Τι μου είπες πως κάνει ο φόβος; Ξέχασα …

Από αναβολή σε  αναβολή έρχομαι και εξαφανίζομαι.

Ξεκίνησε ο Σεπτέμβριος φορτωμένος με αυτή τη γλύκα της που λατρεύω. Το άνοιγμα των Σαββατιανών σχολειών. Γίνομαι μέλι η μικρή θεά στη σκέψη της όμορφης αυτής απασχόλησης. Σοκαρισμένη βέβαια, 5 ώρες μάσκα και προσωπίδα … ιδέες, προτάσεις από δω και από κει,

Πέντε Σεπτεμβρίου παίζουμε, κάνουμε φωτογράφιση, σε ένα πάρκο τι σημασία έχει … σημασία έχει που λειτουργούμε ως ερωτευμένα σχολιαρόπαιδα, ποζάρουμε ο ένας στον άλλον … θαυμάζει ο ένας τον άλλον … Κάπου εκεί και ο κύριος Σκίουρος Μοντέλος…

 

μας παρακολουθεί και ξεσηκώνει πόζες για την επόμενη φωτογράφισή του. Πρώτη φορά συνάντησα σκιουράκι που μόλις κατάλαβε πως τον φωτογραφίζω, κοντοστάθηκε και πόζαρε ως σουπερ έμπειρο μοντέλο.

Αναβολή έναρξης των Σαββατιανών σχολείων για το πρώτο Σάββατο του Οκτωβρίου. Προσπαθώ να κάνω εικόνα  στη σκέψη μου την έννοια της φούσκας μέσα στην οποία θα λειτουργεί η τάξη μου ώστε να οργανωθώ Με βάση τις εγγραφές θα έχω περίπου 15 σποράκια. Νιώθω το βάρος της ευθύνης. Μπούρδες, πταίσμα μπρος σε αυτά που φορτώνουμε στα παιδιά. Τα παιδιά δεν πρέπει να φορούν μάσκα. Τελεία και παύλα.

Από κει και πέρα στα δικά μας εδώ, τα παροικιακά… τα Σαββατιάνα παλεύουν να ανοίξουν αλλά … Οι φοβίες. Αχ αυτές οι φοβίες του Έλληνα. Είναι τρυπούλες. Τέτοιες τρυπούλες αναζητούν ο φθόνος, ο εγωισμός, το μίσος. Βρίσκει η χρόνια αντιπαλότητα την ευκαιρία και μαζί με την αναποφασιστικότητα … γιγαντώνει την  ευθυνοφοβία, ανθρωπάκια που φωνασκούν και έχουν άποψη ενώ στην ουσία άγονται και φέρονται από τις φοβίες τους….

και εκεί που πάει να χωθεί σε κάποια τρυπούλα φόβου μου (πως τελικά θα καταφέρουν και δεν θα ανοίξουν τα σαββατιανά) ο θυμός… ξαφνικά ,

Δεν φοβάμαι έρωτα μου όσο έχω εσένα δεν φοβάμαι τίποτε γιατί πως να το κάνουμε ξαφνικά μου ανακοινώνεις πως διαβάζεις Ινδική Φιλοσοφία. Με κάθε λεπτομέρεια αρχίζεις να μου περιγράφεις τις ανώτερες και κατώτερες αξίες… σε ακούω υπνωτισμένη,

με γουργουρίζει ο ήλιος και να με γαργαλά η φωνή σου στα αυτάκια μου…. εκεί στην Oka 

Εκεί οι μηχανόβιοι αράζουν μαζί με άλλους …

… φυσικά και έχουμε ξαναπάει… έχουμε βγάλει πολλές όμορφες φωτογραφίες

….Αυτή τη φορά προσέχω  κάτι που προσπαθεί να αγγίξει τον Ουρανό

«Στα παπούτσια τα παλιά μας» τι και ποιος και γιατί και πότε και που …. Καβαλάμε και εμείς το παγκάκι …

… και απολαμβάνουμε διάφορα της φύσης κάδρα ….

