Πρώτη νύχτα που ακούω το Καλοκαίρι :)

Πρώτη νύχτα σήμερα με ανοιχτό παράθυρο μυρίζω την εκπνοή του χορταριού. Λίγες νότες τραγουδιού, πράγματα της Άννας. Διαδρομή στο ξανθό του μυαλού μου. Σκαλίζω ασυνάρτητα λέξεις και μου αρέσει. Μου αρέσει η ξανθιά χαρτόκουτα του μυαλού μου. Γράφω χωρίς να περιμένω κατανόηση. 

Πρώτη νύχτα σήμερα που ακούω το καλοκαίρι. Ανοιχτό παράθυρο με το αεράκι τόσο όσο ντροπαλά να ψιθυρίζει στους πόρους της επιδερμίδας μου Την καλεί σε μυστικές καλοκαιρινές ανατριχίλες. Ο ήχος από τα λάστιχα γρατζουνά το μουσικό όργανο της ασφάλτου. Στη Μορεάλη πάντα ό ήχος από τα λάστιχα προδίδει την εποχή του χρόνου. Υγρός το φθινόπωρο, ξερός το καλοκαίρι, ελαφρύς την Άνοιξη βαρύς τον χειμώνα. 

Γράφω και δεν ξέρω τι γράφω. Η χαρά του μην καταλαβαίνεις τι λες. Ο εαυτός μου προσπαθεί απεγνωσμένα να τον καταλάβω και εγώ κάνω τη ανάξεβρη όπως έλεγε μικρή η ανηψιά μου. 

Όλα ξεκίνησαν με αφορμή τον τίτλο, πρώτη νύχτα που ακούω το καλοκαίρι. Ολα τα άλλα είνα μικρές αφορμές. Πότε δεν πίστευα πως τα 50 έχουν τόσο δύσκολη ψυχολογία. Αυτή η κλιμακτήριος μάλλον που ούτε που καταλαβαίνω τι μου ζητά. Έτσι και αλλιώς δεν κατάλαβα ποτέ μου τι μου ζητά η εποχή του καλοκαιριού. Τελικά νομίζω πως το καλοκαίρι πάντα με παιδεύει.

Αδειάζω εδώ σκόρπιες σκέψεις και νιώθω όμορφα τόσο όμορφα όσο και η επιδερμίδα μου. Χαμογελώ, ακόμα και αν έχει καύσωνα για να κοιμηθώ θέλω λίγο λίγο να νιώθω σκεπασμένη με ένα σεντονάκι… 

Σήμερα άκουσα κάτι συγκλονιστικό που εύχομαι να μην είναι αλήθεια. Ένας δεσπότης στέλνει ένα παπά με δυσμενή μετάθεση γιατί είναι υπέρβαρος και ενώ τον είχε προειδοποιήσει πως δεν δίνει το σωστό παράδειγμα στους νέους, ενώ του είχε ζητήσει να αδυνατίσει, ενώ του είχε δώσει περιθώριο τρία χρόνια για να τιθασεύσει το σώμα του, εκείνος δεν τα κατάφερε. Τον έχω δει αυτόν το παπά είναι τεράστιος άνθρωπος πανύψηλος και χοντρός. Έχω δει και τον δεσπότη μια στάλια αδύνατος και κοντός. Προβλέπετε να αντιδράσει εδώ ο κόσμος. Καλέ μου δεσπότη ο αναμάρτητος πρώτος την πέτρα ας πετάξει… Την συχαίνομαι την ιεραρχία … άσχημο πράγμα να πιστεύεις πως είσαι θεός κυρίαρχος του κορμιού σου γιατί είσαι κοντός και αδύνατος! Φαντάζομαι δεσπότη μου είσαι τόσο κυρίαρχος που δεν θα πεθάνεις ποτέςςς ε? 

Έχω αγριέψει πολύ τον τελευταίο καιρό.. 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=v6qcE_KJB2Y[/embedyt]

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

18 σκέψεις σχετικά με το “Πρώτη νύχτα που ακούω το Καλοκαίρι :)

  1. Χμμμμ για σκέψου τον κύκλο και την απόσταση της Φύσης έτσι ;

    Εκεί Μάνια μου, για πρώτη φορά μύρισε το καλοκαίρι και τα όμορφα
    σημάδια του πέρασαν μέσα στο σπιτικό.

