Εχασα την Δική μου Αγκυρα !!!

Aγαπώ, πιστεύω, ελπίζω. Κάπως έτσι ή ακριβώς έτσι ζω.  Τρείς δυνάμεις ως εργαλεία, τα  όνειρα γίνονται στόχοι Άλλοτε πετυχαίνουν άλλοτε όχι. Τι σημασία έχει βγάζεις την ελπίδα μπρος και πάλι και ….

Στο λαιμό φοράω πάντα  το κάτι τις μου, περασμένο σε ένα δερμάτινο κορδόνι. Θυμάμαι μικρή είχα μια παναγίτσα. Στη επαναστατική εφηβεία δεν χρειαζόμουν τίποτε, κρέμασα μια μικρή γυάλινη μελιτζάνα. Φοιτήτρια, πρώτες ρότες ζωής , είχα ένα δελφίνι, Ένα ασημένιο δελφίνι που αγκάλιαζε με τον κορμί του μια σκουρόχρωμη στρογγυλή πέτρα… Θάλασσα? Γη… η ουσία ένα δελφίνι που εξερευνούσε το δικό μου ηλιακό σύστημα … το κορμί μου την ψυχή μου.. Όταν ένιωσα πως ο κόσμος μου είχε κατακτηθεί (?), σε μια μικρή βιτρίνα ενός μεγαααααλου κέντρου καταστημάτων βρήκα σε ένα τόσο δακρικάκι περασμένα, μια Καρδιά, έναν Σταυρό και μια Άγκυρα. Αφησα το δελφίνι κάπου στην μπιζουτιέρα να πλατσουριζει…ανακάλυψα τα εργαλεία για να κατακτώ

 

Φυσικά και όλα αυτά δεν τα έκανα συνειδητά. Δεν είχα γνώση. Στη ουσία μια δερματινη θυλία  στο λαίμο που επιζητά αυτό το κάτι της για να ξεφύγει στιγμές από την αισθηση του πνιγμού.

 

Τι μπορεί να συμβεί όταν μια ελπίδα χαθεί? Μια άγκυρα τόσο δα μικρή σε ξεκουράζει σε λιμανάκια απάνεμα. Γιατί αυτό είναι η ελπίδα. Γραπώνεσαι και αφήνεσαι, αράζεις,  επισκευάζεις σκαρί και μηχανές, ράβεις τα πανιά και πλέκεις νέα δυνατά σκοινιά. Αγαπάς από την αρχή ότι σε κούρασε, πιστεύεις και πάλι σε ότι σε απογοήτευσε…κρεπαλίαζεις… Στην αρχή θυμάμαι γραπωνόμουν από όποιο λιμανάκι μου κάθονταν  Με τα χρόνια έμαθα να γραπώνομαι από την τόσο δα μικρή μου άγκυρα… Την δική μου άγκυρα στο δικό μου λιμάνι εκεί στο λακκάκι του λαιμού μου. Ωραία που είναι στο λακκάκι του λαιμού μου…. 

DSC_0428.JPG

 

Προχθές συνειδητοποίησα ότι χάθηκε η Άγκυρα. Η δική μου μικρή τόση δα Άγκυρα. Μου λείπει στο χάδι, στα παιχνίδια, στη σκέψη …στο αναμάσημα …  Μου λείπει, η μορφή της, αυτή η συγκεκριμένη που ήταν ένα με την καρδούλα και το σταυρό στο ίδιο κρικάκι, στο ίδιο μέγεθος, από το ίδιο υλικό … Ακούω τη Στέλθ… ε και τι έγινε? Πράγματι δεν άλλαξε κάτι και ούτε και υπήρχε περίπτωση να αλλάξει… Όμως η Αέρινη, η Κοραλένια, η μικρή θέα, η Παστέλ κ.α….μας βάζουν σε στρογγυλο κύκλο  φιλοσοφικών σκέψεων …σκέψεις που η Στελθ παραδειγματικά βαριέται…. 

Σκέφτομαι. Είναι δική μου η Ελπίδα αυτή…και χάθηκε … Δεν μπορεί να αντικατασταθεί με ανάλογη. Δεν θα είναι το ίδιο… το σετάκι χάλασε.