τι μου είπες πως κάνει ο φόβος? ξέχασα χαχαχα

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

18 σκέψεις σχετικά με το “Τι μου είπες πως κάνει ο φόβος; Ξέχασα …

  1. Είναι αλήθεια ότι ο φόβος έχει φωλιάσει στην ψυχή μας… ζηλέψω τους εικοσάρηδες που αψηφούν το μαύρο δρεπάνι αλλά, όλοι το ξέρουν αυτό, στη μέση ηλικία όλοι μας φοβόμαστε το θάνατο λίγο παραπάνω, δεν έχουμε συμφιλιωθεί ακόμα με την ιδέα του. Δύσκολη η μάσκα , ιδιαίτερα για κάποιον που πρέπει να την φορά πολλές ώρες, ίσως κάποια διαλείμματα να βοηθούσαν.
    Υπέροχος ο σκίουρος.. αυτός άραγε, τι φοβάται; Σίγουρα κάτι τον κρατά σε εγρήγορση όλη την ώρα. Απλώς , εμείς οι άνθρωποι νομίζαμε ότι όλα τα έχουμε υποτάξει, μέχρι που ένας τόσο δα, μικρός ιός μας διέλυσε την ψευδαίσθηση μας. Υπολογίζω στους ερευνητές , ότι σύντομα θα φτιάξουν κάτι εμβόλιο, φάρμακο, να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης και να ξαναδούμε τα χαμόγελα των ανθρώπων και πάλι.
    Την Καλημέρα μου, Μάνια!!!
    Όπως καταλαβαίνεις, όλοι μας έχουμε ψυχοπλακωθεί…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Το Σαββατιανο σχολείο εδώ είναι κάτι που μπορεί να μοιάζει με φροντιστήριο. Στεγάζεται στα σχολικά κτίρια που ανήκουν στην κοινότητα. Ο οργανισμός τα νοικιάζει στο καθημερινό ιδιωτικό σχολείο τις καθημερινές και το Σάββατο στην συμπληρωματική εκπαίδευση. Οι γονείς των καθημερινών σχολείων αντιδρούν για την λειτουργία των κτιρίων το Σάββατο. Κάπου χάνεται ο στόχος. Ο εφιάλτης για κάποιους γίνεται μια καλή δικαιολογία όχι για να χάσουν το χαμόγελό τους αλλά για να καταφέρουν να το σβήσουν και από όσους συνεχίζουν να χαμογελούν.
      Δεν έχω ψυχοπλακωθεί απλά προσπαθώ να συγκρατηθώ για να μην νευριάσω και αρχίζω να χτυπώ κεφάλια μέχρι να βγάλουν σπίθες χαχαχααχαχα
      Διακόσιες ώρες να φοράω μάσκα και προσωπίδα, δεν με νοιάζει, θα βρω τον τρόπο μου με μάσκες για κωφούς που έχουν διαφάνεια στα χείλη για να διαβάζονται τα χείλη αλλά και τα χαμόγελα χιχιχιχι Το θέμα είναι πως τελικά μέχρι τον Ιανουάριο δεν θα ανοίξουμε, θα κάνουμε μάθημα μέσω κάμερας σε πλατφόρμα!
      Ο σκίουρος γνωρίζει πως έρχεται χειμώνας και είναι βιαστικός για να φάει και να μαζέψει ότι μπορεί πριν την χειμερία νάρκη του χιχιχι Η επιβίωση και όχι ο φόβος τον κρατά σε εγρήγορση χιχιχι
      Ναι, με κάποιο φάρμακο ή εμβόλιο θα απομυθοποιηθεί ο ιός 🙂
      Εγώ, καθότι και θεά, τους υποτάσσω οοολους χακχξάλδξφάοιξεδίξροαξλδκξφ
      Καλή συνέχεια Βασίλη μου 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Καλή μέρα Μάνια μου! 🙂
    Πολλές τρυπούλες έχει αφήσει- ανοίξει στην Ελλάδα ο Έλληνας και χωρίς να θέλω να τον δικαιολογήσω, καλό είναι να κατανοήσουμε (με την καρδιά!) το γιατί αυτός ο φόβος … 😉
    Από το πρωί μέχρι το βράδυ μήνες τώρα τα ΜΜΕ δεν σταματούν να μιλούν για κρούσματα, για τις θέσεις στις εντατικές, για τα λοκ ντάουν κλπ (αλλά για ελάχιστους θανάτους!) … πώς λοιπόν ο απλός θνητός που δεν παρακολουθεί ξένα σάιτ ή δεν ακούει τι λένε οι γιατροί που δεν έχουν πουληθεί στα μεγάλα συμφέροντα (γιατί υπάρχουν πολλοί!) «φυσικό» είναι να φοβάται! 😛
    Και ας μείνουμε απλοί, μη ξεχνάμε πως ο φόβος είναι ο πρώτος κίνδυνος που ελλοχεύει να μας στείλει στα «εναπομείναντα» κρεβάτια γιατί ρίχνει τον ανοσοποιητικό μας σύστημα στον πάτο…
    Τις προάλλες είδα (από ξένο σάιτ) τις διαδηλώσεις στο Μόντρεαλ και αλλού και χάρηκα! 😉
    Υπομονή φίλοι μου, μέχρι να «βγει» το εμβόλιο που «φυσικά» θα βάλει τέλος στην πανδημία και θα πλουτίσει τις τσέπες των ψυχοπαθών εκατομμυριούχων που ευθύνονται για όλα! 😀

