Αλτ και Χαμένος

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=Ajd_Gb9vEBA&feature=youtu.be&spfreload=10[/embedyt] 

Δεν ξέρω αν τα μάτια σου
είναι τα ίδια ακόμα
που μοιάζουνε λουλούδια στη βροχή.
Εγώ θα τα ξεχώριζα
σε θάλασσα σταγόνα,
σαν στάλα αίμα μέσα στην πληγή.

Δεν ξέρω αν το σώμα σου
είναι το ίδιο ακόμα,
αν μοιάζει με ένα σύννεφο απαλό.
Ήταν μαζί ο ουρανός
και το δικό μου χώμα
το πιο κοντά και το πιο μακρυνό.

Δε με κρατάει ό,τι θυμάμαι,
δεν φτάνει να το πεις ζωή,
απ` τα παλιά δεν ξεδιψάμε,
κανεις δεν ζει, αγάπη μου,
με χθεσινό φιλί.

Δεν ξέρω αν το γέλιο σου
είναι το ίδιο ακόμα,
εκείνο που χανόμουν σαν παιδί.
Όλος ο κόσμος μίκραινε,
γινόταν ένα στόμα,
χωρούσε μέσα σ` ένα σου φιλί.

Μπορεί να μας κρατήσει ό,τι θυμόμαστε? Ακούω αυτό το τραγούδι. Σκέφτομαι πως σίγουρα δενξεδιψάμε από τα παλιά  Δεν φτάνει να το πεις ζωή.Έχω την εντύπωση πως ίσως να μην επεδίωξα ποτέ να δεθώ με τα επιτεύγματα μου, τα αφήνω να δεθούν στη ζωή μου, χωρίς να επιτρέψω να εξαρτώμαι από αυτά. Έτσι η ζωή μου δεν έχει κύκλους που κλείνουν, κρίκοι που πιάνονται  ο ένας στον άλλο, αλλά είναι ένα σπιράλ …μάλλον δεν είναι και πολύ σίγουρη γιατί δεν έχω πάει και ποτε σε ψυχολόγο  Μια φορά μόνο πήγα …μια επίσκεψη …γιατί αναστενάζετε? γιατί αναστενάζετε? πφ λίγος ..

  αχμμμ τι έλεγα … α ναι 

Ένα  από τα νέα μου ενδιαφέροντα, τους νέους προσανατολισμούς, μια νέα ασχολία ίσως να είναι το «Αλτ και χαμένος». ( ο λόγος που «βαφτίζω» με αυτές τις λέξεις είναι για να μην πιάσει ο γουγλης αυτή την εγγραφή Θα παρακαλούσα σε αυτό το σημείο τον κάθε άγνωστό αναγνώστη που έπεσε σε αυτό το μπλογκ αναζητώντας απαντήσεις για αυτή τη νόσο….να μην συνεχίζει να διαβάζει. Το συγκεκριμένο μπλογκ είναι ένα ημερολόγιο με μόνη αξία μπουρδες και σκόρπιες σκέψεις μιας απλήςξανθιάς θέας …  ) Θεραπεία δεν υπάρχει όχι για τις μπουρδες μου μόνο αλλά και για την νόσο του Αλτ και χαμένος. 

Κάπου κάτι ακούγεται για ένα πρόγραμμα που θα βοήθεια τους ασθενείς. Στα σπάργανα ακόμα … Δεν έχω καμία γνώση αλλά κάτι με κεντρίζει. Σκόρπιες σκέψεις που ακόμη δεν έχουν βρει τον δρόμο τους. Κυρίως έχουν να κάνουν με το πόσο θα μπορούσα να βοηθήσω σε αυτό το πρόγραμμα ….κυρίως ως ένα πολύ μικρό γρανάζι στον τομέα της μουσικοθεραπείας. Φαίνεται πως η μουσική έχει μια μαγική δύναμη να πηγαίνει σε άγνωστες γωνιές του εγκεφάλου, ακόμα ίσως και φαινομενικά κατεστραμμένες και …να κάνει τα μαγικά της ξυπνήματα. 

Στο κοντινό μου περιβάλλον και σε αρκετά μικρή ηλικία ένιωσα να χάνω σιγά σιγά την γιαγιά μου από «μαλάκυνση εγκεφάλου» Έβλεπα και άκουγα πράγματα που αν και δεν τα θυμάμαι και πολύ καλά, μου έκαναν τρομερή εντύπωση, η λογική μου δεν μπορούσε να τα κατανοήσει. 

