Παράδοξος Ύπνος !

Με τα όνειρα έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Ας το πούμε σχεδόν αχαλίνωτη. Αρκετές φορές τα καταφέρνω και επεμβαίνω ώστε να αλλάξω την πορεία τους, κάτι σα να ξυπνώ μέσα στο όνειρό μου και να το συνεχίζω αλλάζοντας την πορεία του σεναρίου κατά πως με βολεύει !!!

Τις περισσότερες φορές όμως το απολαμβάνω, σα μια καλή ταινία ας πούμε, όπου το παράλογο φτιάχνει μια πλοκή με τόση μα τόση συναισθηματική νοημοσύνη!

Έχω ξυπνήσει, φοβισμένη, στενοχωρημένη, με πανικό, βιασμένη, έχω ξυπνήσει μετά από αστυνομική, θριλερική, κατασκοπική δικαστική περιπέτεια, μονολογόντας  «πσσσ γαμάτη ταινία!!!» , με έχουν κυνηγήσει, έχω κυνηγήσει, έχω μάθει να πετώ στον ύπνο μου νιώθοντας πως είναι αρκετά τα πόδια μου για να με φτάσουν στα σύννεφα. Έχω δει όνειρα που θεωρώ πως είναι υπονοούμενα μελλοντικών γεγονότων τα οποία έχω τσεκάρει ως γ@μημένες συμπτώσεις !!!

Ο συναισθηματικός κόσμος των ονείρων μου είναι απίστευτα δυνατός. Δεν βλέπω όνειρα. Τα ζω με κάθε συναισθηματική φόρτιση, τόση όσο να με ξυπνά. Έχω ξυπνήσει λοιπόν με τόσα νεύρα μετά από «ονειρικό καυγά» με το παλιό μου παλτό, που του έχω πει «μην μου μιλάς έχω νεύρα μαζί σου γιατί τσακωθήκαμε στο όνειρό μου, περίμενε να μου περάσει»

Στα χρόνια που έχουν περάσει το παλιό μου παλτό έχει βιώσει στο συζυγικό μας κρεββάτι απίστευτες καταστάσεις. Τον έχω ξυπνήσει με τα γέλια μου, ξεκαρδιστικά γέλια από μια κωμική ονειρική ταινία, του έχω διηγηθεί όνειρα και όνειρα, γεμάτα πάθος ένταση, γέλιο, έρωτα, ταξίδια, μυστήριο…

Αυτό που βίωσα προχθές όμως ως όνειρο δεν το είχα ξανανιώσει. Με ένα τίτλο «Η  απόλυτη θλίψη της απώλειας» Προφανώς επηρεασμένη από την πανδημία.

Σε ένα νοσοκομείο, ένας βαριά άρρωστος πέθαινε. Η ένδειξη του θανάτου του σε ένα ιατρικό όργανο στον τοίχο δίπλα του. Ένα μακρόστενο κυλινδρικό «δοχείο» με μια μικρή λίμνη από μέλι και ένα ζουζούνι μια πανέμορφη μύγα να πεταρίζει σε κάθε αναπνοή του αρρώστου, να ακουμπά στην λίμνη με το μέλι και να πετά πάλι, ξανά και ξανά… μέχρι να έρθει η ένδειξη θανάτου… «Να πετά μακρυά χωρίς να επισκέπτεται πότε ξανά την μελολίμνη ! 

Βγήκα έξω από το δωμάτιο, συνεπαρμένη από τον θάνατο του αρρώστου, άρχισα να περπατώ πέρα δώθε στο διάδρομο, μέχρι που με πλησίασε μια νοσοκόμα. «Ο σύζυγός σας πέθανε» μου ανακοίνωσε. Ότι με είχε συνεπάρει μετατράπηκε σε μια βουβή θλίψη, με δάκρυα να κυλούν στα μαγουλά μου καθώς η νοσοκόμα συνέχιζε… » Το άγημα για τον σύζυγό σας θα είναι έτοιμο σε λίγο και μάλιστα αποφασίσαμε να παραχωρήσουμε και το λαμπατέρ του κυρίου Παπαγεωργίου ως μέγα συνοδευτική τιμή» Ναι του αξιζει το καλύτερο συλλογιζόμουν, όμως πραγματικά δεν με ένοιαζε τι έλεγε, μόνο θλίψη και δάκρυα που δεν μπορούσα να σταματήσω…. μια φωνή μέσα μου τραγουδούσε… «δεν είσαι πια εδώ …» και καθώς πάλευα με το στοίχο «για μένα μια ζωή θα είσαι εδώ» … 

