Το πνεύμα του ξερόλα μένει σπίτι 1 :)

Είναι και αυτό το δακτυλάκι που παρατηρεί και γράφει και δείχνει  … ευτυχώς σε αυτό το εξοχικό του μυαλού μου σε αυτή την ξανθιά χαρτόκουτα…μόνο ορθώνεται άντε καλά και στους φίλους μου καμιά φορά…

καλώς την ερευνήτρια … θα σε διαβάσει και κανένας κοινωνιολόγος και θα αρχίσει να σκίζει τα διπλώματα του… ξέρεις ποιος έτσι ? 

σσσσ ας την αφήσουμε στις έρευνες και καταγραφές της… σσσσ άκου… είναι η γνωστή άγνωστη ξερόλας βραβευμένη με Οσκαρ αν θυμάσαι…

… «το πνεύμα του ξερόλα» η πρώτη εγγραφή σε αυτό το εξοχικό και αμέσως μετά η δεύτερη ΤΟ ΟΣΚΑΡ ΜΟΥ

σσσσ λέμε … άκου…

Κατηγορία μένουμε σπίτι, μια κατηγορία από την οποία θα μάθω πάρα πολλά για την συμπεριφορά του ανθρώπινου εγκεφάλου. Κυρίως από τα μαύρα πρόβατα που αποφασίζουν έτσι γιατί το θέλουν και όχι γιατί τους το επιβάλουν να ακολουθούν οδηγίες. Το θέμα βέβαια είναι, πως κατά κύριο λόγο τα μαύρα πρόβατα είχαν πάντα τις δικές του οδηγίες, που για κάποιο μαγικό λόγο συμβαδίζουν με την εσωτερική καθαρότητα ψυχής … με αυτό που λέμε φιλότιμο.

Έχω ακούσει πολλά για τα μαύρα πρόβατα. Κατά καιρούς προσπαθούν να τα φοβίσουν όπως και αυτή την εποχή. Αλλά το παραμυθάκι «φασιστικό, ολοκληρωτικό, στέρηση ελευθερίας » δεν πιάνει στα μαύρα πρόβατα. Έχουν από καιρό κατασταλάξει στο πως μπορεί να εισέλθει ο τραμπουκισμός στη ζωή τους και έχουν κερδίσει τον πόλεμο της ελευθερίας τους. Έτσι τα μαύρα πρόβατα δωρίζουν την ελευθερία τους όπου και όταν γουστάρουν 🙂

Στην ίδια κατηγορία όμως ανήκουν και τα λεγόμενα «νομίζω πως είμαι μαύρο πρόβατο» και το παίζω ανάλογα βάφοντας το μαλλί. Μάτσο ανθρωπάκια, και βασικά αυτό που δύσκολα μπορώ να παλέψω…  το λεγόμενο και ως υφάκι του  γαμιά που έχουν οι αγάμητοι. (δηλαδή εγώ  δεν είμαι αγάμητη; σσσ λεμεε) Αυτοί λοιπόν στην μίζερη υπερκαταναλωτική τους ζωή δέχτηκαν το «μένω σπίτι» ως μια τάση μόδας που άρχισαν να την υπερασπίζονται με πάθος. «ινφλουερς». Άρχισαν να διαφημίζουν την πλούσια βιβλιοθήκη τους, τις εκλεκτές συνταγές μαγειρικής τους, τους μοναχικούς περιπάτους στα πάρκα και στη φύση ως ευκαιρία βαθιάς περισυλλογής και φυσικά το υπέρτατο αγαθό του… κυνηγώ επιτέλους την σκόνη μέσα στο πάντα αστραφτερό μου σπίτι, γιατί κατά βάθος είμαι ταπεινό πλάσμα. για μένα λέει είμαι σίγουρη α όχι εγώ είμαι φυσική ξανθιά Το «εγώ» και η ματαιοδοξία του με φουλ τις μηχανές και η άδεια ζωή τους με τον ίδιο βαθμό τοξικότητας με την ίδια ένταση παρενόχλησης.

