Παλιοί και νέοι έρχονται φεύγουν :)

Από τον 2007 κρατώ αυτό το ημερολόγιο, μια καληνύχτα μια χαρτόκουτα μυαλού. .. με τα χρόνια τείνω να πιστέψω πως γράφω με την ελπίδα πως κάποιος τελικά θα διαβάσει, και αυτός ο κάποιος είμαι εγώ, με την αγωνία να μην ξεχάσω αχμμμ ή μήπως να μην ξεχαστώ Ουπς η ξανθιά αμπέλια πλέκει και πρέπει να την σταματήσω γιατί άλλο είναι το θέμα μου.

Συνέχεια λοιπόν των διακοπών μου, εκεί στην Ελλάδα, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε και το μπλογκάκι μου. Φεύγουν έρχονται, έρχονται φεύγουν… διαβάζουν για να σχολιάσουν σχολιάζουν για να σχολιαστούν διαβάζουν και σιωπούν, και μερικοί μένουν. Μένουν στην καρδιά μου, και από αυτούς όλο και κάποιοι σφηνώνονται στην καρδιά μου, και γινόμαστε αυτό που λέμε καλοί φίλοι. Η Βιβή, ο Δημήτρης, η Εύη, η Μαλίνα, ο Πέτρος, ο Γιάννης είναι πια δικοί μου άνθρωποι… τους έχει ανάγκη η καρδιά μου…

Σαν παρέα δύσκολα ταιριάζουν, παρόλο που ξεκινήσαμε μεγάλη παρέα μπλογκοσυναντήσεων, γίναμε μικρές παρέες, έτσι γίνεται πάντα, καθώς περνούν τα χρόνια…άλλωστε από τους «παλιούς» δεν με διαβάζει κανένας αχμμ άντε σχεδόν κανένας… και που έγραψα για συναντήσεις …χλωμό το είδα χαχαχ

Η Βιβή, ο Πέτρος και η Εύη μου έκαναν την χάρη να να πούμε υπό μορφή παρέας, καφεδάκι λοιπόν…. Άναψαν τα γέλια, καθώς αυτοί οι συγκεκριμένοι, με μένα την ακόμα πιο συγκεκριμένη, ε θα γυρίσουμε και δύο φορές το The Mal πριν κατορθώσουμε να βρεθούμε όλοι στον ίδιο σημείο!

Άναψαν τα γέλια της ψυχής μου γιατί με αυτούς τους συγκεκριμένους όσο συγκεκριμένη και αν είμαι, δεν θα είμαι ποτέ το θέμα ΕΓΩ, όλο θα πολυλογούν και πάνω που θα πιστεύω πως ήρθε επιτέλους η σειρά μου να λάμψω ο Πέτρος θα κάνει μια ερώτηση στην Εύη ή στην Βιβή και θα χάνω πάλι τη σειρά μου!!! Θεά σου λέει ο άλλος… και σα να μην φτάνει αυτό το μέγα βάσανο μου, η Εύη αποφάσισε να παντρευτεί και να κάνει και μωράκι!!! Απόλαυση ήταν σκέτη απόλαυση αλλά πάει, πάει και η μοναδική ελπίδα να μονοπωλήσω καθώς και η τελευταία μου ελπίδα να μην αρέσει ο μπόμπιρας στο Πέτρο έπεσε στο κενό!! Ο μικρός σφετεριστής του θρόνου μου, έκανε το σοφότερο, χαμογελούσε σε όλους και στο καθένα ξεχωριστά, δεν γκρίνιαζε, και δέχονταν κάθε αγκαλιά και προσφορά και πάνω από όλα φορούσε αυτή την παραλλαγή

 

Ανοίγω ένα από τα μικρά κουτάκια που έφερα από την Ελλάδα. Έχει την σφιχτή αγκαλιά του Δημήτρη, το ξεμονάχιασμα της Μαλίνας, τα χαδάκια της Βιβής τύπου «σώπα σώπα δεν πειράζει που δεν θα καταφέρεις να βγάλεις άχνα εμείς σε αγαπάμε και έτσι» – έχει την λαμπερή πολυλογία της μαμάΕυης, έχει το παράπονο του Πέτρου-σκατά τα έκανες αλλά σε αγαπώ-

Παλιοί μπλόγκερς φίλοι που τους έχω ανάγκη και που πραγματικά μου λείπουν από την ζωή μου στην Μορεάλη.