    Εδώ αυτές τις μέρες το καλοκαίρι δείχνει τα «δόντια» του με
    πανύψηλες θερμοκρασίες και μόλυνση μαζί, καλά το τελευταίο είναι
    ανθρώπινη …εφεύρεση.

    Αυτό που λες με τα λάστιχα με εντυπωσίασε…..! κοίτα να δεις τώρα
    πόσο απλοϊκά πράγματα μπορεί να γίνουν «άγγελοι» γεγονότων ή
    εποχών.

    Η Δεκαετία των 50 όντως είναι κομβική για τον άνθρωπο.

    Άντρας και Γυναίκα την βιώνουν διαφορετικά βιολογικά. Η Γυναίκα
    έχει την κλιμακτήριο, ο άντρας και αυτός την ανάγκη επιβεβαίωσης.

    Είναι όμως και μια εποχή εν δυνάμει εξαιρετικά παραγωγική,
    δημιουργική. Ο Άνθρωπος, ώριμος, μπορεί να νιώσει, να χαρεί, να
    πλάσει. Έχει την εμπειρία να το κάνει.

    Απλά οφείλει να ρεγουλάρει τις παρορμήσεις του, είναι άκρως
    επικίνδυνες.

    Δεν είσαι λοιπόν «αγριεμένη» Μάνια μου. Είσαι εν μέσω μιας σοβαρής
    αλλαγής από την οποία περπατάει όλη εδώ η γενιά.

    Καλό και όμορφο το απόγευμά σου.

    Μου αρέσει!

  2. ΜΑΝΙΟΥΣΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΗΝ ΑΓΡΙΕΥΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
    ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!!

    ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΗ Η ΗΛΙΚΊΑ ΑΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΣΩΣΤΆ ΛΕΕΙ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ
    ΕΊΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ!!!!!!!!!

    ΜΥΡΙΣΕ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΕΚΕΊ;;;;;;;;;; ΧΜ, ΕΔΩ ΠΑΡΑΜΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΜΑΣ
    ΚΑΙΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!!

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΗ ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙ ΠΟΣΟΥΣ ΥΠΕΡΒΑΡΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ
    ΕΧΟΥΜΕ, ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΩΣΤΆ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ.

    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  3. Oμορφες εικόνες γεμάτες με μυρωδιές και ήχους ..

    Εδώ όταν «ακούμε» το καλοκαίρι, εννοούμε συνήθως τα τζιτζίκια

    ή τα κύματα της θάλασσας .. για αυτό οι ήχοι που γράφεις είναι τόσο
    ενδιαφέροντες..!
    καλό βράδυ και πολλά φιλιά!

    Μου αρέσει!

  4. To καλοκαίρι δεν είναι η εποχή μου. Συγγνώμη καλοκαίρι αλλά αυτή
    είναι η αλήθεια. 42 βαθμοί, βράζει ο τόπος, η σοκολάτα έγινε νερό,
    το νερό εξατμίσθηκε. Κλεισμένοι μέσα με τα αιρκοντίσιον. Τί να μου
    αρέσει? για μένα είναι μια καυτή φυλακή. Απαπαπα….

    Εσύ Μάνια, το ζεις εκεί σε light έκδοση οπότε με το δίκιο σου το
    εκθειάζεις.

    Από Δευτέρα λέει θα δροσίσει κάπως. Άντε να δούμε…

    Εσείς εκεί, καλό καλοκαίρι να έχετε 🙂 το δικαιούστε μετά από
    τέτοιο χειμώνα.

    Μου αρέσει!

  5. Καλά κάνεις και είσαι αγριεμένη. Με τους δεσπότες του κόσμου
    τούτου να υποθέσω ε; Όσο για την κλιμακτήριο άστην να ζητάει. Όσο
    μεγαλύτερη σημασία της δίνεις τόσο πιο κακομαθημένη γίνεται.

