Το Ροδάκινο που ηρεμεί τον Νιαγάρα :)

Ο τρομερός και φοβερός Ιταλός μαφιόζος μάγος και και Μπαρμπέρης, μπορεί να σου δώσει τις καλύτερες πληροφορίες για τα μυστικά της περιοχής, αρκεί να τον αφήσεις να σε κουρέψει (γενναίο παλιό μου παλτό) δίχως να βλέπεις τι σου κάνει … «Αμπελώνες, ροδάκινα και βερίκοκα κομμένα μόλις από τα δέντρα» του ψιθύρισε στο αυτί !!!

Φορές φορές είναι τρομερά δύσκολο να αφήσω  όλες τις «φίλες μου» κοιμισμένες, ήρεμες, παραδομένες  στο παλάτι του βυθού μου, η κάθε μία στην πτέρυγα της …Ομολογώ πως η Στελθ είναι η πιο δύσκολη καθώς ζει για να κατασκοπεύει να διερευνά τα πάντα προς προστασία όλων όσων αγαπά…

Παρόλα αυτά σε αυτή την περιοχή του Νιαγάρα, προσγειώθηκε και χωρίς καμιά προσπάθεια, έσβησε (!) ακόμη και τις μηχανές. Εκεί, εκεί που το ποτάμι του Νιαγάρα, συναντά την λίμνη Οντάριο, και μπαίνει βαθιά μέσα της για να ηρεμήσει από το άγριο, ορμητικό, οργασμικό ταξίδι του.  Naigara on the Lake

Μια πόλη παλιά, μια πόλη γεμάτη λουλούδια το καλοκαίρι, με την πιο παλιά εκκλησία του Οντάριο, να δεσπόζει μαζί με την γαλήνη ζωγραφισμένη στο βάδισμα των κατοίκων και των τουριστών…

Προσπεράσαμε απολαμβάνοντας κάθε μαγαζάκι. Παράλληλη διαδρομή, με το νερό που βρίσκει σιγά σιγά την γαλήνη, σπίτια και μικρά πάρκα  … να σε αυτό το σημείο… εδώ εδώ … που ξαφνικά ακόμη και τα κινητά μας δεν έχουν σήμα

…..σσσσσ ….

σε ένα δέντρο ….. διαβάζω…

λίγο πιο πέρα σπαρμένα στο πράσινο… παγκάκια με μικρές μεταλλικές επιγραφές βιδωμένες… «εις την μνήμην του…» ….Βάλαμε τους πω πους μας και καρφώσαμε την ματιά μας στην τεράστια καθαρή λίμνη, μόνο εσύ και εγώ … νερό που έκανε τον κύκλο του, κάποιο ποτίζει την ύπαρξή μου… κάποιο εξατμίζεται ξανά στον ουρανό για νέες περιπέτειες…

Ακριβώς… ακριβώς εκεί στη στροφή, βρίσκεται και το σπίτι των ξωτικών που προστατεύουν την λίμνη … Απόδειξη κλικ το  σπίτι τους… Το σπίτι του παππού και της γιαγιάς…

Φυσικά και μόλις περάσαμε, κρύφτηκαν τα ξωτικά, να ακόμη και ο σκύλος έγινε ένα απλό μεγάλο μπιμπελό κήπου

Φυσικά και δεν ξεχάσαμε την συμβουλή του μάγου Μπαρμπέρη… είναι η εποχή που μαζεύουν ροδάκινα και βερίκοκα οι αγρότες…

μαγαζάκι που μοσχοβολά χώμα καρπούς, μυρωδικά… ράφια με πολλές πολλές μαρμελάδες

ξύλινους κουβάδες με σαπούνια

και μια επιγραφή για όσους δεν έχουν καταλάβει …

εμείς αυτό που καταλάβαμε το βραδάκι, στο δωμάτιο, είναι πως δοκιμάσαμε τα πιο πιο πιο Ροδάκινα ροδάκινα στο κόσμο όλο ….και είναι σίγουρο πια, πως το ροδάκινο θρέφει και προστατεύει τους αμφιβληστροειδείς των ματιών από τις ελεύθερες ρίζες, συμβάλλοντας παράλληλα στην πρόληψη του καταρράκτη και της εκφύλιση ωχράς κηλίδας.

Καληνύχτα Νιαγάρα μου 🙂

17 σκέψεις σχετικά με το “Το Ροδάκινο που ηρεμεί τον Νιαγάρα :)

  1. Κι άλλες εικόνες, όμορφες εικόνες, ζεστές αναμνήσεις για τον επερχόμενο χειμώνα. Ένα ταξίδι σου δίνει πολλά , φτάνει εσύ να έχεις μάθει να έχεις μάτια και αισθήσεις ανοιχτές! Ωραία μέρη, ωραίες περιγραφές έστω και αινιγματικές εν πολλοίς! Ταξιδεύουμε μαζί σου! Μου αρέσει!
    Νάσαι καλά, Μάνια!

