Η Αθήνα, Το Χωριό μας ΠΠ :)

Η Αθήνα το Χωριό μας,  κυρίως για το Παλιό μου Παλτό, είχε αλλάξει σε πολλούς τομείς. Αν εξαιρέσουμε τους δρόμους που του φάνηκαν σαν πιο μικροί, βρήκε τις συγκοινωνίες αρκετά αναβαθμισμένες, τους οδηγούς ταξί ενημερωμένους και ευγενικούς και τα εστιατόρια με πλούσιες μεγάλες μερίδες.

Έλαμπαν τα ματάκια του στην κάθε γωνία της πόλης μας βλέπεις ήταν δικές του και γεμάτες αναμνήσεις. Δεν ήταν πως δεν έβλεπε τις διάφορες αδυναμίες, όπως ας πούμε τους κάδους απορριμάτων που κυρίως τις βραδινές ώρες ήταν παραφορτωμένοι, ήταν η λαχτάρα του να γευτεί και πάλι ότι αγάπησαν όλες τους οι αισθήσεις.

Έτσι το συμπέρασμα είναι ένα. Το Χωριό μας είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου. Σου δίνει την δυνατότητα να παρακολουθήσεις θεάματα, συναυλίες, έχει πολλούς χώρους εστίασης για κάθε γούστο,έχει μαγαζιά. βιβλιοθήκες, πάρκα, πολλά πολλά μνημεία και μουσεία!!! Όμως πάνω από όλα, όπως συνηθίζει να λέει και το Παλιό μου Παλτό «έτσι και αλλιώς καμιά άλλη πόλη στο κόσμο δεν έχει Ακρόπολη!»

Όλα προσπαθήσαμε να τα κάνουμε στο χωριό μας. Και μπορώ να πω πως καταφέραμε αρκετά, αν και χαμένοι στα τόσα «θέλω»! Τρεις μέρες αφού έφτασε το παλιό μου παλτό πήγαμε και είδαμε «Το δικό μας σινεμά». (μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου με πολύ καλές προσφορές στα εισιτήρια) Δεν το επιλέξαμε εμείς, η Χριστίνα από το Μόντρεαλ φίλη, βρεθήκαμε σε κοινή τροχιά Αθήνας και γιατί όχι, δεχτήκαμε την πρόσκληση να δούμε μαζί την παράσταση.

Αγαπημένο θέμα, αγαπημένα τραγούδια, και… πάνω από όλα… Καλοκαίρι, Ευελπίδων 4. Άλσος, ένας καλά κρυμμένος χώρος αναψυχής με την ψυχή του Οικονομίδη, αρχιτεκτονικό διαμαντάκι μέσα σε ένα αγαπημένο πάρκο Γνώρισε μεγάλες στιγμές διασκέδασης, και επαναλειτουργεί για να το ανακαλύψουν και οι νέοι κάτοικοι….

Χαιρόμασταν σα μικρά παιδιά την δύση του ήλιου που έβαφε μοναδικά τον Λυκαβηττό. Απαλό αεράκι συνόδευε την νύχτα… μια νύχτα με καρφιτσωμένο ένα φεγγάρι… «άμα δείτε το φεγγάρι» … Μπορούσες να κάνεις έτσι και έτσι το χέρι σου και να το αρπάξεις. Η μικρή Ξανθιά θεά όμως το έβλεπε να χουχουλιάζει χαρούμενο στα μάτια του. Ενθουσιασμένο το Παλιό μου παλτό με την σκηνική εκτέλεση και ευρυθμία του μιούζικαλ.

Η Αθήνα αργά αλλά μεθοδικά είχε αρχίσει να μας γοητεύει ως μια ξελογιάστρα έμπειρη και πανέμορφη αρχόντισσα αλλά και πόρνη.

Χαμογελώ με τα κουνήματα της. Ναι βιώσαμε και σεισμό αλλά με μια μέθοδο που δεν γνωρίζαμε.  Έντονες συνεχείς γρήγορες ταλαντώσεις μέσα στον ανελκυστήρα του ραδιοφωνικού σταθμού Kiss Fm. «Που σας πέτυχε ο σεισμος;» «Σε ανελκυστήρα» απαντούσαμε, και μετά προσθέταμε. «δεν καταλάβαμε ότι ήταν σεισμός. Νομίζαμε κάτι είχε πάθει το ανσασερ! Βγήκαμε στον όροφο μέσα στην καλή χαρά. Μας φάνηκε παράξενο, που τόσα αγαπημένα πρόσωπα, αν και στην είσοδο σαν μεγάλη υποδοχή. δεν μας έδιναν καμιά σημασία!» Τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι έψαχναν να βρουν την έκταση των ζημιών, εμείς πάλι … απαθείς … καθόμασταν στο καναπέ του γραφείου του φίλου μας και ιδιοκτήτη … και μονολογούσαμε κρυφά  «ας το καλό μέρα που αποφάσισε να έρθει ο εγκέλαδος!! Μας πήρε όλη τη δόξα»… Κάποια στιγμή βέβαια τις πήραμε τις αγκαλιές μας «Βρε παιδιά πόσα χρόνια, ήρθατε και προκαλέσατε σεισμό» και να τα φιλιά και οι αγκαλιές.

