Σεσημασμένοι «Σουκουτσαρκαδώροι «

και που λες και που λες φυσάει σήμερα Οι κλέφτες της φύσης κάνουν πάρτι. Έτσι και αλλιώς δεν γνωρίζουν από πρόστιμα. Και για νόμους έχουν μόνο την προίκα του ενστίκτου που το έδωσες η φύση.

Κλέφτες και εμείς, εγώ κατά κύριο λόγο αλλά και το παλιό μου παλτό. Σεσημασμένοι, γνωστοί με το όνομα οι «Σουκουτσαρκαδώροι «, χτυπάμε κάθε Σ/Κ σε μέρη που μας επιτρέπει, ο νόμος, η τσέπη, οι αντοχές… λεία μας ότι χορταίνει τις αισθήσεις μας.

Φυσάει, φυσάει δυνατά, που σημαίνει πως αυτό που φυλάκισα έχει πια καβαλήσει το Φφφφ και κάπου πετάει …

Φυσικά και ο μεγάλος κουρσάρος είναι το παλιό μου παλτό. Με βουτά από το χέρι, με βάζει στο αυτοκίνητο, διαβάζει έναν χάρτη, όπου του κάτσει η ματιά φρενάρει και ξεκινάμε την έρευνα για τους θησαυρούς .Το προ προ ΣΚ πρώτη φώναξα , εδώ εδώ !!!

Φυσικά η επιγραφή δεν είχε κανένα ενδιαφέρον, με ξέρεις! Ναι πως το κατάλαβες; Περίπτερος Ναός, προκλητικός, μου έβγαλε τη γλώσσα!

Δεν ήξερα πως υπάρχει με άσπρο τρίχωμα. Πως σε λένε;; «Σκίουρο Αλπίνο» μου απάντησε και στη φωνή του ένιωσα το δισταγμό από την έκπληξη της εμφάνισής του. Συγγνώμη δεν σε κατακρίνω, απλά μου κάνεις εντύπωση. Έτσι ένιωσα μια φορά και εγώ όταν περπατούσα σε μια περιοχή της Νέας Υόρκης που έμεναν μαύροι, ξαφνικά μια αφράτη άσπρη άσπρη και ξανθιά … ξέπλυμα-αλπίνο….ένιωσα βλέμματα να με καρφώνουν άγρια, άλλα να σου πω ούτε που μου πέρασε από το μυαλό πως η αστυνομία θα με προστάτευε. Όπως και να το κάνουμε σε μια πόλη που όλοι έχουν όπλα, ο άοπλος ίσως είναι ο μόνος που θα γλυτώσει εκτός βέβαια αν τον χτυπήσει αδέσποτη. Γενικά η ατμόσφαιρα έχει γεμίσει με αδέσποτες ! Οι περισσότεροι διαθέτουν όπλα και αναζητούν λαίμαργα την ευκαιρία για να δρέψουν

Ουπς ξέφυγα. Το μόνο που έχω να σου ανακοινώσω κύριε Σκίουρε Αλπίνε είναι πως σε λίγα λεπτά αυτός ο περίπτερος ναός θα μου ανήκει!

Ενα σήμα στο σύμπαν θα στείλουμε και θα κατοχυρωθεί στην ύπαρξή μας. Αρκεί να σταθώ  ακριβώς στο κέντρο όταν με φιλά, απαλά στα χείλη ξανά και ξανά μέχρι χαθεί ο χρόνος, ώστε να φεύγει το σήμα στο σύμπαν…

… ακούω ότι  μου λες… αλλά τα ίδια και τα ίδια! Που είναι η είδηση. Αμ την έχασα στην επιστροφή… Κοίταζα τις φωτογραφίες και δεν πρόλαβα να βγάλω φωτογραφία το τεράστιο κόρακα που τσιμπολογούσε, στη μέση της διασταύρωσης, τη σχεδόν σαπισμένη σάρκα ενός σκίουρου, θύμα της βίας των αυτοκινήτων.

Πόσο περίεργο, ο κόρακας σταμάτησε σχεδόν την κυκλοφορία.