    Πω πω, σεντονάρα άπλωσα και ξέχασα να συγχαρώ το μοντέλο σου, την μελέτη Ινδικής φιλοσοφίας και να παραπονεθώ πως καμιά φωτό σου, δεν εμφανίζεται…

    ΑΦιλάκια φωτεινά, αισιόδοξα και άφοβα! 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Είναι πολύ ωραίο μέρος, το έχουμε επισκεφθεί ως εκδρομούλα και άλλες φορές. Στους συνδέσμους που έχω έχει και άλλες φωτογραφίες, πιο αχμμ αρτιστίκ χαχαχα από το παλιό μου παλτό.
      Πέρα από το φόβο, πέρα από τις φοβίες, πέρα από το πως ορίζεται η επιβίωση για το ανθρώπινο είδος, εκείνο που με νευριάζει και θεωρώ μάστιγα είναι η τοξικότητα. Ευτυχώς είμαι από τους πιο τυχερούς ανθρώπους γιατί έχω το παλιό μου παλτό και μαζί άνετα απομονώνουμε το γεγονός από την άποψη.
      Σεντόνι η Μαγισσούλα μου ωωωω τι χαρά 🙂
      Οι νέοι στο Μόντρεαλ χιχιχιχι νέοι ηλικιωμένοι και κάπου εγώ στην μέση χαχαχαχαχα
      Αυτό που μου άρεσε, είναι πως στα σχολεία εδώ στον Καντάδα μέσα στις τάξεις τα παιδιά δεν φορούν μάσκα. Το άβατο της σχολικής τάξης 🙂 Ο κύριος στόχος μας θα πρέπει πάντα να είναι τα παιδιά και πως θα καταφέρουμε να μην τραυματιστούν οι ψυχούλες τους.
      Σε φιλώ Μαγισσούλα μου 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Εύχομαι να ανοίξουν τα σχολεία τα ελληνικά εκεί, να έχεις 15 όμορφα σποράκια στην ευθύνη σου. Ναι υπογράφω και εγώ, τα παιδιά δεν πρέπει να φοράνε μάσκα!! Αλλά τα παιδιά έχουν δασκάλους και γονείς και παππούδες γιαγιάδες. Μακάρι να τελειώσει όλος αυτός ο εφιάλτης. Δύσκολο με τη μάσκα να κάνεις δουλειά έτσι; Θα τα καταφέρεις.
    Όλα καλά θα πάνε και θα τελειώσει αυτός ο εφιάλτης ως να αρχίσει άλλος ένας.
    Καλό Φθινόπωρο εκεί
    Ωραίες οι φώτο…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δεν θα ανοίξει μάλλον η συμπληρωματική εκπαίδευση, μέχρι τον Ιανουάριο θα κάνουμε κάθε Σάββατο μάθημα μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Το Σάββατο αυτό έχω σεμινάριο … σε εξέλιξη το θέμα. Δεν με νοιάζει καθόλου η μάσκα και η προσωπίδα και ακόμη και το σκάφανδρο χαχαχαχα
      Τα παιδιά δεν πρέπει να φορούν μάσκα, για τα παιδιά η μάσκα είναι θανατηφόρα τελεία και παύλα. Από και πέρα οι γονείς και οι παπούδες που έχουν θα πρέπει να βάλουν σε εφαρμογή κάθε κανόνα υγιεινής προκειμένου να αποφύγουν μια σοβαρή ίωση.
      Στενοχωρήθηκα για το νησί σου 😦 πιστεύω πως οι κάτοικοι έχουν μέσα τους απίστευτα αποθέματα δύναμης (και τρέλας) Σου στέλνω μια σφιχτή αγκαλιά και ένα φιλί.
      Καλό φθινόπωρο να έχουμε 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Ω τι ουρανός είναι αυτός! Τι ονειρικό το κάδρο που ανοίγεται στα μάτια μας! Πόση γαλήνη. Πόση ομορφιά, γεμάτη χρώματα και φως.
    Και μετά πάμε στην κορυφή του ναού, που θέλει να σηκωθεί ψηλά στα πέρατα. Να αγγίξει τον ουρανό. Πόσο περίτεχνος είναι. Οι γωνίες του, τα γεωμετρικά του σχήματα.
    Οι μηχανές! Κυρία μου λατρεύω αυτές ειδικά τις μηχανές! Κοίτα τες! Δεν είναι σαν φρεγάτες στο πλάι του δρόμου, όλες μαζί νοικοκυρεμένα σταθμευμένες. Έτοιμες να πάρουν στη σέλα τους τα όνειρα και την αίσθηση και να φύγουν μακριά.
    Το σκιουράκι μαγικό, πανέμορφο, μαζί με το μεγάλο πουλί που περήφανο σουλατσάρει εκεί κοντά σας.
    Στιγμές δικές σας που περνάνε και σε μας, με την ομορφιά και τη γαλήνη τους.