Το αποκορύφωμα όμως της ηδονής που μας πρόσφερε το Χωριό μας ήταν… το «Μουσείο της Ακρόπολης».

Ξεκινήσαμε γεμάτοι ενδιαφέρον. Περπατούσαμε από την στάση του Μετρό την Διονυσίου Αρεοπαγίτου και η ψυχή μας φτερούγιζε σε κάθε βήμα. Η μαγεία του Φωτός στο ιερό Βράχο, το ερωτικό  παιχνίδι του ναού  με το ήλιο ήταν συναρπαστικό.  Σε αυτό το σημείο να καταγράψω πως το Παλιό μου Παλτό είχε ένα σωρό πανέμορφες φωτογραφίες που είχε τραβήξει με δημοσιογραφική και καλλιτεχνική επιδεξιότητα. Σκοπός του να κάνει ένα αφιέρωμα στο μπλογκ του που θα έκοβε την ανάσα του αναγνώστη…  λίγες μέρες αργότερα του έκλεψαν το κινητό στον ηλεκτρικό της Ομονοίας  και έχασε όλες τις φωτογραφικές του αναμνήσεις… σσσ αποφεύγαμε να το συζητήσουμε μπροστά του πως δεν είχε πια κινητό τηλέφωνο … μόνο ψιθυρίζαμε, δείχνοντάς  τον με το δάκτυλό μας  (κανονικό μπουλιν χαχα)

Μπήκαμε στο Μουσείο με κομμένη την ανάσα! Ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα, τεχνολογικά άψογα εξοπλισμένο, ανθρώπινο δυναμικό υψηλού μορφωτικού επιπέδου, βουτηγμένο στην ευγένεια και στην υπερηφάνεια. Η αδυναμία για να περιγράψω, έρχεεται από την αίσθηση πληρότητας που με συνεπήρε σε αυτή την επίσκεψη.  Περπατούσαμε στους ορόφους και νιώθαμε όλο αυτό τον πλούτο της τέχνης να μας ταξιδεύει τόσο απλόχερα, τόσο ελεύθερα στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό. Τα γλυπτά τα αγάλματα μας μιλούσαν λουσμένα στο φως … «βλέπεις δεν έχω προστατευτικά, πλησίασε με όσο θέλεις, νιώσε τη σμιλευμένη ύλη, αφουγκράσου την αρχαία μου αθάνατη ψυχή! Είμαι ζωντανό ! Άγγιξε με !!» ποιος να τολμήσει να αγγίξει ; Ευλαβικά όλοι οι τουρίστες, λες και προσκυνούσαν !!! Πως τολμούν κάποιοι να κρατούν ακόμη τα κλεμμένα!!!

Σκέφτομαι τον πόνο της Καρυάτιδας μόνη αλυσοδεμένη σε ένα μπουντρούμι που το ονομάζουν μουσείο μαζί με όλα  κλεμμένα κομματιασμένα κομμάτια του Παρθενώνα, αμύθητης αξίας… Να τα φέρετε πίσω , στο Μουσείο της Ακρόπολης, στο ιερό φως του Ναού,  στον Πολιτισμό υπάρχουν οι θέσεις τους … συνθέτουν το θαύμα

logo

Με έπιασε ένα τεράστιο Γιατί …

Άσχετο αλλά παρασύρομαι… πρόσφατα διάβαζα την Ιστορία της αρπαγής της Αφροδίτης της Μήλου, πόσοι νησιώτες σκοτώθηκαν στην προσπάθεια τους να μην φύγει από το νησί … πόσοι σκοτώθηκαν στον Πειραιά για να μην φύγει από την χώρα της… Σκορπισμένα στο κόσμο, άψυχα γυρεύουν την Ψυχή τους στο τόπο που γεννήθηκαν!

