Καλοκαιρινές Ιστορίες: Χωρίς Βρακί! (blogame)

Ήταν μια φορά και ένα καιρό μια σπίθα που την έλεγαν Λίνα κι ήθελε να μάθει τι συμβαίνει στους ανθρώπους το καλοκαίρι. Άρχισε να γουργουρίζει για μπλογκοπαίχνιδο. Η μικρή ξανθιά θεά πήγε στον Μάγο και βοηθό της στα παιχνίδια της γειτονιάς του ιχνηλάτη. Δεν άργησε να βρει την ευκαιρία ο Γιάννης μας και έτσι με την σκυτάλη απ΄άλλη γειτονιά …δώστου κλότσο να αρχινήσει και η μικρή σπίθα να φωτίσει τις καλοκαιρινές ιστορίες. 

Τίτλος: Καλοκαιρινές ιστορίες (και μετά ο δικός μας τίτλος της ιστορίας. )

Γράφουμε, βάζουμε συνδέσμους και προσκαλούμε. 

Την σκυτάλη από τον Γιάννης μας. Έγραψε μια όμορφη περιπέτεια που είχε 

Το Καράβι ; ποιο καράβι ; Καλοκαιρινές Ιστορίες

 

Τον ήλιο τον αγαπώ αλλά δεν ταιριάζουμε. Έτσι μέσα στην καληνύχτα μου υπάρχουν ένα σωρό ιστορίες καλοκαιρινών περιπετειών.  Η επιδερμιδα μου αντιδρά όταν την χαιδεύει ο ήλιος προφανώς λόγω γονιδίων. Κάτι σε γιαγιά και προγιαγιά και προπροπροπρο γιαγιά ρωσσιδούλα.

ψάχνω να βρω μια ιστορία που να μην την έχω φέρει στην χαρτόκουτα εδώ! 

Σουβάλα. Πρέπει να ήμουν κάτι παραπάνω από 13. Η μαμά χωρισμένη, μας πάει διακοπές για έναν ολόκληρο μήνα. Η αδελφή μου γύρω στα 9. Μια αυλή ταβερνούλα, μια χοντρή κληματαριά η σκεπή της. Γύρω γύρω πορτούλες ενοικιαζομένων δωματιών. Ένας δρόμος ξεχασμένος από τα αυτοκίνητα εκτός από το λεωφορείο της γραμμής. 

Η διαδρομή προς την παραλία, μικρή ζωγραφιά. Ανοίγεις την πόρτα του δωματίου, περνάς από τα στρωμένα τραπεζάκια. Ανοίγεις την καγκελωτή πόρτα της αυλής, κοιτάς αριστερά και δεξιά μήπως έρχεται το λεωφορείο, περνάς τον δρόμο από  στάση στη στάση. Ανοίγεις τα πόδια σου και περνάς το τοιχάκι. Ανοίγεις την αγκαλιά σου και βουτάς στη θάλασσα. Μια θάλασσα άκρως φιλική, ρηχή, πεζή, ατάραχη. Οικογενειακή ταβέρνα, οικογενειακή πανσιόν, οικογενειακή θάλασσα. Την πρώτες μέρες κάηκα στην πλάτη. Μου εβαλάν γιαούρτι, ξεράθηκε, σοβάς που δεν έλεγε να ξεκολλήσει…μεγάλοι όλο εξυπνάδες είναι!!! 

Τις πρώτες δύο εβδομάδες με τη μαμά. Ξυπνούσαμε,ακούγαμε ραδιόφωνο μέχρι να πιούμε να φάμε και να χωνέψουμε το πρωινό μας. Λιλιπούπολη. Μετά θάλασσα, παλάτια στην άμμο ανασκαφές και κολύμπι μέχρι τα χέρια μας να παπαριάσουν! Μεσημέρι φαγητό και σιέστα. Απόγευμα στη θάλασσα. Τα βράδια τα παιδιά ξαπλώναμε με ανοιχτά παράθυρα στις φωλιές μας Μας νανούριζαν ο καπνός από το φιδάκι, οι γονείς στην αυλή, ιστορίες, γέλια, τραγούδια, ποτήρια που τσουγκρίζουν. Που και που κάποιος μικρός ζηλιάρης ποπολάρος. «Μαμά νερό…  μπαμπά ακούω μια  κατσαρίδα… μαμά δεν νυστάζω έχει κουνούπια!» Απεγνωσμένες προσπάθειες να βρεθούμε στον αρχοντικό κύκλο των Μεγάλων της Αυλής. Η απάντηση μονολεκτική και πάντα ίδια για όλους «ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ» 