Ξύπνησα…

Με κλάμα, με αναφιλητά με δάκρυα που μούσκευαν το μαξιλάρι μου, με τόση μα τόση θλίψη…

το παλιο παλτό δίπλα μου με ρωτούσε… τι έχεις? πες μου … συμβαίνει κάτι ή είναι όνειρο? «όνειρο είναι» του είπα και συνέχισα να κλαίω …. στην αγκαλιά του…

Σώπα σώπα σσσσ … θέλω να μάθω … μη μου πεις τώρα … μετά …σσσσ 

Η φύση με καλούσε, πήγα και έκανα τσισάκια, γρήγορα επέστρεψα στο κρεββάτι. Το κατούρημα με ηρέμησε ! Ήρεμη ξάπλωσα και άρχισα να αφηγούμαι με κλειστά μάτια το όνειρο στο παλιό μου παλτό … με πήραν και πάλι τα κλάματα… και στο τέλος … γαλήνη και πάλι… στην αγκαλιά του…

Πίνοντας τον καφέ μας,το παλιό μου παλτό με ρώτησε αργότερα… «Το λαμπατέρ τι σχέση είχε στο όνειρό σου»???. Του εξήγησα με κάθε σοβαρότητα πως ήταν μεγάλη τιμή καθώς ήταν ενός διάσημου επιστήμονα !!! Ξεκαρδιστίκαμε στα γέλια !!!! Το Σάββατο πέρασε ήρεμα, χαρούμενα…

Πάντως παρόλο που έχω στην πραγματικότητα  βιώνω τη θλίψη της απώλειας της μητέρας μου και δύο ξαδέλφων μου…. πρώτη φορά βίωσα τέτοιας ένταση θλίψη … και αυτό που συνειδητοποιώ είναι πως στην πραγματικότητα αν ποτέ βιώσω αυτή την θλίψη στην πραγματικότητα τότε…  μόνο αν ξυπνήσω θα την τιθασεύσω… αλλιώς θα πρέπει να  καταφέρω να κοιμηθώ … και να μείνω εκεί στον παράδοξο ύπνο του δικού μου κόσμου.

τι λέω ?

Είναι σίγουρα πως κατά φροιντ είναι κάποια ψυχική διαταραχή !

Αλλά μου λείπει η μαμά μου, κάθε που άκουγε όλα τα τρελά μου όνειρα γελούσε και μου έλεγε «δεν είναι τίποτε, είχες ξεσκέπαστο των πωπω σωυ !!!» χαχαχαχα

Συνεχίζω να την ευχαριστώ γιατί με τον τρόπο της με βοήθησε να πατώ στη Γη χωρίς να μου ψαλιδίσει ούτε στο ελάχιστο την φαντασία μου…

Η μαμά μου ήταν όλα τα λεφτά … αυτό έχω να πω …

φέρνω το λαλα

καληνύχτα 🙂

11 σκέψεις σχετικά με το “Παράδοξος Ύπνος !