Δεν γράφω άλλα… Μόνο μια φορά αν πάει κάποιος στο Μουσείο της Ακρόπολης και κάτσει για λίγο να ξαποστάσει θα καταλάβει…

Ο ιερός βράχος εκεί, λουσμένος πάντα στο Φως σε κάθε μας βήμα να μας προσέχει!

Ακόμα και το  γεύμα στο εστιατόριο θα μας μείνει αξέχαστο…Αυτή δεν είναι μια καλή φωτογραφία, γενικά είχα αφήσει το παλιο μου παλτό να βγάζει φωτογραφίες… σσσσσ … Θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια της θέας, των ελληνικών γεύσεων με υλικά από κάθε γωνιά της Ελλάδας… Ξεδιψάσαμε εκεί …πραγματικά Ξεδιψάσαμε !!!

Από τους τελευταίους μας σταθμούς ήταν το Μάτι. Ο Βαγγέλης και η Τούλα είχαν εξοχικό εκεί. Το ίδιο και η μαμά και ο Μπαμπάς της Τούλας. Αφιερώσαμε ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο. Γεμάτα τα μαγαζιά στον παραλιακό δρόμο, το βράδυ του Σαββάτου. Η παρέα, οι καυτές συζητήσεις, η φρέσκια μαρίδα και σαρδέλα, το λαχταριστό ψωμάκι, τα κολοκυθάκια, το ουζάκι, … Όλα μια ανάσα από το κύμα της θάλασσας  Η θάλασσα που επέζησε. Αυτή που πάντα θα είναι πιο δυνατή από τη φωτιά πιστή στον κύκλο της ζωής. Στο Μάτι ευχαριστηθήκαμε ύπνο. Ανοιχτά όλα τα παράθυρα, προστατευμένα από σήτα για τα κουνούπια… καμένη σιωπή γύρω … και εγώ εκεί στο χαβά μου … ευτυχισμένη που κοιμόμουν σε διπλό κρεβάτι με το παλιό μου παλτό.

Στο Μάτι δεν ευχαριστήθηκα μπάνιο στη θάλασσα. Δεν μπορώ να πω την Κυριακή το μεσημεράκι το μοχίτο μου ήταν τέλειο στο μπιτσ μπαρ με τα μπιτάτα γιο σονκς, γουοναμπι κατάσταση…. και σχεδόν αφιλόξενη θάλασσα.

Βέβαια στο σπίτι μετά ευχαριστηθήκαμε παρέα, ψητούς μεζέδες και μπύρα…Οι κάτοικοι στο Μάτι έχουν επιτακτική την ανάγκη να δείξουν στους επισκέπτες τα καμένα σπίτια τους, του μαύρους λεκέδες καμμένων αυτοκινήτων και ανθρώπων στην άσφαλτο  … Σου τα δείχνουν και περιμένουν το δάκρυ σου μιας και για εκείνους φαίνεται πως έχουν στερέψει τα δάκρυα…

Τρεις εβδομάδες μείναμε με το παλιό μου παλτό στο Χωριό μας, ανακαλύπτοντας από την αρχή όλες τις αγαπημένες μας γωνιές, τα καφέ στο Μαρούσι, στη Γλυφάδα, στο Παγκράτι με την Ρούλα και τον Αλέξανδρο (μένουν Λονδίνο μόνιμα πια) συγγενείς στην Παλλήνη, επισκέψεις σε δισκογραφικές εταιρείες, το βιασμό του κλεμμένου… σσσσ ….

Ο στάση μας στον οικογενειακό τάφο του παππού του, για ένα τσιγαράκι παρέα με τις φωτογραφίες των γονιών του μας κράτησε για λίγα λεπτά στη σιωπή… με το παλιό μου παλτό δεν μιλάμε για το θάνατο, μόνο κρατιόμαστε χέρι χέρι και αναπολούμε…   Το μικρό εκκλησάκι φιλοξένησε το κεράκι μας …

αυτάααα

Καληνύχτα παλιό μου παλτό 🙂

 

20 σκέψεις σχετικά με το “Η Αθήνα, Το Χωριό μας ΠΠ :)

  1. Να χαίρεσαι με την χαρά του άλλου, είτε ο «άλλος» είναι ο Π. Παλτό, είτε μια γαλανομάτα ξανθιά θεά που αγκαλιάζεις μόνο από μακριά, είτε η γλύκα που σου αφήνει ένα κείμενο που έχει γραφτεί με ανοιχτή καρδιά! ❤
    Ομολογώ πως ενοχλήθηκα που κλέψανε το κινητό και αυτό γιατί χάθηκαν φωτογραφίες που ξέρω πως είχαν αξία, αλλά τελικά αξία δεν έχει μόνο ότι κουβαλάμε στην καρδιά μας; ❤
    Να καμαρώνουμε Μάνια μου, γιατί η Ελλάδα είναι μοναδική! 😛

