Σκορπίζεις και συγκεντρώνεσαι!

ααα την Κυριακή πέρασα όμορφα, θα σου πω όμως άλλη φορά. Εκείνο που θέλω να σου γράψω είναι πως  πήγαμε να πάρουμε κάτι που ήθελα από το ελληνικό σούπερ μαρκετ. Ευτυχώς βρήκα. Φιτιλάκια κόκκινα και ένα φελλό. Απαραίτητα σύνεργα που μαζί με το ελαιόλαδο συμβολίζουν …

Δεν ανάβω καντηλάκι στο σπίτι. Μόνο όταν…

Εκείνη είχε πάντα μια λαμπίτσα με παραφινέλαιο που έκαιγε σχεδόν πάντα μπροστά στα εικονίσματα και σε φωτογραφίες αγαπημένων της προσώπων που πέθαναν.

Χθες έκλεισαν επτά χρόνια που έχει πεθάνει η μαλούμα μου. Πάει έχει σκορπιστεί η ύπαρξη της σε άπειρα αόρατα κομματάκια που είναι αδύνατο να τα συγκεντρώσω … να τα συγκεντρώσω και να κλάψω… να κλάψω δυνατά, έντονα και με μύξες. Η ανάμνηση της δεν είναι έντονη, έρχεται όποτε την ανακαλώ…. η θλίψη είναι απαλή σαν το χάδι της, ναι τώρα που το θυμάμαι το χάδι της ήταν πάρα πολύ απαλό. Έτσι με χαϊδεύει πια και η παρουσία της. Την νιώθω έντονη μόνο όταν νιώσω πως με βοήθησε σε μια περιπέτεια. Μετά την ξεχνώ… Περνά με άνεση σε όλες μου τις κινήσεις τους μορφασμούς τις εκφράσεις.  Δεν έχουν λογική σειρά αυτά που σου γράφω το ξέρω.

Πριν γράψω είπα να διαβάσω την ετικέτα Μαμα. Ωραία πέρασα. Γέμισα και άδειασα….

Είχα ανάγκη το καντηλάκι. Νεράκι, ελαιόλαδο, ένα φιτίλι  περασμένο στο μικρό δίσκο φελλού, και μια σπίθα ανάμνησης για να ανάψει η φλόγα. Η φλόγα, η ελπίδα πως κάπου θα ανταμώσουμε. Σιγοκαίει… την κοιτώ και νιώθω πως σε συγκεντρώνει…. όχι σε σκέψεις, όχι σε εκφράσεις, όχι σε δάκρυα, όχι σε έντονες εικόνες… Σε συγκεντρώνει μέσα μου ως μικρή φλόγα.

Μαμά μου δίδαξες την Ελπίδα. Μαμά μέσα μου είσαι η ελπίδα, μια απαλή ζεστή φλογίτσα …

17 σκέψεις σχετικά με το “Σκορπίζεις και συγκεντρώνεσαι!

  1. Να επιτρέπουμε ή καλύτερα οφείλουμε να τιμάμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έφυγαν από εδώ με όποιο τελετουργικό μιλά στην καρδιά μας! ❤
    Είμαι σίγουρη πως μας ακούν, μας προστατεύουν ή μας ειδοποιούν (για τις ξεροκεφαλιές μας!) και μας ανταποδίδουν την αγάπη μας! 😛

    ΑΦιλάκια σε όλες τις ψυχούλες, τις εδώ και τις αλλού! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Η όποια τελετή έχει ένα είδος κάθαρσης, φόρος τιμής και γαληνεύει την καρδιά μας… έτσι πιστεύω
      Σιγουράκι μας ακούν, εδώ εμένα με μαλώνει αλλά και με πειράζει και την ακούω να γελάει

