλιά μου και την
    ρώτησα. Οταν μεγαλώσεις να πεις και εσύ ένα ωραίο ποιημα σα και
    αυτό. Αυτό θα πω και εγώ μου είπε … το ξέρεις? …όχι όλο αλλά
    ξέρω λίγο ….

    Ντράπηκα … εγώ δεν το ξέρω …

    ω… κάποιος ήταν εδώ στον Καναδά !!!!

    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  11. Σήμερα στην παρέλαση έμαθα πως η μαμά της ήταν σε μια γωνιά και
    το έλεγε και εκείνη …

    Εμείς τσ τσ τσ θεοί χαχαχαχαχα άμα έχεις τα μικρά σποράκια ότι μα
    ότι και να κάνουν στη σκηνή είναι τόσο μα τόσο
    χαριτωμένα…αυτόφωτα λεμεεε 🙂

    Στη παρέλαση ήρθαν τρία από τα 13 της τάξης μου … Με τέτοια
    παγωνιά … ο ήλιος έβαζε τα δυνατά του να μου τα ζεστάνει… αλλά
    μεταξύ μας στα ανήλια απαπαπαπα….έπρεπε να βρίσκεσαι σε διαρκή
    κίνηση …

    Τα καταφέραμε χιχιχι σε λίγο θα μας δείξει το καναδικό δελτίο
    ειδήσεων χχοχοχο

    Καλή εβδομάδα εύχομαι Γιάννη μας 🙂

    Μου αρέσει!

  12. καλά τα παπακια έδωσαν ρέστα και η πάπια ποια πάπια ? μη σου πω
    σε γαλοπούλα που φούσκωνε μεταλλάχτηκα χαχαχαχα

    Δεν θα το αφήσω έτσι Σταράτη μου, θα μάθω τα πάντα… δεν ξέρω αν
    το έδωσε η δασκάλα ή αν ήταν επιλογή της οικογένειας … η στιγμή
    ήταν μοναδική όχι μόνο για το ποίημα αλλά για την μικρή που τόσο
    καθαρά και με ελληνικό ρυθμό και στόμφο το απήγγειλε … με ξέρεις
    αυτό δεν είναι κάτι που δεν θα το αφήσω να περάσει έτσι … είδη
    κάτι έχω σκεφτεί για ζουμερίτσα εκπληκτική όπως αρμόζει … !!!

    Καλή εβδομαδα 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Πες πες…πόσα …πότε ….πως … μην ανοίγεις λογαριασμό χωρίς
    κατάθεση … τι θες να με τρελάνεις ??? θέλω λεπτομέρειες η θεά

    Καλή εβδομάδα Βιργινία μου [hug]

    Μου αρέσει!

  14. Συγχαρητήρια Μανία.Ήμουν άπασχολημενος με τη δική μας γιορτη.Δεν
    ξέρω αν είχε τη «΄ζεστασιά» της δική σας γιορτής αλλα ήταν και αυτή
    πολύ καλή.Ιδιαίτερα όταν οι μαθητές της Γ΄ λυκείου όταν τραγοχησαν
    με τις κιθαρες κάποια επίκαιρα τραγούδια.Επίσης και το «Λογιδριο»
    του Δ/ντη του Σχολειου ,όταν αναφέρθηκε στο σκοπό της γιορτής. Με
    συγκίνησε!!!Πετρος

    ΥΓ.Καλο ξημερωμα

    Μου αρέσει!

  15. Να που πέτυχε λοιπόν η παρέλαση με τα σπουργιτάκια να λιώνουν το
    πάγο και να ζεσταίνουν καρδιές……

    Το ξέραμε……! ήταν σίγουρο και βέβαιο……

    Και του χρόνου νάστε καλά…..

    Δεν υπάρχει ωραιότερο από το να απολαμβάνεις τον κόπο μιας τέτοιας
    όμορφης προσπάθειας…νιώθεις γεμάτος.

    Φιλιά σααααας..

    Μου αρέσει!