    Πολλά πολλά τα ΑΦιλάκια μου, με μια τεράστια αγκαλιά! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. μα είναι τόσο, μα τόσο όμορφοι οι άνθρωποι όταν χαίρονται, φωτίζει όλος ο τόπος, φωτίζει και η καρδιά μου όταν σε βλέπω να χαίρεσαι με τα γραπτά των ανθρώπων 🙂
      Ναι πολλές πολλές φωτογραφίες χάθηκαν, το παλιό μου παλτό αγαπά ιδιαίτερα την φωτογραφία, τον εκφράζει και ως τέχνη, άσε που είναι και ο προσωπικός μου φωτογράφος. Έχει την μοναδική δύναμη να μου βγάζει τις πιο όμορφες φωτογραφίες …Με αποθεώνει με το φακό του και εγώ τρέφω την ματαιοδοξία μου χαχαχαχα
      Εγώ δεν ξέρω για όλη την Ελλάδα (χαχαχα) αλλά στο δικό μου το Χωριό όλα σίγουρα είναι μοναδικά στον κόσμο όλο !!!! (χαχαχαχ)

      Αγκαλίτσα σφιχτή 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Καμιά φορά ξεμένουνε από λόγια. Αυτή είναι μια τέτοια φορά. Η ανάρτηση αυτή είναι ο καθρέφτης των αναμνήσεων και των συναισθημάτων από το ταξίδι μας στο χωριό. Το ομορφότερο χωριό του κόσμου, το μόνο που διαθέτει Ακρόπολη.

    Όσο για το κινητό, παρά το γεγονός ότι μου λείπουν οι μερικές χιλιάδες φωτογραφίες που έχασα, νομίζω το ξεπέρασα, κρατώντας στα χέρια μου το ολοκαίνουργιο κινητό μου!

    Να προσθέσω, επίσης, ότι με τη δίκη σου μαγεία, αυτό το ταξίδι ήταν από τα πιο όμορφα της ζωής μου, όπως κάθε ταξίδι που κάνουμε μαζί.

    La vie est belle avec toi. ✈️❤️🇬🇷

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. … πάντως αν εγώ δεν έχω λόγια, άσε έχουμε πρόβλημα. αααα τι θυμήθηκα!! Θυμάσαι το γράμμα που σου είχα γράψει για να το διαβάσεις στο αεροπλάνο σε ένα σου ταξίδι για την Γερμανία? Θυμάμαι μετά που μου έγραψες. » Γράφεις στην τρίτη σελίδα, «Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω, και ακολούθησαν άλλες πέντε:!» κάπως έτσι νομίζω… δεν θυμάμαι και καλά πόσες σελίδες ήταν χαχαχαχα
      Έχουμε τόσες φωτογραφίες από ένα σωρό πράγματα που έχουμε κάνει , είσαι ο φωτογράφος της ζωής μου (ανάμεσα σε ένα σωρό άλλα χαχαχα)
      Τι έλεγα α ναι, περνάει ο καιρός και πρέπει να γράψω και για το πάρτι 🙂
      Είναι δεδομένο, δεν θα μεγαλώσεις ποτέ, ναι ναι αυτό είναι δεδομένο, πήρες το νέο σου παιχνιδάκι και αμέσως ξέχασες το παλιό χαχαχαχα

      Να προσθέσω επίσης πως με την δική σου αποφασιστικότητα, τόλμη και δύναμη, όλα τα ταξίδια μας γίνονται πραγματικότητα.

      Lemi mpoukalione osi tou zour 🙂
      Σε λατρεύω !

      Μου αρέσει!

  3. Λόντρα, Παρίσι, Νιου Γιορκ, Βουδαπέστη, Βιένη…. μπρος στην Αθήνα, καμιά μα καμιά σας δεν βγαίνει…

    Ε; πως το ακούς; εντάξει, βουτηγμένη στην συναισθηματική υπερβολή είναι αλλά τι να κάνουμε. Το δικό μας χωριό το βλέπουμε το καλύτερο στη γειτονιά. Με τις δικές του ιδιαιτερότητες και τη δική του ατμόσφαιρα.

    Το μουσείο της Ακρόπολης έχει μια πρωτοφανή ιερότητα χώρου που προκαλεί δέος. Και ένα μεγάλο μπράβο στην επιλογή σας να το επισκεφτείτε. Ειλικρινά, οι άνθρωποι που ζουν στην ξενιτιά ξέρουν να τιμούν τα μεγάλα μέρη της πατρίδας. Όχι εμείς!