    Το σχολείο ε; Δύσκολη υπόθεση φέτος. Θέλει δύναμη και υπομονή. Σου έχω εμπιστοσύνη. Θα τα καταφέρεις.
    Όσον αφορά για τις πικρόχολες καταστάσεις που κουβαλάμε στις κοινότητές μας ακόμα και μακριά απ την πατρίδα, τι να πω. Μας χαρακτηρίζει αυτό το σαράκι. Δυστυχως.

    Καλησπέρα και εύχομαι όμορφο Φθινόπωρο Μάνια μου.

    Μου αρέσει!

    1. Με γοητεύουν οι άντρες μηχανόβιοι χοχοχοχοχο Εχω κάτι φιλαράκια ένα και ένα, στην Ελλάδα όμως. Εδώ τις βγάζουν και τις λιάζουν τους ανοιξιάτικούς και κολαιρινούς μήνες και μέχρι να πιάσουν τα πρώτα κρύα. Έχουν διάφορα στέκια που τις παρκάρουν και βολτάρουν.
      Η περιοχή είναι όμορφη έχουμε ξαναπάει και έχω εδώ φέρει και άλλες φωτογραφίες. Αυτός ο καθεδρικός νομίζω ναός, δεσπόζει. Δεν έχω ψάξει τις πληροφορίες του.
      Ο κύριος Σκίουρος Μοντέρνος ήταν απίστευτος στο ποζάρισμα του Δεν φοβόνταν καθόλου και ήταν τρομερά εξοικειωμένος με το φωτογραφικό φακό των κινητών του στιλ «αααα να ακόμη ένας άνθρωπος που κρύβει τη μούρη του πίσω από αυτό το μαραφέτι, θα το περιμένω, κάποια στιγμή ίσως μου πετάξει κανένα ξηρό καρπό» χαχαχαχαχα φυσικά και απαγορεύεται να τα ταΐζουμε αλλά όλο και έχουν τα τυχερά τους . Το πουλί είναι γλάρος, πολλοί πολλοί γλάροι έχει γλαρώσει το μάτι μου από τους γλάρους χαχαχακδφξα΄λσδκφξ

