Κατάσκοπος μάσκας ταπάρει στο χόκεϊ.

Σκέφτομαι… να μόλις τώρα το σκέφτηκα- πως ο τόπος που γεννήθηκα ήταν και ο τόπος που έμεινα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου. Μικρή βέβαια έμεινα για ένα χρόνο στο Στρατώνι, στη Κοζάνη, στη Θήβα και επιστροφή στην Αθήνα για την τετάρτη δημοτικού. Αθηναία λοιπόν με λες… αλλά σχεδόν χωρίς να το καταλάβω μένω εδώ και ουφ… είναι δώδεκα χρόνια … εδω και 12 χρόνια στο Μοντρεάλ.

Πέρασε η καψούρα των πρώτων χρόνων. Κατάφερα να κάνω δική μου αυτή την πόλη. Τουλάχιστον τόσο όσο να την αποκαλώ Μορεάλη μου. 🙂 Περπάτησα σε πάρκα, ψώνισα, χόρεψα, τραγούδησα, έφαγα, ήπια, πήγα μονοήμερες εκδρομές, μάζεψα μήλα, χρησιμοποίησα μέσα μαζικής μεταφοράς, πήγα σε δημόσιες υπηρεσίες, σε τράπεζες, σε μουσεία, σε συναυλίες, σε φεστιβάλ, σε παραστάσεις, σε εκκλησίες, κάπνισα μαριχουάνα, πήγα σε φιλικά σπίτια για Χριστούγεννα, Πάσχα, μπαρκπεκιου, πήγα σχολείο ως μαθήτρια αλλά και ως δασκαλίτσα, έγινα ραδιοφωνική παραγωγός, φροντιστής ηλικιωμένων, βοηθός γραφείου, επιμελήτρια ύλης σε έντυπα και παιχνίδια, άλλαξα σπίτι διαμονής, πήγα σε νοσοκομεία ως επισκέπτης και ως ασθενής, έδωσα αίμα … παρακολούθησα παρελάσεις, συμμετείχα σε παρέλαση… ναι μπορώ να πω πως έχω ακούσει αρκετές φορές τον ρυθμικό χτύπο της καρδιάς αυτής την πόλης… συνεχίζω να γοητεύομαι στις εποχιακές κολεξιόν δέντρων….

Που ζήσατε τα περισσότερα χρόνια της ζωής σας μέχρι σήμερα; Στην Αθήνα και στο Μοντρεάλ λοιπόν 🙂

Σίγουρα υπάρχουν και κάποια άλλα που έχω ξεχάσει να αναφέρω…. Μέχρι το Σάββατο δεν είχα πάει ποτέ σε αγώνα χόκεϊ. Για τους καναδούς αυτό το παιχνίδι είναι κομμάτι της καρδιάς τους, δύο πράγματα συζητούν άνετα μικροί και μεγάλοι, ο καιρός, το χόκεϊ. Άκουγα στις ειδήσεις, έβλεπα το πάθος, αδιάφορο μου ήταν…. που σημαίνει «Ζεις 13 χρόνια στον Καναδά και δεν έχεις ιδέα από χόκεϊ;;;;; Μα που ζεις χρυσή μου;» Έτσι όταν δόθηκε η ευκαιρία είπα, πρέπει να πας.

Η κούραση έκανε τα δικά της παιχνίδια στο κορμί μου μετά το σχολείο. Την τακτοποίησα με κάτι καραμελίτσες.

Ναι ,,, εδώ είναι το σημείο που πρέπει να περιγράψω το παιχνίδι, της ομάδες … τους αγώνες ανά σεζόν, τους παικτές και τα αστρονομικά ποσά αμοιβής… σώθηκες χαχαχαχα. φρένο και ας συγκενρωθούμε λίγο ξανθιά μου, εδώ θα τα μάθουμε όλα, χόκεϊ επί πάγου ωραία τα λέει, αν τα είχα διαβάσει πριν πάω έως και θα έδινα τις σωστές οδηγίες στους παίχτες.