    Μου αρέσει!

    1. Ένα ταξίδι για μένα είναι μια ευκαιρία να χωθώ στο παραμύθι. Για πες μου μικρέ Βασιλάκη παιδί μου, πιο σημείου σου άρεσε πιο πολύ, και πιο σημείο σε προβληματίζει και δεν το καταλαβαίνεις? Είπε η κυρία Μάνια που προετοιμάζεται για το νηπιαγωγείο και φέτος χαχαχαχαχα
      Σε πειράζω Βασίλη, χαίρομαι που αφιερώνεις στιγμές με το καθεδάκι σου για να διαβάζεις τις ημερολογιακές μου καταγραφές !!!
      Σε φιλώ 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ακόμα ένα ταξίδι σε όμορφους και άγνωστους, για μας, τόπους. Ένα ταξίδι δοσμένο με τον δικό σου μονάκριβο λογοτεχνικό τρόπο. Πόσα όμορφα πράγματα μπορείς να συναντήσεις και εκεί τελικά ε ; πόση λεπτότητα και παραμυθένια διάθεση ; αυτά τα σπιτάκια με τα ξωτικά όλα «μαρμαρωμένα» πόσο με συγκίνησε. Πολύ. Δείχνει μια λεπτή διάθεση των ανθρώπων να το εκφράσουν και το κάνουν.
    Όσο για τα ροδάκινα Μάνια, με εντυπωσίασαν. Είναι νόστιμα ; για είναι …ξύλα σαν μερικά εδώ δικά μας ;
    Σε ευχαριστούμε πολύ μία ακόμα φορά για την ομορφιά που μας έδωσες.
    Φιλάκια

    Μου αρέσει!

    1. Βρε Γιάννη μην λες λογοτεχνικό γιατί σκιάζομαι η θεά χαχαχα Κάθε ταξίδι πάντα κρύβει πάρα πολλές ομορφιές. Όρεξη να έχουμε για ταξίδια.
      Σταματήσαμε να κάτσουμε σε ένα πάρκο στην τύχη … μικρό μια σταλιά, άντε να είχε τρια παγκάκια. Το πρώτο πράγμα που μου τράβηξε την προσοχή ήταν αυτά τα λούτρινα δεμένα στο κορμό ζωάκια. Πλησίασα και… κάποια οικογένεια που θρηνεί το κοριτσάκι της τα έχει βάλει εκεί μάζι με την πλάκα που γράφει λογάκια και την ημερομηνία γέννησης και θανάτου του παιδιού.
      Αφού το διαβάσαμε πήγαμε να καθήσουμε σε ένα από τα παγκάκια για να απολαύσουμε την θέα. Κανονικό παγκάκι πάρκου μόνο που είχε το όνομα ενός κυρίου με την ημερομηνία γέννησης και θανάτου. Λιγο πιο πέρα μια οικογένεια έτρωγε σε ένα ξύλινο τραπέζοπαγκάκι, είμαι σίγουρη πως και αυτό ήταν εκεί τοποθετημένο δωρεά από κάποια οικογένεια.

      Ροδάκινα!!! Η έκπληξη του ταξίδιου!! Τόσο νόστιμα, με τέτοιο άρωμα, τεράστια διαφορά από όσα ροδάκινα έχω προσπαθήσει να φάω εδώ, καθώς έκανα την γενναία κίνηση να τα αγοράσω. Γιάννη το χειρότερο άχειροροδάκινο της Ελλάδας είναι σκάλες ανώτερο από αυτά που πουλούν στο Μόντρεαλ. Δεν ξέρω τι συμβαίνει στην διαδρομή μέχρι να φτάσουν από τον Νιαγάρα εδώ, προφανώς να παγώνουν για να τα διατηρήσουν … τι να πω …
      Πάντως το τελευταίο ροδάκινο το φάγαμε εχθές, το είχαμε στο ψυγείο και πιστέψαμε πως θα είχε χαλάσει . Μέτα από δύο εβδομάδες που το έω στο ψυγείο, όχι απλώς δεν έπαθε τίποτε αλλά και αυτό που έπαθε ήταν μια γλυκιά, απίστευτα γλυκιά βελτίωση !!!