Κανείς λοιπόν δεν ζει με χθεσινό φιλί …από την άλλη πως είναι να χάνεις την ταυτότητα σου? 

Σήμερα βρέθηκα για  πρώτη φορά με την κυρία Δέσποινα. Χάνει την ταυτότητα της και …σαν να την αναζητά στο παρελθόν. Αύριο δεν θα με θυμάται. Θυμάται μόνο την πόλη που γεννήθηκε , το δάσκαλο της που είχε γιο και τον μάλωνε συνέχεια, θυμάται τον άντρα της, μου το δείχνει στην φωτογραφία, με ρώτησε που μένω… να μην περνώ από τις γραμμές δεν πρέπει. Όλα αυτά μου τα είπε ξανά και ξανά πολλές φορές ξανά και ξανά …διψασμένη δεν θα με θυμάται την επόμενη φορά 


νέες λεξούλες για την ξανθιά θέα ..

έκδηλη, άδηλη και ένας ιππόκαμπος 

το τραγούδι αυτό είναι από τον δίσκο «τελευταίος μου εαυτός»

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂




25 σκέψεις σχετικά με το “Αλτ και Χαμένος

  1. Τώρα εγώ από που να αρχίσω πραγματικά.

    Ας ξεκινήσω απ την ουσία, απ το τέλος της ανάρτησης Μάνια.

    Κατ΄αρχήν να σου ευχηθώ ολόψυχα καλή δύναμη στην νέα σου υπεύθυνη
    ενασχόληση απ ότι καταλαβαίνω.

    Εδώ δεν θα χρειαστείς μονάχα μια απλή «καλή δύναμη». Πιστεύω θα
    χρειαστείς πολύ μεγάλο ψυχικό σθένος γιατί είναι τρομερά δύσκολο να
    είσαι κοντά, δίπλα, πρόσωπο με πρόσωπο με έναν άνθρωπο που χάνει
    την ταυτότητά του. Είναι τραγικό. Όταν μάλιστα αυτόν τον άνθρωπο
    τον ξέρεις τότε γίνεται μαρτυρικό.

    Στα παλιά χρόνια και η δική μας γενικά, δεν ήξερε τον ορισμό της
    ασθένειας και έλεγε «η γριά τόχασε….» Το λέγαμε «μαλάκυνση
    εγκεφάλου».

    Η Γιαγιά μου, η λατρεμένη μου Γιαγιά, την έζησα χρόνια κοντά μου,
    σπίτι μας, τότε βλέπεις δεν είχαμε τις σημερινές πυρηνικές
    οικογένειες με τα παπούδια και τις γιαγιάδες να εξοστρακίζονται
    είτε στα ιδρύματα είτε σε διαμερίσματα κλουβιά με αλλοδαπή
    «νταντά». Τότε ζούσαμε όλοι μαζί.

    Η Γιαγιά μου λοιπόν σταδιακά «έφευγε»… την χάναμε…! κράτησε τις
    αναμνήσεις της, ευτυχώς όλες τις βασικές, είχε τις βυθίσεις της
    στον κόσμο της αλλά δεν χάθηκε παντελώς.

    Καταλαβαίνω ότι νέα καθήκοντα και ορίζοντες γνώσης και εμπειρίας
    ζωής ανοίγονται μπροστά σου και είμαι σε απόλυτη εμπιστοσύνη να πω
    ότι ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ…!
    Όσο για το θέμα που βάζει το πανέμορφο τραγούδι της ΓΙΩΤΑΣ ΝΕΓΚΑ
    «ΔΕΝ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΟΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ» ναι….! θα συμφωνήσω και με τα λόγια
    του και με τις δικές σου παρατηρήσεις.

    Η Ζωή δεν βαστιέται μονάχα με αναμνήσεις…. με τίποτα. Θέλει παρόν
    για να ζήσει, για να τραφεί.

    Πολύ όμορφα θέματα, νοσταλγικά και βαθιά ανθρώπινα μας έδωσες
    σήμερα Κυρία μου.

    Να είσαι καλά.

    Μου αρέσει!

  2. ΩΩΩΩΩΩΩ, ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΛΑ ΕΠΙΑΣΕΣ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ
    ΥΠΗΡΕΣΊΑ!!!!!!!!!!!!

    Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΘΥΜΆΜΑΙ ΓΙΑΤΊ ΗΜΟΥΝ ΜΙΚΡΉ ΤΟΤΕ
    ΜΙΑ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΜΙΑ ΟΧΙ.

    ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΥΜΕ ΤΟ ΦΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΉ.