 Η Στελθ αγριεύει  με αυτές τις σκέψεις. Μου δείχνει έναν Πατέρα και μια Μάνα που έχασαν με διαφορά δύο χρόνων τα δύο από τα τρία παλικάρια τους. Και εγώ της αγριεύω! Δεν υπάρχει περίπτωση να βρω άλλη άγκυρα και αυτό θέλω να γίνει κατανοητό από όλες τις φίλες μου….Ολοι θέλω να το καταλάβουν αυτό. Ισως έτσι οι φίλες μου σταματήσουν να έχουν άποψη για το πως θα το διαχειριστώ 

.. κουλουριάζομαι στο λακκάκι .. φτάνω τα 50 σε δύο μήνες …  λέω να ξαναβάλω το δελφίνι ή να βρω ένα τόσο δα μικρό φίδι να το περάσω στο κρικάκι παρεα με την καρδιά και το σταυρό αχμμμμ 

λαλα ετσι …για ξεκάρφωμα 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=at7Pt4PlSVs[/embedyt]

 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

 

30 σκέψεις σχετικά με το “Εχασα την Δική μου Αγκυρα !!!

  1. Καλημέρα Μάνια μου… σε νιώθω… είχα χάσει και εγώ μια μικρή
    καρδιά… την αντικατέστησα, αλλά ποτέ δεν ήταν η ίδια… Συνήθως
    δεν πονάει τόσο η απώλεια του αντικειμένου, όσο ότι σηματοδοτεί ένα
    τέλος για ότι αντιπροσώπευε αυτό που χάσαμε…

    Βίρα τις άγκυρες για κάπου αλλού, και αν θες τη γνώμη μου μην
    κρεμάσεις φίδι στο λαιμό σου… απαπα… φίδια, εχθροί…με τίποτα
    δεν τους θες μαζί σου… κρέμασε το δελφίνι σου, ένα αστεράκι, ένα
    μισοφέγγαρο ή μια νέα άγκυρα…δεν θα είναι σαν την παλιά, αλλά
    όταν τη χρειαστείς θα σε κρατάει σταθερή σε κάποιο λιμάνι… όμορφη
    μέρα εκεί!!! :):)

    Μου αρέσει!

  2. ΜΙΑ ΑΓΚΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΓΚΥΡΑ ΠΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ
    ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ. Η ΜΗΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ ΤΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ
    ΤΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ;;;;;;;;;

    ΑΝ ΧΑΣΩ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΘΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΘΩ ΠΟΛΥ, ΑΝ ΧΑΣΩ
    ΤΟ ΜΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΟΜΩΣ………………………………..

    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  3. Σε νιώθω αλλά όχι με καλοσύνη και αγάπη! Απλά γιατί και εγώ
    είμαι γεμάτος προκαταλήψεις και φετιχ. Γεμάτος μπαστουνάκια σαν
    αυτά που κατά καιρούς και εσύ χρησιμοποίησες. Όλα έσπασαν, σπάνε,
    τα βάρη μεγάλα…Και τι αναζητώ; Εκείνους που τα σήκωναν ΑΝΤΙ ΓΙΑ
    ΕΜΕΝΑ!

    Τι καλές εποχές τότε ε; Ανίδεοι εμείς, σχεδόν, ζαμάν φου όλα, και
    οι «γέροι μας» ένας ή δύο δεν έχει σημασία να τρέχουν για τη
    παρτάρα μας…

    Εμείς παιχνίδι και του τέτοιου μας, ο καθένας με το γένος του, το
    ΧΑΒΑ!
    Μάνια μου, να ήξερες πόσο νιώθω κάθε τι που λες. Πιότερο από όσο
    αποτυπώνιται σε αυτά που σου γράφω.

    Φιλιά Θέμης

    Μου αρέσει!

  4. Οι συναισθηματικές μπούρδες που παιδεύουν το μυαλό μας (ή την
    καρδία μας) είναι όμως μέρος της ανθρώπινης φύσης και γι αυτό τις
    αποδεχόμαστε. Είναι λάθος να συγκρίνουμε συναισθήματα γιατί είναι
    από την φύση τους υποκειμενικά και μεταβλητά. Θρήνησε καλή μου τον
    χαμό της αγκύρας σου και ας μην έχεις την συμπόνια κανενός.

    Μου αρέσει!