    Το σινεμά γραφικότατο, εξαιρετικό. Είναι όμορφη εμπειρία.

    Όσο για το Μάτι και την παραλία του εκεί ….σιωπώ. Άστο! Ειλικρινά, δεν ξέρω, νιώθω αυτήν την παραλία στοιχειωμένη. Από τον πόνο, τη φρίκη, τα ερωτήματα, τα «γιατί» Πιστεύω ότι αυτή η παραλία δεν πρέπει να δεχτεί πια ανθρώπινη «εισβολή». Ανήκει σε «εκείνους» που έφυγαν με τρόπο φρικτό. Ίσως να είμαι λάθος. Δεν διεκδικώ την ορθότητα της σκέψης. Όμως εγώ θέλω αυτή η περιοχή να παραμείνει ένα μνημείο κραυγής και πόνου απέναντι στους ανθρώπους εκείνους. Και πλέον να μην έχει κανείς το δικαίωμα να την διαβεί. Ποτέ! ή έστω ένα μεγάλο μνημείο για εκείνους αλλά με τις παραλίες πλέον ορθάνοιχτες και τα συρματοπλέγματα και οι φράχτες να έχουν σαρωθεί για πάντα.

    Όμορφο και πάλι το ταξίδι σου Μάνια μου. Και το ζήσαμε γλυκύτατα.
    Την καλησπέρα μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καμιά συναισθηματική υπερβολή!!!! Και εντελώς δημοκρατικά δεν σηκώνω κουβέντα επί του θέματος χαχαχα Στο έχω πει, για κάθε μια ασχήμια της Αθήνας που θα τολμήσεις να μου πεις, θα βρίσκω δέκα ομορφιές !!! Τι να πει το μπιγκ μπεν, ο πύργος του αιφελ, το αγαλμα της ελευθεριας, πύργοι και τα επιβλητικά κωδωνοστάσια Καλά είναι δε λέω πανέμορφα αλλά κανένα δεν είναι Θαύμα 🙂
      Ακόμα και τότε που δεν ήμασταν ξενητεμενάκια γυρίζαμε στα μουσεία. Μπαίνεις μέσα και μετά βγαίνεις και για αρκετό καιρό δεν τολμάς να πετάξεις αποτσίγαρο κάτω .. μη σου πω πως αν το δεις από άλλον το μαζεύεις έτσι μπροστά στα μούτρα του!
      αχμμμ
      Στην παραλία που βρέθηκαν οι κάτοικοι εγκλοβισμένοι από την φωτιά δεν πήγαμε, δεν υπάρχουν εκεί νομίζω μαγαζιά με μουσική που πάνε νέοι. Όποιος επισκέπτης πάει σε αυτή την παραλία έστω και αν κολυμπήσει θα το κάνει με σεβασμό. Ναι κάποιο μνημείο να θυμίζει συμφωνώ, όπως ίσως και στο οικόπεδο στην άκρη του γκρεμού. Είναι στο χέρι των κατοίκων και είμαι σίγουρη πως θα τιμήσουν τους δικούς τους. Δική τους είναι η πόλη, δικοί τους και οι άνθρωποι που έχασαν μέλη των οικογενειών τους.

      Αγκαλίτσα σφιχτή 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Εντάξει ξέρω την αγάπη σου για την Αθήνα αλλά πάντα στο άσπρο υπάρχει και το μαύρο. Όπως παντού. Δεν θεωρώ την Αθήνα φιλική πόλη για πολλές κατηγορίες ανθρώπων αλλά τέλος πάντων, δεν δίνω συνέχεια γιατί θα «μαλώσουμε» χαχαχαχα.

        Όχι δεν πιστεύω ότι θα τιμηθούν ποτέ αυτοί οι άνθρωποι. Από κανέναν. Μόνο απ τους δικούς τους που θρηνούν. Δεν θέλω και εδώ να προχωρήσω παρακάτω γιατί θα βγει θρίλερ τρόμου. Αυτό το οικόπεδο του θανάτου έπρεπε ήδη να είχε δημευθεί από τον παραβάτη ιδιοκτήτη με συνοπτικές διαδικασίες και να αποδοθεί στο σύνολο ως τόπος ιερός. Και οι μάντρες, που καλά κρατούν, να πέσουν με μπουλντόζες εν μία νυχτί με αναγκαστική δήμευση και νόμο. Όλα τα άλλα είναι νάχουμε να λέμε.
        Στέλνω φιλιά.