Το μπαλονάκι όμως άρχισε να ξεφουσκώνει γρήγορα!  Το «υπερφίαλο εγώ» που είχε ποτίσει ο ψυχολόγος τους, με το ιδιαίτερο φυτοφάρμακο «πρώτα ο εαυτός σου» … τι έλεγα; … αν ναι το υπερφίαλο εγώ τους άρχισε να αντιδρά, μιας και αυτό που ακολουθούσαν το έκαναν πράξη και τα λευκά προβατάκια του μαντριού που λέγεται «κοινωνική δικτύωση».

Δεν έχω θέμα να μείνω σπίτι αλλά είναι θέμα αντιμετώπισης…. έτσι «δεν θα παίξω άλλο το παιχνιδάκι τους από τα μέσα Μαΐου θα βγω, γιατί Εγώ Εγώ δεν δέχομαι κανένα φασισμό»! Έτοιμοι να φορέσουν την πιο επώνυμη κιλότα της ντουλάπας τους και να κατεβούν να διαμαρτυρηθούν βγάζοντας την …γιατί νιώθουν πως κάποιος(?) τους στερεί την ελευθερία τους. «Δεν έχω τον ιό έχω κάνει τεστ, να κάτσουν σε περιορισμό όσοι είναι μεγάλοι σε ηλικία και όσοι έχουν προβλήματα υγείας..». «Εμπρός για να ρίξουμε το φασισμό» …

Μια φορά και ένα καιρό, ήταν μια οικογένεια που ζούσε στην δύση και αποφάσισαν πως ο παππούς  και η γιαγιά δεν ήταν ασφαλείς με τις αδυναμίες και τις ασθένειες του γήρατος να μένουν μαζί τους ή να έχουν το δικό τους σπιτάκι στην διπλανή πόρτα. Οι ώρες που χρειαζόντουσαν να τους περιποιηθούν, να τσακωθούν μαζί τους γιατί δεν παίρνουν στις σωστές ώρες τα φάρμακά τους, (κ.α.)  ήταν πολλές, είχαν να μεγαλώσουν παιδιά, να δουλέψουν σκληρά.  Έτσι έψαξαν και βρήκαν και άλλους με τα ίδια ζοριλίκια και αποφάσισαν πως η τέλεια λύση ήταν να χτίσουν πανέμορφες πολυκατοικίες, να τις εξοπλίσουν με νοσοκόμες, να μαζέψουν εκεί γιαγιάδες και παππούδες, να τους δώσουν κάθε υλική άνεση και φυσικά να τους επισκέπτονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, για τα δε μάτσο ανθρωπάκια έγινε  και της μόδας η εβδομαδιαία φιλανθρωπική επίσκεψη σε αυτά τα πανέμορφα καταφύγια γερόντων. Εξασφαλίστηκε  έτσι η μακροζωία του παππού και της γιαγιάς με κάθε χλιδή και φροντίδα.

.. και το σύστημα δούλευε τέλεια, και όλο πιο πολύ δούλευαν οι νέοι για να συντηρούν αυτά τα καταφύγια γερόντων … και η δύση άρχισε να γερνάει … και η ζωή τόσο μα τόσο φο μπιζού και δώρα για τους φίλους σου…

και τα χρόνια περνάνε  … λαλά άσχετο…

Στο Μόντρεαλ τα καταφύγια αυτά γερόντων έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι χώροι που κάνει πάρτι ο άσχετος αυτός ιός… όπως το νιώθει η ΜαΓία μου «έξοδος ψυχών»…

….δεν καταλαβαίνω, ακόμα καταγράφω …

Καληνύχτα Μορεάλη μου…

 

14 σκέψεις σχετικά με το “Το πνεύμα του ξερόλα μένει σπίτι 1 :)