Αααα ναι ξέχασα να αναφέρω πως για τους Κεμπεκιώτες υπάρχει μόνο μια ομάδα, οι καναντιένς και πρόσεξέ με στον τονισμό είναι Μόντρεαλ Κανάντιενς και Μοντρεάλ Καναντιένς…. έχουν ωραία ιστορία

Για τον συγκεκριμένο αγώνα δεν θα σου γράψω, πρέπει να θυμηθώ το όνομα της άλλης ομάδας. Από ΗΠΑ ήταν γιατί έτσι και αλλιώς το πρωτάθλημα πάντα είναι για όλη τη βόρειο Αμερική (Καναδας ΗΠΑ) Τώρα πάλι και όρκο δεν μπορώ να πάρω … Και το θέμα είναι πως αν ρωτήσεις μια γυναίκα ή ένα παιδάκι δημοτικού θα ξέρει να σου πει όλας τας λεπτομέρειας. Το χόκεϊ είναι ένα άθλημα για όλη την οικογένεια (έτσι το πουλούν)… που ζεις ξανθιά μου…

Έχω ξαναπάει σε αυτό το μεγαααααλο τεράστιο κλειστό στάδιο να το πω … τέλος πάντων έχω ξαναπάει στο Centre Bell κάπου υπάρχουν εγγραφές … Σάββατο λοιπόν με το παλιό μου παλτό βρεθήκαμε ακριβώς στις 5 έξω από το κτίριο. Περάσαμε από έλεγχο διαβατηρίων εεεε συγνώμη εμβολιασμού ήθελα να πω… μας εβαλαν βραχιολάκια και μας είπαν «χωρίς μάσκα» που θα την φοράς συνέχεια εκτός αν τρως, δεν μπαίνεις… Μείναμε λίγο στον εξωτερικό χώρο της εισόδου μας (έχει αρκετές γύρω γύρω)… μουσική, μια φουφού να μας ζεσταίνει από μπροστά…

αγάλματα παικτών … μη ρωτάς δεν ξερω ονόματα

και το γνωστό gohabsgo (χαμπς είναι το υποκοριστικό της ομαδας Καναντιένς … που ζεις ξανθιά και τέλος πάντων διάβασε για την ομάδα… Τόσο καιρό έχεις να διαβάσεις κάτι για τη μορεάλη σου. )

Τι λέγαμε… α ναι βρεθήκαμε χωρίς να ταλαιπωρηθούμε μέσα στο τεράσιτο αυτό κτίριο, θα μπορούσαμε να το γυρίσουμε λίγο αλλά έκανα οικονομια σε δυνάμεις και καραμελίτσες… φάγαμε χοτ ντοκς και τσικεν ναγκετσ… μας έκαναν δώρο και από ένα κασκόλ της ομάδας, (μία είναι η ομάδα και ας χάνει φέτος τα αυγά και τα πασχάλια)

βγάλαμε φωτογραφίες σαν τους τουρίστες κινέζους ένα πράγμα, και και κάποια στιγμή κάτσαμε στις θέσεις μας….

Γιγάντιες οθόνες, δυνατή μουσική, ένα σοου, με διαγωνισμούς, με διαφημίσεις, με λέιζερ, μμμ παρουσίαση των παιχτών χιχι ε και κάπου εκεί και η προθέρμανση των παιχτών.

Η αλήθεια είναι πως όταν η τάπα, έπεφτε από τα χέρια του διαιτητή δεν άκουγες ούτε κιχ ….