    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΊΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ ΥΠΟΜΟΝΉ!!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  3. ….φοβάμαι… Ευτυχώς είμαι ένα τόσο δα μικρό γρανάζι
    …οοοοοταν θα ξεκινήσει αυτό το πρόγραμμα, θα βάλω τα δυνατά μου
    μαζί με ένα πανέμορφο μουσικό όπλο !

    Για την ώρα μικρά βήματα …

    le mi boukalione osi tou zour

    Σε λατρεύω 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Ειναι σίγουρο πως δεν αρκεί «η καλή δύναμη». Χρειάζομαι
    διάβασμα, σεμινάρια και πιστή υπακοή των ειδικών. Επίσης αυτό που
    σίγουρα χρειάζεται είναι πολύ καλή συνεργασία με τους συγγενείς
    πρώτου βαθμού…
    Μου λες για την γιαγιά σου και ματώνει η δική μου καρδιά. Η δική
    μου η γιαγιά έφυγε από το σπίτι μας, όταν άρχισε να μην έχει καμία
    σχέση με το περιβάλλον με έντονες καταστάσεις άσχημης
    επιθετηκότητας. Θυμάμαι τους επόμενους δυο μηνές να πηγαίνουμε κάθε
    εβδομάδα στη γιαγιά σε ένα μέρος … δεν μας αναγνώριζε αλλά εδικά
    εγώ που ήμουν η μεγαλύτερη πήγαινα και τις έλεγα τραγούδια ..
    κάποιες φορές πηγαίναμε αλλά με άφηναν στο γραφείο μιας κυρίας και
    δεν με άφηναν να τη δω…. Λιγότερο από ένα μηνα πριν πεθάνει …
    άρχισε να μην μπορεί να φάει τίποτε …έσβησε..
    Είναι πανέμορφο το τραγούδι … λίγο μελαγχολικό αλλά αληθινό
    !!!

    σε φιλώ Καλή Κυριακή να εχεις 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Δεν έχω πιάσει θέση ακόμη. Το πρόγραμμα αυτό δεν έχει ξεκινήσει,
    είναι στην πρώτη φάση. Ακόμη στελεχώνεται με γιατρούς, ψυχολόγους
    κοινωνιολόγους, θεραπευτές και φροντιστές. Η δική μου η θέση αν με
    δεχθούν θα είναι σε ένα πολύ μικρό πόστο. Διεκδικώ μια θέση με πολύ
    μικρή συμμετοχή σε αυτή την τεράστιας ευθύνης προσπάθεια.
    Οι ηλικιωμένοι χρειάζονται φροντίδα αγάπη και υπομονή και πάνω
    από όλα Σεβασμό … αχ καλή μου Ελένη νιώθω τι μου λες, κάθε
    περίπτωση διαφορετική και με τις ιδιαιτερότητες της. Η υποχρέωση
    μας στους ηλικιωμένους είναι πολύ μεγάλη και σίγουρα έχουμε να
    διδαχθούμε πολλά από την σοφία τους.

    Σε ευχαριστώ, καλή Κυριακή να έχεις και σου στέλνω δύο φιλιά. Ενα
    για την πατέρα σου και ένα για την μητέρα σου 🙂

    Μου αρέσει!

  6. Πααααρα πολύ δύσκολο Κώστα μου, απαιτεί γνώσεις και Σεβασμό. Έχω
    όμως όλη την καλή πρόθεση αλλά και διάθεση …περισσότερο να ακούω
    και λιγότερο να μιλάω…. Είναι δύσκολο για μια ξανθιά ξερόλα θεά
    να ακούει περισσότερο από ότι να μιλά !!! Όμως θα προσπαθήσω γιατί
    πραγματικά αξίζουν το καλύτερο και ουσιαστική φροντίδα.
    Φρέσκο το φιλί, δροσερό και γεμάτο βιταμίνες …όπως κόβεις το
    φρούτο από το δέντρο !!!

    Φιλί 🙂

    Μου αρέσει!

