Οι τρεις Ελιές στο Μαρτίνι :)

Είναι πάρα πολλά αυτά που έχω να γράψω από το ταξίδι μου στην Ελλάδα και μετανιώνω που δεν έγραφα κάθε βράδυ στο ημερολόγιο μου ή έστω δύο φορές την εβδομάδα. Ευτυχώς ακόμη είναι αρκετά νωπές οι αναμνήσεις.

Μία από τις πρώτες υποχρεώσεις μου ήταν να παραστώ σε μια βάπτιση Να συναντήσω, μετά από πάρα πολλά χρόνια το «σόι» από την πλευρά της μαλούμας-Θείας. Οταν λέω πολλά χρόνια, εννοώ περισσότερα από όσα λείπω από Ελλάδα. Παρασκευή προσγειώθηκα στο Ελ. Βενιζέλος, Κυριακή η βάφτιση. Ζαλισμένη, μπερδεμένη στους τέσσερις δείκτες των ρολογιών, δείκτες που δεν έλεγαν να συντονιστούν με το δικό μου εσωτερικό ρολόι.

Κάπως έτσι ένιωσε και η μικρή ξανθιά στη Βάφτιση. Για τους προσκεκλημένους υπήρχα στο μυαλό του καθένα σε διαφορετικές εποχές ή ως φιγούρα μιας του σογιού που ήρθε από Καναδά. Στο περίβολο της Αγ. Παρασκευής ένιωσα μέσα στο σόι απίστευτα ξένη. Μόνη παρηγοριά, η θερμή αγκαλιά του Αλέξανδρου, της Μάρβας και των εκπαιδευμένων τριών παιδιών τους! Μπήκα στην εκκλησία σχεδόν τρομοκρατημένη …. και σίγουρα από την άλλη πλευρά… εκείνη του άλλου σογιού … Με» γράπωσε» η ματιά του Αλέξανδρου, έστειλε τον γιο του τον μικρό Μάξιμο να με σώσει. Με βρήκε χυμένη σε ένα στασίδι, σχεδόν βουρκωμένη με μια αλλόκοτη, ασυντόνιστη συναισθηματική φόρτιση. «Θεία είσαι καλά;» Είναι ανιψιός μου σκέφτηκα, γιος του πρώτου ξαδέλφου μου παιδί της θείας μου… έπρεπε να πάω από την άλλη … ναι από την άλλη πλευρά … Ο Αλέξανδρος, η Μάρβα, τα ανιψάκια μου, η θεία μου … εδώ ανήκω… Η βάφτιση κύλησε, με το εξαιρετικό χιούμορ του Αλέξανδρου (βαθιά. πολύ βαθιά στα μάτια του η θλίψη για τον θάνατο του αδελφού), με την Μάρβα να συμμετέχει προσπαθώντας να μας μαλώσει υπογραμμίζοντας πως τελικά διάλεξε τις καλύτερες θέσεις (με ανεμιστήρα), με την θεία μου να καταγράφει την τήρηση των κανόνων του μυστηρίου  και με τα ανιψάκια- φωτογράφους σε ρόλο ρεπόρτερ με το κινητό μου.

Η Ελεονόρα, αδελφή της Κλειούς (σωστά το γράφω κύριε Λι; που είναι και αυτός όταν το χρειαζόμαστε) ετεροθαλείς αδελφές του Γιάννη, πρώτου ξαδέλφου του Αλέξανδρου από το σόι του πατέρα του ντε…..

ΤΙ γράφω με παρακολουθείς??? Ε η Ελεονόρα λέω αυτή με το πράσινο, μάνα πια δύο παιδιών … βάφτισε το δεύτερο μωράκι της αγοράκι … (τι ντροπή δεν θυμάμαι το όνομα … α ναι Κωνσταντίνος νομίζω)

Αργότερα στο τραπέζι, στα ξαδέλφια ξαδέλφων θύμιζα την μεγάλη ξαδέλφη που τότε ήταν η πρώτη που άνοιξε δικό της σπίτι, καταφύγιο για επιτραπέζια. Στους θείους -θείες ήμουν η μεγάλη ανατριχίλα, η μικρή Μάνια που με αναγνώριζαν ως ίδια η Πόπη (μαλουμα) της εποχής των νεανικών τους χρόνων!!!

Φωτογράφος ο Νικόλας…..