      Στιγμές…. αχ δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ευτυχισμένοι είμαστε στις μικρές αποδράσεις του ΣΚ 🙂
      Το σχολείο είναι ακόμη θέμα σε εξέλιξη…
      Ασε με άσε με το θέμα «το Σαράκι των Ελλήνων» έχω την εντύπωση πως για ξεκάρφωμα μονιάζουν για λίγο για να μπορούν μετά να επιδοθούν στο αγαπημένος τους σπορ… τον κανιβαλισμό !!!!
      Ήρθε για τα καλά το φθινόπωρο στας Μορεάλης χαχαχα
      Σε φιλώ ΓΙάννη μας 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Αχ δεν έμαθα ποτέ μου να οδηγώ μοτοσυκλέτα. Τι στο καλό μου έμαθα τελικά; Αυτοκίνητο με το ζόρι τότε και ποδήλατο. Τα άλλα ήταν …απαγορευμένα.
        Καλησπέρα.

        Μου αρέσει!

  5. Πόσο όμορφες είναι φωτογραφίες σου!
    Είδες σκίουρο να καλοπίζεται!! Φαντάζομαι πως είναι συχνό φαινόμενο εκεί όπως εδω όταν ερωτοτροπούν τα περιστέρια. Πάντως δε γίνεται να μην παρατηρήσω πως κάτι αλλάζει στη ζωή σου. Το Σύμπαν σου στέλνει σημάδια με ζώα. Μην ξεχνάμε το κολύμπρι το καλοκαίρι. Ίσως να δένουν τέλεια με την μεταστροφή στην ινδική φιλοσοφία.

    Οι φωτογραφίες πανέμορφες! Η ομορφιά τελικά είναι «πάνδημος» 🙂 σαν τον πάνδημο έρωτα. 🙂

    Ο φόβος είναι ένας έφηβος που μαρσάρει, μες τα μεσάνυχτα, την εντούρο μηχανή του, τρέχοντας στα σκοτεινά σοκάκια με χίλια. Παραβατικός τύπος.
    Το πνεύμα των σπορακίων θα διασκεδάσει την κατάσταση με την δασκάλα να πρωτοστατεί σε πρωτοτυπία. «…όσο έχω εσένα, δε φοβάμαι κανέναααα…»
    Πολλά φιλιά και αγκαλιά Μάνια του Δάσους 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Ναι ναι τα σκιουράκια, οι ασβοί (μακριά από μας χαχα) τα ρακούν και οι γλάροι είναι σε αφθονία και με καθημερινές ατραξιόν – παραστάσεις χαχαχα
      Αμ δεν αλλάζει κάτι, ή όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν χαχαχα
      αμ δεν τα βλέπω τα σποράκια φέτος, και ας έχει τρέξει το μυαλό μου σε χίλιες ιδέες για να περνούν όμορφα, έχω σεμινάριο για «ζουμ» (πλατφόρμα ηλεκτρονική για μαθήματα on line) λες και αυτό τους λείπει λίγες ώρες ακόμα μπροστά στην οθόνη ουφ…
      χαχαχα μεταστροφή στη ζωή μου αποκλείεται, για να γίνει μεταστροφή πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη πορεία εμένα η ζωή μου είναι όπου λάχει χαχαχαα
      αααα ναι τα ζωάκια με κάνουν πάρα πολύ παρέα ή τα ψάχνω εγώ για να μου κάνουν παρέα, με τα περισσότερα είμαστε καλοί φίλοι, και μου λένε τα πάντα , είμαι μα του δάσους χαχαχαχα Κάτι σε Χιονάτη, αλλά ξανθιά με πανάδες γαλανομάτα παχουλή (καμία σχέση δηλαδή) ελπίζω και αυτές οι μικροδιαφορές να είναι η αιτία και να βρω δώδεκα παλικάρια ψηλά και γεροδεμένα με κτηνώδη δύναμη και ογκώδη άγνοια και όχι σοφούς νάνους φιλοσόφους !!!!!
      Πάνδημος έρωτας??? για εξηγήσου !!!! πες πες πες ….
      Από την άλλη ας ρίξω και εγώ το λαλά όχι με Στέλιο και Σάκη αλλά με Αντωνάκη

      σε φιλώ Μαγεία μου 🙂

      Μου αρέσει!

