Όταν κάτι περιμένει!

…και που λές και που λες σε αυτό το ταξίδι στην Ελλάδα ανακάλυψα μια φοβία μου σχετικά με τα αεροδρόμια. Η μικρή ξανθιά έδειξε να την πιάνει ίλιγγος στην ιδέα πως θα κατέβαινε μόνη της από τα ψηλά  και δεν θα είχε κάποιον να την περιμένει όταν προσγειωθεί. Αυτή την αναποδιά, την τρέλα το καπρίτσιο, κατανόησε  το σερνικό που νιώθει ίλιγγο όταν κοιτάζει από πολύ ψηλά προς τα κάτω. Έτσι, η μικρή ξανθιά είχε κάποιον τελικά να την περιμένει, με όμορφη πινακίδα φτιαγμένη από παιδικά χέρια, με λουλούδια, …μια αγκαλιά η οικογένεια του, με φαγάκι, με λογάκια από την Μαρία, με παγωτάκι από την Μαίρη, και και αυτό το σπάνιο Δωράκι που φαίνεται να μεγαλώνει γρήγορα και να ρουφά τα πάντα σαν σφουγγάρι…

Λίγες ώρες αργότερα οι παλάμες του άφησαν το ξανθό κοτοπουλάκι στην θαλπωρή της θείας. Η θεία μου, η πρώτη μεγάλη ανακάλυψη του ταξιδιού μου. Κουραστική, ψυχαναγκαστική, αλλά με μια πελώρια λαχτάρα να ποτίσει ότι φαίνεται μαραμένο. Μετακόμισε στο μικρό διαμέρισμα του Παγκρατίου, αφού «νοσηλεύτηκε» για δύο χρόνια στην οικογένεια του μικρού της γιου. Με ορατές τις πληγές από το χαμό του άντρα, τη αδελφής, του μεγάλου της γιου, δεν ήθελε με τίποτε να γυρίσει στο άδειο μεγάλο σπίτι της Αγ. Παρασκευής, Πήρε μόνο τα απαραίτητα και φυσικά μέσα σε αυτά και λίγα από τα αγαπημένα της κρύσταλλα.

Η Θεία μου η Όλια, αδελφή της μαμάς μου, περίμενε καρτερικά να φτάσω, με έσφιξε στην αγκαλιά της με λαχτάρα, όπως και εγώ, προσπαθώντας και οι δύο να συ θλίψουμε  τον πρόωρο θάνατο του ξαδέλφου μου! Το φωτεινό της πρόσωπο, η μελαγχολική ματιά της συνέλαβε τα σχεδόν μαραμένα λουλούδια που κρατούσα!!!! «Κάτσε κάτσε να τα βάλουμε στο νερό! Μα δεν τα πρόσεξες τόσες ώρες;» «Τα ταλαιπώρησα πολύ, δεν έχουν άλλη ζωή βρε θεία» «Τι λες καλέ!!! Θα κόψω τα κοτσάνια … κάτσε κάτσε και θα δεις» Διάλεξε το αγαπημένο της κρυστάλλινο βάζο και για λίγα λεπτά χώθηκε στη κουζίνα. Την άλλη μέρα το πρωί ήταν έτοιμα, περήφανα νεκρά, να ζήσουν όμορφα όση ζωή τους έμενε!

Η Ολυμπίτσα (η μαμα μου την έλεγε έτσι όταν μιλούσαν στο τηλέφωνο) μας τρέλανε, και εμένα και αργότερα το παλιό μου παλτό. Πρώτα από όλα ήταν η σωματοφύλακας-γραμματέας μου!!! Ήξερε χωρίς καν να την ενημερώσω, με ποιον, που, πότε και γιατί θα συναντηθώ! Δεν μου έκανε έλεγχο άλλα έπρεπε να τα ξέρει όλα … κυρίως αν θα γυρίσω ή όχι το βράδυ στο σπίτι! Να ξέρει αν θα με περιμένει το νυχτικό μου στο μαξιλάρι η θα παραμείνει κρεμασμένο πίσω από την πόρτα του υπνοδωματίου της… Δεύτερον έφτασα στο σημείο να λέω «όχι δεν θέλω» ακόμη και όταν πεινούσα χαχαχαχα