Νέοι μπλογκερς, δέχτηκαν πρόσκληση και είχαν την δυνατότητα να έρθουν… γιατί έχουμε και τον Γιώργο που νομίζω σε κάθε ευκαιρία θα με στριμώχνει να μου γκρινιάζει που δεν κατάφερε να έρθει,… και είναι και η Στεφανία που έως και σκέφτεται με όλα τα μαγικά της φίλτρα να κατασκηνώσει σε κάποια από τις πλατείες του Παγκρατίου και είναι και είναι ….

Ο παλιός Γιάννης μου, ήρθε πρώτος ή μάλλον για να είμαι ακριβής με περίμενε… προσεκτικός σα να είμαι κινέζικη πορσελάνη, κρίκος δυνατός που φαίνεται να με αντέχει …διαλέξαμε μαζί το τραπέζι, σε στρατηγικό σημείο …. Αναρωτιόμασταν θα έρθει τελικά κανείς … και ποιος …και πώς θα μας αναγνωρίσει … και δώστου να φωνάζω άσχετα και ο ολοκάθαρα «Στο Μόντρεαλ που λες Γιάννη μου» για να ακούν οι περαστικοί !!

Άστραψε το χαμόγελό της, έχυσα τον φραπέ μου… πανικός χαράς…. Κατερίνα, πραγματικά της ζωής το αεράκι, έφερε και το φύλακα άγγελό της που ευτυχώς με συμπάθησε! Η Κατέρινα μου που αβίαστα άνοιξε την αγκαλιά της στην νέα μπλογκογειτονιά, αποφασισμένη να τα μεταφράσει όλα … τέλεια μεταφράστρια, που εκτός από την δουλειά της, είναι καλή και στο να μεταφράζει το σύνθετο σε απλό!

«Μείνετε εκεί ότι και αν μου συμβεί θα τα καταφέρω» …  σιγά μην φεύγαμε αν δεν ερχόνταν!! Η Μαρία Γ. χρόνιααα τώρα με ζηλεύει φθονερά που ζω ως άλλη βασίλισσα του Χιονιού και εγώ την ζηλεύω φυσικά, για το ξόρκι που κατέχει να ελευθερώνει το ακουστικό!!!  Το πείσμα της είναι αληθινό, το χαμόγελο της δυνατό, η ευστροφία της διαβολική, και η αγκαλιά της μια τεράστια αγκαλιά … μου έκανε δώρο κρυστάλλινη δύναμη.

Για την άλλη την τσαπερδώνα, αυτή ντε την Σμαραγδούλα τι να πω!!! Κόβει το μάτι της και το αυτί της μην σας πω! Μεγαλώνει πρίγκιπες, είναι λαμπερή, παιχνιδιάρα, και κρύβει πολύ καλά το τσεκούρι … τόλμα … τόλμα να ξεχαστείς, χρααατσ σε έκανε κομματάκια… αλλά δεν θα σε κάνει…όταν σε επιλέγει της κάνεις, ακριβώς, δίχως εκπτώσεις.

Εκείνος που δεν θυμάμαι πριν από ποιόν και μετά από ποιον ήρθε ήταν ο Διονύσης. μάλλον γιατί έφτασε σε ταυτόχρονη διαφορετική στιγμή με τον γοητευτικό μου κύριο Λι μου που και καλά ήρθε να γνωρίσει τους φίλους του! Από την πρώτη ματιά υπογραμμίστηκε ο τεράστιος ερωτάς μας! Τόσο πληθωρικό θηλυκό που είμαι πως να μου ξεφύγει… και πως να τον αφήσω να μου ξεφύγει!!! Οι φίλοι μας, μας κράτησαν σε απόσταση, απέναντι στο στρογγυλό τραπέζι, εκείνος σεμνός με προθέσεις εξ και προ και εγώ ο ορισμός της καταστροφής και της διαφθοράς… δεν ήταν να μας βάλουν δίπλα δίπλα … πάλι καλά, γιατί έτσι μέσα στα γέλια, τα γλυκά λόγια, τις πύρινες ματιές … μπόρεσα να διακρίνω το θλιμμένο κουρασμένο, βλέμμα του Διονύση… τόσο όσο …και μετά και μετά βγάλαμε φωτογραφίες…