  6. Αααχχ, ο φόβος κάνει πολλά –αλλά, με τέτοια εγγραφή, τέτοια διάθεση και τέτοιες φωτογραφίες, δεν μας νοιάζει!!
    Λατρεύω σκιουράκο που καλλωπίζεται για εσάς! Λατρεύω καμπαναριό που φτάνει στον ουρανό, και τον απίστευτο ουράνιο θόλο στην προβλήτα!
    Γενικά, το ξέρεις, λατρεύω την διάθεση και την ωραία τρέλα σου!
    Ταλέντο στο να ξεσηκώνεις τον άλλο!! Μα πώς να μην σε λατρεύουν τα σποράκια σου;!

    Κρατάω για συντροφιά όλη αυτή την θετική διάθεση -και σε καληνυχτώ
    Φιλιά στην Μορεάλη σου!
    🙂

    Μου αρέσει!

  7. Έχω πολλά που φοβάμαι, γι αυτό και φοράω μάσκα.
    Στα παιδιά δεν συμφωνώ, αλλά αφού δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μάθημα χωρίς μάσκα, θα πρέπει να τις φορέσουν, για τον φόβο των Ιουδαίων που λέει και μια ρήση. Εδώ τουλάχιστον τέτοιες προϋποθέσεις δεν υπάρχουν. Δεν ξέρω εκεί τι γίνεται.
    Άλλο θέμα τώρα. Όταν είχα πάει Νέα Υόρκη, έμεινα κάποιες μέρες στο Λονγκ Άιλαντ και με το γεια σας, που λέει, είδα σκιουράκια τρία τον αριθμό, να ανεβοκατεβαίνουν στο δέντρο που ήταν ακριβώς έξω από το παράθυρο του δωματίου που με φιλοξενούσαν. Το δέντρο ήταν σε απόσταση ενός και κάτι μέτρου από το παράθυρο. Τα λάτρεψα αμέσως. Πολλά μπορεί να έχω ξεχάσει από εκείνο το ταξίδι, αλλά τα σκιουράκια ποτέ!
    Ωραίες φωτογραφίες, όπως πάντα άλλωστε!
    Κίσιζ, καλό μήνα και ()()()!

    Μου αρέσει!

    1. Έλα και κόντεψα να μην σε γνωρίσω με την μάσκα χαχαχα και εγώ φοράω 🙂
      Όταν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να μην φορούν τα παιδιά μάσκα κόβουμε την έδρα μας για να τις δημιουργήσουμε. Κάτι γίνεται εδώ, τουλάχιστον στις μικρές τάξεις και μέχρι την πέμπτη και έκτη του δημοτικού.
      ωωω ναι !!! τα σκιουράκια ήταν και για μένα οι πρώτοι μου φίλοι εδώ στο Μόντρεαλ. Ολοι όσους έχω γνωρίσει έχουν το ίδιο μικρό όνομα , Σκίουρος, ευτυχώς έχουν διαφορετικά επίθετα και τους ξεχωρίζω. Πιο συχνά από όλους βλέπω τον κύριο Σκίουρο Μπαλκονόγλου, αααα μεγάλος αλήτης, περισσότερα εδώ https://maniaskalinyxta.wordpress.com/2015/09/25/o-alhths-sto-perbazi-moy/ Εχω μια ολόκληρη κατηγορία με σκίουρους Είμαι σίγουρη πως είναι της οικογενείας Σπιταλίδης αυτοί που είδες. Ναι μένουν συνήθως σε δέντρα δίπλα σε σπίτια και παράθυρα σπιτιών. Από κει και πέρα υπάρχουν και αυτοί που ζουν σε πάρκα στην πόλη, σε δάση όπου βρουν δέντρο 🙂
      Μια το ένα μια το άλλο την πάτησα και εγώ και δεν γράφω τακτικά… με τρώει όμως η ανάγκη και επιστρέφω με χίλια δυο που θέλω να γράψω.
      Αχ αχ…! Παλιά που χρησιμοποιούσα φωτογραφική μηχανή ήμουν ερωτευμένη με τις φωτογραφίες που εβγαζα( το λες και ναρκισσισμό χαχα ) τώρα με το κινητό δεν είναι και τόσο καλές. Σε ευχαριστώ όμως !!!
      Περισσότερο σε ευχαριστώ για … () μμμμ να ξέρεις πόσο μου λείπουν από φίλους !!!
      Καλό Μήνα να έχουμε 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s