    Καλοκαίρι μύρισε εκεί ε; Τι όμορφα να ανοίγεις το παράθυρο και να
    μπαίνει αεράκι. Κι εγώ το θέλω το σεντονάκι μου και μην νομίζεις,
    με το αιρκοντίσιον το χρειάζομαι. Αφού δεν βρίσκουμε δροσιά φυσικη
    τη δημιουργούμε.

    Γράφε εσύ ό,τι σου υπαγορεύει η ψυχή σου και η κατανόηση είναι
    δεδομένη.

    Καλό βράδυ εκεί

    Μου αρέσει!

  6. καλησπέρα,
    Σου εύχομαι να βρεις γρήγορα την ηρεμία σου (αν αυτό ψάχνεις) ή
    να εκμεταλλευτείς το θυμό σου δημιουργικά.
    Ιεραρχίες… Πιστεύω σε αυτές όταν είναι αξιοκρατικές. Αν ο
    συγκεκριμένος Ιερέας παίρνει τη δυσμενή μετάθεση μόνο και μόνο για
    το σωματικό του βάρος, τότε αδικείται. Από την άλλη, ένας Ιερέας
    πρέπει να είναι εγκρατής. Όλα είναι τελικά, σχετικά.
    Σου εύχομαι, το καλοκαίρι που ξεκινά να σου προκύψει τόσο καλό
    που ούτε θα το φανταζόσουν.

    Μου αρέσει!

  7. Αρχισε να σας ξεροΨΗνει Γιάννη μου ε΄? Εδώ αμα το πιάσει για τα
    καλά θα μας σιγοΒΡαζει λόγο υγρασίας. Για την ώρα αυτές τις μέρες
    είναι απολαυστικό. Για την μόλυνση τι να πω Γιάννη μου…

    Για τα λάστιχα όμως στους δρόμους ωωω ναι. Παιδί της Αθήνας είμαι
    και όταν πρωτοήρθα εδώ ο ήχος των αυτοκινήτων αχμμ ο ήχος της πόλης
    ήταν διαφορετικός Έμαθα να τον ακούω μαζί με τις εποχές καθώς το
    στις αρχές του χειμώνα τα αυτοκίνητα «φορούν» λάστιχα χειμερινά που
    το πέλμα τους λες και κολλά και ξεκολλά στο δρόμο σα βεντούζες.
    Ετσι και αλλιώς αγαπώ τους ήχους. 🙂

    Θα σου πω σε πέντε χρόνια που θα έχω συνηθίσει τα 50 χαχαχα για την
    ώρα η διαδρομή μου φαίνεται άγνωστη, δεν ξέρω αν είναι όμορφη η
    άμορφη …ήρεμη μια φορά δεν είναι μπουχαχα σιγουράκι είμαι πιο
    άγρια … η δεκαετία των 50 είναι ροκ … μάλλον …

    Καλή εβδομάδα Γιάννη μας 🙂

    Καλή εβδομάδα Γιάννη μας 🙂

    Μου αρέσει!

  8. Εμ γι αυτό αγριεύω, για να της πάρω τον αέρα και να την
    αντιμετωπίσω σωστά !!!

    Αχ Ελένη μας, ξεροψήνεσαι σα χταποδάκι στα κάρβουνα γιαμι γιάμιιιιι
    !!!

    Δεν μπορώ να ξέρω πόσο και αν κάνει τη δουλειά του σωστά δεν ανήκω
    στην ενορία του, εκείνο που ξέρω είναι πως δεν είναι απλώς ένας
    παχύσαρκος άνθρωπος … είναι τεράστιος άνθρωπος πανύψηλος, ο
    σωματότυπός του, το σκαρί του είναι ενός απίστευτα μεγάλου
    ανθρώπου.

    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  9. Όλη τη μέρα εκπνέουν οξυγόνο και το βράδυ όσο πιο πράσινα τόσο
    ευωδιάζουν τα χνώτα τους…

    Πως μου αρέσει όταν περνάς από δω γλυκομίλητη μου 🙂

    Μου αρέσει!

  10. αααα το κύμα ξέχασε το, και το ιώδιο επίσης, όσο για τα
    τζιτζίκια ακόμα και αυτά κάνουν ένα τελείως άσχετο ήχο. Ούτε
    σπουργίτια δεν υπάρχουν αχμμμ γλάροι όμως αρκετοί και περιστέρια.