Πέρασαν δύο εβδομάδες, ίδια ρουτίνα. Έφτασε η στιγμή. Η μητέρα μου με είχε εκπαιδεύσει. Υπό το άγρυπνο βλέμμα της κυράς της ταβέρνας, εγώ η Μεγάλη αδελφή μια εβδομάδα μόνη με μικρή μου αδελφή. Έφυγε Κυριακή, θα γύριζε Παρασκευή βράδυ. Άλλη άδεια δεν είχε. Η καρδιά μου φούντωνε από προσμονή να … μεγαλώσω. 

Εφτασε η Τετάρτη στη θάλασσα, μακροβούτι έπιασα ένα κοχύλι, βγήκα για ανάσα. Μου κόπηκε η ανάσα. Ένας γοργόνος  σε απόσταση αναπνοής με σγουρά μαλλιά. »Σε τρόμαξα»…οχι … «Με λένε Στέφανο!» Χτυπούσε η καρδιά μου διαφορετικά…Ήταν 16 χρονών!!! Κάναμε μακροβούτια, γελούσαμε, η αδελφή μου γκρινιαζε πως ήταν ώρα να πάμε για φαγητό στην ταβέρνα Τα χέρια μας είχαν παπουριάσει!!! Το πρώτο μου ραντεβού την επόμενη μέρα το απόγευμα, μια στάση πιο κάτω. Τετάρτη βράδυ έκανα όνειρα ήμουν…ήμουν ερωτευμένη, ανοιχτό παράθυρο, ποτήρια που τσούγκριζαν … ήμουν πια Μεγάλη…ανεξάρτητη~

Δεν πήγα ποτέ στο ραντεβού. Δεν είχα βρακάκι να βάλω. Η μαμά το είχε πει. Βγάζετε τα βρακάκια σας, φοράτε το μαγιο. Σαπουνίζετε τα βρακάκια σας, τα απλώνετε. Το ίδιο και το απόγευμα. Αμ δε… Δεκατέσσερα βρακάκια, βουναλάκι κάτω από το νιπτήρα!!! 

Στον πρώτο έρωτα του καλοκαιριού δεν πήγα ποτέ γιατί δεν είχα καθαρό βρακί. 

Προσκαλώ τον Βαγγέλη, την Άννα, την Αρματάν. 

Λίνα παίζεις ως αυτοπροσκαλούμενη χαχαχα

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂


28 σκέψεις σχετικά με το “Καλοκαιρινές Ιστορίες: Χωρίς Βρακί! (blogame)

  1. ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ, ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ, ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑΤΙ 1) ΜΕ ΛΕΣ ΓΚΡΙΝΙΑΡΑ, ΕΓΏ
    ΓΚΡΙΝΙΑΡΑ;;;;;;;; ΝΤΡΟΠΉΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!

    ΕΓΏ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟ ΚΟΡΙΤΣΆΚΙ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΧΑΧΑΧΑ ΧΑΧΑΧΑ ΧΑΧΑΧΑ
    ΧΑΧΑΧΑ ΚΑΙ 2) ΜΕ ΚΑΛΕΣΕΣ;;;;;;;; ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΛΕΣΕΣ!!!!!!!!
    ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΦΦΦ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΖΕΣΤΉΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!!

    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΛΆΡΙ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  2. Χα χα χα Εμ δεκατεσσάρω τα πλένουμε τα βρακάκια μας σαν είμαστε
    κοριτσάκια. Πλένουμε και των αγοριών άμα τύχει και έχουμε αδέρφια.
    Ειδικά τότε, τις παλιές εποχές. Τώρα; Άσε τώρα… Πάμε όλοι χωρίς
    βρακάκι!

