Ενα φλιτζανάκι του καφέ :)

Τα κατάφερα,

είμαι μια γριά φίλη της Δέσποινας, κοντά στα 90 μου χρόνια. Είναι καλή μου φιλενάδα. Με διορθώνει, με βοηθά να θυμηθώ πως λένε την κοπέλα που μας λέει τα καναδικά νέα, με βοηθά να φτιάξουμε καφέ, το κουστομπολιο παεί σύνεφο σε όσους περνούν στο δρόμο.

 Έτυχε κάποιες μέρες να πάω πρωί και αυτό βοήθησε αρκετά. Μου έκανε την χάρη, να πάμε βόλτα …να μέχρι την γωνία, γιατί με πονούν τα ποδια μου και ο γιατρός είπε να περπατάω. εεεε αφού θες βόλτα πάμε ... και με πήρε αγκαζέ και αρχίσαμε να περπατάμε. Φυσικά πήγαινε πιο γρήγορα από μένα, με αφήνε όμως να διαλέγω τη διαδρομή. Δυο φορές πήγαμε βόλτα, μου έκοψε και ένα αγριολούλουδο, μπα δεν μυρίζει είπε… 

Στη δεύτερη βόλτα την πρόλαβα,  εκόψα πρώτη, κόψαμε δυο τρία τέσσερα. τα κρατούσαμε και συζητούσαμε για τους κήπους και τα σπίτια, μέχρι που φτάσαμε στο δικό μας. Έβαλα τα άγρια άνθη σε ένα μικρό φλιτζανάκι του καφέ. Δύο μέρες αργότερα στολισμένα εκεί, ακόμη δίπλα στο νεροχύτη. Αυτά τα κόψαμε στη βόλτα που πήγαμε, μου είπε… 

Καμιά φορά νευριάζει, όταν δεν θέλει κάτι, κάποιος πάει να την πιέσει, να την στενοχωρήσει. Το γυρνώ στην πλάκα και στο αστείο, φαίνεται πως χαλαρώνει γρήγορα. 

Έρχεται το φθινόπωρο, άργησα να την καταφέρω να με βγάζει βόλτα… ο καιρός είναι κρύος για βόλτες… μπορεί πάλι και όχι, αν καταφέρω να βρω τα ρούχα της, αν μπει μια καθαρίστρια μόνιμα στο σπίτι μια φορά το μήνα, αν αν…Το μυαλό (?) μου στρέφεται συνέχεια γύρω από βελτιώσεις, κυρίως στο περιβάλλον που ζει … έχω αρχίσει να γκρινιάζω στον γιο της. 

Στην αρχή ήμουν πολύ θυμωμένη με το γιο της, όσο περνά ο καιρός όμως, ακούω πολλές ιστορίες γύρω από αυτή την ασθένεια. Πρόσφατα, άκουσα την ιστορία ενός γιού που ξαφνικά η μητέρα του άρχισε να πιστεύει πως είναι ο άντρας της, άρχισε να του την πέφτει ερωτικά και να θεωρεί την γυναίκα του ερωμένη που της τον ξεμυαλίζει….  

Προχθές, πήγα και την βρήκα να φορά 6 καλοκαιρινές μπλούζες τη μια πάνω στην άλλη…και τρεις κάλτσες στο ένα πόδι. Αυτό που την έφερε σε αυτό το σημείο της ταραχής κατάλαβα πως ήταν μια διάρροια … δεν έμαθα και πολλά από τον γιο της … δεν έχουν και σημασία. Η ούσια είναι πως η Στελθ έχει πολλά ράμματα για την γούνα του! Την φρενάρω όμως, έτσι πρέπει… οι ισορροπίες μέσα μου ως βαθύτατα συναισθηματικό άτομο είναι λεπτές… Δεν είναι ευθύνη μου, δεν πρέπει να γίνει ευθύνη μου. Ευθύνη μου είναι μόνο να γυμνάζω το εγκεφαλό της και να τρώει κάτι το απόγευμα. 

Είμαι 90 χρονών. Τίποτε δεν έχει σημασία…η ζωή μου είναι ο δρόμος, οι περαστικοί, να αναγνωρίσω το γιο μου, την φίλη μου…. να καταλάβω μόνη πως φοράω εξι μπλούζες και να έχω τη φίλη μου να με βοηθήσει να τις βγάλουμε, χωρίς να με κρίνει, χωρίς να με μαλώσει… ξεχνάω … Μαζέψαμε λουλουδάκια και τα βάλαμε στο φλιτζανάκι του καφέ … ναι όταν πήγαμε βόλτα .. το θυμάμαι αυτό … 

IMG-0420.jpg

 

Ερχεται φθινόπωρο η θερμοκρασία πέφτει, ο ήλιος όλο και πιο νωρίς μας αποχαιρετά, άρχισα πάλι να πηγαίνω απογεύματα, δεν προλαβαίνω να χτυπήσω το κουδούνι, με αναγνωρίζει από το παράθυρο, ανοίγει την πόρτα και με μαλώνει κάθε φορά…

άργησες που ήσουν ? γιατί αργησες να έρθεις …  

 

 

 

8 σκέψεις σχετικά με το “Ενα φλιτζανάκι του καφέ :)

  1. Εντάξει…..!

    για μια ακόμα φορά με συγκινείς….! μην λέω πάλι τα ίδια. Με
    συγκινείς γιατί με ότι καταπιάνεσαι το κάνεις με ιδιαίτερο σεβασμό,
    ευαισθησία. Γίνεσαι μέρος του προβλήματος, δεν κρατάς αποστάσεις.
    Το ζεις. Το απολαμβάνεις. Γελάς, κλαις. Χαίρεσαι, θυμώνεις.