Είναι ανάγκη να σου φέρω εξοχικό του μυαλού μου και το προηγούμενο ΣΚ. Έρχεται το επόμενο, δηλαδή τώρα κτυπά το κουδούνι. Πριν το ντριν

ΣΚ λοιπόν πρώτο Ιουνίου. Η βροχή με τον ήλιο στον ουρανό. Φλέρτ στο φλέρτ την κατάφερε ο μπαγάσας και άνοιξε τα τσουμπωτά της σύννεφα. Έτσι και εμείς στην διαδρομή αλλάξαμε σχέδια διαφυγής και …

Δεν είναι άλογο είναι Αγάπη! Και αγάπη είναι να κάνει δύο φορές τον κύκλο μια μικρής πλατείας με το αυτοκίνητο για να προλάβω να βγάλω το άλογο !

Φυσικά και δεν κατάλαβα ούτε μπόρεσα να βρω για πιο λόγο αυτός ο πλαστικός Πήγασος κοσμούσε την μικρή πλατεία….

Επίσης, μπορεί η ματιά μας να συνέλαβε ένα μονοπάτι δίπλα σε συνοικιακό δρόμο, να γουργούρισα λίγο στο όμορφο λουλουδάκι κοντά στο πεζοδρόμιο

Τι όμορφο που είσαι αλήθεια ….

.. όμως δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως ξαφνικά θα περνούσαμε σε έναν φιλόξενο κόσμο δάσους …

που θα κατέληγε σε μια παραλία, ένα μικρό κόλπο….

 

για να συνεχίσει παράλληλα … με το ταξιδιάρικο νερό …..

Περπατούσαμε, ήρεμα, φιλιόμασταν και κλέβαμε, οξυγόνο και διακριτικές παρουσίες ανδρών που ψάρευαν με καλάμι …

Μας αγκάλιασαν τα δέντρα με τα κλαδιά τους, και τα φύλλα μας ψιθύριζαν μυστικά του αέρα ….. Η ηρεμία ήταν διάχυτη, ένα δάσος που αγκάλιαζε με αγάπη όσα παιδιά δέντρα του δεν άντεξαν τη λύσσα του χειμώνα…

Όσα δέντρα ριζώνουν στις όχθες παλεύουν κάθε χρόνια με τα φουσκωμένα νερά. Διεκδικούν την ιδιοκτησίας του δάσους Χρόνια αντέχουν μέχρι που φτάνει η στιγμή …. Θαυμάζω τις απίστευτα τεράστιες ρίζες … και όμως δεν άντεξαν χωρίς το έδαφος… «οι ρίζες θέλουν έδαφος» αυτό είναι το συμπέρασμα και ότι κατάλαβες κατάλαβες…

Θα μπορούσαμε να περπατάμε και άλλο και άλλο, ο τεράστιος κορμός μας έβαλε σε σκέψεις …

ήταν και η μία … δυο ξεχασμένες σταγόνες…

ααα ναι ήταν και το ξωτικό που μου τράβηξε την προσοχή … καθώς έδεσε μέσα στο τόσο πράσινο την κόκκινη κορδέλα του….

και στην κορυφή του τόσο ταπεινού μικρού κορμού … να και το κουδουνάκι ντιν ντιν.. «να γυρίσετε σιγά σιγά, μόνο μην ξεχνάτε να κάνετε στάσεις στο μονοπάτι μας … το δάσος χρειάζεται τα φιλιά σας, τα πειράγματα σας, τις αγκαλιές σας όπως εσείς χρειάζεστε το οξυγόνο! » μου ψιθύρισε το καμπανάκι …

επιστροφή…. με όλα όσα υποσχέθηκα στο κουδουνάκι του ξωτικού … χαρά που πήρε! Μέχρι και το μάτι μου έκλεισε από το σπίτι του…

και με αυτά και αυτά και άλλα πολλά φτάσαμε πάλι στην είσοδο του δάσους…

…. όταν με χαϊδεύουν απαλά νιώθω πως είναι σαν να με αποδέχονται ως μαγισσούλα, έστω και ξιπασμένη, γι αυτό άφησα τελευταία αυτή τη φωτογραφία ….