    Αλλά η κυριούλα, η μικρή γοργόνα, πήγε διακοπούλες για γεγνιασιά,
    μαμά, μπανάκι και προδέρμ. Που να φανταστεί ότι θα προέκυπτε, πώς
    τον είπαμε Στέφανος του στυλ «όλοι κιαλάρουνε μα δεν πιάνουν ψάρια,
    βουτάει ο Στέφανος και βγάζει καλαμάρια!»…

    Δεν πειράζει καλή μου. Φαντάζεσαι όνομα Στέφανος μπροστά στη
    συγχωρεμένη τη Μερκούρη; Χι χι χι

    Καλό νάχεις και πολλά φιλιά Θέμης

    Μου αρέσει!

  3. Μάνιααααααααααα χαχαχαχαχαχαχαχαχα, κάλιο …γαϊδουρόδενε παρά
    …γαϊδουρογύρευε λέει η παροιμία καλή μου….. εμ….

    Άμα πλέναμε τα βρακάκια έστω και 2-3 τώρα θα είχαμε το «μέσον» για
    να πάμε στο «ραντεβού». Τι λέμε τώρα χαχαχαχαχαχαχαχα.

    Τελικά η Αίγινα της δεκαετίας 1960-70 ήταν ο κατ’ εξοχήν τόπος
    λαϊκών διακοπών και εκδρομών, το λένε και πολλές Ελληνικές ταινίες
    γυρισμένες εκεί.

    Αυτός ο πανέμορφος, φιλικός, προσιτός, ανθρώπινος τόπος φιλοξενίας
    έδινε ζωή σε τέτοιες οικογενειακές μαζώξεις.

    Οι εικόνες που περιγράφεις στην αυλή με την βραδινή συγκέντρωση των
    …μεγάλων, ημών των ιδίων είτε να κοιμόμαστε είτε να σκαλίζουμε
    σχεδιάκια στο χώμα με τα παιδικά παιχνίδια της τότε εποχής.

    Φόντο, τα αστέρια ενός καθάριου ουρανού και της γαλήνης της
    θάλασσας.

    Τα καλοκαιρινά λουλούδια να μοσχοβολούν.

    Γλυκύτατη ιστορία σου με ….πάμπολα …διδάγματα για το
    …νοικοκυριό μας.

    Πάμε λοιπόν στο γαϊτανάκι μας.

    Φιλιάααααα

    Μου αρέσει!

  4. Πσσσ τι λες τώρα?? Την πάτησα, νόμιζα πως ο Γιάννης σε είχε
    προσκαλέσει στο σχόλιο που προσκαλεί και εμένα, αλλά τελικά έχει
    βάλει την Βιργινία. Αχμμμ θα σε βάλει η Βιργινία ή η Αννα χεχεχε
    δεν υπάρχει περίπτωση να γλυτώσεις Ελένη και μην χαίρεσαι και
    σφυρίζεις αδιάφορα χεχεχεχε

    Ιχνιλάτης και Ελένη πάνε πάντα πακέτο λέμεεεε. Το πολύ πολύ να
    ξαναματαγράψω και να σε χώσω χοχοχοχο

    Σε φιλώ Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  5. χαχαχα να σου πω την αλήθεια Θέμη μου τρεις γυναίκες στο σπίτι
    σώβρακο δεν έπλυνα ποτέ. Ούτε πουκάμισο δεν ήξερα να σιδερώνω.
    Έμαθα στου κασίδη το κεφάλι.

    Μεταξύ μας φοβήθηκα. Ο Στέφανος ήταν μεγάλος στα μάτια μου. Μια
    ολόκληρη σταση πιο κάτω δρόμος, έφηβοι παρέα στην άμμο σε πάρτι. Θα
    έπρεπε να πάρω και την αδελφή μου μαζί, χωρίς την οπισθοφυλακή της
    μητέρας μου, την άδεια της. Ζύγιασα τα φτερά μου στο παραθυρο
    μπροστά, είχα την δύναμη του έρωτα, όμως θα έπρεπε να φύγω κρυφά
    από την κυρά της ταβέρνας, μια στάση πιο κάτω… Το βρακί ήταν η
    δικαιολογία, θα μπορούσα να φορέσω το μαγιό μου κάτω από το
    πανέμορφο καλοκαιρινό μου φορεματάκι!!! Ήμουν η Μεγάλη όμως, είχα
    την ευθύνη που θα πήγαινα ξεβράκωτη… δεν έδωσα την έγκριση μου!