  1. Αυτό το «έξοδος ψυχών» με σόκαρε! Γιατί φοριέται πολύ σε όλες εκείνες τις «αναπτυγμένες» και «δήθεν» κοινωνίες όπου οι παπουδο-γιαγιάδες δεν «χωράνε» σπίτι, είναι σαβούρα και οφείλουν να αποτεθούν σε οίκους «ευγηρίας», που μόνο τέτοιοι δεν είναι.
    Έτσι βλέπουμε σε μια σειρά «αναπτυγμένες» χώρες, ο θάνατος να έχει εισβάλλει στους ωραίους αυτούς οίκους και να τους έχει μεταβάλει σε οίκους κυριαρχίας του.
    Πως να μην τρελαθείς λοιπόν.
    Επίσης συμμερίζομαι το «χαϊλίκι» εκείνων που «άμα λάχει» θα τα παραβιάσουμε εμείς τα μέτρα γιατί είμαστε μάγκες και ωραίοι και σε ζυγό δεν μπαίνουμε.
    Στέλνω φιλιά πολλά Μάνια μας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Θα μπορούσε να είναι μόνο αυτό… όμως δεν είναι μόνο αυτό. Οι εργαζόμενοι, τους έχουν παρατήσει, ετοιμάζεται μεγάλο σκάνδαλο εδώ στο Μόντρεαλ …
      Γιάννη αυτός η πανδημία είναι δυνατό να ξεμπροστιάσει φρικτές «αρρώστιες» του ανθρώπινου είδους. Πάρα πολλοί «ψυχοθεραπευτές» θα σκίσουν τα πτυχία τους, και πολλοί ψυχίατροι δεν θα προλαβαίνουν να συμμαζέψουν σχιζοφρενείς ….
      Ο εγκέφαλός μας έχει να καταγράψει πολλές κτηνωδίες! Θα έχει τεράστιο ενδιαφέρον το πως θα αντιδράσει η ψυχή μας κόντρα στην λογική των νόμων και παρανόμων
      Όσο για τα μάτσο ανθρωπάκια… προσπαθώ, προσπαθώ πάρα πολύ έντονα να μην τους μοιάσω, άλλα νομίζω πως χωρίς να το καταλάβω σε κάποια πράγματα νιώθω να με δηλητηριάζουν και μένα …
      σκόρπιες σκέψεις ακόμη, από μια νέα φίλη που δεν ξέρω καν αν την θέλω στην παρέα μου .. Ερευνήτρια και πράττειν άλογα !!!!!
      Σε φιλώ 🙂

      Μου αρέσει!

  2. ΘΑ, θα μπορούσα να γράψω ένα σεντόνι για το τι νομίζω πως ζει η ανθρωπότητα, αλλά επιφυλάσσομαι παρέα με το όποιο μαύρο πρόβατο, «εν καιρώ». 😉
    Εντωμεταξύ πονάω μαζί με το προφητικό τραγούδι της Μποφίλιου και στέλνω πολλά ΑΦιλιά στην αγαπημένη μου, ξανθιά θεά! 🙂 🙂 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αμα βλέπεις μαγισσούλα να είναι λιγομίλητη, κάτι έχει συλλάβει με τις αισθήσεις της και είναι βαθιά χωμένη σε τεράαασστια βιβλία μήπως και προλάβει και ετοιμάσει το κατάλληλο ξόρκι
      και σίγουρα πονάει πονάει πολύ !!!!.
      Όσο μπορείς καρδούλα μου αν δεν πως λυγίζεις από τον πόνο ζήτα βοήθεια Τίποτε δεν πρέπει να το περνάμε μόνοι.
      Σε φιλώ να προσέχεις 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Η άγνοια με πονάει, η παραπλάνηση των αδυνάτων, η απάθεια, το ψέμα, το «Ωχ δεν βαριέσαι, θα περάσει και αυτό»… δεν διαβάζω βιβλία, διαβάζω ανάμεσα από τις γραμμές των γεγονότων και ακούω την καρδιά μου… 😉
    Δεν είμαι ούτε αισιόδοξη, ούτε απαισιόδοξη, έχω επίγνωση και απλά ελπίζω στην Αγάπη, στο Φως που υπάρχει σε όλες τις καρδιές και ας μην φαίνεται.
    Ευχαριστώ για την Αγάπη σου, μου είναι πολύτιμη! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Πολλές φορές (ίσως και πάντα) είναι ο πόνος που νιώθουμε στην καρδιά και …ας το πούμε λυγίζουμε και γέρνουμε πως το ψέμα και την απάθεια. Ο κάθε άνθρωπος έχει την δική του δύναμη αλλά και αδυναμίες. Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ένα κριτήριο για την δύναμη, έτσι κάπου είμαι δυνατή εγώ και βοηθώ και κάπου είμαι αδύνατη και με βοηθούν 🙂 χιχιχι
    αχμμ ανάμεσα σε αυτές τις γραμμές που λες δεν κρύβονται και τα τεράαααστια μεγάλα βιβλία που μπορούν να διαβάζουν μόνο οι μαγισσούλες ??? !!!! χαχα