  1. ΠΡΩΤΗ ΠΑΛΙ ΣΧΟΛΙΑΖΩ ΧΑΧΑΧΑ!!!!!!
    ΣΤΗΝ ΑΡΧΉ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΕΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚΑΚΙ ΜΟΥ ΑΛΛΆ ΜΕΤΆ ΚΑΤΑΛΑΒΑ!!!!!!
    ΛΟΙΠΌΝ, ΚΙ ΕΓΏ ΒΛΈΠΩ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΟΧΙ ΜΕ ΘΑΝΆΤΟΥΣ ΑΛΛΆ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΙ, ΚΑΙ, ΚΑΙ!!!!!!
    ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΦΑΔΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΛΥ.
    ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΠΟΛΛΆ ΣΤΟ ΜΑΞΙΛΆΡΙ ΣΟΥ!!!!!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ναι και σήμερα πρώτη, και αυτή τη φορά με αρκετή κατανόηση !!!
      Η αλήθεια είναι πως εγώ δεν φοβάμαι μην μου τον πάρουν … γιατί θέλουν δεν θέλουν θα πάρουν και μένα, για τόσο αυτοκολλητάκια μιλάμε χαχαχα
      Εγώ πια είμαι αυτό που λένε ορφανό… τέλος πάντων
      Να σαι καλά να ονειρεύεσαι πάντα με το μπλογκάκι σου 🙂
      Φιλιά και καλή εβδομάδα 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Το τρυφερότερο, το ομορφότερο, το συγκινητικότερο, (συγκίνηση) αφιέρωμα στην μητέρα που έχω διαβάσει…κλαίω…. γιατί μάλλον ήρθε η στιγμή λόγω της γιορτής της μάνας-maman να κλάψω τώρα… είναι η πρώτη φορά από τότε που με θυμάμαι, που δεν υπάρχει πια κανείς στην άλλη γραμμή να πω, » Bonne fete maman»… (Μαμά Γαλλίδα που έφυγε πριν 3 μήνες)
    Θα τις θυμόμαστε τις μανούλες μας, πάντα! ❤
    Πάμε τώρα στα όνειρα, να το ελαφρύνουμε… σαν και σένα λοιπόν, βλέπω "ενδιαφέροντα" όνειρα που τα θυμάμαι συνήθως καλά, έχω και κόλπο όταν σηκώνομαι την νύχτα για τσισάκια, πριν σηκωθώ, να συγκρατώ το όνειρο για να δω και την συνέχεια!!! 😛

    ΑΦιλάκια ξελαφρωμένα τώρα και χαμογελαστά! 🙂 🙂 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ω δεν κατάλαβα πως πριν μόλις τρεις μήνες έχασε την μητέρα σου!!! Τα συλλυπητήρια μου. Η δική μου έφυγε το 2013 Αύγουστο Έχουν περάσει σχεδόν 7 χρόνια που ζει έντονα μέσα μου και μάλιστα αρκετά συχνά «τσακωνόμαστε» χαχαχαχα
      α ναι ! αν το όνειρο έχει αξιόλογη πλοκή σχεδόν πάω για τσισάκια με κλειστά μάτια για να μην το χάσω χαχαχαχα και μπορώ να πω πως με πιάνει ένας ιδιαίτερος εκνευρισμός αν με κόψουν στο καλύτερο σημείο … απαπα άντε να πιάσεις το συναίσθημα από την αρχή χαχαχα

      Καμιά φορά επιζητούμε μια αφορμή για να ξελαφρώσουμε … χαμογελώ που έγινα η αφορμή, είμαι σίγουρη πως την είχες ανάγκη …
      Καλή εβδομάδα Στεφανία μου 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Αν εσύ είδες όλο αυτό το «δράμα» στο όνειρό σου, τι να πει το παλιό σου παλτό που το Συγγνώμη. Κατάλαβα καλά; Ξύπνησες μες τα άγρια μεσάνυχτα για να του πεις πως πέθανε παρέα μ’ ένα λαμπατέρ;;;
    Πόση δύναμη πρέπει να έχει αυτός ο άνθρωπος! Το ήξερα πως ο κ ά θ ε άνθρωπος μέσα του κρύβει τεράστια αποθέματα δύναμης αλλά τούτο, πώς να σου το εξηγήσω, ξεπερνάει ό,τι γνωρίζω μέχρι τώρα σε συντροφικό μοίρασμα.
    Ξεκαρδιστική λεπτομέρεια πάντως το λαμπατέρ. Είμαι σίγουρη πως ο εαυτός σου έκανε πλάκα στο ίδιο του το υποσυνείδητο, ας πούμε πως έβαλε μια ασφαλιστική δικλίδα στη θλίψη. Σου λέει ας βάλω μέσα και την «κουφή» λεπτομέρεια για να το διασκεδάσει, μην πέσει κατ’ ευθείαν στα βαθιά.
    Το λαμπατέρ ήταν αναμμένο;
    Έχει σημασία, μη γελάς. Αν ήταν αναμμένο, το όνειρο διαδραματιζόταν νύχτα, αν ήταν σβησμένο, τότε το όνειρο διαδραματιζόταν μέρα.
    Και τι σημασία έχει αυτό, πιθανόν να με ρωτήσεις.
    Καμία θα σου απαντήσω. Μήπως το λαμπατέρ χωράει πουθενά μέσα στη λογική σειρά των γεγονότων;
    Το μέλι πάντως το προτιμώ ως συμβολισμό. Έχει όπως και να πεις τη γλύκα του.
    Φιλάκια Μανιούσκα μου και κοίτα να μην ξαναφάς βαριά το βράδυ.