  5. Ενα φίδι δεν είναι ποτέ εχθρός, τουλάχιστον για μένα. Αννα μου
    ένα θα σου πω και μην το πεις παραπέρα είμαι Φίδι στο κινέζικο
    ωροσκόπιο χοχοχοχο Ως λιονταράκι θεωρώ εχθρούς τις ύαινες …είναι
    το μόνο ζώο που με αναγουλιάζει ακόμη και το παρουσιαστικό του.
    Τέλος πάντων … Για την ώρα φοράω ακόμη το ίδιο κρικάκι… χωρίς
    την άγκυρα, την δική μου άγκυρα …

    Μεταξύ μας εδώ και πολλά χρόνια το λιμανάκι μου είναι το λακάκι στο
    λαιμό μου 🙂

    Καλό βράδυ και και φιλί 🙂

    Μου αρέσει!

  6. Μάνια… θα σου βρω εγώ μια άγκυρα και θα σου στείλω μόνο μην
    μου στεναχωριέσαι.. 🙂 Όσο για την απώλεια σε καταλαβαίνω απόλυτα..
    μικρά πράγματα που τα καταλαβαίνεις μόνο εσύ!! Καλό απόγευμα
    αγαπημένη

    Μου αρέσει!

  7. Γύρω στα 18 ήταν η δύσκολη ώρα των εισαγωγικών. Γειτονιά και
    κάποιοι γείτονες στα παράθυρα να ευχηθούν καλή επιτυχία. Η γιαγιά
    ,η Υδρέισσα με τα μαύρα και τον κότσο ,ψαρά μαλλιά (Χάθηκε τώρα
    αυτό το χρώμα) με περίμενε στο κατώφλι. Με ένα φυλαχτό που δεν τόχα
    ξαναδεί (τυλιγμένο σε πανί ολοβάμβακο ,κατακόκκινο ,3-4 πόντους
    μακρύ) . -Πάρτο μαζί σου ,μου λέει, είναι το φυλαχτό του
    σπιτιού…από την Παναγία…Και τι γυρνάω και λέω εν ώρα κρίσης , η
    αθεόφοβη , τότε κνίτισα;. -Δεν το θέλω το φυλαχτό ,και αν είναι να
    περάσω θα περάσω με την αξία μου . Κόκαλο η γιαγιά .Γυρίζει
    δακρυσμένη τα μάτια στον ουρανό και λέει -Μην την ακούς Παναγία μου
    , δεν ξέρει τι λέει. Και δεν την άκουσε …ή το φυλαχτό μου ήταν η
    θέλησή μου να πάω μπροστά (ή με περίμενε στη γωνία και μου την
    έφερε αλλιώς)… Έχω πάντα εδώ γύρω ένα μικρό σηματάκι με ένα φύλλο
    …κάπου εδώ …μην με βάλεις να ψάξω…το έχω όμως .Μου το χάρισε
    μια φίλη που ζει στα ξένα . Κάπου εκεί είναι και μου λέει πως
    υπάρχουνε οι φίλοι .Είναι οι άγκυρές μας . Μας προστατεύουν επειδή
    είναι κάπου εδώ ακόμη και όταν είναι χιλιόμετρα μακριά , μας
    αγαπούν και μας νοιάζονται και μας στέλνουν τη θετική τους ενέργεια
    για κάθε δύσκολο. Κι ένα φιλί …

    Μου αρέσει!

  8. Μάνια μου καλησπέρα σου.

    Χμμμμμ ναι καταλαβαίνω……και τη σημασία με την οποία κάθε τέτοιο
    πραγματάκι έχει συνδεθεί, και τον συμβολισμό, πόσο μάλλον και την
    μοναδικότητα που είναι σημαντική.

    Ή Άγκυρα ήταν άγκυρα και δεν αντικαθίσται…….!
    Μπορεί να γίνει όμως κάτι άλλο….. εξ ίσου θετικό που να δώσει
    την νέα συνέχεια.
    Εγώ θα πρότεινα στη θέση της άγκυρας ένα μικρό ναυτικό
    τιμονάκι…….! εκτός του ότι είναι πανέμορφο εικαστικά, πιο πολύ
    αν θες από την άγκυρα, εκτός του ότι είναι ….συναφές με το είδος,
    θάλασσα το ένα θάλασσα και το άλλο.