και κρατούσαν οι χοροί γύρω από το στρογγυλό τραπέζι, και όλοι γνωριζόμασταν από την αρχή με τις συνοπτικές διαδικασίες ανοιχτής καρδιάς… και μετά και μετά έπρεπε ένας ένας να φύγουν ..

ξέρεις δεν θα γράψω άλλο, όσοι έχουν γράψει έστω και μια φορά σε μπλογκ έχουν γνωρίσει αυτή την αστραπιαία διαδικασία … Ανοίγουν οι καρδιές στις συναντήσεις των μπλόγκερς … πολλές πολλές πολλές… όλα αυτά τα χρόνια παααρα πολλές… και όμως λίγες παραμένουν τελικά, λίγες ταιριάζουν, λίγες επιμένουν …

αλήθεια … δεν είχα χρόνο … δύσκολες οι κοινές ταυτόχρονες τροχιές…

Καληνύχτα χαρτόκουτά μου 🙂

 

Advertisements

11 σκέψεις σχετικά με το “Παλιοί και νέοι έρχονται φεύγουν :)

  1. Καλημέρα στην ξανθιά θεά της «Καληνύχτας»! ❤
    Γράφω ανάκατα τις σκέψεις μου και ότι καταλάβει κανείς κατάλαβε! 😉
    Ναι, είναι περίεργο αυτό που και η αφεντιά μου, έχει καταλάβει-αισθανθεί σε σχέση με τα πήγαινε και έλα ατόμων-ψυχών blogger που για ένα διάστημα σε διαβάζουν, σου γράφουν, ανοίγουν καρδιές, συγκινούνται, σε αγαπούν, σε φιλούν, σε αγκαλιάζουν και μετά φσιτττττττττττ τίποτα! 😛
    Τι κάνει όμως και η αφεντιά μου;
    Όσο καιρό οι "άλλοι" μπαινοβγαίνουν, μπαινοβγαίνω και η ίδια… όταν χαθούν ή αφήσουν τα σπιτικά τους "ανενεργά", κάνω προσπάθειες του τύπου: "Τοκ τοκ είναι κανείς εδώ" και αυτό για αρκετό διάστημα, μέχρι να πάψουν ν' απαντούν στα τοκ-τοκ μου! 😦
    Διατηρώ όμως έναν ας τον πούμε συναισθηματισμό και πολλούς δεν τους σβήνω απ΄το blogroll μου και κατά εποχές μπαίνω στα blogs τους, παίρνω μια τζούρα και φεύγω, με πολλούς όμως διατηρώ επικοινωνία με mail και μη ξεχνάμε πως έχω αγκαλιάσει και "ΑΦιλήσει" 37 από αυτά τα άτομα! 😉
    Αυτό όμως που πολύ γουστάρω, είναι να πηγαίνω σε παλιές μου αναρτήσεις και να διαβάζω τα σχόλια μας, γι αυτό και σχεδόν σε κάθε μου ανάρτηση, βάζω link κάποιας παλιάς κάτι που και εσύ κάνεις συχνά Μάνια μου! 🙂
    Αυτά περί μπλογκοκατάστασης και α προπό, πολύ εκτιμώ που μας γράφεις τακτικά αυτές τις μέρες που σχεδόν όλοι κάνουν μπλογκοδιακοπή! ❤
    ΑΦιλάκια πολύ ΑΑΑ! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Κάπως έτσι λειτουργούσα και εγώ όσο ήμουν στην πλατφόρμα του pathfinder. Πολλοί είχαν πάψει να γράφουν αλλά αρκετές φορές τους έπιανε μια τρέλα και επέστρεφαν, έτσι για να ξεσκονίσουν το μπλογκ τους, να βγάλουν κάποιο βάρος, να θυμηθούν τα παλιά… Τώρα ένας λόγος που ακόμα πιο πολύ σκορπίσαμε…. όσο μπορώ κρατάω κρικάκια… άλλαξαν οι λόγοι που κάποιος χρήσης ξεκινά ένα μπλογκ σήμερα.
      Πάντως το μπλογκ σου Στεφανία μου όπως πιστεύω και του Γιάννη είναι τόπος συνάντησης πολλών μπλογκερς παλιών και νέων 🙂
      37 ε? Εγώ δεν τους έχω μετρήσει χαχαχαχα