  7. Αχ γιατι δεν ειμαι ποτε κοντα στο τηλέφωνο οταν θελω; (κι ειμαι
    ολες τις υπολοιπες ωρες που δεν εχω καμμια ορεξη;). Ξερεις ποσο
    αγαπώ τα παππουδια, και το να χανεις τις αναμνήσεις σου στην ηλικια
    που αυτές μονάχα εχεις, ειναι οτι πιο τρομερό μπορεί να συμβεί σε
    άνθρωπο…. Κι ύστερα, τη λεω κι ευτυχισμένη αρρωστια, γιατί δεν
    ξέρεις πως είσαι αρρωστος και καθε μέρα ανακαλύπτεις κάτι
    καινούργιο: αλλοτε χαιρεσαι σαν παιδι για την ανακάλυψη, κι άλλοτε
    θυμώνεις γιατι δε στο δειξε κανεις…

    Χαίρομαι για τα παππουδια που θα σε εχουνε κοντά τους, όπως χαρηκα
    κι οταν ειπες για τα σποράκια σου: Τα σποράκια χρειάζονται το φως
    σου για να ανακαλύψουνε τον κοσμο, τα παππουδια το χρειάζονται για
    να διώχνει τα σκοτάδια του μυαλού τους…

    Και για αλλη μια φορά, θαμαι περήφανη για τη φιλενάδα μου….

    Μου αρέσει!

  8. Αχ γιατι δεν ειμαι ποτε κοντα στο τηλέφωνο οταν θελω; (κι ειμαι
    ολες τις υπολοιπες ωρες που δεν εχω καμμια ορεξη;). Ξερεις ποσο
    αγαπώ τα παππουδια, και το να χανεις τις αναμνήσεις σου στην ηλικια
    που αυτές μονάχα εχεις, ειναι οτι πιο τρομερό μπορεί να συμβεί σε
    άνθρωπο…. Κι ύστερα, τη λεω κι ευτυχισμένη αρρωστια, γιατί δεν
    ξέρεις πως είσαι αρρωστος και καθε μέρα ανακαλύπτεις κάτι
    καινούργιο: αλλοτε χαιρεσαι σαν παιδι για την ανακάλυψη, κι άλλοτε
    θυμώνεις γιατι δε στο δειξε κανεις…

    Χαίρομαι για τα παππουδια που θα σε εχουνε κοντά τους, όπως χαρηκα
    κι οταν ειπες για τα σποράκια σου: Τα σποράκια χρειάζονται το φως
    σου για να ανακαλύψουνε τον κοσμο, τα παππουδια το χρειάζονται για
    να διώχνει τα σκοτάδια του μυαλού τους…

    Και για αλλη μια φορά, θαμαι περήφανη για τη φιλενάδα μου….

    Μου αρέσει!

  9. Αφού αφού ήσουν σε αποστολή Σταράτη μου 🙂 Πάντα έχω το
    κληρονομικό χάρισμα να σε βρίσκει το τηλέφωνο όταν σε θέλει αυτό
    (τι λέω? χαχαχαχαχα) Άσε που και το σερνικό μια χαρά γλυκούλης ήταν
    !!!

    Μια χαρά είναι η ασθένεια αυτή, εκείνο που μόνο με πονά είναι πως
    δεν σταματά μέχρι να σε ξεκοκαλίσει τελείως…. Η κυρία Δέσποινα
    την τρίτη τέταρτη φορά που μου είπε το ίδιο πράγμα είχε ένα μικρό
    ερωτηματικό στο βλέμμα της …μια μικρή ντροπή …μήπως μου το είχε
    ξαναπεί … Την άλλη Παρασκευή σίγουρα θα την ξαναδώ και δεν θα με
    θυμάται … Απαλά θα της θυμίσω πια είμαι ξανά 🙂

    Δεν τα αφήνω τα σποράκια, είναι το Σάββατο μου 🙂 Ετοιμάζουμε
    γιορτή και πάλι !!!!!

    Κάτσε να δούμε με τα παππούδια ..θα προσπαθήσω!!!!

    Σ αγαπώ πολύ πολύ 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Αφού αφού ήσουν σε αποστολή Σταράτη μου 🙂 Πάντα έχω το
    κληρονομικό χάρισμα να σε βρίσκει το τηλέφωνο όταν σε θέλει αυτό
    (τι λέω? χαχαχαχαχα) Άσε που και το σερνικό μια χαρά γλυκούλης ήταν
    !!!

    Μια χαρά είναι η ασθένεια αυτή, εκείνο που μόνο με πονά είναι πως
    δεν σταματά μέχρι να σε ξεκοκαλίσει τελείως…. Η κυρία Δέσποινα
    την τρίτη τέταρτη φορά που μου είπε το ίδιο πράγμα είχε ένα μικρό
    ερωτηματικό στο βλέμμα της …μια μικρή ντροπή …μήπως μου το είχε
    ξαναπεί … Την άλλη Παρασκευή σίγουρα θα την ξαναδώ και δεν θα με
    θυμάται … Απαλά θα της θυμίσω πια είμαι ξανά 🙂

    Δεν τα αφήνω τα σποράκια, είναι το Σάββατο μου 🙂 Ετοιμάζουμε
    γιορτή και πάλι !!!!!