    Σε αρκετά ήρεμη θάλασσα πλέω αυτή την εποχή, οπότε αν χρειάζεσαι κανένα βραχάκι, εύκολα θα με βρεις να πλατσουρίζω !!!
    Σε φιλώ 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ, ΑΣΠΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΔΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΩΣ ΓΝΩΣΤΌΝ!!!!!!!!
    ΑΠΌ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΑ ΓΡΑΦΕΊΣ.
    Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΑΝΑΡΡΩΝΕΙ, ΑΝ ΗΤΑΝ Η ΜΗΤΈΡΑ ΜΟΥ ΕΚΕΊ ΤΩΡΑ ΔΕ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ. ΑΣΧΕΤΟ;;;;; ΣΧΕΤΙΚΌ ΓΙΑΤΊ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΙΠΑΝ.
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  6. Υιοθετώ όλο το κείμενό σου και υποψιάζομαι πως μπήκες λαθραία στον εγκέφαλό μου και έκλεψες τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου. Όμως τα έγραψες καλύτερα απ’ ότι τα σκεφτόμουν. Πρόταση και επιφώνημα «Ααα…ναι..έτσι»
    Έχω γενικά την αίσθηση, με αφορμή αυτόν τον απρόσκλητο επισκέπτη -θεριστή ψυχών- πως συμμετέχουμε χωρίς να το ξέρουμε σε ένα παγκόσμιο κοινωνικό πείραμα.
    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου στο ότι πολλά και άκρως ενδιαφέρονται συμπεράσματα για την ανθρώπινη ψυχολογία, μας περιμένουν στο τέλος της διαδρομής.
    Όπως επίσης πιστεύω πως θα ακολουθήσουν πολλές κοινωνικές αλλαγές από αλλού φερμένες ή επιβεβλημένες.
    Όπως και να’χει πάντως η ζωή παραμένει απρόβλεπτα συναρπαστική ακόμα και μέσα από τον πόνο που προκαλεί.
    Πολλά φιλιά Μανιούσκα μου και Καλή Ανάσταση εύχομαι 🙂 αν και το τελευταίο παραμένει εδώ και αιώνες μια δύσκολη υπόθεση. Όμως κάποιοι από μας έχουν βρει τον τρόπο να την ζουν έστω και με προσομοίωση 🙂

    Μου αρέσει!

    1. ε ναι και εγώ το παθαίνω όταν γράφεις … περιμένω βιβλίο … να βρω και εγώ ένα βιβλίο να το διαβάζω άνετα 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂
      Εδώ υπήρχε ένα πανέμορφο μπαλόνι, πως ο Καναδάς φροντίζει με ιδιαίτερο σεβασμό και ενδιαφέρον τους μεγάλους σε ηλικία. Το μπαλόνι αυτό φαίνεται πως έσκασε, τώρα θα γίνουν ανακρίσεις, θα αποδοθούν ευθύνες σε όσους εργαζόμενους εγκατέλειψαν το πόστο τους και δεν είμαι σίγουρη αν και αυτοί δεν είχαν κάποιους ισχυρούς λόγους που το έκαναν. Δεν με ενοχλούν οι θάνατοι, περισσότερο με ενοχλούν οι συνθήκες … με μεγαλύτερη αυτή της μοναξιάς… ή μάλλον της εγκατάλειψης ή μάλλον … δεν ξέρω… ο θάνατος είναι ένα ταξίδι που κάνουμε μόνοι μας … αλλά χρειαζόμαστε την ιδέα της συντροφιάς…