    Σήμερα το ξεβράκωτη δεν με νοιάζει. Η αδελφή μου παντρεύτηκε έχει
    παιδιά και η μαμά μου πέθανε!

    Έπειτα, μερικά χρόνια αργότερα εμάθα πως το βραδινό μπάνιο δεν
    θέλει μαγιό αλλιώς σε κοροϊδεύει η Σελήνη… και να είσαι σίγουρος,
    λόγω των προβλημάτων που έχω με τον ήλιο, το βραδινό μπάνιο στη
    θάλασσα είναι κάτι συνηθισμένο για μένα το καλοκαίρι 🙂
    Ελπίζω να γραφοπαίξεις και εσύ. Σε φιλώ καλή εβδομάδα Θέμη μου
    🙂

    Μου αρέσει!

  6. μπαααα πιο πολύ έμαθα να κυκλοφορώ ξεβράκωτη στα αγγούρια… το
    βρακί μου πάντα το ξεχνάω γμτ χαχαχα

    Τι να πω … τρέχα γύρευε πάντα Βιργινία μου
    χαχαχαχαχαδξφα΄σδξφοαιεξφ
    Για να λέμε την αλήθεια αυτό με την δουλειά που δεν την αφήνουμε
    για όποτε, είναι κάτι που δεν σου μαθαίνουν οι γονείς, είναι κάτι
    που μαθαίνεις όταν γίνεσαι γονιός. Προσωπικά λειτουργώ έτσι μόνο
    όταν έχω να πάω στα σποράκια μου, προετοιμάζομαι κάνοντας όλες τις
    δουλειές μου και συνεχίζω να λειτουργώ έτσι και μέσα στην τάξη.
    ααααα ναι και όταν είναι να πάω εκδρομή… ααα ναι και όταν έχω
    προσκεκλημένους στο σπίτι … ααα ναι και όταν βλέπω πως έρχεται
    φουρτούνα… αλλά να σου πω την αλήθεια ειδικά στις φουρτούνες όλο
    ξεβράκωτη με πιάνουν λαδκξφαοιεφθακδξφάλδξφ
    Ο Γιάννης σε έχει προσκαλέσει, ξέρεις εσύ … λίγα λόγια πολλά
    τραγούδια και προσκαλείς χιχιχιχιχι

    Καλή εβδομάδα Βιργινία μου 🙂

    Μου αρέσει!

  7. χαχκαξδλφκαξδσ΄κφξα΄φφ έτσι λες ε? χκαξλδφξαδκφξαλσκφξο

    Λες να θέλω βρακί για να πάω σε ραντεβού και μάλιστα καλοκαιρινό
    … αντε και πάω … ποιος σου λέει πως δεν θα το χάσω;;;; Δεν
    είμαι παιδί μου εγώ για βρακιά, δυστυχώς τζιτζίκι είμαι και όχι
    μέρμηγκας 😦

    Γιάννη μου θα σου το πω όσο πιο μαλακά γίνεται. Εγώ στη Σουβάλα
    πήγα τότε.. και μόλις σήμερα έκανα την επαφή πως αυτή η Σουβάλα
    τότε είναι η Σουβάλα της Αίγινας!!! Η Αίγινα των ταινιών δεν
    συνδέθηκε πότε στο μυαλό μου με την Σουβάλα των διακοπών μου
    χαχαχαχαχαχα. Τι να πω… 😦 είμαι βλαμμένο δεν εξηγείται
    διαφορετικά!!! Από τότε στην Αίγινα πήγα άλλη μια φορά σε μια
    βάφτιση καλοκαίρι και έπαθα σοκ με το πόσο ζεστό είναι αυτό το
    νησί.
    Όσο για τα χρόνια των παιδικών διακοπών των αστεριών της άμμου,
    των ποδηλάτων … θα με βρεις στην Ανάβυσσο … στην τελευταία
    πολυκατοικία
    χαχαχα διδακτική ε? αμ έλα που ποτέ δεν το κατάφερα χαχαχαχα

    Μακάρι να γράψουν και άλλοι !!