        Μου αρέσει!

      2. Δεν είναι φιλική πόλη η Αθήνα? Που έχει χτιστεί για ένα εκατομμύριο κατοίκους και κουβάλα στην πλάτη της 5 εκατομμύρια? Να φύγουν αυτές οι κατηγορίες ανθρώπων, να πάνε στα χωριά τους ή σε άλλα μέρη της Ελλάδας! Αν κάποιος δεν την αισθάνεται φιλική, να φύγει γιατί είναι και αυτός που μου την μαυρίζει με την χολή του. (να τσακωθούμε γιατί όχι! χεχε) Η Αθήνα επιμένω πως είναι από τις πλέον φιλικές και φιλόξενες πόλεις, και τους μήνες που της δίνεται η δυνατότητα να αναπνεύσει η λάμψη της θαμπώνει όλο τον κόσμο.
        Μα από ποιους περιμένεις να τιμηθούν αν όχι από αυτούς που τους θρηνούν δηλαδή τους κατοίκους της περιοχής. Σχεδόν όλα τα οικόπεδα των ίδιων ανθρώπων που έχασαν δικούς τους ανθρώπους έχουν αποκτηθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Με λίγα λόγια α.. ναι έλα εδώ Ταδόπουλε-παραβάτη, που έκτισες α εδώ ωραία στο παίρνω! Τι εδώ κάηκε η μάνα σου και τα παιδιά σου … αδιάφορο … τώρα ανήκει στο δημόσιο και πάλι! Επιμένω Γιάννη, άσε τους κατοίκους να βρουν το δρόμο τους μετά από αυτό που τους βρήκε… και να σου πω και κάτι? αντί για δημεύσεις και διάφορα άλλα, ας στρέψουμε το βλέμμα μας στον «δωρεάν» καθαρισμό του οικοπέδου όπου είχαν συσσωρευτεί τον τελευταίο χρόνο περίπου 20.000 τόνοι καμμένης ξυλείας και σύμμεικτων υλικών, μια επικίνδυνη εστία για νέες πυρκαγιές αλλά και ένα σημείο ζοφερής μνήμης για τους κατοίκους της περιοχής!!!!!! Κινητοποιήθηκε το κράτος λοιπόν. Μπράβο!!! Δωρεάν παροχή στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης των εταιριών ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Ελλάκτωρ, Μετκα, ΑΒΑΞ» μπουχαχα όλο αυτό το υλικό μετά την επεξεργασία θα μεταφερθεί σε τσιμεντοβιομηχανίες για να χρησιμοποιηθεί ως βιομάζα. Ε ναι … να μην δημεύσουν μετά για να στήσουν μνημεία ??? πως αλλιώς θα χτυπηθεί η μεσαία και ανώτερη τάξη του Ματιού!!!

        Βάλε μου όσο θρίλερ τρόμου θέλεις είμαι απίστευτη ανάρχα χαχαχαχα
        Αγκαλίτσα

        Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Τι ωραίες βόλτες στην Αθήνα!
    Πόσο χαίρομαι για εσάς!
    Μου έχει λείψει κι εμένα και η Αθήνα και το πατρικό μου σε νοτιοανατολικό προάστιο των Αθηνών. Και μόλις διαπίστωσα ότι έχω δύο χρόνια να το επισκεφτώ κι ας είμαι μόνο 160 χιλιόμετρα μακριά.
    Δεν πειράζει, έχουμε καιρό για τέτοια!
    Πάντα τέτοια όμορφα ταξίδια σας εύχομαι και σε πιο σύντομα διαστήματα!

    Μου αρέσει!

    1. Έχει μια ξεχωριστή γλύκα να επιστρέφεις σε ότι … 🙂 Καλώς επέστρεψες 🙂
      Δύο χρόνια; Ένα ταξιδάκι στον επόμενο καιρό είναι μια όμορφη ιδέα στας Αθήνας
      Αχ αυτό το σύντομα έχει τόσο μεγάλο κόστος που δεν το βλέπω και τόσο σύντομα χαχαχα
      Δεν υπάρχει περίπτωση πρέπει να βρω αεροπορική εταιρία να επιδοτεί τα ταξίδια μου !
      Αγκαλίτσα 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Μου αρέσει που σχολιάζεις την επίσκεψη σας στη Αθήνα, με τα δικά σου μάτια φυσικά αλλά με διάχυτη τη στενή σχέση σου με το αγαπημένο σου «παλιό παλτό».
    Το βρίσκω ιδιαιτέρως ρομαντικό… και με άρεσε!
    Δεν θα πω για την Αθήνα, όση ασχήμια και αν σου δίνει κάποιες φορές άλλες τόσες και περισσότερες όμορφες στιγμές σου χαρίζει. Πως να το κάνουμε, είναι η Βασίλισσα σε όλη την περιοχή, κι ας την υποτιμούμε συστηματικά. Λάθος μας!
    Την Καλημέρα μου, Μάνια!!!!