Η Θεία μου, η μόνη που έχω, μορφωμένη, με εξαιρετική ανατροφή «μεγάλου τζακιού», γυναίκα Ιατρού, με ταξίδια, δεξιώσεις, κρυστάλλινα βάζα γεμάτα λουλούδια παντού, δεν έχασε τίποτε από την αίγλη της, την φινέτσα της. Παλεύει με τις φίλες της, με τα ψώνια της στην μικρή γειτονιά του Παγκρατίου, πίνει τα χάπια της, προσέχει την επιδερμίδα της, βάζει κραγιόν ρουζ και μάσκαρα το πρωί, και το βράδυ στην προσευχή της παρακαλεί τον μεγάλο της γιο, τον περιμένει να έρθει να την «πάρει»…

Η θεία μου, φροντίζει το ψυγείο της να είναι πάντα γεμάτο, για κάθε γούστο, πληρώνει ίντερνετ για τα εγγόνια της, πάει που και που και παίζει μπιρίμπα, μιλά στο τηλέφωνο… με λίγα λόγια ταΐζει την ζωή με μικρές ομορφιές, όπως ταΐζει και την Μπιούτι την πανέμορφη γάτα της.

Η θεία μου μου καθώς έφευγα μου ψιθύρισε … |θα μου λείψετε πάρα πολύ γιατί είχα κάθε μέρα κάποιον να περιμένω

Καληνύχτα …

α και ένα λαλα…

 

8 σκέψεις σχετικά με το “Όταν κάτι περιμένει!

  1. …είχα κάποιον να περιμένω και να έρχεται…
    Υπέροχη θεία, σαν ηρωίδα του Ξενόπουλου τη φαντάζομαι.
    Η συγκίνηση ξεχειλίζει μέσα από τις λέξεις σου και οι εικόνες σου είναι όλες μαζί ένα γλυκό «αντίο»και ένα «ευχαριστώ» για τις όμορφες μέρες που πέρασες μαζί της. Ένα υποκατάστατο ή ένα πιστό αντίγραφο της μαμάς σου;
    Πολλά φιλιά Μάνια μου.
    Η ζωή όμως συνεχίζεται… (δεν είναι απειλή, υπενθύμιση είναι)

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. …!!! και να έρχεται !!! πολύ σωστά, αυτό εννοούσε !!!

      Η θεία μου είναι ότι πιο κοντά στη μαμά μου αυτή τη στιγμή. Χουχούλιασα κοντά της, ένιωσα όμορφα. Μυρίζει διαφορετικά, το χάδι της είναι διαφορετικό, οι χτύποι της καρδιάς της σε άλλο ρυθμό, το αίμα μου όμως αναγνωρίζει στο δικό της την ίδια πηγή.
      Ε ναι συνεχίζεται
      Σε φιλώ ΜαΓία μου 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Και η αφεντιά περίμενε πότε θα συναντήσει και θα κάνει μια τεράαααααααααααστια αγκαλιά στη ξανθιά θεά, αλλά παρόλο που οι συγκυρίες δεν μας το επέτρεψαν, είχα την τύχη να μιλήσω με την θεία Όλια και να μάθω, τα πάντα (σχεδόν) για την οικογένεια σας, ακόμα και σε πιο σούπερ μάρκετ πήγαινε και τι φαγάκι είχε σκοπό να σας αγοράσει, για να σας ευχαριστήσει! 😉
    Το σημαντικό όμως για μένα Μάνια μου, ήταν η συν-ομιλία που είχαμε για μίση τουλάχιστο ώρα τηλεφωνικά, άσε το μάθημα περί messenger που μου έκανες!!! 😛
    Είμαι σίγουρη πως «παρόλα ταύτα» περάσατε όμορφα, μύρισες και γεύτηκες Ελλάδα, είδες φίλους, ένοιωσες και ζέστη και κρύο και μάλλον και τον σεισμό! 😉
    Αχ! το τραγούδι… σεντόνι θα μπορούσα να (συνεχίζω) να γράφω!