    Αυτό δεν είναι «επάγγελμα» που κάνεις είναι προσφορά, είναι
    λειτούργημα ζωής.

    Και ξέρεις κάτι ;

    όπως και τα σπουργίτια ανταποκρίνονται ανάλογα στην παρουσία σου
    κοντά τους έτσι και η κ. Δέσποινα κάνει ιδιαίτερα τολμηρά βήματα
    προόδου κοντά σου.

    Γιατί νιώθει ότι κάτι διαφορετικό είναι κοντά της.

    Νιώθει έναν άνθρωπο, όχι μια στεγνή παρέα ή μια νοσηλεύτρια. Νιώθει
    κάτι γνήσιο και ξανοίγεται. Το θέλει και ξανοίγεται.

    Πιστεύω τα βήματα προόδου θα είναι θεαματικά παρά τα όποια
    πισωγυρίσματα που λογικό να συμβούν κάτω από αρνητικές επιδράσεις.

    Άλλωστε η …Στέλθ καραδοκεί…!
    Φιλιά πολλά, μμμμμμ αααααχ με την ανάσα των πανέμορφων
    λουλουδιών.

    Μου αρέσει!

  2. ΑΑΑ, ΑΥΤΗ Η ΕΓΓΡΑΦΉ ΣΟΥ ΠΟΛΎ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ!!!!!!!!

    ΚΙ ΕΓΏ ΕΧΩ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΧΑΡΟΎΜΕΝΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗ
    ΔΙΑΘΕΣΗ.

    ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ 11 ΗΩΡΑ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΎΩ ΜΩΡΕ!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  3. Κράτα τις αποστάσεις που πρέπει θα σου πω εγώ. Γιατί δεν θα
    μπορέσεις να ξαναβοηθήσεις άλλον που θα σε έχει ανάγκη. Αλλά μπράβο
    για την προσφορά σου και ας είναι δουλειά. Την βλέπεις ως έργο και
    η προσφορά σου αμοίβεται

    Καλό βράδυ εκεί

    Μου αρέσει!

  4. Γιάννη μου, έτσι είμαστε όλοι μας, ακριβώς από αυτά τα υλικά,
    άλλοι εξωστρεφείς όπως εγώ, άλλοι πιο κλειστοί τύποι, δεν μιλούν
    τόσο αλλά το ίδιο πάνω κάτω πράττουν.

    χαχαχαχα όλα καλά λόγια, θα νομίζουν πως σε χρηματίζω, πρέπει να
    ρίξουμε κανένα καυγά χαχαχαχαχα

    Σοβαρά, δεν ξέρω τι μου γίνεται με αυτή την αρρώστια, νομίζω πως
    υπάρχει αύξηση κρουσμάτων … τι να πω … μαθαίνω κάθε μέρα. Η
    Αννα γράφει κάτι πολύ σημαντικό πιο κάτω, που πρέπει να το προσέξω
    ιδιαίτερα και δεν ξέρω τον τρόπο.

    Σε ευχαριστώ πολύ

    Καλή εβδομάδα 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Εσύ επιτέλους έχεις μια κοπέλα!!! Οποιαδήποτε κοπέλα θα ήταν
    δίπλα σου ευχάριστη, δεν είναι καθόλου δύσκολο … άσε για την
    διάθεση σου αυτή να λίγο να σε πλακώσω στα σαλιάρικα φιλιά φτιάχνει
    χαχαχαχαχαασφδξπαοιςεξφαλδκξ ωχ.. ποιος μου έριξε σφαλιάρα???
    Σοβαρά πάρα πολύ χαίρομαι με αυτή την εξέλιξη στη ζωή σου. Δεν
    μπορείς να φανταστείς πόσο…

    Ε και ? σιγά .. σάμπως θα χαθούμε? Εγώ χαίρομαι αφάνταστα 🙂

    Σε φιλώ Ελένη μας, να της δώσεις την αγάπη μου 🙂

    Μου αρέσει!

  6. Τι λες τώρα? Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι. Ολοι μου λένε κράτα τις
    αποστάσεις, και εγώ σκέφτομαι πως πρέπει να κρατώ αποστάσεις για να
    μην πάθω κατάθλιψη.. όμως εγώ δεν παθαίνω κατάθλιψη δεν θα πάθω
    ποτέ ή ίσως και να έχω κατάθλιψη ήδη χαλκδξφλκξλαφλ

    Σοβαρά ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι μετά την Δέσποινα ίσως να μην θέλω
    να πλησιάσω άνθρωπο με αυτή την ασθένεια. αχμμμ και η αλήθεια
    είναι, πως στο σπίτι κάποιες φορές, σα να μην θέλω να φροντίσω το
    Παλιό μου παλτό όπως το φρόντιζα παλιά αχμμμ κάτι σαν ωωω λες να
    είναι συναισθηματική κούραση? Θα το ψάξω…

    Από την άλλη να σου πω πως γνωρίζω πως η απογοήτευση με περιμένει
    στην γωνία, όπως επίσης και η ματαιότητα, μιας και δεν υπάρχει
    περίπτωση να γίνει καλά. Μένει να το ζήσω.

    Ευχαριστώ πολύ Άννα, γνωρίζω πως οι συμβουλές σου είναι κάτι
    παραπάνω από πολύτιμες. Ευχαριστώ και για τα χαδάκια λογάκια χιχιχι

    Καλή εβδομάδα να έχουμε 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s