      Ασε άσε γιατί όταν διαβάζω παλιές αναρτήσεις νιώθω πως έγραφα με περισσότερο φαντασία …όσο περνούν τα χρόνια σα να μην έχω να γράψω …αχμμμ με το ταξίδι στην Ελλάδα φούντωσαν οι εμπειρίες…

      Εχω να γράψω ακόμα ουυυυ ένα σωρό … χαχαχαχα
      Σε φιλώ 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Εγώ την εμπειρία μου από αυτή την συνάντηση θα την γράψω όταν εσύ τελειώσεις με τη δική σου γραφή γιατί όπως ξέρεις ζούμε στη χώρα της φιλοξενίας που κάποιες φορές φιλοξενεί ακόμα και τους δικούς της ιθαγενείς-ξενιτεμένους.
    Εγώ σ’ ευχαριστώ για το πιο όμορφο απόγευμα των τελευταίων χρόνων και δεν υπερβάλλω καθόλου, το εννοώ!!!
    Είσαι ένα αξιαγάπητο πλάσμα που γέμισες την ψυχή μου με ένα σωρό αισθήματα-πυροτεχνήματα!!
    Μανιούσκα μου, θα φτιάξουμε δεσμούς, θα εξημερώσουμε ο ένας τον άλλον και κάθε φορά που θα αντικρίζω το κίτρινο θα θυμάμαι τα μαλλιά σου και θα μου λείπεις.
    Σ’ αγαπώ…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ασε και με έχει πιάσει αγωνία, εκτός από την Σμαραγδούλα κανένας δεν έχει γράψει ακόμα … Σκέφτομαι πότε θα δοξαστώ εγώ η ταπεινή φιλοξενούμενη θεά Για την ώρα αυτοδοξάζομαι και τα παλιά ρεμάλια παρόλο που του έτριψα στην μούρη την ανάρτηση αυτή την διαβασαν και μου απάντησαν σε τσατ… ρεμάλια τεμπέλιδες χαχαχαχαχα

      Εγώ να ξέρεις δεν ήθελα να τελειώσει το απόγευματοβραδάκι!!! Το νου σας να οργανώσετε ξανά και άλλες συναντήσεις μέσα στο χειμώνα. Βέβαια έτσι και αλλιώς υπάρχουν πολλοί μπλογκερς που οργανώνουν διάφορες συναντήσεις… !!!
      Κοίτα η αλήθεια είναι πως «μιλάμε» αρκετό καιρό οι δυό μας και με τον Γιάννη και με την Σμαραγδούλα χρόοοοοοοοοοοοοοοοονια ε καλά όχι και τόσα ο χροοοονια, ναι τόσα μπα περισσότερα… καμια δεκάρια είναι … άρα ξεραινόμαστε στα γέλια εύκολα (τι λέω θεε μου)
      Λέω πως και εγώ σε αγαπώ … αυτό και χρόνια πολλά Μαριαμικρή 🙂

      Μου αρέσει!