Έφτασε αυτό το ΣΚ 🙂

13 σκέψεις σχετικά με το “Σεσημασμένοι «Σουκουτσαρκαδώροι «

  1. Καλημέρα Μάνια!
    Όμορφες αυτές οι βόλτες του ΣΚ και οι φωτογραφίες σου ζωντανεύουν την πάντα ιδιαίτερη γραφή σου. ( Είδα και βίντεο αυτή τη φορά 🙂 )Γέλασα με τον περίπτερο ναό σου, ναι, θυμάμαι να τους φωτογραφίζεις όπου τους βρεις, αλλά εδώ τον οικειοποιείσαι κιόλας!!!!!! Κι όμως, υπάρχουν μέρη, μακριά από το σπίτι μας, σίγουρα όχι δικά μας αλλά όταν μπορούμε να βρεθούμε εκεί τα αισθανόμαστε σαν σπίτι μας. Το κακό είναι αν τέτοια μέρη, κάποτε «δικά» σου, ξαφνικά αισθανθείς ότι δεν σου ανήκουν πια… το έχω ζήσει, καλύτερα να μην σου τύχει. Α! και το δαχτυλίδι…τι ιστορία να κρύβει; Αιώνια υπόσχεση; Απορριπτέο έρωτα; Παιχνίδι ανέμελων παιδιών; Σκέψου πόσες ιστορίες μπορείς να πλέξεις!
    ΥΓ: Ευχαριστώ για την πρόσκληση σου, έστω και δια του κοινού μας φίλου Γιάννη! Μια πρόκληση ακόμα για να γνωριστούμε οι «μπλοκοφίλοι», ακόμα καλύτερα.
    Την καλημέρα μου! Καλησπέρα εκεί!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Η διασκέδαση μας τα Σαββατοκύριακα οι βόλτες και οι μικρές εκδρομές !!
      Πάντα τους κάνω δικούς μου τους Περίπτερους Ναούς. Έχω ολόκληρη συλλογή χρόοοοονια τώρα από την Ελλάδα !!! Μεγάλη συλλογή που είναι καταχωρημένη ως δική μου (μας) στο κτηματολόγιο του Σύμπαντος με τον ίδιο ακριβώς τρόπο 🙂 Δεν υπάρχει περίπτωση να μου τους πάρει κανείς με τον τρόπο που τους έχω κάνει δικούς μου… αχμμ ίσως το Αλτσχαιμερ !!! αλλά και πάλι δικοί μου θα είναι απλώς δεν θα το θυμάμαι εγώ χαχαχαχα Αχμμμ καταλαβαίνω για την ιδιοκτησία, φροντίζω να μην νιώθω πως μου ανήκει κάτι ή να μου ανήκει με τρόπο που δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς χιχιχιχι
      Από τον τρόπο που ήταν δεμένη η κορδέλα στα δύο νεαρά βλαστάρια καθώς και το κουδουνάκι από πάνω ωωω ναι γεννούν άπειρες ιστορίες Μια φορά και ένα καιρό όχι πολύ παλιά μα ούτε και χθες, σε ένα καταπράσινο δάσος που δεν είχε ούτε ένα ίχνος άλλου χρώματος κάποιος κάπου πήρε κόκκινο από την καρδιά του και κίτρινο από την ελπίδα … και μια και δυο… (και από δω και πέρα καλπάζει η φαντασία )

      Σε σένα Βασίλη δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθώ. Αλλά να ξέρεις, είμαι πολύ γκρινιάρα, και κακομαθημένο πλάσμα χαχαχαχαχα
      Σε τέτοιες ερωτήσεις στα χρόνια που έχουν περάσει ως μπλόγκερ έχω απαντήσει, λίγο ψάξιμο στο μπλογκ μου και σίγουρα υπάρχουν στα παιχνίδια…
      μμμμ θα με φιλοξενήσεις στο μπλογκ σου από ότι κατάλαβα… θέλει θάρρος αυτό γιατί δεν είμαι καλό κορίτσι στις απαντήσεις μου χαχαχαχακδφξαδκφξ Ούτε και ξέρω τι θα σου γράψω χαχαχαχα

      Ολα τα καταλαβαίνω, τόσα χρόνια «γνωριζόμαστε» !
      Περιμένω

      Μου αρέσει!