γρήγορο παιχνίδι.. λίγο άγριο.. σα να λέμε οι Καναδοί βγάζουν τη μάσκα της ευγένειάς τους, αλλά δεν προλάβαινες να βρίσεις γιατί σε πλάκωναν στη μουσική χαχαχα. Αυτά που μου έκαναν εντύπωση:

  1. Γρήγορο σκειτ στον πάγο
  2. που κοιτάς ξανθιά εκεί είναι η τάπα .. α όχι δεν είναι τελικά και άλλο στικ έσπασε?
  3. Μπήκε?
  4. Καλέ γιατί δέρνονται… τέλος πάντων καλά του έκανε … αχα παίζουμε με ένα παίχτη λιγότερο ω τώρα με έναν περισσότερο.
  5. Δεν είμαστε καλά, παίζουμε χωρίς τερματοφύλακα….
  6. Το παλιο παλτό βαριέται
  7. ….

Επτά πολύ γέλιο. Θέμα η μάσκα. Φάση πρώτη. Καθώς περιμένω το παλιό μου παλτό να βγει από την τουαλέτα, έχω καθίσει σε ένα τραπεζάκι και έχω κατεβάσει τη μάσκα μου. Με πλησιάζει ένας γλυκύτατος φύλακας, τεράστιος και πανύψηλος. «Συγγνώμη, κυρία μου αλλά πρέπει να φορέσετε τη μάσκα σας.» Κάθομαι σε τραπεζάκι, περιμένω το συζηγό μου, … και ξέρετε ένιωσα λίγο πως με ενοχλεί η μάσκα. » Σας καταλαβαίνω, αλλά θα πρέπει να έχετε φαγητό στο τραπεζάκι, … και θα σας πρότεινα αν νιώθετε πως θέλετε να βγάλετε την μάσκα για λίγο, μπορείτε να πάτε στην τουαλέτα, να κλείσετε την πόρτα και να βγάλετε τη μάσκα μέχρι να νιώσετε καλύτερα.» ( η ευγένεια των οργάνων ) Παίζεται και να με συμπάθησε, γιατί και στο τέλος του αγώνα, μας βοήθησε να βγούμε από την πιο εύκολη έξοδο, με ρωτήσε αν είμαι Ελληνίδα από τη προφορά των αγγλικών μου, (εκείνος Λιβανέζος) και έδωσε (από μόνος του) οδηγίες στο παλιο παλτό, σε πιο δρόμο να πάμε για ουμπερ, κοιτώντας πάντα στα μάτια εμένα η την γκομενάρα κούρασή μου χαχαχαχα

Δεύτερη φάση. Καθ όλη τη διάρκεια του αγώνα, ανά τακτά διαστήματα, έμπαινε από την πύλη εισόδου του κάθε τμήματος θέσεων ένα κύριος ψηλός με κουστούμι, γραβάτα, ακουστικό στο αυτί του (λουκ μυστικός πράκτορας ένα πράγμα), κρατώντας πάντα ένα μικρό αναλόγιο και ένα στυλό. Κάρφωνε με έντονη ματιά το δράστη και χτυπούσε ρυθμικά το στυλό!!!! Ακούνητος, σαν να προσπαθούσε να υπνωτίσει την προσοχή και τη ματιά του δράστη, και είτε βλέπαμε αγώνα, ή χορεύαμε, ή βγάζαμε σέλφι, ή ή ή… ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕ!!! αφού είχε συλλάβει με επιτυχία την προσοχή του δράστη, του έκανε την γνωστή κίνηση. «Ανέβασε τη μάσκα σου!» Πάγωνε ο δράστης και … αφού πρώτα χαμογελούσε αμήχανα την ανέβαζε …

α άσχετο, στην αρχή κερδίζαμε αλλά μετά χάσαμε … χάλια πάμε φέτος… αστα ξανθιά μου, δεν καταλαβαίνουν πόσο εύκολο είναι , πας πίσω από το τέρμα γυρνάς και τσακ ταπάρεις… 8. Οι οδηγίες μου και το πάθος μου για το παιχνίδι οδήγησαν το παλιό μου παλτό στο γέλιο

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

17 σκέψεις σχετικά με το “Κατάσκοπος μάσκας ταπάρει στο χόκεϊ.