    Υ.Γ. 1 Η μανούλα σε διαβάζει και ξεκαρδίζεται που δεν άλλαξες καθόλου.
    Υ.Γ. 2 Κάποτε είχα γράψει γι’ αυτή τη θλίψη που δεν λέει να περάσει. «Το παλιό ένδυμα», αν θυμάσαι.
    Επιστημονική άποψη: Tα όνειρα απλά μας αποσυμφορίζουν από φοβίες και ύπουλες κρίσεις πανικού. Καλοδεχούμενα λοιπόν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Το μεγάλο ευτύχημα είναι πως τις περισσότερες φορές τον ξυπνάω πρωινές ώρες ! Δεν μπορείς να φανταστείς τι τραβάει, γέλια, κλάματα, μέχρι και αγκομάχημα πρόσκλησης χαχαχα Τρόμαξε ο καψερός γιατί νόμιζε πως κάπου πονούσα … Μάνια μου Μάνια μου όνειρο είναι ή κάπου πονάς! Βέβαια για να ξέρουμε τι λέμε, ορισμένες φορές με πιάνει στον ύπνο και με περνά από ανάκριση, «αν τον αγαπώ» και διάφορες άλλες ερωτήσεις… Να φανταστείς του απαντώ χωρίς να θυμάμαι και ξυπνώ μόνο στις ερωτήσεις που έχουν ζόρικες απαντήσεις χαχαχαχαχα ευτυχώς!!!!! Η δύναμη του είναι το κάτι άλλο 🙂 🙂 🙂