    Θα σας φέρω και άλλα καλούδια, να κάνουμε ανταλλαγές Σμαραγδούλα
    μου 🙂

    Καλή εβδομάδα !!!

    Μου αρέσει!

  11. ναι … έχω ένα θεματάκι με τους δεσπότες … κάτι δεν μου
    κάθεται καλά … Τι σημαίνει ας πούμε, απόφαση που δεν αλλάζει όσο
    και αν το επιθυμεί το ποίμνιο? Εκτός αν μιλάμε για παπικές συνθήκες
    όπου ο Πάπας έχει το αλάθητο!!!

    Αχα ώστε έτσι με την κυρά κλιμακτήριο … θέλει τα παλιά μου
    υποδήματα χεχεχεχε

    Γενικά είμαι λίγο άγρια τον τελευταίο καιρό ….

    ααα Σήμερα γνώρισα μια Κεφαλλονήτισσα (πιφ δεν ξέρω να το γράψω
    μπερδεύομαι ) και μετά και μετά δεν θυμόμουν από που είσαι εσύ
    χάδξφάοιεξφ… Όλες κουνημένες μου φαίνεσθαι χαχαψλαξδφακσδφξ Σας
    αγαπώ για την ομιλία σας που τραγουδά 🙂

    Γράφω γράφω …από μικρό παιδί … γράφω πολύ μιλώ πολύ, ακούω πολύ
    πολύ (καλά καμιά φορά δεν ακούω καθόλου) μόνο που δεν διαβάζω πολύ
    !!!

    Καλη εβδομάδα Άννα μου 🙂

    Μου αρέσει!

  12. @ΜΑΓΙΑΑΑΑΑΑ

    Συγνώμη έχασα την σειρά !!!

    Λοιπόν, το καλοκαίρι δεν το θέλω ούτε και εγώ Μαγία μου! Εγώ θέλω
    πάντα να σκεπάζομαι στον ύπνο μου, άρα από χέρι το καλοκαίρι το
    έχει χάσει το παιχνίδι μαζί μου… Οι αρχή του μου αρέσει όμως.
    αααα και εδώ είναι χάλια… Λόγο υγρασίας δεν μπορείς να
    αναπνεύσεις Βγαίνεις με 33 βαθμούς έξω και είναι σα να κολυμπάς
    υποβρύχια μέσα στα ρούχα σου και χωρίς αναπνευστήρα Δεν είμαι φυτό
    του βάλτου κυρ καλοκαίρι μου, είμαι βασίλισσα των πάγων έλεοςςςς

    Μόνο το μπάνιο σε λίμνη μεγάλη και με βροχή αξίζει 🙂

    Καλή εβδομάδα ΜαΓια μου …καλοκαίρι είναι θα περάσει
    χαχαχαχαδκφξασδκφξ

    Μου αρέσει!

  13. (τώρα τι το έβαλες τον «αν αυτό ψάχνεις»??? με τσάκισες
    χαχαχαχα)

    Καλώς τον μου και χαίρομαι που πέρασες Βαγγέλη μου 🙂 🙂

    … ναι … κοίτα… σήμερα έμαθα πως ο λόγος δεν είναι ένας αλλά
    τρεις.Η είδηση είναι σε εξέλιξη έτσι και αλλιώς. Οι ιεραρχίες δεν
    με ενοχλούν, με ενοχλούν όμως οι απολυταρχίες! Στο στρατό μπορώ να
    δεχθώ εν μέρη μια απολυταρχία ειδικά κατά την διάρκεια μάχης. Ετσι
    και αλλιώς ο στρατός είναι ο ορισμός του παρόλογου με το άλογο να
    έχει την δική του λογική.

    Από κει και πέρα όμως και στο συγκεκριμένο θέμα.

    Η λαιμαργία ως αμάρτημα δεν σημαίνει παχυσαρκία. Ένας άνθρωπος
    μπορεί να είναι απίστευτα λαίμαργος, να αρπάζει δίχως να ρωτά δίχως
    να νοιάζεται για τον πεινασμένο συνάνθρωπό του και να ΜΗΝ είναι
    παχύσαρκος. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρίνουμε από την
    εξωτερική εμφάνιση έναν ιερέα για το κατά πόσο είναι εγκρατής.