  1. Πιο όμορφη περιγραφή, ενός αθλητικού αγώνα, έστω και του άγνωστου σε εμάς χόκεϊ επί πάγου, από την γαλαζοκόκκινη ομάδα του Κεμπέκ, δεν έχω διαβάσει. Ήσουν εσύ, και ήσουν αυθεντική όπως πάντα, που τα πάντα έβλεπε, ( δε ξέρω κατά πόσο τον ίδιο τον αγώνα) αλλά σίγουρα το έζησες. Μου αρέσει που δεν κλείνεστε στα στενά όρια του σπιτιού- δουλειά κλπ αλλά θέλετε να γίνετε μέρος του τόπου που ζείτε πλέον. Εμένα πάντως περισσότερο μου άρεσε η πρώτη φωτογραφία, με τα χρώματα του φθινοπώρου αλλά σκέφτομαι, όσο καλά κι αν περνάει κάποιος έξω, ο νόστος της πατρίδας δεν πρόκειται να χαθεί. Ακόμα κι αν δεν είμαστε τόοσο οργανωμένοι όπως αυτούς.
    Την Καλημέρα μου, Μάνια!
    ΥΓ: Πάντα χαίρομαι τις εγγραφές σου….

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ωχ είδα πολλά ορθογραφικά αλλά δεν τα διόρθωσα.
      Είναι αλήθεια πως είχα καιρό να γράψω για κάτι με τη χαρά της παιδικής ματιάς. Αμέ τον είδα και τον αγώνα χαχαχαχα
      Δεν είναι εύκολο να ξεφεύγεις από το σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι. Ευτυχώς για μένα και το παλιό μου παλτό και μια απλή βόλτα με το αυτοκίνητο είναι απολαυστική.
      Ο νόστος είναι νόστος.. δεν αλλάζει ο πόνος αυτός… παράλληλα πηγαίνει… και νομίζω σε κάθε εγγραφή μου, από τότε που ήρθα Καναδά, υπάρχει κρυμμένος σε κάποια λέξη, σε κάποια σκέψη … ιτα χρώματα είναι ίδια με των Ιωαννίνων, ή του Πηλίου το φθινόπωρο.
      Να σου πω, δεν με ενοχλεί η ανοργανωσιά χιχιχι, άλλο με ενοχλεί στην Ελλάδα, σε σημείο να σκέφτομαι αν έχω την δύναμη να το ξαναβάλω στην καθημερινότητά μου σε περίπτωση που τα καταφέρναμε να επιστρέψουμε … Θα το κάνω εγγραφή …
      Είσαι πολύ γλυκός Βασίλη μου σε ευχαριστώ 🙂
      Φιλί

      Μου αρέσει!

  2. Καλημέρα στην Μορεάλη σου που μπορεί να είναι όμορφη με τα φθινοπωρινά της φύλλα etc αλλά καθόλου δεν χαίρομαι ΚΑΙ για την εκεί αστυνόμευση, βλέπεις κρατώ στενή επαφή με εκεί φίλο και μαθαίνω διάφορα κουφά! 😦
    Τώρα ο αγώνας (σας) με αφήνει παγερά αδιάφορη αλλά όχι το κυνήγι των μη μασκοφόρων, έλεος πια και το χειρότερο το βρίσκουμε και φυσιολογικό. Ο dad μου, νευροχειρουργός έλεγε πως οι μάσκες μόνο στα χειρουργεία είναι χρήσιμες, αλλού απλά μόνο κακό κάνουν στο αναπνευστικό μας… αλλά τι τα γράφω αφού καλό ή κακό όλοι τις φοράμε χιχιχιχι !!! 😉
    Να προσέχεις την Μάνια και το παλτουδάκι σου για να είστε γεροί δυνατοί όταν με το καλό μας έρθετε! 🙂