«Πόσο θα μείνεις … αααα πρέπει να ξανασυναντηθούμε, να τα πούμε πριν φύγεις « πόσες φορές θεέ μου άκουσα αυτή τη φράση καθ όλη την διάρκεια των διακοπών μας … λιγοστές φορές καταφέραμε να πραγματοποιηθεί!

Και πάμε στο ψωμί … στο ψωμί και στο αλάτι… στο ραντεβού που δώσαμε για μπιρίμπα, η αφορμή για να φάμε όλα τις σαβούρες χαχαχα η αφορμή για να νιώσουμε πως δεν πέρασε μια μέρα απουσίας…

και δεν πέρασε ….

Με την άφιξη του Παλιού μου Παλτού, ορίστηκε μέγα συνάντηση στα Μελίσσια, έτσι όπως τότε που μέναμε κοντά. Σύνθεση απλή, Μάνια-Μάρβα, Πάρις-Αλέξανδρος, τράπουλα-μπιριμπάκια και ένα σωρό σαβούρες …  πατατάκια – γαριδάκια  πακοτίνια και και και… μα φυσικά φουντούνια τι άλλο;

Δεν είναι πως δεν φάγαμε το φρέσκο ψητό στα κάρβουνα ψάρι μας και την χωριάτικη σαλάτα μας …είναι πως είχαν φροντίσει για να είναι γεμάτη η σακούλα με τις προμήθειες

Παιδεία καμία… καμιά φιλοσοφική ή άλλου είδους συζήτηση…

…στα κρυφά ρώτησα τη Μάρβα, πως διαχειρίζεται ο μικρός μου ξαδελφούλης το θάνατο του αδελφού του… στα κρυφά θαύμασα την προσπάθεια του, τα ξαφνικά του ξεσπάσματα, καθώς και την δύναμη του να αντέχει το βάρος της μαμάς του… όλα στα κρυφά…

Ταυτόχρονα ζήτησα να μου φτιάξει ένα από τα αξέχαστα Μαρτίνι Του.. Μοναδικός στην τέχνη του Μαρτίνι ο μικρός μου ξάδελφος, έκανε το διδακτορικό του σε αυτό το ταλέντο του,  τότε …στις Χριστουγεννιάτικες οικογενειακές συγκεντρώσεις,  στο πατρικό του, όπου δήλωναν «παρών» ακόμα, ο Πατέρας του, η Μάνα μου, ο Αδελφός του … Όρθιος, σοβαρός μέσα στο μπαρ, με περίμενε …»Ένα Μαρτίνι παρακαλώ με τρεις ελιές αν έχετε την καλοσύνη»  «ρε Μάνια τρεις ελιές που ακούστηκε; Ναι ρε Αλέξανδρε τρεις… τι ζόρι τραβάς;»... κάθε φορά ο ίδιος διάλογος τότε…

Τώρα … χαμογέλασε όταν του ζήτησα Μαρτίνι… έσπευσε να το φτιάξει ο γλυκός Βιολόγος, μου. Το πρόσφερε μουρμουρίζοντας… «τώρα δεν είναι σωστό που κολυμπούν έτσι !!»

 

Μέτρησα τις ελιές … τέλεια … κάποια πράγματα δεν αλλάζουν …

Όπως και ο κανόνας πως το πρωτάθλημα ανήκει πάντα στη ομάδα «Μάνια-Μάρβα».

 

Καληνύχτα Μανιούσκα μου 🙂

16 σκέψεις σχετικά με το “Οι τρεις Ελιές στο Μαρτίνι :)

    1. Αυτός είναι ο κανόνας με εξαιρέσεις κάαααποιες φορές για να τον επιβεβαιώνουν!! οχοχο Άλλωστε έχει γίνει πάρα πολλές φορές (οπως και η τελευταία εξάλλου) τίτλος εφημερίδων η ατάκα σας «ωραία ευτυχώς που κέρδισαν, γλιτώσαμε την γκρίνια τους» χαχαχαχαχακδξφα΄δξφαοιδξφ
      Δεν γράφεις και εσύ καμιά ανάρτηση να με βοηθήσεις ?? Τόσες αναμνήσεις που να τις προλάβω όλες μόνη μου!!!!!

      Le mi mpoukalioni osi tou zour
      pourkoua emeiiiiis 🙂

      Μου αρέσει!