    Κάτσε να δούμε με τα παππούδια ..θα προσπαθήσω!!!!

    Σ αγαπώ πολύ πολύ 🙂
    Σημείωση : Ο παθιούλης είναι λίγο αρρωστούλης με τα σχόλια, ενώ
    τα στέλνουμε αυτός δεν θυμάται αμέσως να τα δημοσιεύσει… αργεί
    λίγουλάκι έως και πολύ…

    Μου αρέσει!

  11. Aυτό που βοηθάει σίγουρα είναι η ελευθερία στις κινήσεις, το
    οξυγόνο, ο ανοιχτός ορίζοντας. Θέλουν να βγαίνουν έξω και να
    περπατάνε και κάποια στιγμή αρχίζουν και να τρέχουν όσο μπορούν.
    Ασφυκτιά ο εγκέφαλός τους.

    Έτσι έφυγε και ο πατέρας μου.

    Όσο μπορείς να βοηθήσεις καλό είναι Μάνια μου.

    Φιλιά 🙂

    Μου αρέσει!

  12. Καλώς την Βιργινία μου και εδώ είναι αρρωστούλης με τα σχόλια,
    τους έγραψα και εγώ …πιστεύω μπορεί να αργήσουν αλλά θα το βρουν.

    Εχω καταμπερδευτεί η ξανθιά …τι πρωτότυπο ε? χαλκχξαλδκξφ

    Καλή Εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Να βοηθήσει …αχμμμμ Βαγγέλη μου το πρώτο πράγμα στο οποίο
    πρέπει να εκπαιδευτώ είναι αυτό ακριβώς, πως να μην λογαριάζω την
    γοητεία ή απογοήτευση…να δίνω, να φροντίζω, να κάνω πιο
    ευχάριστες κάποιες ώρες των ανθρώπων που «χάνονται» 😦 Ως φοιτήτρια
    φροντιστής , το σίγουρο είναι πως ο κάθε άνθρωπος έχει τις στιγμές
    του, ευχάριστες, αδιάφορες, στενάχωρες, πονεμένες. Δεν πρέπει και
    δεν θέλω και δεν έχω ανάγκη να ελπίζω σε κάτι…..αχμμμ δύσκολο
    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  14. …η συνεργασία με τον στενό οικογενειακό κύκλο είναι πολύ
    σημαντικός παράγοντας… μπορώ σε κάποιες στιγμές να συντροφεύω, να
    κάνω παρέα…διαφορετικός αέρας, να γίνω διαφυγή. Να ξεκουραστεί το
    οικογενειακό περιβάλλον λίγο γιατί το βάρος είναι μεγάλο!

    Καλή μου ΜαΓία, μου είσαι πολύτιμη!

    Ας είναι ελαφρό το χώμα για τον πατέρα σου
    Σε φιλώ καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  15. Αίτημα Ζωης και το ‘χεις να μοιράζεσαι!

    Σίγουρα θα βοηθήσεις και πολύ μάλιστα!

    Μικρα λιθαράκια σ’ ένα δύσκολο οικοδόμημα ,

    αλλα όταν εχεις την γιορτή μεσα σου, η μουσική

    πάλλεται γύρω σου!!

    Καληνύχτα από ‘δω γιορτουλα μου.:):)

    Μου αρέσει!

  16. Αλίκη στη Χώρα των Βοτάνων, χαίρομαι όταν περνάς από δω. Είναι
    σημαντικό να μην περιμένω τίποτε, να μην έχω καμία ελπίδα. Απλώς να
    κάνω συντροφιά. Για την ώρα με μαθαίνει πράγματα η κυρία Δέσποινα,
    και μου τα λέει πολλές φορές για να τα μάθω καλά. Γέλασε πάντως δυο
    φορές στην πρώτη μας γνωριμία και αυτό μου άρεσε πολύ πολύ. Εσύ τι
    νέα ?

    Σε φιλώ 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Έρχεσαι και ανανεώνεις τη σχέση με λίγη συντροφιά.Φρεσκάρεις και
    την μνήμη 🙂 Έχει κάτι το αγαπησιάρικο αυτή σου η βόλτα και με
    κάνει να χαμογελώ όποτε σε βλέπω.:)

    Να περνάς Λευτέρη μου, το παθ είναι λίγο αρρωστούλη και έχει ανάγκη
    από παρουσίες!

    Σε φιλώ 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s