    Μου αρέσει!

    1. γιες γιες γιες ο αγαπημένος μου Βασίλης και πάλι μαζί μου να του αρέσουν τα γραπτά μου:)
      Το ταξίδι μου στην Αθήνα είχε δύο περιόδους. Τις δύο πρώτες εβδομάδες ήμουν μόνη χωρίς το παλιό μου παλτό. Ηρθε αργότερα εκείνος και για τις τρεις επόμενες εβδομάδες γυρνούσαμε μαζί. Είχα την δυνατότητα έτσι να έχω αποφορτιστεί από τα πρώτα συναισθήματα και έτσι να παρατηρώ και να χαίρομαι αργότερα και τα δικά του.

      Ναι για το Χωριό μου την Αθήνα, με στενοχωρούν πολύ τακτικά οι άνθρωποι, αποφεύγουν να εκφράσουν την αγάπη τους και τον θαυμασμό τους. Αντίθετα στο εξωτερικό την θεωρούν όμορφη πόλη και πολύ πλούσια σε αξιοθέατα 🙂 Με την άδεια σου δεν είναι μια απλή Βασίλισσα Είναι μια Αρχαία Θεά με πολλές πολλές ιέρειες !!! χαχα
      Αγκαλίτσα 🙂

      Μου αρέσει!

  6. Το χωριό σ’ευχαριστεί μέσα απ’ την καρδιά του που δεν το ξεχάσατε, που το αγαπάτε το ίδιο, ίσως και περισσότερο, και κυρίως για την υπέροχη ανάρτησή σου που φανερώνει την, εδραιωμένη πια μέσα σας, νοσταλγία.
    Θα μείνω λίγο στο Μουσείο της Ακρόπολης. Όταν το επισκέφτηκα πριν λίγα χρόνια, οι Καρυάτιδες ήταν τυλιγμένες με πανί γιατί τις καθάριζαν από την πατίνα του χρόνου, αυτό κατάλαβα. Όμως, έτσι όπως φαίνονται στην φωτογραφία σου, με καλούν να πάω ξανά για να τις δω αυτή τη φορά μέσα στην μεγαλοπρέπειά τους.

    Να είστε καλά και να έρθετε πάλι του χρόνου. Το εύχομαι ολόψυχα!
    Σας περιμένουμε 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Να πας να πας σου λέω… να τις θαυμάσεις, να προσέξεις κάθε λεπτομέρεια, έπαθα σοκ με το αχνό των θηλών του στήθους τους, λες και είναι από πηλό φτιαγμένες! Να προσέξεις τα διαφορετικά λυγισμένα γόνατα τους ανάλογα με το σημείο που στέκονται, έτσι για να κατανοήσουμε πως η Καρυάτιδα που λείπει, δεν είναι ένα απλό άγαλμα άλλα ένα κομμάτι από το Έργο!! Δηλαδή είναι σαν να έχει σκίσει τον πίνακα «Μόνα Λίζα» κάποιος και να έχει πάρει ένα κομμάτι και να το εκθέτει διαλαλώντας πως προάγει τον Ιταλικό πολιτισμό !!!
      Το μόνο που εύχομαι όταν την πάρουμε πίσω είναι να μην την έχουν ταλαιπωρήσει τόσο πολύ προκειμένου να την καθαρίσουν από την «κιτρινίλα» οι άχρηστοι!!!
      Λέω του χρόνου να περάσω από Λονδίνο, με την ευκαιρία της αδελφής μου χεχεχε μήπως και συναντηθούμε όλοι εκεί !!
      Πάει αυτό ήταν ξέφυγα χαχαχα
      Αγκαλίτσα 🙂

      Μου αρέσει!