    ΑΦιλάκια χειμωνιάτικα αλλά ηλιόλουστα! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει αστυνόμευση αλλά με πολύ ευγενικό τρόπο. Νιώθω πως οι καναδοί είναι πολύ πιο ήρεμοι στους χειρισμούς τους σε μια πανδημία που είναι γεγονός πως μας έχει κουράσει όλους,

      Τι να σου πω για τη μάσκα. μόνη της δεν βοηθά αυτό είναι σίγουρο, όπως και το γεγονός πως υπάρχουν κανονισμοί στο πως πότε, που, και γιατί τι φοράς. Ο μπαμπάς σίγουρα είχε δίκιο 🙂
      Προσέχω προσέχω, το παλτό μου προσέχω και εκείνο εμένα, έτσι δεν είναι και τόσο βαρετό, γιατί αυτό το «πρόσεχε» είναι ένα πολύ βαρετό παιχνίδι χαχαχαχαχαχα
      να προσέχεις και εσύ μαγισσούλα μου … σου στέλνω μια σφιχτή αγκαλιά ()

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Το σπορ αυτό ποτέ δεν κατάλαβα πώς παίζεται. Εντάξει, μπορεί να μην είμαι φαν του χόκει γενικώς, αλλά απόλαυσα την αναδρομή στη ζωή σου και τη γλαφυρή περιγραφή του αγώνα. Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που δεν βάζουν κ@λο και τρέχουν διαρκώς να μάθουν, να ζήσουν, να γευτούν εμπειρίες και να είναι διαρκώς ενεργοί και μάχιμοι.
    Τέλειο το ντεκολτέ, όπως και το πάθος σου για «αγώνες». Ακόμα κι αν αυτοί οδηγούν σε μια ήττα.
    Τους χαιρετισμούς μου στην πανέμορφη Μορεάλη σου, από μια Αθήνα που μόνο μετεωρολογικά έχει «λιακάδα» 😘

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Στη σχέση μας αυτός που δεν βάζει πωπουδάκι κάτω είναι το παλιό μου παλτό. Έμπλεξα μαζί του, ποιος εγώ η τεμπέλα τον έβαλα ως σταθερά μου στη ζωή μου και άστα να πάνε, τραβάτε με και ας κλαίω χαχαχαχαχα
      Ναι δεν … και έμενα δεν μου άρεσει το χόκει ο πάγος μου αρέσει σε μορφή καλλιτενχικό πατινάζ , από μικρή ήθελα να μάθω πατινάζ πιφ δεν έμαθα ποτέ… αχμμ λες… μπα αχμμ με πι έστω … χιχιχιχι

      Αμα προσπαθήσεις λίγο το μαθαίνεις, εκείνο που δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβω είναι το φουτμπολ αυτό με την μπάλα πεπόνι αργίτικο !!! πιφ αμερικανιές χαχαχα
      έχει έχει… έχει λιακάδες 🙂 🙂 🙂 🙂 αχμμ σου είπα δεν σου είπα, που να σου το πω … η ανιψιά μου παντρεύεται τον Σεπτέμβριο του 22 το πρώτο ή δεύτερο Σάββατο… ε ναι φυσικά και θα έρθουμε Ελλάδα. 🙂

      ένα θα σου πω, είχαμε τις πρώτες νιφάδες σήμερα στη Μορεάλη μου !!!
      Καλά Χριστούγεννα 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Το ότι θα σας έβλεπα, θεατές, σε αγώνα χόκεϋ επί πάγου, ε αυτό με ξεπερνάει! Αν είναι δυνατόν δηλαδή! Εντάξει, σας έχω «ακολουθήσει» κι αν σας έχω «ακολουθήσει» σε ταξιδιωτικές εξορμήσεις αλλά και σε γήπεδο; Και μάλιστα …χόκεϋ; Εντάξει, μια χαρά σας βλέπω και ευτυχώς δηλαδή που μας δίνετε και λίγη αύρα ενέργειας γιατί έχουμε βουλιάξει στα Τάρταρα εδώ.