  3. Αχ αυτή σου η αναφορά σε αυτά τα σμιξίματα!
    Αλήθεια το ζούσε η καρδιά σου. Ξέρω, είναι όμορφο, η απουσία και η προσμονή του δίνει ξέχωρη χάρη.
    Αλλά και σαν οι δικτυακοί γνωστοί, αποκτούν φυσική οντότητα, γίνεται ακόμα καλύτερο. Χτίζει σχέσεις, βάζει προσδοκίες και αναμονές.
    Η Συνάντηση που ζήσαμε ήταν πανέμορφη. Και την απόλαυσαν όλοι. Ήταν ένα σμίξιμο τόσο όμορφο, γόνιμο γεμάτο συναισθήματα και χαμόγελα.
    Το απολαύσαμε όλοι.
    Καλησπέρες πολλές εκεί στην Μορεάλη Μάνια μου με φιλιά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ααα εγώ περνάω απίστευτα ωραία… λατρεύω εξάλλου τις αγκαλιές !
      Γμτ δεν είχαμε χρόνο να κανονίσουμε και άλλη συνάντηση … να πιούμε και κανένα ουζάκι βρε αδελφέ !!! Δεν πειράζει, το βάζω στις σκηνές του επόμενου επεισοδίου όταν θα έρθω πάλι χοχοχοχο

      Γιάννη μου μην το αφήσετε, να ξανασυναντηθείτε, να κάνετε γόνιμα πράγματα, όπως αχμμμ να παίξετε κανένα επιτραπέζιο!!! Δεν προλάβαμε να παίξουμε επιτραπέζιο !!

      Σε φιλώ Γιάννη μας !!!!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Πολλά είναι που θα μπορούσαν να γίνονται. Ας αρκεστούμε στο ελάχιστο. Αυτό έγινε. Αποτελεί μια βάση αναφοράς στην οποία μπορούμε να στηριχτούμε.

        Μου αρέσει!

    1. ουπς πόσο μου αρέσει όταν περνάς από δω!
      Κοίτα, πρέπει να κανονίσουμε και κάτι για Θεσσαλονίκη, αυτό είναι το δίκαιο! Η γιώτα από το πειρατικό θα τρελαθεί από την χαρά της, και πιστεύω πως έχουμε ακόμη έναν δύο … και ας μην γράφουν πια σε μπλογκάκια 🙂
      Κάποιον από τα σερνικά θα αγγαρέψουμε με την ΜαΓια και θα έρθουμε … γιατί άμα μου γράφεις έτσι… εγώ λιώνω να πέσω στην αγκαλιά σου χιχιχιχι
      Σε φιλώ Βασίλη μου 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Κι έχει κολλήσει αυτό το πλατύ χαμόγελο όση ώρα σε διαβάζω, και θυμάμαι και τις μπγξκφγδ-κουβεντες μας και ξανα γελαω μονη μου..
    (Λατρεύω τον τρόπο που περιγράφεις – καταφερνεις τα πάντα να τα μετατρέψεις σε κάποιο γλυκό, ζεστό, οικείο συναίσθημα..)
    (Προσωπικά, παω να αποκωδικοποιήσω εκείνο με το τσεκούρι, αλλά κάτι παραπάνω θα ξέρεις εσύ.. Αφού έχεις δίκιο για όλα τα άλλα….) 🙂

    Πάντως ήταν όντως μια υπέροχη βραδιά η συνάντησή μας..
    Ήταν ολα όσα γράφεις κι άλλα τόσα ακόμα!..

    Φιλούδια πλατιά και σβουριχτά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. άστο καλό αυτό το χαμόγελο και σε μένα το ίδιο !!!! Μπότοξ χαμόγελο χκαξάλξδφ΄;οαιςεξφ΄λακδξφοαιςεξφλαδκξ
      Το τσεκούρι, άστο…. εσύ μην δίνεις σημασία, είναι για μια ώρα ανάγκης χοχοχοχοχο έτσι και πειράξουν κάτι που αγαπάς χεχεχε
      Θα μας γράψει και η ΜαΓία λέει, το χειμώνα που θα κρυώνουμε θα γράψει λογάκια και εκείνη 🙂 🙂 🙂
      ε και του χρόνου το καλοκαίρι θα κάνω και εκείνο το πάρτυ στην παραλία με οοοοολους παλιούς και νέους !!!!
      Καλή εβδομάδα Σμαραγδούλα μου 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s