    Σε φιλώ 🙂

    Μου αρέσει!

  8. αχαχαχαχαχα!

    Μάνια έλιωσα!

    Υπέροχη διήγηση, να’σαι καλά είχα ανάγκη να γελάσω, γιατί τελευταία
    μου έτυχαν διάφορα!

    Απόψε διάβαζα καλοκαιρινές ιστορίες και πέρασα όμορφα. Η δική σου
    μου αφήνει το πιο γλυκό χαμόγελο!

    Σε φιλώ γλυκά!

    e

    Μου αρέσει!

  9. Ασε Αριστέα έχω μπουρδουκλωθεί και εγώ στις οπτικές ίνες και
    αυτογκρινιάζω γιατί δεν θέλω με τίποτε να αφήσω αυτή την γωνιά του
    μυαλού μου.

    Αυτό ήθελα, αυτό θέλω πάντα το να γελά κάποιος είναι μια από τις
    πιο μεγάλες δυνάμεις του σύμπαντος μεγαλύτερη και από αυτή του
    έρωτα.

    Να γελάς με κάθε ευκαιρία εν ανάγκη βάλε κάποιον να σε γαργαλά …
    μόνο … μόνο κοιτά να φοράς βρακί γιατί εγώ υπάρχουν φορές που
    γαργαλιέμαι αλλά δεν γελάω .. αλλά παθαίνω… και άλλες πάλι που
    κατουριέμαι από τα γέλια.. Εκει και δέκα βρακιά να φοράω θα τα
    κατρισω !!! χαχα

    Σε φιλώ, και πάρα πολύ χαίρομαι που πέρασες, παρόλο που εγώ το
    ομολογώ δεν είμαι τακτική επισκέπτρια στην γειτονιά σας 😦

    Εχουμε τον Γιάννη μας γεφυρούλα που έχει το λιγκ με όλες τις
    καλοκαιρινές ιστορίες που ξεκινούν από την γειτονιά σας.
    http://tokeimeno.blogspot.ca/2016/06/blog-post.html
    Τι να κάνουμε…γράφουμε και εμείς …τριμμένα ξεροκόμματα
    …τροφή έμπνευσης για τα σπουργιτάκια συγγραφείς βιβλίων. Παλιά
    μας κρυφακούγαν στις καφετέριες χαχαχαχα

    Να γελάς 🙂 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Μα καλα τωρα παιδι μου, δεν πηγες στο ραντεβου γιατι δεν ειχες
    βρακί; Και δεν εβαζες το μαγιουδάκι σου; Που τι τοθελες το βρακι
    δηλάδή, δεκατριών χρονών παιδί, ποιος θα το καταλάβαινε οτι δε το
    φορούσες; (Καλοκαιρινές ιστορίες: τι χωρίς βρακί, χωρίς πετσί θελω
    να μείνω).

    Ζουμεριτσα. Ξεβράκωτη!

    Μου αρέσει!

  11. χαχαχαχα οχι φυσικά … Αυτό ήταν το ψέμα που είπα στον εαυτό
    μου καθώς πραγματικά ένιωσα τι σημαίνει …Μεγάλος … και πόσο
    δύσκολο είναι να υπακούσει ένας μεγάλος στη δύναμη του Ερωτα!!!

    Οπως έγραψα και στον Θέμη .. κάτσε να στο φέρω

    «Μεταξύ μας φοβήθηκα. Ο Στέφανος ήταν μεγάλος στα μάτια μου. Μια
    ολόκληρη σταση πιο κάτω δρόμος, έφηβοι παρέα στην άμμο σε πάρτι. Θα
    έπρεπε να πάρω και την αδελφή μου μαζί, χωρίς την οπισθοφυλακή της
    μητέρας μου, την άδεια της. Ζύγιασα τα φτερά μου στο παραθυρο
    μπροστά, είχα την δύναμη του έρωτα, όμως θα έπρεπε να φύγω κρυφά
    από την κυρά της ταβέρνας, μια στάση πιο κάτω… Το βρακί ήταν η
    δικαιολογία, θα μπορούσα να φορέσω το μαγιό μου κάτω από το
    πανέμορφο καλοκαιρινό μου φορεματάκι!!! Ήμουν η Μεγάλη όμως, είχα
    την ευθύνη που θα πήγαινα ξεβράκωτη… δεν έδωσα την έγκριση μου!