      Να σαι καλά Μαγισσούλα μου 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Υποκλινόμαστε με σεβασμό στη μνήμη της. Στεκόμαστε όλοι κοντά σου δίπλα σου, φίλοι και αγαπημένοι να τιμήσουμε το πέρασμά της. Όσο περνάει ο καιρός ναι η μνήμη ξεθωριάζει κάπως. Αλλά, όταν απαιτηθεί, επανέρχεται άμεσα στο πρέπον.
    Να είσαι καλά και να βαδίζεις στα χνάρια της και στις στιγμές της.
    Φιλιά πολλά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ελπίζω να συνεχίσει να επανέρχεται στο πρέπον όσα χρόνια και αν περάσουν
      Σίγουρα σε ευχαριστεί πολύ που φροντίζεις την κόρη της ως ουσιαστικός φίλος Γιάννη μου, πέρα από τα λογάκια σου, εννοώ με τις πράξεις σου.
      Είναι αρκετά πράγματα που μου έμαθε, κυρίως αφήνοντας με ελεύθερη
      Σε φιλώ )

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Σε κοιτάει και γελάει. Σκέφτεται: πόσο σοβάρεψε το τρελό παιδί μου που δεν το έκανα ζάφτι με τίποτα! Είναι χαρούμενη που έχεις το τσαγανό να τα ελαφρύνεις όλα και ανησυχεί λιγάκι όταν σε βλέπει να κλαις. Δεν θέλει να κλαις.

    «Α δε μπορείς παρά να κλαις το δείλι, τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν: θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν». (Λήθη – Λορέντζος Μαβίλης.)
    Φιλί και αγκαλιά σφιχτή

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. χαχαχαχα και όμως είχα το όνομα της καλόβολης «η μεγάλη είναι καλόβολη η μικρή είναι διάολος » έλεγε, αλήθεια ήταν σε πολύ λίγα πράγματα «μουλάρωνα» και ήξερε πως δεν υπήρχε περίπτωση να μου αλλάξει γνώμη.
      Μάλλον δεν θέλει να κλαίω… αλήθεια μικρή ήμουν πολύ κλαψιάρα, έλεγε «αν πεις της Μάνιας πως θα της δώσεις ένα δίφραγκο αν κλάψει, θα σου τα μπήξει στο λεπτό» ….

      …και είναι αλήθεια όταν κλαίω, δεν θρηνώ που πέθανε, θρηνώ για μένα όταν με ακούω να την φωνάζει το μέσα μου ξαφνικά ….όπως ξυπνά από τη λήθη ένα παιδί και φωνάζει τρομαγμένο …

      Ευχαριστώ ΜαΓία μου 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Βγήκα από το καβούκι μου κι ήλθα πρώτα σ’ εσένα να σχολιάσω, για να δεις ότι με παρακίνησες κι ήταν κάτι που μου έκανε καλό, έστω και για μια επίσκεψη μόνο εδώ για σήμερα, καθώς οι βόλτες δεν είναι και για χόρταση.
    Αλλά τι το ήθελα και σ’ άκουσα;
    Να, τώρα που διάβασα το κείμενό σου, έχω βουρκώσει, έγινε μαύρη μουτζούρα στο μάτι από το καζάλ, έχω θυμηθεί τους αγαπημένους μου που έφυγαν κι εσύ είσαι τόσο, μα τόσο μακριά και δεν μπορώ ούτε μια πραγματική αγκαλιά να σε κάνω, να σου πω ότι σε νοιάζομαι…
    Φιλί εξ αποστάσεως, λοιπόν, και αγκαλιά μεγάλη.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πρώτα από όλα να ξέρεις πως μαζεύω όλα τα φιλιά και τις αγκαλιές σε πουγκάκια! Όταν θα έρθω Ελλάδα, την επόμενη φορά θα έρθω να τα εξαργυρώσω χεχεχεχε Θα φέρω και τα άλλα ρεμάλια… 🙂
      🙂 το είχες ανάγκη, έγινα η αφορμή, ξέρεις σα τα σκυλάκια που έρχονται και ξεβιδώνουν την ούρα τους και κρατούν το παιχνίδι και ζητούν να παίξουν δίχως να μπορούν να συλλάβουν τον πόνο. (ή μήπως είναι τα μόνα που μπορούν να συλλάβουν τον πόνο του ανθρώπου;)
      Αλήθεια είναι, ο πόνος δεν μπορεί να συλληφθεί από τους συνανθρώπους μας, καθένας με τις θύμησες τους πονάει διαφορετικά. Δεν υπάρχει παρηγοριά, άσε που σε θεωρώ τέρας εξυπνάδας για να μπορεί κάποιος κάτι να σου πει που θα σε παρηγορήσει. Εχουν πεθάνει ξαδέλφια μου δύο, εκτός από θείους μαμά κλπ… Φίλο μου ακόμα όχι, πόσο μάλλον φίλους και ο ένας συνάδελφος. … οπότε κάνω την βουβή σαν το βωβό κινηματογράφο ένα πράγμα… το έχεις καταλάβει τόσες λέξεις και λες … έλεος, θα με πεθάνει στην πολυλογία, κατανόηση πουθενά … Οπότε τι μένει;
      Πες πες έβγαλες και μύξες? Αμα δεν βγάλω μύξες μου μένει ένας κόμπος ρε παιδί μου. αααα ναι και το πιο σημαντικό δεν είναι η μουτζούρα, αλλά να φυσάς τη μύτη … φρρρρρρρ δυνατά δίχως έλεος… ίσως λέω ίσως τότε τους ακούσεις να γελούν … το λιονταράκι σιγουράκι…