    Πολλά και τα ΑΦιλάκια αγάπης και χαράς που σου (σας) στέλνω! 🙂 ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σε στρίμωξε στην γωνία η Όλια χαχαχα ελπίζω να πρόλαβες να πεις και εσύ κάτι χαχαχαχα
      Πως τα κατάφερε η ξανθιά δεν ξέρω, θέλει περισσότερη οργάνωση το θέμα… η αλήθεια είναι πως μου ξέφυγαν πολλά σημαντικά !
      ουυυυ ένιωσα πάρα πολλά, και έχω να γράψω ένα σωρό εδώ, να έχω να διαβάζω!!!
      Καλή μου Στεφανία είναι σίγουρο πως το ένιωσες για τα καλά Η θεία είναι η μέγα πολυλογού στην οικογένεια και εγώ ο νούμερο δύο παρλαπίπας χαχαχκδξφακδφξα΄λδκφξ
      Ελπίζω να θυμάσαι το μάθημα με το μεσετζερ γιατί μπορεί ξαφνικά να πέσει διαγώνισμα χαχαχαχαχαχαχα
      Χάρηκα, και σε ευχαριστώ που έδωσες τόση χαρά στην θεία μου, «την Στεφανία τελικά δεν την συνάντησες ε; κρίμα κρίμα πολύ αξιόλογη κυρία, είναι πιο μικρή από μένα; » χαχαχαχα
      Αχ αυτό το λαλα αχ …
      Σε φιλώ και δώσε και ένα φιλί στον κύριο Παραμυθά γιατί ένα σοκ το έπαθα με το πόσο σοβαρός είναι … μάλλον δεν με αναγνώρισε ως μικρή ξανθιά χιχιχιχι

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. ΩΡΑΊΑ Η ΘΕΙΑ!!!!!!!!!!
    ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕΣ ΟΜΟΡΦΑ, ΕΓΏ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΑΛΛΆ ΗΡΘΕ ΤΟ ΜΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΚΑΛΆ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΊΣ ΑΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  4. Ξεκίνησα να διαβάζω να μάθω για τις περιπέτειές σου με το Παλιό σου Παλτό, κι αντί για αυτό γνώρισα την σούπερ θεία Ολια, την μορφωμένη, γυναίκα Ιατρού, με ταξίδια, δεξιώσεις, κρυστάλλινα βάζα και γεμάτα λουλούδια παντού. Που πέρασε τόσα και πάλι παλεύει.
    Εκείνη που σε περίμενε καρτερικά να προσγειωθείς στην χώρα και στην αγκαλιά της.
    Την Παρηγοριά σου..
    (Τα αποχαιρετιστήρια λόγια της, αληθινά με στενοχώρεσαν……)

    Να μπορούσαμε να βάλουμε τις Στιγμές σε ένα μπουκάλι…..
    Να, όπως λέει κι εκείνος… https://www.youtube.com/watch?v=dO1rMeYnOmM

    Φιλούδια πολλά…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. εεεε θα γράψω και για τις περιπέτειες με το παλιό παλτό σιγά σιγά … εχω να γράψω ουουυυυυυυυ
      Δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση η θεία μου χοχοχοχο αλλά ναι για την ώρα φαίνεται να το παλεύει … θέλει να την καμαρώνουμε, να την αγαπάμε πάντα και να την ενημερώνουμε για τα πάντα χαχαχαχαχα Το τι μας σούρνει μετά στις φίλες της αυτό είναι άλλο χαχαχαχαχα Περιβόλι
      Κοίτα με παίρνει κάθε μέρα τηλέφωνο, και να ξέρεις πως έχει και τρία εγγόνια !!!

      αχ βρε Σμαραγδούλα μου … τι ωραίο λαλα ….
      να σαι καλά

      φιλιά 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s