    Και τέλος, το τιμονάκι, η λαγουδέρα όπως τη λέμε στη ναυτική
    διάλεκτο, έχει άμεση σημειολογία με την πορεία συνεπώς με την
    πορεία της ζωής, συνεπώς με την ελπίδα, τα όνειρα, τα
    σχέδια….
    Για πάμε λοιπόν…….ναι ναι…….το περιμένωωωω
    Φιλάκιαααααα

    Μου αρέσει!

  9. Καταλαβαίνω αυτά που λες Ελένη μου.

    Ομως. Η απώλεια είναι απώλεια.. ένας θάνατος Οταν χάνεις κάτι δεν
    μπορεί να αντικατασταθεί Πάει τελείωσε. παπαλα πως τον λένε… Δεν
    μπαίνουν οι απώλειες σε ζυγαριές.

    Θες να δοκιμάσω ? Θα χάσεις τη μαμα σου και θα λέγεσαι «ορφανή» αν
    έχανες το παιδί σου πως θα λεγόσουν? Φτάνει ένα σημείο που μια
    απώλεια σε αφήνει βουβό και αν αν τολμήσεις να ανοίξεις το στόμα
    σου, σε πάει σε μεγαλύτερη απώλεια … ακόμη και αν τολμήσεις να
    πιαστείς από κάπου … σου λέει … ή θα μάθεις τι σημαίνει απώλεια
    ή εκεί … θα σε τσακίζω μέχρι να μάθεις τι σημαίνει

    Η αγκυρά Μου η καρδιά Μου η μαμά Μου το παίδι Μου… τίποτε μα
    τίποτε δεν είναι δικό μας … και από την άλλη ολα μα όλα είναι
    δικά μας και ζουν μέσα μας όσο αναπνέουμε …

    Φιλί 🙂

    Μου αρέσει!

  10. ναι ρε Θέμη να τρέχουν για την παρτάρα μας…. Εσύ με νιώθεις
    εγώ δεν μπορώ να σε φτάσω. Και σένα και οποιοδήποτε γονιό .. δεν
    έχω την γνώση … εξάλλου είναι γνωστό στας γειτονίας του παθ πόσο
    του αίδιου το χαβά μου έχω … η Μάνα μου, μου το είχε ταμπελάκι με
    τα χρόνια νομίζω και καμάρι !!!
    κάπου κάτι χάνω … και ακόμη σε κάθε απώλεια βρίσκω την κοσμάρα
    μου γμτ… Το χω όμως σιγουράκι κάπου κάποια απώλεια θα με βρει και
    θα μου αλλάξει το αδόξαστο

    Ναι ένα φίδι είναι καλή ιδέα όσο το σκέφτομαι 🙂 🙂 🙂 🙂

    Φιλι, σε Σενα βρε σε ποιον αλλον ???

    Μου αρέσει!

  11. Ωραίος ο θρήνος Λευτέρη μου … σε ξεπλένει αρκεί να έχεις την
    δύναμη να τον κολυμπήσεις … εκείνο που με εξιτάρει είναι πως όσο
    δυνατή γίνεσαι τόσο πιο σκληρούς θρήνους συναντάς!!! Δεν
    καταλαβαίνω…

    μπερδεύομαι στο παράλογο της απώλειας και την λογική του θρήνου …
    χάνομαι στην ουτοπία της ιδιοκτησίας και μετά φωτίζομαι από το
    μεγαλείο της ανθρωπινής ανιδιοτελής αγάπης ..

    ναι ναι ναι ..αν μου δώσει κάποιος την άδεια να θρηνήσω .. δεν θα
    έχει ενδιαφέρον πια ο θρήνος μου αχ τι μου έκανες βρε Λιονταράκι
    αχ… μήπως είσαι και φίδι ???

    Φιλί 🙂

    Μου αρέσει!