  2. Εντάξει, δεν είναι πλέον πρωτοτυπία να αναφέρω την μαγεία που αναδεικνύουν οι εξορμήσεις σας στη φύση. Άκου «Σουκου-τσαρκαδώροι»! Χαχαχαχα! Λογοπλάστρια είσαι! απίστευτος όρος. Νομίζω πρέπει να γράψετε βιβλίο, ναι. Αυτά σας τα οδοιπορικά αξίζουν να μπουν σε ένα βιβλίο, αλήθεια το λέω. Αν δε προσθέσετε και τις φωτογραφίες, το βιβλίο θα είναι γεμάτο ξώρκια, δάση υπέροχα, ξωτικά που ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνία, περίπτεροι ναοί υπέροχοι ως τον ουρανό. Αλλά και αυτή η φωτογραφία με τη θάλασσα, (gif θαρρώ; πως την καταφέρατε;), υπέροχη.
    Για δείτε το σοβαρά.
    Ο τίτλος του βιβλίου είναι ήδη έτοιμος. Είναι ακριβώς ο τίτλος της ανάρτησης! Μη γελάτε λέω μωρε!
    Θα σκίσει το βιβλίο!
    Άντε φιλιά πολλά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Η φωτογραφίες είναι όλες με το κινητό. Υπαρχει μια δυνατότητα να βγάλεις «ζωντανή φωτογραφία» όπου ταυτόχρονα φωτογραφίζει καμιά αχμμ δεν θυμάμαι … γύρω στα δέκα καρέ. Μετά μπορείς να διαλέξεις ή το καλύτερο ή τα κάνεις όλα επαναλαμβανόμενα, από αρχή στ τέλος ή πίσω μπρος … η φωτογραφία ως τέχνη έχει περάσει σε άλλες διαστάσεις 🙂 🙂 🙂
      … έχω πλάκα σε αυτά που γράφω… αλλά μέχρι εκεί Γιάννη η έκδοση βιβλίου θέλει με συγκεκριμένη προσπάθεια από συγκροτημένο άτομο το όποιο να διαθέτει συνέπεια γραφής.
      Δεν γράφω βρε Γιάννη, μιλάει η σκέψη μου η πολυλογού χαχαχαχαχα Βόλτες και ταξίδια χαχαχαχ εδώ είμαι ικανή να πάω από την μια γλάστρα στην άλλη και να το περιγράψω ώς ταξίδι ενός μηνός με αεροπλάνο, καράβι, τρένο, και και πεζοπορία χαχαχαχα και άντε αν ξέρω πως θα το διαβάσεις θα βάλω και λίγο ποδήλατο χαχαχαχαχαχα

      … και εγώ γελούσα με τον τίτλο χαχαχαχα πρώτα στο κείμενο την εφτιαξα την λέξη και μετά την κότσαρα ως τίτλο χαχαχαχα

      Αχ βρε Γιάννη μου αχ με τα καλά σου λόγια τόσα χρόνια !!!
      Σε αγαπώ 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Μα αυτό ακριβώς που περιγράφεις; Δηλαδή το ότι έχεις την εκφραστική δύναμη να μετατρέψεις ένα βήμα από μία γλάστρα στην άλλη σε …ταξίδι, αυτό δεν είναι συγγραφική δεινότητα; Τι λέμε τώρα.
        Αυτά σας τα ταξίδια θα γίνονταν υπέροχα σε μια εικονογραφημένη αποτύπωση, το πιστεύω.
        Να είσαι καλά Μάνια μου.

        Μου αρέσει!