      Ναι ναι ναι το ένιωσα πως με νοιάζεσαι … και ας είναι απόσταση … Υπογράφω, στο επόμενο ταξίδι θα έρθω να εισπράξω (από μύξες και αγκαλιές μέχρι και δάκρυα από ξεκαρδίσματα)
      πάω και στα άλλα σχόλια τώρα, να παίξω λίγο να χεις να διαβάζεις …

      () αυτό το λέω αγκαλιά σφιχτή να ξέρεις

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Τέρας εξυπνάδας εγώ; Με τίποτα. Μόνο τα βασικά!
        Αλλά ναι, ουδείς μπορεί να με παρηγορήσει, ούτε κι εγώ μπορώ να παρηγορήσω κανέναν. Γενικότερα θεωρώ ότι είναι άσκοπα τα λόγια σε ορισμένες περιπτώσεις και παρηγοριά δεν υπάρχει. Ίσως μόνο το πέρασμα του χρόνου. Κι αυτό πάλι παίζεται…

        Όχι, δεν έκλαψα, ούτε τη μύτη φύσηξα.
        Έχω να κλάψω από το 2000. Μετά τίποτα.
        Μόνο βουρκώνω, ίσα να μουτζουρώνεται το μάτι.
        Είναι λίγο πρόβλημα το ότι δεν μπορώ να κλάψω, αλλά εντάξει, κρατάω τους κόμπους μου και θα τους λύσω όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου!

        Αυτά και πάω να ετοιμάσω σιγά-σιγά το τραπέζι, γιατί θα έλθουν τα παιδιά για φαγητό.
        Μουσακά τους έφτιαξα. Ευτυχώς τον πρόλαβα στο τσακ πριν τον κάψω.
        Κίσιζ εντ χαγκς!

        ()()()

        Αρέσει σε 1 άτομο

    2. Τι εννοείς από το 2000 έχεις να κλάψεις? Γενικά ή για την συγκεκριμένη απώλεια ? Αν είναι γενικά, την έχεις βάψει, χωρίς κλάμα με μύξες άντε να ξεφορτώθεις την πίεση …
      κάνω διάφορες σκέψεις χωρίς να σε ξέρω … σκέφτομαι (?) …
      Πάντως μπορεί να συμβεί ακόμη και σε μένα που τα έχω στο τσεπάκι τα κλάματα. Να τρομάξω τόσο που να μπουν σε επιφυλακή τα πάντα. Όταν είμαι σε επιφυλακή δεν έχω καιρό για κλάματα. Βγαίνει η Στελθ ως αρχηγός και μας βάζει όλες στην πρίζα, πως ακολουθεί και άλλο και άλλο και πως τα δύσκολα ακόμα δεν πέρασαν για να έχουμε την πολυτέλεια του κλάματος. Αμα την δω πως έχει αρχίσει να κάνει κατάχρηση εξουσίας στέλνω την μικρή ξανθιά και την κανονίζει αναλόγως…. Άμα δεν διαιρέσω γιγαντώνεται με κάθε αφορμή για κλάμα να ενσωματώνεται …. πρέπει να βρεις αφορμή για να ξεκινήσεις το κλάμα και εκεί πάνω κοτσάρεις και άλλες σκέψεις…
      Σκέφτηκες να καθαρίσεις ας πούμε επι τούτου ένα κιλό κρεμμύδια,για να ανοίξουν οι σφιγμένες κάνουλες και εκεί να χώσεις ότι σκέψη έχεις για όλες τις απώλειες …
      … όταν έρθω εγώ θέλω παστίτσιο να μου φτιάξεις… και καμένα να είναι από κάτω τα μακαρονάκια μου αρέσουν και η μπεσαμέλ από πάνω καμένη ωραία είναι …. χαχαχαχα
      Είχα και εγώ γενέθλια και χαρές και διάφορα και σε ξέχασα ενώ το διάβασα πως δεν κλαις 😦
      αχ σφιχτές αγκαλιές ναιιιιιι () () ()