  16. Καλώς τον Πέτρο μας 🙂 αχα!.. έφερες χαρτί …δικαιολογημένες οι
    απουσίες σου χαχαχαχαχα

    Τι λες τώρα κιθάρες !!! Τέλειο ακούγεται, είναι τόσο όμορφο να
    συμμετέχουν οι νέοι και να το διασκεδάζουν!!! ωωωω Λόγος από τον
    Διευθυντή, κοίτα αν δεν είναι φιλόλογος αλλά κάτι σε μαθηματικός
    άντε Φυσικός τα λέει τσεκουράτα χωρίς περικοκλάδες… βεβαίως
    βεβαίως 🙂 🙂 🙂
    Κλείνουν τα ματάκια μου

    καλημέρα εκεί 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Προσπάθησα να τα μεταφέρω Αλς, να χουμε να λέμε… αλλά δεν…
    προσπαθώ αλλά ξέρεις αυτή την ζεστασιά της αίθουσας δεν μπορείς να
    την αποτυπώσεις με λεξούλες… δεν …

    Προσπάθησα και χαίρομαι που ταξίδεψες στα συναισθήματα μου !!

    Καλημέρα εκεί 🙂

    Μου αρέσει!

  18. Ναι πέτυχε, μας έδειξαν και τα Καναδικά νέα Σποράκια αλλά και
    σύλλογοι ..

    Καλά ήταν είχαμε και κόσμο 🙂

    Θα φέρω καμιά φωτογραφία !

    Οσο θυμάμαι την πρώτη χρονιά… Ονειρευόμουν στο κόσμο ανάμεσα ότι
    κάποια στιγμή θα συμμετέχω και εγώ! Τρίτη χρονιά τώρα στη σειρά
    είμαι ανάμεσα σε παπάκια… αχμμμ φέτος έπιασα τον ευατό μου το
    πρωϊ να θέλει να χουχουλιάσει …. (τεμπελάκια) …αλλά ποιος θα
    μου ζέσταινε να μικρά μου ???

    Καλημέρα Γιάννη μας 🙂 🙂

    Εδώ νύχτωσε για τα καλά …

    Μου αρέσει!

  19. Πως να μην … με τέτοια μαμά που μαζεύει όλα τα σκουπιδάκια του
    κόσμου στα ματάκια της ε?

    Και του χρόνου με πολλά πολλά φιλήματα !!!

    Αντε και σημαιοφόρος 🙂

    Μου αρέσει!

  20. Αν μπορούσα ας έκανα και αλλιώς (σε μαθαίνω σιγά σιγά )… τσ τσ
    τσ !!! Για να δω ξαφνικά πεταλούδες … και κιιιιτρίνες !!!! και
    κίτρινες βεβαίως βεβαίως !!!

    Ο πανηγυρικός είναι πάντα από τα πιο δύσκολα κομμάτια σε μια γιορτή
    … Θυμάμαι κάποιος καθηγητής μια φορά μας είπε: «να ξέρετε εγώ δεν
    άγχομαι όταν κοιτάζετε τα ρολόγια σας, νιώθω όμως πανικό όταν τα
    κουνάτε και τα βάζετε στο αυτί σας για να δείτε αν δουλεύουν!»

    Και του χρόνου λοιπόν Πέτρο μας 🙂

    Μου αρέσει!

  21. Καλημέρα Μάνια. Μνήμες δημοτικού για όσους τα έχουν περάσει
    αυτά. Έχουν όμως μεγαλύτερη αξία επειδή συμβαίνουν πολλά χιλιόμετρα
    και ναυτικά μίλια μακρυά από τη μητέρα πατρίδα. Να έχετε πάντα
    επιτυχία σε ανάλογες εθνικές επετείους – γιορτές..:-)

    Μου αρέσει!

  22. Εκδήλώσεις που έχουν μόνο ένα σκοπό, να διατηρήσουν το δεσμό που
    είναι η γλώσσα κληρονομιάς μας. Νίκο πραγματικά το κοριτσάκι που
    είπε αυτό το ποίημα ήταν καταπληκτικό. Χιλιόμετρα μακριά από το
    επίπεδό όχι μόνο της γιορτής εδώ αλλά και όσων γιορτών έχω
    παρακολουθήσει τόσα χρόνια στην Ελλάδα… !!!

    Να σαι καλά που πέρασες 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s