    Σήμερα το ξεβράκωτη δεν με νοιάζει. Η αδελφή μου παντρεύτηκε έχει
    παιδιά και η μαμά μου πέθανε!

    Έπειτα, μερικά χρόνια αργότερα εμάθα πως το βραδινό μπάνιο δεν
    θέλει μαγιό αλλιώς σε κοροϊδεύει η Σελήνη… και να είσαι σίγουρος,
    λόγω των προβλημάτων που έχω με τον ήλιο, το βραδινό μπάνιο στη
    θάλασσα είναι κάτι συνηθισμένο για μένα το καλοκαίρι»
    Τώρα .. αν και γνωρίζεις πόσο συγκεντρωμένο άτομο είμαι …
    ορισμένες φορές έως και ξεχνάω που το έχω αφήσει !!!
    Σιγά μην ήταν βρακωμένη και ποτέ η ζουμεριτσα μας
    χαχαδλκφξασδκφξ΄σλδξφ

    Φυσικά και άμα θες να ξελαμπικάρεις .. παίζεις ναι? ναι 🙂

    Μου αρέσει!

  12. Tί καλύτερο από μια «ξεβράκωτη» ιστορία μέσα στον καύσωνα?
    Δροσίστηκα, θυμήθηκα, ξεκαρδίστηκα και την κράτησα να την διαβάσω
    στην κόρη μου όταν έρθει.

    Πέρασα υπέροχα Μάνια!!!!

    Σε φιλώ 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Τι καλύτερο από να σου λέει μια ΜαΓία που διαβάζει τόσα και τόσα
    πως ξεκαρδίστηκε με την ιστορία μου… ε καλά μην κοιτάς που το
    παίζω θεά μπουχαχα Εκείνο που δεν έγραψα είναι πως φυσικά και
    κάθισα και τα σαπούνισα όλα πριν έρθει η μαμά… 🙂 🙂 🙂 🙂

    Σε φιλώ και να την βάλεις την κόρη σου να σου πει μια ιστορία της
    να γράψεις χιχιχιχι

    Μου αρέσει!

  14. @ Δεν πειράζει Μάνια μου…. Έτσι κι αλλιώς για ένα μεγάλο
    διάστημα είχα κλειδώσει τα σχόλια μου. Κι ενώ κάνω σχεδόν
    καθημερινά αναρτήσεις, στην ουσία είχα κι εγώ χαθεί από παντού.
    Χρειαζόμουν μια αποτοξίνωση.

    Θα έχω κι εγώ καλοκαιρινές αναρτήσεις …προσεχώς! Απλά προηγούνταν
    άλλα!

    :)))

    Σε φιλώ!

    Καλά να περνάς!

    Μου αρέσει!

  15. Να σαι καλά Αριστέα αυτό μετράει . Είμαι σίγουρη πως οι φίλοι
    σου σε καταλάβαιναν απολυτα …..τι να πω ….εγώ τελευταία έχω και
    ένα μικρό πρόβλημα με τα μάτια μου …πολλές ώρες σε οθόνη
    αναγκαστικά και δακρύζουν γμτ τσου πήρα και άλλο σου χαμόγελο
    χιχιχιψι

    Μου αρέσει!

  16. χαχαχαχα ωραία δικαιολογία για να μην πας στο ραντεβού!!!! Αλλά
    και τώρα χωρίς βρακί πώς να πας; Σκέψου ένα αεράκι..η ηλικία των 13
    δεν θέλει αεράκια για να φαίνονται τα κωλαράκια!!!! χαχαχαχα

    Σε απόλαυσα.

    Παίρνω τη σκυτάλη και κάτσε να σκεφθώ να γράψω

    Φιλιά και σταγονίτσες στα μάτια

    Μου αρέσει!

  17. Η αθωότητα των 13…. Τα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς… Τα
    νεύρα τεντωμένα… ωραία!!!!

    Μα για ένα βρακάκι να χάσεις το ραντεβού;

    Το πως δουλεύει το μυαλό καμιά φορά… τελικά αυτό είναι το μεγάλο
    ερώτημα!!!!!