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Γενικά έχω να κλάψω από το 2000.
        Το ξέρω πως ο οργανισμός μου αυτή την πίεση τη βγάζει σε διάφορες αδιαθεσίες και μικροασθένειες, συνήθως με επηρεάζει στο σύνδρομο Μενιέρ, που το κουβαλάω από το 1988 ή μου κάνει τη φίλη μου τη γαστρίτιδα, αλλά δεν κλαίω.
        Έχω τα σωστά φαρμακάκια και για τα δύο και το αντιμετωπίζω.
        Κάποια στιγμή θα το προσπαθήσω να κλάψω, έστω και με κρεμμύδια, αλλά όχι τώρα.
        Με απασχολούν διάφορα που πρέπει να διευθετήσω και άλλα τόσα που απαιτούν την προσοχή μου και περιμένουν από μένα και δεν έχω χρόνο για κλάματα.
        Τυχερούλα, το φτιάχνω πολύ ωραίο το παστίτσιο!
        Κίσιζ!
        () () ()

        Μου αρέσει!

      2. ναι έτσι συμβαίνει, εγώ κρύβομαι από τη Στελθ και βάζω τα κλάματα, αλλιώς με έχει συνέχεια στην μπρίζα … πάω να κλάψω βλέπω κάτι που με πρέπει να γίνει και το αναβάλλω.
        Μη φοβάσαι, δεν ξεβάφουν οι αναμνήσεις άμα κλαις καθαρίζουν τα χρώματα από τις κάπνες και τις μουτζούρες και γίνονται πιο φωτεινές οι εικόνες των αναμνήσεων.

        Το ξέρω το ξέρω, μαζί σου πάντα τυχερή θα είμαι και θα έχω τα καλλίτερα σου και τα νοστιμότερα σου αφου αφού είμαι λιονταράκι πως αλλιώς
        Ασε που υποπτεύομαι πως καις ότι δεν σου αρέσουν κατά βάση, ε ναι τα ξεχνάς … χαχαχακξφλασκδξφ
        () πολύ σφιχτή

        Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Αγαπητό ιστολόγιο https://maniaskalinyxta.wordpress.com/ ο κόσμος έχει ανάγκη από άξιους ενεργούς πολίτες σαν εσάς , που αποτελούν μια νότα παρηγοριάς και επιφέρουν μια αίσθηση ανάτασης ψυχής στους επισκέπτες του μπλογκ.
    Συγχαρητήρια για τη δουλειά που έχετε κάνει στο μπλογκ την πολύ ωραία αισθητική του , και την ομορφιά της ψυχής σας που αντανακλάται μέσα από αυτό .
    Ακούστε αυτό το τραγούδι
    ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΤΗΦΟΡΑ:

    παρατηρώ ότι ενώ κάνει πολλές προβολές , την άλλη μέρα του τις έχουν αφαιρέσει και ξεκινά από χαμηλότερα
    αν πιστεύετε ότι αξίζει διαδώστε το, είναι για τη σωτηρία των ανθρώπων ,το άλμπουμ δεν έχει εκδοθεί ακόμα

    ο θεός να δώσει
    να φύγει η πανδημία και η Τουρκία από την αγία σοφιά

    με υγεία σε εσάς και την οικογένεια σας καλή συνέχεια στο πολύ σημαντικό έργο σας

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s