      Μείνει να δούμε….
      Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό πλάσμα αυτό σε όσα πειράματα και αν το βάλουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα θα βγάζει… άρα και η όποια αλλαγή θα είναι προσωρινή 🙂
      Πρέπει να φροντίσω το μπαλκονάκι μου τώρα που έρχεται η Άνοιξη. Αργεί λίγο εδώ, δεν μου κάθονται και τα λουλουδάκια όλο μαραίνονται αααα διάβασα κάτι ωραίο, τρώμε φρουτάκια κρατάμε όλα τα κουκουτσάκια σε μια σακουλίτσα μόνα τους και μετά πάμε βόλτα και τα σκορπάμε όπου βρούμε χώμα !!
      αυτάαα τα είπα και σε φιλώ 🙂

      Μου αρέσει!

  7. Αγνωστη μου φίλη, είμαι από αυτή την » ομάδα» των ..προστατευμένω χαρακτηρισμενων ως..επικίνδυνων. Τους έκανα το χατήρι και ήμαστε σπίτι γιατί έτσι έπρεπε κατά συνείδηση χρέους προς τους νεώτερους να κάνουμε. Έχουμε μπει στο περιθώριο φίλη μου, κάτι για μαύρα πρόβατα είπες..κάποτε μας έλεγαν έτσι γιατί επαναστατούσαμε για πιστεύω..τώρα ήμαστε οι περιττοί απόμαχοι. Έτσι πιστεύουν..δεν θα μας κάνουν να το πιζτέψουμε κι εμείς. Απλά παράπονο γι’αυτό το ..περιθώριο που τρέφεται με λίγο ενδιαφέρον, κάποιες επισκέψεις, τηλεφωνήματα και συμβουλές στη τηλεόραση …ενδιαφέρον για μας. Είμαι από τις τυχερές που ζω καλά με το δικό μου κόσμο που φρόντισα να χτίσω μέσα μου όπως έπρεπε. Δεν ξέρω αν καταλήξω με τον σύντρφο μου σε κάποιο τέτοιο οίκημα που αποθηκεύουντους ..παροπλισμένους..θα πω απλά πως η ζωή είναι ένας κύκλος και οφείλουμε να τον κλείνουμε σωστά. Καλή Ανάσταση φίλη μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Το πρώτο που θέλω να σημειώσω είναι πως όλοι μας ανήκουμε σε κάποια ομάδα κινδύνου αλλά και πάλι όσο και να μας βάζουν σε ομάδες τόσες περισσότερες χρειάζονται για να μας χωρίσουν και να μας μελετήσουν ως μια άλλη ομάδα. Να σου πω ένα μυστικό, νομίζω πως μας χρειάζονται οι νέοι ακόμα, έχουν να λαβαίνουν γνώσεις ακόμα. Βέβαια αυτή την εποχή είναι σα να μας ζητούν να κάτσουμε σε μια βιβλιοθήκη γιατί δεν πρόλαβαν να μας διαβάσουν και τους έπιασε ένας τρόμος μάλλον !!! Είναι λίγο άκομψο συμφωνώ αλλά τους έπιασε ένας πανικός … νέοι είναι 😉
      Είναι αστείο πάντως αυτό με τις κατατάξεις, γιατί ανεξάρτητα με τις ομάδες είναι η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας κάθε ανθρώπου. Τα μαύρα πρόβατα λοιπόν όλα μα όλα έχουν το κάθε ένα μια ξεχωριστή λαμπερή προσωπικότητα, έχουν πάντα την δύναμη να χτίζουν το κόσμο μέσα τους αλλιώς
      Πολυλογώ ε? Μάλλον,….
      Μερικά σεμινάρια χρειάζονται για το πως κλείνει ένας κύκλος ζωής νομίζω !!!
      Πολύ χαίρομαι που πέρασες και θα προσπαθήσω να ακολουθήσω την Αχτίδα σου 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s