    2. ξέρω ξέρω… κανένας δεν γυρνάει το αρνί καλύτερα από σένα χαχαχαχακδξφαλσδκφξκ
      Γράψε κάτι γιατί αυτή η αναρτήση που έχεις κάνει για τα 80s έχει αρχίσει και μουχλιάζει χαχαχαχαα
      Μια σύντομη, ξέρεις εσύ … για το κινητό σου ας πούμε χεχεχεχε
      αντε καλά, για την παράσταση, ή μια γενική για το ταξίδι σου μετά από τόσα χρόνια στην Ελλάδα … κανένας δεν γράφει πιο συνοπτικά απ ότι εσύ παλιο μου παλτό 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  1. Τι χαρά να διαβάζω έτσι συχνά την ξανθιά θεά, όταν σχεδόν όλοι την έχουν «κάνει» από τα μπλογκόσπιτα τους, γιατί «λέει» όταν είναι καλοκαίρι κάνουμε διακοπή και από το blogging… χμ! θα τα πούμε όμως ένα χεράκι στην επιστροφή!!! αδφγηξκξξξ… 😉
    Δεν μου αρέσουν οι βαπτίσεις, θεωρώ την βάπτιση τραυματική εμπειρία για ένα παιδί, εξ άλλου οι στατιστικές το δείχνουν, το 97% των παιδιών ουρλιάζει, δεν κλαίει! 😛
    Πάντως το μήνυμα ελήφθη και απ΄αυτή την μάζοξη… τα παιδιά ξέρουν να μας σώζουν και τα μαρτίνι να μας θυμίζουν πως είμαστε αξέχαστοι! 😉

    ΑΦιλάκια ανεμοδαρμένα μια και ήρθε μήνυμα (πρώτη φορά!) από Πολιτική προστασία, να μην ανάψω σήμερα φωτιά! (δυο φορές έχουμε καεί!) 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Ευτυχώς που έχει ηρεμία στην γειτονιά και μπορώ και γράφω, γιατί άμα είναι πολλές οι εγγραφές όλο διαβάζω και δεν προλαβαίνω να γράψω (λέμε τώρα χαχαχα) Έχω ακόμη να γράψω ουυυυυυ
      και που λες και που λες, όποτε πάω σε βάφτιση και εγώ αυτό σκέφτομαι, νιώθω πως ο ιερέας έχει μια μανία να κάνει το μωράκι να κλάψει!!! Έχω γίνει μια φορά νονά μαζί με το παλιο μου παλτό, προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να μην κλάψει και ίσως να τα καταφέραμε αρκετά, γιατί αλλιώς έως και θα βούταγα εγώ τον ιερέα μέσα …. κσδξφαόςειξλακξδφ΄ξο΄ςιεξφ σα δεν ντρέπομαι χα΄λδκξφάοιεξφακδφξ
      «τα παιδιά ξέρουν να μας σώζουν και τα μαρτίνι να μας θυμίζουν πως είμαστε αξέχαστοι!» τι είσαι εσύ βρε μαγισσούλα >>>> απαπαπαπα

      ε αφού ήρθε μήνυμα !!! να σου θυμίσω να βάλεις και πετρούλες στην τσέπη μην σε πάρει ο άνεμος 🙂
      Σε ευχαριστώ Φιλί 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Στη τελευταία βάπτιση που πήγα αναγκαστικά (μικρανεψιός) τρεις φορές είπα στην νονά να δοκιμάσει το νερό γιατί κάπνιζε 😦 και για να αποσπάσω την προσοχή του μωρού την ώρα του «μυστηρίου» έκανα τον καραγκιόζη και όχι μόνο πέτυχα το μωρό να μην κλάψει αλλά και να κάνει πιπί πάνω στον παπά, σου έχω πει πως έχω και μαγικές ικανότητες, αν όχι, σε πα τρο ταρ! 😛 😀 😎

        Αρέσει σε 1 άτομο

      2. Δική μου είσαι και εσύ δεν το συζητάω χαχαχαχα
        Αφου την γλύτωσες και δεν σε τσάκωσε ο ιερέας να σε βάλει στην κολυμπήθρα και σένα μην μιλάς καθόλου, βεβαία ευτυχώς γιατί αν σε έβαζε στο νερό θα έκανες την γιογκα σου χαχαχαχακξφλδκξφαλκξφ
        Πολύ μεγάλη γιορτή θα κάνουμε του χρόνου που θα έρθω Ελλάδα !
        σε πα τρο ναρ ισι χαχακξδφα΄λδξφοαιεξφ