  12. Πάμε για άλλα Δεσποινίς λαλά μου …μην μπεις στον κόπο …
    είμαι σκληρή και με φωνάζουν βιτάμ … Ενας γνωστός μου είπε μια
    ωραία λέξη … αγέρωχο… Ασε τις άγκυρες και πάμε για άλλα …
    καμιά καινούργια ιδέα έχεις ?
    Καλά ε? μη σου πω πως το έχω έως και σημειώσει… κανόνισε να
    μην γράψεις το κάτι τις σου και θα σου πω εγώ !!! τσ τσ τσ

    αχ πολύ μου αρέσει αυτό το Δεσποινίς λαλα 🙂 🙂 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Λοιπον τώρα που είπες για το χρώμα αυτό των μαλλιών μόλις πάω 69
    (είναι σεχι νούμερο αυτό) θα τα αφήσω δίχως ανταύγειες του ήλιου
    πια !!! Ασε που έκανα επαφή τώρα… Στην Ύδρα όλοι γνωρίζονται, εχω
    φίλο καπετάνιο είναι στο Βανκουβερ τώρα… σας έκανα σετάκι σε λίγο
    θα καταλάβω όλο το νησί!
    και εγω έχω ένα κοχύλι …ενα κοχύλι όχι ετσι ένα κοχύλι .. ένα
    κοχύλι σομον παρακαλώ… που το είχαν κάτι γαρίδες …συγκεκριμένα
    το έσερναν με κάτι μεγάλα σχοινιά σα μακαρόνια ..μέθυσα τις γαρίδες
    βούτηξα το κοχύλι και μετά και μετά ε ένας καφεδάκος ήταν όοοοτι
    έπρεπε !!!!

    Οι φίλοι λοιπόν είναι οι άγκυρες ε? Καλή φάση.. αααα όλα και όλα
    φίλους έχω … δόξα το θεό … μακάρι να χει και εκείνη η μάνα που
    σκέφτομαι τώρα … μακάρι να καταφέρει να τους δει μέσα στο
    απέραντο καινό … πάντα μα πάντα υπάρχει κάπου κάποιος που μπορεί
    αρπάξει μια πάπια από το λαιμό λίγο λίγο βάλσαμο να κλέψει !!!

    πσσσ πολλά έγραψα !!!

    ΦΙλί 🙂

    Μου αρέσει!

  14. Λαγουδέρα !!! τι λες τώρα !! Ωραία λέξη, αυτή και ο εξάντας…
    έχει και άλλες πολλές η ναυτική διάλεκτος!! Μια προς μία οοολες
    μαγικές και ταξιδιάρικες Ξέρεις κάτι ωρε Καπεταν Γιάννη θαρρώ πως
    στα μισά της πορείας μου έφτασε η στιγμή να αλλάξω μέσο. Με έφαγε η
    αλμύρα…Τις έχω κατακτήσει όλες τις θάλασσες μου… Θέλω κάτι
    τελείως διαφορετικό γι αυτό είπα και για το φίδι ….. Η Λαγουδέρα
    θα μου θυμίζει την Άγκυρα …. ωραίο είναι να σου θυμίζει κάτι …
    αλλά αυτά που κρεμώ στο δερμάτινο σχοινί και χουχουλιαζουν στο
    λακάκι μου … δεν έχουν μνήμες … μέχρι να αποκτήσουν την δική
    τους ιστορία, την δική τους κτήση, την ιδιοκτησία μου πσσσ …αχμμμ
    πολυλογώ … καπως έτσι τέλος πάντων ..
    Ναι ναι ναι να με περιμένεις … κάτι θα βρω και σε ευχαριστώ
    πολύ…σου πάει η Λαγουδέρα να το ξέρεις 🙂

    Μου αρέσει!

  15. Ο Γιάννης έχει κάτι υπέροχες ιδέες… ξαπλώνεις δίπλα στην σκέψη
    του και σε πάει πάντα σε θάλασσες γυαλί και ζεστές… Είναι πολύ
    καλός καπετάνιος και ξέρει να αποφεύγει τις θύελλες … θα τον
    αφήσω στη Λαγουδέρα και … θα κάνω τα δικά μου τσαλίμια Βιργινία
    μου χαχαχαχαχα

    Σκέφτομαι … σκέφτομαι …με τι δεν ξέρω χαχαχα

    Φιλι 🙂

    Μου αρέσει!

  16. Καλημέρα έχω μια αδυναμία στα κρεμαστά που απεικονίζουν πουλιά..
    τι θα έλεγες για ένα μικρό γλάρο.. να κοσμεί τον λαιμό σου.. μου
    βγάζει κάτι όμορφο αέρινο .. ελεύθερο..αληθινό.. Μάνια μου φιλιά 🙂
    πολλά πολλά φιλιά :* :* :* :* 🙂 😛 😀

    Μου αρέσει!

