Πότε θα φύγουμε :)

Την βλέπω με την ζεστή κούπα κακάο, στο παράθυρο μπροστά. Στολισμένο παράθυρο με Χριστουγεννιάτικες κάρτες, ευχές που με τα χρόνια έγιναν στολίδια. Όλα τα παράθυρα ευχές. Νομίζω πως η συλλογή μου από γιορταστικές κάρτες είναι μεγάλη. Στην Αθήνα τις στόλιζα στο μπουφέ, την μιά δίπλα στην άλλη χωρίς να παίρνουν ανάσα και τώρα χωρίς ανάσα είναι σε κάποια από τις κούτες στολιδιών που έμειναν στην Ελλάδα να περιμένουν καρτερικά την στιγμή που ίσως … ίσως φτάσουν στον Καναδά. Στη Μορεάλη έφτιαξα άλλη συλλογή εδώ και … οκτώ χρόνια. Δείχνω στην αέρινη φίλη μου, την μικρή ξανθιά που κάνει χαρούρες για το πρώτο χιόνι. 

IMG_0632.jpg

Διάβαζα κάτι που έγραψε ο πρόεδρος της κοινότητας στην εφημερίδα. σχετικά με το τί είναι ζωή και πως την αντιμετωπίζουν κάποιοι. Αν απαντήσεις τι είναι ζωή απαντάς και τι είναι θάνατος Προσπαθούσε να ορίσει τη ζωή καθώς χανόνταν σε όσα αγαπά. 

Ετοιμάζονται όλοι για τις γιορτές. Αυτή η φάτνη πάντα μου άρεσε.  Το απλό, η ταπεινή γέννηση, η πρώτη ματιά, αθώα θέλει να γνωρίσει ότι βλέπει, αισθάνεται, ακούει, δεν έχει μάθει να αγαπά, άγραφο χαρτί που όμως συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του σύμπαντος, σε κάθε δάκρυ του, σε κάθε χαμόγελο του.  

Στολίστηκε το σπίτι, σκαρώσαμε με το παλιό μου παλτό  και ένα ταξίδι. Να φύγουμε. Προορισμός, ο Σκούξης και ο Σπούξης. Ο Σκούξης τελικά δεν ξέφυγε από την λευχαιμία, πριν από λίγες μέρες και μετά από οκτώ μήνες επέστρεψε. Έτσι πρέπει να κάνει νέο κύκλο χημειοθεραπείας και να προετοιμαστεί για μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού. Δεν ξέρω που θα πετύχουμε λοιπόν το  Σκούξη, ίσως στο νοσοκομείο! Ελεύθερο θέμα το πρόγραμμα των γιορτών με μόνο γνωστό τον προορισμό. 

Διάβαζα αυτό το άρθρο του προέδρου της ελληνικής κοινότητας και να πω την αλήθεια δεν έχω καταλάβει ούτε καν τι είναι θάνατος. Από το κοτοπουλάκι που έθαψα κάτω από την τριανταφυλλιά μέχρι το θάνατο της Μάνας του Πατέρα μου, του Βασκουλίνου μου και κάποιων γνωστών μου … όχι δεν έχω καταλάβει, δεν έχω απάντηση…  δεν ψάχνω απάντηση … στριφογυρίζουν διάφορα στο μυαλό (?) μου κάθως κοιτώ την μεγάλη μου συλλογή από στολισμένες ευχές … 

 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂 

8 σκέψεις σχετικά με το “Πότε θα φύγουμε :)

  1. Στον ήχο της «Γύφτισσας μέρας» και στη θέα του παραθύρου σου με
    θέα το χιόνι και τις καρτούλες διάβασα τούτο σου εδώ σήμερα.

    Συγκινήθηκα, ναι έτσι λέω και έτσι ένιωσα.

    Υπάρχει άραγε απάντηση ; σε ένα διαρκές ερώτημα βασανιστικό και
    διαχρονικό. Υπάρχει απάντηση ; προσωπικά είμαι μαζί σου. Δεν την
    βρήκα. Και ίσως δύσκολα θα βρεθεί.

    Εύχομαι να βρείτε τον Σκούξη σε καλή κατάσταση. Ξέρω ότι αυτή η
    ιστορία δεν έχει καλά χαρακτηριστικά. Την έζησα έμμεσα με τον
    Διευθυντή μου στη δουλειά, ένα παλικάρι 46 ετών, που αργόσβησε έτσι
    μέσα απ τα χέρια μας.

    Θέλω το ταξίδι και εύχομαι να ξεπλυθεί με όμορφες στιγμές.

    Όλοι περιμένουμε τις γιορτές σχεδόν με τις ίδιες προσμονές ελαφρά
    τροποποιοημένες στις περιστάσεις μας.

    Πάμε λοιπόν να μετρήσουμε Μάνια μου νιφάδες και να τις
    καλοδεχτούμε.

    Φιλιά.

    Μου αρέσει!

  2. 🙂 ωραία, γουστάρω που συγκινήθηκες 🙂

    Απάντηση ή μάλλον απαντήσεις τόσο για το τι είναι ζωή όσο και για
    το τι είναι θάνατος δεν ξέρω αν υπάρχουν, όμως το ζητούμενο είναι
    κατά πόσο τις χρειαζόμαστε αυτές τις απαντήσεις. Εγώ προσωπικά δεν
    τις χρειάζομαι. Μάλλον είμαι ακόμη αρκετά ανώριμη.

    Εμπιστοσύνη στην ιατρική και από την πλευρά μου μπορώ να υποσχεθώ
    πως θα προσπαθήσω να γεμίσω τον Σκούξη με απίστευτη θετική ενέργεια
    και αύρα. Ότι είναι να γίνει θα γίνει.

    Σήμερα το βράδυ γράψαμε καρτούλες να στείλουμε. Δεν νομίζω να
    φτάσουν στην ώρα τους αλλά ποτέ δεν έχω καταφέρει να τις στείλω
    στην ώρα τους χαχκαξδλφκξα΄λδσξφ

    Πάμε πάμε να διασκεδάσουμε τώρα που ειναι και τα καλλικατζαράκια
    μαζί μας χαχαχαχα

    Νιφάδες πανέμορφες βράδυ εδώ και ακούω τα μηχανήματα να καθαρίζουν
    τους δρόμους …ε δεν είχαμε και τόσο πολύ όσο περιμέναμε

    Σε φιλώ καλημερίτσες φωτεινές 🙂

    Μου αρέσει!

  3. …:) … είναι που δεν με έχεις ακούσει όταν με πιάνει η
    γκρίνια χαχαχαχα

    αχμμμ για το χιόνι μια φορά δεν γκρινιάζω ποτέςςςςς ¨Ειμαι και η
    βασίλισσα του χιονιού βλέπεις 🙂 🙂

    Καλή εβδομάδα Γιάννη μας !!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s