    Χμμμ τα έχεις γυρίσει τα μέρη σου Μάνια μου σε διαμονές έτσι; Μπράβο! Έχει και τα καλά και τα κακά του όλο αυτό. Πιστεύω τώρα τα καλά του αν το δει κάποιος απολογιστικά.

    Κλείνω με την φωτογραφία σου που στολίζει την ανάρτηση. Βρε Μάνια. Γιατί τώρα με κάνεις και νιώθω έτσι; Γιατί μας πληγώνεις δηλαδή; Γιατί εδώ να είμαστε αναγκασμένοι να βιώνουμε τέτοια μιζέρια ρε γμτ! Δεν λέω άλλα, έτσι κι αλλιώς μόνος μου θα τα πω μόνος θα τα ακούσω.

    Φιλιά πολλά κορίτσι μου. Εύχομαι νέες εξορμήσεις.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μόνο ο ύπνος που δεν τον πήρε Γιάννη χαχαχα Ευτυχώς είχαμε όσα σνακ θέλαμε και τα τσακίσαμε χαχαχαχα Πάει το κάναμε και αυτό και δεν νομίζω να το ξανακάνουμε!!! Εκδρομές και πάλι εκδρομές χαχαχαχα Αχμμμ ο Πάρις είχε ξαναπάει, όπως και έχει πάει και μια φορά σε αγώνες ταχύτητας φορμουλα … αχα μπα… πολύ φασαρία …

      Έχετε τις ελιές και τις νεραντζιές μέσα στην πόλη. μμμμ γλυκό νεραντζάκι του κουταλιού. Επίσης να σου πω πως παρατηρούσαμε με το παλιό μου παλτό πως το Μόντρεαλ έχει βρωμίσει ως πόλη αρκετά τα τελευταία χρόνια!!!! Πάντως Μου έλεγε μια φίλη μου που επέστρεψε στην Αθήνα για πάντα, οι φωτιές έχουν αφήσει έντονα σημάδια και σου πιάνεται η καρδιά σου λίγο.

      Κάτι ετοιμάζουμε, βλέπεις έχουμε γιορτές και γενέθλια χιχιχιχι\
      Σε φιλώ Γιάννη μας, όλα καλά θα πάνε 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Α και φόρμουλα ένα ο άρχοντας! Καλά δεν παίζεστε! Εντάξει, μου αρέσουν οι άνθρωποι που είναι γεμάτοι εμπειρίες από όμορφα πράγματα της απλής μας ζωής. Έτσι γεμίζουμε το παζλ της διάθεσής μας και έχουμε εικόνες και στιγμές.
        Οι εκδρομές δεν παίζονται! Από εκεί ξεκινάνε όλα και μετά πάμε στα υπόλοιπα Μάνια μου.
        Ναι, τις ελιές στους δρόμους τις μαζεύουν οι Αλβανοί και καλά κάνουν αν θες τη γνώμη μου. Τα νεράτζια τα απαξιούν όλοι στην πόλη. Ποια από τις νοικοκυρές εδώ βρε Μάνια μου θα ασχοληθεί με παραδοσιακά γλυκά; Πας καλά; Εδώ παραγγέλνουν ντελίβερυ τον ….καφέ λέμε! Θα κάτσουν να φτιάξουν γλυκό; Πάνε αυτά κορίτσι μου, πέθαναν, μαζί με τις παραδόσεις της πατρίδας μας που αλυχτάει μυρικάζοντας αμερικανιές, realities και τέτοια σκουπιδαριά. Μόνο στα χωριά κάτι τέτοια. Χωριά!
        Να ήταν μόνο η φωτιά στην Αθήνα; Είναι πλέον η ακρίβεια, η ανέχεια, η εγκληματικότητα, η πανδημία.
        Σταματώ γιατί με έπιασε η καρδιά μου και δεν αξίζει στο ποστ σου.
        Φιλιά πολλά σας κορίτσι μου.