  7. ΤΙ ΩΡΑΊΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΜΑΝΙΟΥΣΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΟΥΥΥΥΥ!!!!!!!!
    ΤΟ Π.Π ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ 🙂 ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΚΛΕΒΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ;;;;;;; ΧΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟ.
    Σ’ ΑΥΤΌ ΤΟ ΣΙΝΕΜΆ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΆΝΝΗ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΜΕ ΠΗΓΕ, ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΑΠΌ ΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΆ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΊΧΕ ΑΝΑΒΑΤΟΡ ΤΕΣΠΑ.
    ΕΧΩ ΝΑ ΠΑΩ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 6 ΧΡΌΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΉΝΑ.
    ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΤΕ ΣΤΟ……………….ΧΩΡΙΟ ΣΑΣ!!!!!!!!!!!
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

    1. Αμε φυσικά και ήξερε, συνέχεια με κυνηγούσε και με μάλωνε να προσέχω τα πράγματά μου και την τσάντα μου γιατί ήμουν συνέχεια απρόσεκτη!!! Το φυσούσε και δεν κρύωνε !!!
      Είναι ωραία η Αθήνα τι να λέμε και σίγουρα έχει περισσότερες ανέσεις στο μετρό και ηλεκτρικό για τα αναπηρικά καροτσάκια από ότι το μετρό του Μόντεαλ
      σε φιλώ
      Αγκαλίτσα 🙂

      Μου αρέσει!

  8. Η Αθήνα.. το Χωριό σας…
    Χμμ.. ναι, ομολογώ πως δεν την είχα δει με αυτό το πρίσμα..

    Και ναι, τις ομορφιές της ούτε εγώ τις αλλάζω..

    Πόσες φορές έχουμε πάει κι εμείς με τα μικρά βόλτα σε αυτές τις γειτονιές της Αθήνας.. Ακόμα και τις στάσεις του Μετρό (π.χ. Συντάγματος, Θησείου) , τις χαζεύουμε με την ευλάβεια Μουσείου..
    Ο Παρθενώνας… ακριβές συνώνυμο των λέξεων ‘Κάλλος’ και ‘Δέος!’..
    Και το Μουσείο της Ακρόπολης… αα… τι να πεις…
    Μία από τις φορές που είχα πάει, είδαμε ένα ντοκιμαντέρ για τον Παρθενώνα..
    Ομολογώ πως θύμωσα πολύ μετά, αναλογιζόμενη τις ζημιές που της προκαλέσαμε πολλές φορές εμείς οι ίδιοι..
    Κι όταν είδα τις Καρυάτιδες, εκεί να στέκονται περήφανες, να θρηνούν σχεδόν σιωπηλά την ‘μία’ απουσία….

    ΓΕΜΑΤΗ η εγγραφή σου Μάνια μου.. όσο ‘γεμάτο’ ήταν και το ταξίδι σας..
    Ευτυχισμένοι, που ζήσατε όσο πιο πολύ μπορούσατε την κάθε στιγμή..
    Το απόγευμα του κρυμμένου Θερινού Σινεμά, την πορτοκαλιά δύση του ήλιου στο Λυκαβηττό, την αγκαλιά του Ιερού Βράχου, το γεύμα του Μουσείου, τα δροσιστικά ντρικς στην θάλασσα, την προσευχή μ’ ένα κερί στους αγαπημένους που ‘έφυγαν’..
    Τα κλείνω όλα σε μια αγκαλιά και σε καληνυχτώ..

    Πολλά φιλούδια από τον… πιο ‘μόρτη’, Πειραιά! :))

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Λοιπόν τώρα που λες για στάσεις, (όχι θα προσπεράσω την μετονομασία γμτ τα νεύρα μου ) ένας από τους αγαπημένους μου σταθμούς είναι του Πειραιά. Λατρεύω αυτόν τον τερματικό σταθμό, με πάει σε μια άλλη εποχή και μάλιστα όταν είδα την πρώτη ταινία του Χάρι Πότερ ήμουν σχεδόν σίγουρη πως η ταινία γυρίστηκε σε αυτό τον σταθμό, Αργότερα που διάβασα και το βιβλίο, ε ναι σιγουρεύτηκα πως η συγγραφέας αυτό το σταθμό είχε στο μυαλό της!!!
      Όσο σκάβεις την Αθήνα, Αθήνα θα βρίσκεις, μια πόλη που έχει περάσει και έχει αντέξει πάρα πολλά. Ναι το ντοκιμαντέρ το είδα και εγώ, πραγματικά οι καταστροφές είναι πολλές οι χειρότερες για θρησκευτικούς λόγους. Ως λατρευτικός χώρος, και τι δεν έγινε !!! Όμως και αυτό το πριόνι λεηλασία προς προσωπικό οικονομικό όφελος !!!

      Άλλη μια εγγραφή ακόμη με το γεγονός του Ιουλίου Το Πάρτι !!!
      Γεια και χαρά μορτάκι 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s