      Το μυστήριο είναι πως δεν το είδα το λαμπατέρ. Την κοίταζα την νοσοκόμα που το έλεγε με τόση υπερηφάνεια, «τι λες κόριτσι μου πας καλά εδώ πέθανε ο άνθρωπός μου και εσύ μιλάς για τιμές και άγημα άκου αγημα/» … θαρρώ πως το σκέφτηκα αναμμένο, κάτι σαν όμορφο φανάρι … τι να πω …
      Πάντως ναι, το κατάλαβες τα όνειρά μου έχουν κάποια δική μου παρεμβολή προκειμένου να τα αντέχω και αυτά και εμένα. Να φανταστείς για χρόνια έβλεπα έναν εφιάλτη που με ξυπνούσε τα βράδια (και ναιιι το παλιο παλτό ως καινουργιο τότε το άντεχε χαχαχα)
      Εμπαινα σε ένα απλό μικρό ανελκυστήρα, που ξαφνικά άλλο κουμπί πατούσα αλλού πήγαινε, σταματούσε ξεκινούσε όποτε ήθελα και το χειρότερο είχε γύρω γύρω πόρτες πολλές που άλλες φορές ανοιγε κάποια άλλες φορές δεν ανοιγε καμια και τις περισσότερες φορές όταν άνοιγε κάποια ήταν σε ενδιάμεσο ορόφου… πάει χάθηκα σκεφτόμουν ! και ξυπνούσα… ε από τα πολλά την βρήκα τη λύση … με το που ξεκίναγε ο εφιάλτης …φτου πάλι τα ίδια δεν θα βγω από εδώ μέσα … ε και το έκανα κάτι σαν τραίνο που περνούσε από άγνωστες περιοχές, κότσαρα και παράθυρα και απλά κοιτούσα από το παράθυρο. Καλά τα σχέδια στις γραμμές του ήταν τελείως τρελές. χαχαχαχαχα Εχω πια χροοοονια να το δω !!!
      .
      … ναι το θυμάμαι, αλλά θέλω να το ξαναδιαβάσω … ίσως το ψάξω …
      καλά τα λέει η επιστήμη και την σέβομαι πολύ αλλά εμένα μου αρέσει και η πυθία να ξέρεις χαχαχαχα
      Σε φιλώ ΜαΓία μου 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Χμμμ ο κόσμος των ονείρων είναι τόσο ανατρεπτικός και τόσο συμβολικός που μήτε ο πιο σουρεαλιστής καλλιτέχνης μπορεί να αντιληφθεί και να αποδώσει. Και είναι λογικό γιατί αποτελείται από άναρχα παζλ διαφόρων καταστάσεων, μορφών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ήρθαν στην επικαιρότητα της ζωής μας αυτόν τον καιρό.
    Η Μεγάλη θλίψη αλλά το κυριότερο το κλάμα στο όνειρο είναι φίλτρο. Είναι ξέσπασμα στο ασυνείδητο. Αποβάλλεται συσσωρευμένη ένταση που είναι φυλακισμένη μέσα μας με τον καλύτερο τρόπο. Αρκεί μετά να βρούμε μια δεκτική αγκαλιά να κουρνιάσουμε και να νιώσουμε καλύτερα.
    Είδες Μάνια μου; ολάκερη ψυχανάλυση σου έκανα δεν έχεις παράπονο ναι; Χαχαχαχα
    Στέλνω καλημέρες εκεί και ευχές για καλή βδομάδα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Γιάννη μου, μου άρεσαν όσα έγραψες. Φαντάζομαι πως έτσι είναι τα πράγματα. Πάντως σκέψου πόσο πιο αδιανόητα μπορεί να είναι τα όνειρά μου, από τη στιγμή που ακόμη και η γραφή μου θεωρείτε αρκετά αδόμητη !!!!
      Πάντως και πάλι , η αλήθεια είναι πως η μέρα μετά από αυτό το όνειρο και κυρίως το κλάμα, κύλησε με μια απίστευτη ευφορία και γαλήνη, πράγμα που επιβεβαιώνει αυτό που λες. Βέβαια ήταν και η αγκαλιά του παλιού μου παλτού που από το πρώτο δευτερόλεπτο που ξύπνησα με επιβεβαίωσε πως είναι ζωντανός 🙂
      …. ήρωας το παλιό παλτό χαχαχαχα
      Να σαι καλά καλή δύναμη 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Ήρωας δεν λες τίποτα!
        Το να βγάζει το όνειρο θλίψη και κλάμα, κύρια έντονο κλάμα, είναι ευλογία! Δεν υπάρχει καλύτερη λύτρωση. Σαν κάτι να αφαιρείται από μέσα μας και να μας ελαφραίνει.
        Στέλνω φιλιά στις …αδόμητες σκέψεις.

        Μου αρέσει!

  5. Νομίζω ότι έφτασε επιτέλους η στιγμή να χτυπήσεις την πόρτα του… Netflix.
    Για σκέψου το… Εμείς, το σκεφτήκαμε… Ποιοι εσείς;… Εμεις…. Κι ο Νίκος;…. Τι θα πει ο Νίκος;…

    La vie est belle avec toi… et un lampadaire. 🪔❤️

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. …ας τον Νίκο! … ε πώς να αφήσω το Νίκο; ……..χαχαχα
      Υπόθεση εργαστάσιο με λουκούμια χαχαχα
      τσου … δεν θέλω το NETFLIX κάνει φτηνές παραγωγές … θέλω κάτι πιο … πως να το πω … είναι ζήτημα πόσα βαπόρια έχετε κυρία Κασανδρή!
      le mi boukalione osi tou zour avec reperasion nte lambadaire !!!
      pssss πως το μιλώ το γαλλικό !!!

      Σε λατρεύω να προσέχεις …

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s