      Κοίτα αν σε είχα σε αυτό το μέρος, το πιο πιθανό θα ήταν να δεθείς σε κανένα δέντρο και να φωνάζεις «δεν το κουνάω από αυτό το μέρος» Τι σπιτάκια όπως σου αρέσουν, τι ποδηλατρόδρομοι, πόσα ξύλα στα δάση για τις κατασκευές σου… αχμμμ το μόνο που θα μπορούσε να σε δελεάσει και να δεχθείς να επιστρέψεις είναι πως δεν έχει την αγαπημένη σου θάλασσα !!!
      Σε φιλώ 🙂

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Εμ καλά λες. Εκεί θα καθόμουν να απολαύσω τις στιγμές και τη φύση ολόγυρα, δώρο Θεού.
        Για τα ροδάκινα τώρα που λες, στενοχωριέμαι. Αλλά η Μεσογειακή καλλιέργεια πρέπει να είναι αναντικατάστατη.
        Τα αφιερώματα στα παγκάκια με τάραξαν να το ξέρεις.
        Φιλιά πολλά.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Τελικά Μάνια μου και παλιό παλτό 😉 , αυτό το Νιαγαρικό ταξίδι άφησε πιο πολλά από fun-amusements… έδωσε μια λεπτή και απαραίτητη ενέργεια που στη συνέχεια θα λειτουργήσει ιαματικά, αυτά τα σαπουνάκια (μεγάλη μου αδυναμία!) τα ροδάκινα, τα βερύκοκα, τα παραμυθένια σπιτάκια, θα δεις πώς θα κάνουν τη δουλειά τους, μαγικά! 😛

    ΑΑΑ πάντα τα Φιλάκια καρδιάς, πάντα! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. (ε ναι και παλιο παλτό, αυτή η χέρα δεν μπορεί να είναι δική μου χαχα) Σε κάθε ταξίδι προσπαθούμε κάθε μέρα να κάνουμε και κάτι τελείως διαφορετικό, ώστε να παίρνουμε πολλές γέψεις. Βαρέθηκα να σου πω να γράψω για το Τορόντο, μια τεράστια πόλη με τους περιφεριακούς δρόμους να πνίγονται στα αυτοκίνητα, α και δεν έγραψα και για το μικρό «βεγκας» του Νιαγάρα… αχμμ γι αυτό ίσως γράψω….
      ΟΜΩΣ, αδημονούσα να γράψω για τα ροδάκινα και αυτή την πόλη γιατί ήμουν σίγουρη πως θα άρεσε τοσό σε Εσένα όσο και στον Γιάννη!!!!
      αφού αφού να φανταστείς στο μαγαζάκι αυτό σε έψαχνα πίσω από τις μαρμελάδες… είπα δεν μπορεί εδώ θα κρύβεται … αχαααα τελικά είχες κρυφτεί στα σαπουνάκια ε??? !!!!!

      Φίλι γεμάτο χαρά κάποια στιγμή να συναντηθούμε Ελλάδα 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Έχω φτιάξει στη (μεγάααααααααλη μου) ζωούλα πάρα πολλές μαρμελάδες αλλά-mais από τότε που ο Παραμυθοσύντροφος «διαγνώστηκε» με ζάχαρο β’ 😦 οι μαρμελάδες μοιράστηκαν σε φίλους και μερικές μπήκαν στο βάθος του ψυγείου και τις τρώει η αφεντιά μου με κατσικίσιο γιαούρτι… ενίοτε! Έχουμε σταματήσει και τα γαλακτοκομικά λόγω ύποπτων (ανά τον πλανήτη) αγελάδων, αλλά τρώμε κατσικίσια προϊόντα και αμυγδόγαλο ως γάλα… tres simple! 😛
    Τώρα, μη τολμήσεις να έρθεις στην Ελλάδα και δεν με ειδοποιήσεις… αλλιώς κομμένα τα σχόλια! 😉

    ΑΦιλάκια χαρούμενα, βεβαίως βεβαίως! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Έχεις δοκιμάσει για τον κύριο Παραμυθά να του γνωρίσεις την δεσποινίς Στέβια? Θα πρέπει να του λείπουν πολύ οι μαρμελάδες σου!!
      Αυτό που ανακάλυψα στο Μόντρεαλ είναι πως, δεν μαγειρεύουν στο σπίτι. Τρώνε ή σε εστιατόρια ή κατεψυγμένα μαγειρεμένα αγορασμένα από το σούπερ μάρκετ!!! Οι ελληνικές οικογένειες μαγειρεύουν, τώρα καταλαβαίνεις πως αυτό που μου γράφεις περί αγελάδας και κατσίκας είναι «ψηλά γράμματα» !!!
      ΙΔΕΑ .. όταν συναντηθούμε θα κάνουμε μια βόλτα στα μπλογκς που γνωρίζουν και τις δύο μας και στο ίδιο κουτάκι θα σχολιάζουμε και οι δύο !!! χαχαχαλκδξφάλδκξφ α ναι και θα τρώμε ψωμί βούτυρο και μαρμελάδα Σου !!!!
      Φιλί μαρμελαδένιο 🙂

      Μου αρέσει!

    1. Κάτσε καλά Γιατρέ μου γιατί θα σε φτιάξω κατάλογο με όσα θέλω να με στείλεις!!!! αχμμμ και μάλλον θα τα χαρούν οι υπάλληλοι του τελωνίου χαχαχαχα

      Σίγουρα από παραμύθι, έτσι για να κατανοήσουμε πως τα παραμύθια είναι τόποι πραγματικοί !
      Φιλί 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s