    Μου αρέσει!

  18. χαχαχαχα αυτό που έμαθα με τα χρόνια Αννα είναι πως το κολύμπι
    στη θάλασσα χωρίς μαγιό είναι η απόλυτη ηδονή!!! Από κει και πέρα
    πιφ κιλοτάκια χαχαχαακξδφκαξδφ Ναι δικαιολογία…που να πάω χωρίς
    άδεια ???

    Να σου πω την αλήθεια η μητέρα μου ήταν εκπληκτική μου έμαθε την
    διαφορά της ελευθερίας από την ασυδοσία 🙂 🙂

    ωωω ναι πρέπει να πάρεις την σκυτάλι… Σε περιμένω μικρή μου
    μπουκίτσα 🙂

    Ο Βαγγέλης μας είδη έγραψε 🙂

    Μου αρέσει!

  19. Πως να δουλεύει Βασίλη αχμμ μικρές μικρές αλυσιδωτές εκρήξεις 🙂

    πιφ σιγά το ραντεβού … αν με ήθελε θα δοκίμαζε την επόμενη να
    έρθει εκεί που με βρήκε τσ τσ τσ … οχι που θα έτρεχα εγώ αααα όλα
    και όλα ο έρωτας για να είναι νόστιμος πρέπει να μαγειρεύεται από
    δυο αλλιώς δεν δένει.. Τώρα το λέω …τότε δούλευε το ένστικτο
    🙂
    Φυσικά και μπορείς να γράψεις και εσύ ναι? ναι 🙂

    Σε φιλώ 🙂

    Μου αρέσει!

  20. Το ότι αργώ…αργώ…Πάντα όμως έχω μια καλή δικαιολογία (και
    όχι …χμμμ.. δεν έχω βρακί .. γελώ. Όταν είναι η ώρα του έρωτα δεν
    υπάρχουν εμπόδια . Αυτά είναι για το δοκιμαστικό Στέφανος-Σουβάλα )
    1)Έχω πάρει έναν ιό στον υπολογιστή (παρά την ενισχυμένη προστασία
    …είναι λέει έξυπνος και μου έκοψε την πρόσβαση στο φέις . Ξέρω
    δεν σε απασχολεί αλλά για μένα ήταν σημαντικό . 2) Έχω την Τρίτη
    μια παρουσίαση ενός υπέροχου βιβλίου , δούλευα τόσα μερόνυχτα και
    μου κόπηκε το αίμα μην χάσω τα αρχεία . Θα στο στείλω . Είναι
    γλύκα. Την Τετάρτη θα ξέρω αν αξίζει να ακολουθώ την καρδιά ή όχι.
    Πάω να παίξω… Φιλί!

    Μου αρέσει!

  21. Κάποιες αλλαγές και σε μένα άλλαξαν λίγο τις συνήθειες μου. Και
    όλα να τα έχανες θα τα ήξερες νεράκι …σας παράδοση μαθήματος
    …προσπαθώ να διαβάσω την τρικυμία της Ιουστινη Φράγκούλη 600
    σελίδες! !!!!
    Δεν θα ξέρεις πότε …μόνο εκείνη ξέρει οπότε Άστον και όπου
    βγάλει εσύ απλώς κύττα να το διασκεδάσεις 🙂

    Διάβασα χαχαχα αντε να σε δω τι ψαριάλια θα πιασεις χιχιχιψιχθ

    Σε φιλω λινα μου 🙂

    Μου αρέσει!

  22. Εμε πες το ντε…..! προσπαθείς τώρα να διαβάσεις μέσα στο
    καλοκαίρι, μεσούντων εκπομπών, βιβλίο 600 σελίδων…… εμ που πας
    καλή μου ;;;;

    Φιλιάαααα λέμε και καλό κουράγιο πάντα.

    Μου αρέσει!

  23. Ναι Γιάννη μας και το διαβάζω με ρυθμό χελώνας μπουχαχα Θέλω
    επιγόντως διακοπές !!! Και να πω πως είμαι διαβαστερό πλασμάτακι
    … ένα ντεμπέλικο είμαι που όλο με βάζω(!) να κάνω πραγματάκια

    Φιλιάααα γιατί η ζωή είναι ωραία 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s