    Η απολυταρχία κρύβει αμαρτίες όπως αλαζονεία, εγωκεντρισμό

    Όλα λοιπόν σχετικά !!!

    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  14. Στο όρος Σινά, πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, κατεγράφη μία
    συνάντηση, η οποία έμελλε να χαράξει, κατά μία έννοια το ριζικό
    όλου του κόσμου. Η συνάντηση μεταξύ του Θεού και του Μωυσή.

    Ο Προφήτης των Ιουδαίων, ψηλός, καλοθρεμένος, πέρα από το κανωνικό,
    σαν ήταν στο παλάτι του Φαραώ ένα είχε μάθει να τρώει καλά,
    συνήθειο που διατήρησε και στην έρημο, ανέβηκε στη κορφή του βουνού
    με δυσκολία.

    Αίφνης εμφανίστηκε μπροστά του ο Θεός. Περίεργο, ήταν κοντός και
    ισχνός. Απόρησε ο Μωυσής πως ένας τόσο αδύναμος Θεός μπορούσε να
    είναι Παντοδύναμος. Δεν είπε τίποτα όμως.

    Αντίθετα είπε ο Κύριος «Πώς είσαι έτσι Μωυσή; Δεν εντρέπεσαι; Δεν
    κατανοείς ότι δίνεις λάθος παράδειγμα στο λαό μου τον αγαπητό;»

    Ο Μωυσής όμως, με το θάρρος της γνωριμίας αντέτεινε «Μα Κύριε,
    χρειάζομαι τον όγκο και τη δύναμη που μου προσφέρει. Καθόλου δε δεν
    είναι λάθος το παράδειγμα. Μακάρι να το ακολουθήσουν οι πιστοί σου.
    Θα χρειαστώ μεγάλη δύναμη για να τους οδηγήσω όπου μας ορίσεις,
    αλλά και αυτοί μεγάλα κότσια για να έλθουν κοντά μου»

    Ο Θεός είχε γίνει ένα χρώμα μεταξύ μαύρου, κόκκινου και μελιτζανί.
    Θύμιζε θυμωμένο Ομπράντοβιτς! «Τι είναι αυτά που λες Μωυσή. Πρόσεχε
    γιατί θα σου κόψω τη γλώσσα. Καμία άλλη δύναμη δε χρειάζεσαι, πόσο
    μάλλον φυσική για να φτάσεις όπου εγώ επιθυμώ, πέρα από ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ
    ΒΟΗΘΕΙΑ!» τα τελευταία λόγια ειπώθηκαν εν μέσω βροντών και
    αστραπών.
    Σείστηκε το όρος. Χέστηκε ο Μωυσής και αποφάσισε να κάνει
    δίαιτα. Όταν τη τελείωσε ήταν σαν ξερόκλαδο στον άνεμο. Το ίδιο και
    οι συμπατριώτες του.

    Χάθηκαν τα περιττά κιλά από όλους, κιλά ευδαιμονίας, αλλά σώθηκε η
    ψυχή τους.

    Τη τελευταία φορά που συνάντησε το Θεό ο Μωυσής, λίγο πριν φύγει
    από τον μάταιο τούτο κόσμο, τρόμαξε να τον γνωρίσει.

    Ήταν τεράστιος σε ύψος και παχύς, θεέ μου πόσο ΠΑΧΥΣ!
    Φιλικότα ένα Καλοκαιρινό ευτράπελο
    Θέμης ( πολλά φιλιά)

    Μου αρέσει!

  15. Λατρεύω το λεπτό σου χιούμορ με τόσο οδό ειρωνεία. Παλιά και νέα
    διαθήκη με ένα σορό συνοδούς και την τελευταία να τρομάζει ακόμη
    και τους ίδιους και να μην τολμούν αν και την σχεδίαζαν 50 κοντά
    χρόνια . Περίεργος ο εγωισμός με κόντρα εγωισμό δεν πολεμιεται ο
    σεβασμός κερδίζεται μόνο με αγάπη
    Απολαυστικός στη γραφή σου Θέμη μου σε φιλώ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s