  17. Έριξα τα βοτάνια μου και μου ειπαν…πως την άγκυρα σου την
    βρήκε ένα πιτσιρίκι και είναι μες την καλη χαρα..την κρέμασε στον
    λαιμό του και με ύφος περισπούδαστο ανακοίνωσε στους δικους του,
    πως θα γίνει καπετανιος.

    Καπετάνιος? ειπαν οι γονείς του ,μ’ ένα στομα μια φωνη.. ναι
    καπετανιος ειπε ο μικρός με το γνωστό υφος και συνέχισε τιποτα δεν
    είναι τυχαίο σ’αυτην την ζωη …αυτή η αγκυρα μου χαραξε τον δρομο
    της ζωης μου να είναι καλα οποιος την εχασε και την βρήκα εγω.
    Κατάλαβες Γιορτουλα μου???

    Μου αρέσει!

  18. αχμμμ δεν μου αρέσει ο Γλάρος είναι τζαναπέτης χαχαχα βέβαια ο
    αιγαιόγλαρος είναι γλυκούλης.

    Δεσποινίς λαλα σας αρέσουν τα φτερά ??? τέλεια θα το έχω υπόψιν μου
    !!!

    Μου αρέσει!

  19. Δεσποινίς λαλα και πάλι και πάλι πάλι χαχαχαχα στη ζωή μου είναι
    γεμάαατη από νότες χαμός απο νότες της φουτάνας θα έλεγα χαχαχαχαα

    Θα το βρω θα το βρω ή μάλλον θα με βρει αυτό!!!!!!!! κάτσε να σου
    δειξω και αλλο ένα [hug] και ίσως και αυτό αλλά δεν το θυμάμαι καλά
    (?) ωωω ίσως και (!) και και [idea]

    Καληνύχτα 🙂

    Μου αρέσει!

  20. Επιτέλους βρέθηκε!!!!!!!!!!!!!! Επιτέλους… με είχε φάει
    αγωνία. Οκ χάθηκε πάει την έχασα. Δεν θα την ξαναδώ ποτέ μου….
    αλλά ρε παιδί μου που πήγε ?? Να ξέρω πως είναι καλά… Να
    σταματήσω και το ψάξιμο. Μέχρι και στην ηλεκτρική σκούπα έψαξα!!
    Ώστε έτσι λοιπόν ε? Τέλεια και σε ευχαριστώ που έκανες τον κόπο με
    τα βοτανά σου αφού αφού μια χαρά με κατάλαβες !!

    Φιλί Αλίκη στη Χώρα των Βοτάνων 🙂

    Μου αρέσει!

  21. ω … τώρα σε είδα !!!

    Σε ευχαριστώ ! Ήταν αρκετα όμορφο αν και λιγο αρρωστουλα με το
    λαιμό μου Τώρα έχω μονο μύξες !!! μπλιαχ

    Φιλί καλη εβδομάδα Πέτρο μου

    Μου αρέσει!

  22. Λοιπόν, επειδή κι εγώ κάτι φορούσα στο λαιμό και κατά κάποιο
    τρόπο κάποτε χάθηκε, προτείνω να πάρεις κάτι άλλο αγαπημένο να
    φοράς, θα πάρω κι εγώ κάτι για μένα και θα κάνουμε διπλές τις ευχές
    να μην ξαναχαθούν. Μίλησα και δε δέχομαι αντιρρήσεις. Τρέξε γρήγορα
    να πάρεις κάτι. Πάω κι εγώ…:P:P:P
    Καλησπέρα..:-)

    Μου αρέσει!

  23. κοιταζω αλλά μεχρι σήμερα δεν έχω βρει κατι να μου κάνει
    κλικ…για την ώρα , είναι και καλοκαίρι τι καλόκαιρι δηλαδή εχει
    τρελαθεί να βρέχει το κλιμα του Λαυρεντίου βλεπεις… τι έλεγα …
    α ναι για την ώρα έχω κρεμασει και πλατσουρίζει το δελφινάκι μου
    και είμαι πολύ χαρούμενη που έχω αυτή την στρογγυλή μπαλιτσα και
    πάλι να την στριφογυρίζω στα δακτυλάκια μου !!!

    Αμα βρω κάτι … θα σου πω … να την κάνουμε την ευχή 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s