  3. Μια «βόλτα» γεμάτη σημάδια που το κάθε ένα είχε πολλά να πει! 😉
    Τελευταία βλέπω σημάδια παντού, δεν προσπαθώ να τα εξηγήσω απλά τα δέχομαι σαν να μου μιλά το σύμπαν! 😉
    Οι σκίουροι, άσπρος & μαύρος μια χαρά φαινόντουσαν να τα έχουν βρει= Μάθημα για την ανθρωπότητα και στο τι γίνεται στις ΗΠΑ! 😛
    Το δάσος γεμάτο ξωτικά, χαίρομαι που μπόρεσες να τα ακούσεις, μα τόσο φυσικό για μια ξανθιά θεά!!!
    Και νάτο πάλι τον Κιόσκι… τυχαίο; ΟΧΙ βέβαια, περίμενε το φιλί! ❤
    Το κουδουνάκι;
    Η κόκκινη κορδελίτσα;
    Το μαμούνι στο τέλος, έκλεισε τόσο τρυφερά την βόλτα σας!
    ΑΦιλάκια, να είσαστε πάντα καλά και να γεμίζεται τα πνευμόνια σας, χαρά! 😀

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Άσε και έχασα την είδηση στο φωτορεπορτάζ με τον κόρακα που καθάριζε τον δρόμο από το κουφάρι του σκίουρου.
      Γυρνάω από δω και από κει και πάλι έχασα εγγραφές σου γεμάτες με όμορφα μηνύματα 🙂
      Ωραία ήταν στο δάσος! Ένα σωρό είχε να πιάσω κουβέντες μαζί τους αλλά … είχαμε και τα φιλιά και ξεχνιόμουν χαχαχαχαχα
      Απίστευτη κόκκινη κορδέλα και το κουδουνάκι και και και το μαμούνι που εγώ το είδα να πετάει σαν πεταλούδα γύρω μου και μετά να χάνεται μέσα στο χορτάρι 🙂
      εεεε τους Περίπτερους Ναούς τους κυνηγώ κάποια μέρα θα έχω την μεγαλύτερη συλλογή χαχαχαχαχα
      Πρώτη φορά είδα αλπίνο σκιουράκι !!! Μέχρι σήμερα έχω δει καφέ, γκρι και μαύρο 🙂
      Τι να πω Στεφανία μου για την κατάσταση στις ΗΠΑ … όλα έχουν ειπωθεί, όλα τα ξέρουν όλοι!!! αυτό το να κατασπαράζει άνθρωπος άνθρωπο δεν μπορώ να το συλλάβω …

      ¨Οτι προλάβουμε από οξυγόνο γιατί σε λίγο θα πλακώσουν οι υγρασίες!
      Σε φιλώ 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ξετρελαίνομαι να σε διαβάζω γενικά αλλά τούτες οι περιηγητικές σου αφηγήσεις με κάνουν να νιώθω πως βλέπω κινηματογράφο. Υπέροχη η φύση και τα σκιουράκια και τα καταπράσινα δέντρα! Το μονοπάτι όμως είναι όλα τα λεφτά με αυτή την σκοτεινή του
    προοπτική στο άγνωστο. Σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων ένιωσα, να ανακαλύπτω μαζί σου όλα τα μικρά θαυματάκια της μινι εκδρομής.
    Τον ναό δεν τον συζητώ!!! Ούτε τη λίμνη πίσω απ’ τα δέντρα!!!. Οπτική ποίηση όλα!!
    Και επόμενα ταξίδια εύχομαι, έτσι, να περνάς εσύ καλά και ν’ ανοίγεις και το δικό μας ματάκι.
    Φιλάκια γλυκά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Τον μάγεψε και το παλτό μου αυτή η προοπτική.
      Ήμασταν μια ανάσα από το κεντρικό δρόμο φαντάσου, άσφαλτος, πεζοδρόμιο και ξαφνικά γύρω στα 100 μέτρα με τεράστια δέντρα μέχρι τον παραπόταμο. Μια καταπράσινη λωρίδα κατά μήκος του ποταμού!!! Πως να στο περιγράψω??? Σου έχω πει, δεν υπάρχει περίπτωση πρέπει να έρθεις, όπως το έχουμε συμφωνήσει να γίνεις κανονική Αλίκη δίπλα μου και να έχω βρε παιδί μου και κάποιον να με καταλαβαίνει χαχαχαχαχαχα

      Πάω να διαβάσω τώρα και τα δικά σου να μου ανοίξει και μένα λίγο το ματάκι μου 🙂 🙂 🙂
      Ετοιμάσου εσύ σιγά, ένα θα σου πω με έχουν χώσει σε παιχνίδι χοχοχοχο
      Σε φιλώ Μαγία μου 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s