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Κρυστάλλινο ποτήρι. Γεμάτο χρώμα και ποτό. Όλα τα λεφτά!
    Από κοντά οι αναμνήσεις, τα πρόσωπα. Τα χρόνια χτίζουν τείχους στους ανθρώπους. Όμως είσαι από τους ανθρώπους που τους γκρεμίζεις στην στιγμή με την αμεσότητά σου.
    Γεμάτη ανάρτηση, ξεχειλίζει από στιγμές.
    Την καλησπέρα μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. και τρεις ελιές ξέρεις αυτές με το αμύγδαλο μέσα …. το βασίλειο μου για τέτοια μαρτίνι ως μια άλλη πράκτορας 003 χαχαχααχα
    Ένα ξεκούραστο Σαββατοκύριακο σου εύχομαι, να γεμίσουν οι μπαταρίες σου
    Σε φιλώ Γιάννη μας 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Η αφήγηση της αφήγησης της ξανθιάς και μοιραίας αναρχοφιλελεύθερης τύπισσας που, παρ’ όλη την απύθμενη ευαισθησία της, επιμένει να το παίζει ουδέτερη, στον ίδιο της τον εαυτό. Τον εαυτό επαναλαμβάνω γιατί απ’ τις δικές μας κεραίες δεν ξεφεύγει τίποτα, ούτε το δάκρυ που κύλησε ντροπαλά την ώρα που έγραφε τούτες τις γραμμές.
    Ο χειμώνας που έρχεται Μάνια μου θα είναι ο πιο ηλιόλουστος απ’ όσους έχεις ζήσει εκεί στο βορρά γιατί πήρες πολύ ήλιο στις αποσκευές σου φεύγοντας από μας.
    Και όλα αυτά, μέχρι την επόμενη φορά που θα έρθεις πάλι στα παλιά σου στέκια.
    Θα τα βρεις όπως τα άφησες γιατί εδώ, η συνήθεια δεν είναι βαρετή αλλά λειτουργεί σαν μήτρα αναμνήσεων.
    Πολύ χάρηκα τις αφηγήσεις σου από το ταξίδι στην Ελλάδα αν και πιστεύω πως δεν τελείωσαν. Ψήγματα θα διαβάζω σε πολλές ακόμα αναρτήσεις σου.
    Πολλά φιλιά και μια αγκαλιά κάτω απ’ την Ακρόπολη 🙂 Ξέρεις εσύ 🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. ουδέτερη, στον ίδιο της τον εαυτό!!!!!!!!!! Ουπς έπιασες την Στελθ… όχι που κλαίει, δεν κλαίει … ή μόνη που δεν κλαίει …

      Καλά δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ωραία κλαίω! Τι δακρυάκι χοχοχο αυτό μόνο στον άγνωστο κόσμο μπροστά… στους φίλους κλαίω με μίξες κανονικά μπουχου χου χουυυυυυ φρρρτ

      Τι λέγαμε; αααα ναι, έχω ακόμη αρκετά, και η αλήθεια είναι πως ακόμη δεν έχω ξεκινήσει να γράφω για το μέγα μεγάλο γεγονός αυτού του ταξιδιου , το παλιο παλτό στην Ελλάδα μαζί μου!!!

      χεχεχε το χειμώνα θα έχω ήλιο τα δικά σου γραπτά 🙂 🙂 🙂

      Και μια και δύο αγκαλιές,κάτω από την ακρόπολη αχμμ τώρα που το σκέφτομαι τα σερνικά μας αγκάλιασαν με πάθος και ορμή χοχοχο
      αλλά και η τελευταία εικόνα. Εγω κολλημένη στο τζάμι του βαγονιού, να σας βλέπω να πολυλογείτε, να σας κάνω καραγκιοζάκια αλλά να μην με βλέπετε… και εγώ να φαντάζομαι πως έφτιαξα μια νέα φιλία μεταξύ δυο μούτρων που αγαπώ χιχιχιχιχι

      Σε φιλώ 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ωωωω με πήρες και στις διακοπές μαζί σου !!!
      Άσε τα διαβάσματα και κάνε καμιά προπόνηση για να κερδίσει η ομάδα σου στα επιτραπέζια χαχαχαχα
      Καλά να περνάτε 🙂
      (κρυφή συνταγή ούτε ο Τζέιμς δεν την έχει γευτεί ποτέ)

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s