        Μου αρέσει!

    1. ωχ αγγλικά? απααπα εδώ δεν σημαδεύομαι στα Ελληνικά για τα ορθογραφικά …
      ε τι να κάνω .. είμαι πολυλογού χαχαχαχαχα είχα μεγάλο πρόλογο. Από την άλλη αυτή η αθλητική οργάνωση μια αφορμή ήταν…
      Οι φωτογραφίες τα λένε όλα (και ξέρω πως λατρεύεις τις φωτογραφίες και τα όσα λένε και τα όσα κρύβουν), ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες τα χοτ ντοκς χαχαχαχα
      kind regards ichnilate

      Μου αρέσει!

  5. Καλά δικός μου άνθρωπος είσαι Μάνια μου 🤣 κάθε σου ανάρτηση εκτός από ένα χαμόγελο ναααααααααα μεγάλο, είναι και μια περιγραφή χορτάτη για όσα θέλεις εσύ να μας πεις!!
    Ετσι πρέπει κατά την γνώμη μου να είναι ο άνθρωπος να τα μαθαίνει όλα μέχρι να γεράσει και ακόμα να θέλει να μάθει, να ζήσει και όχι να λιμνάζει…
    Ασε δε, το να παρακολουθήσει έναν αγώνα χόκευ αυτό που τα πας; τέλεια εμπειρία να λες το έκανα και αυτό…(ζήλια μου) 🤣 και ας είχε κατασκόπους παντού!!!
    Τα φθινοπωρινά χρώματα μια πανδαισία οφθαλμών!!
    Να περνάς όμορφα ότι και να κάνεις φιλιααααα!!😍

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σιγουράκι ανήκω στην ίδια συμμορία πολυλογάδων χαχαχαχαχα αφού είναι ημερολόγιο, τα δικά μου θα λέω, άντε να βάλω και κανένα σύνδεσμο μήπως και πει κάτι κάποιος που να είναι σωστό γιατί εγώ είμαι και λίγο ο ορισμός της παραπληροφόρησης χαχαχαχ

      Τι λέγαμε, αν ναι … εμένα μου αρέσει να λιμνάζω αλλά διάλεξα το παλιο παλτό και άστα …
      Οι κατάσκοποι ήταν πολλοί γλυκούληδες, εγώ τους συμπάθησα 🙂
      Ναι τα άτιμα τα δέντρα αυτά δίνουν ωραία ζεστά χρώματα, και πολλά πολλά φύλλα που θέλουν μάζεμα χαχαχαχα
      Φιλιάααααα να σαι καλά Ρούλα μου 🙂

      Μου αρέσει!

  6. Αγχώθηκα λιγουλάκι, ομολογώ. Από την πολυκοσμία και από την ασφυξία της μάσκας και της επιτήρησης.
    Οι καραμελίτσες σου τι είχαν μέσα; κάποιο χαλαρωτικό; 🙂
    Πήρα όμως στο τέλος την ανταμοιβή μου με την πρώτη φωτογραφία σου και με την απολαυστικότατη περιγραφή σου.
    Φέτος δεν μας χάρισες πολλά χρυσοκίτρινα φυλλαράκια 😦
    Φιλάκια.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. οχι όχι δεν είχε καθόλου άγχος, πάρα πολύ ήρεμα και χωρίς συνωστισμό γιατί είναι πολύ μεγάλο και έχει πάρα πολλές εξόδους.
      Παυσίπονα οι καραμελίτσες χαχαχαχ τίπου ντεπόν, και πονσταν 🙂

      Δεν το πρόλαβα το φθινόπωρο φέτος, ο Οκτώβριος πέρασε και εγώ ήμουν ζόμπι σε οθόνη πισι!!
      Θα σου φέρω όμως χιονάκια πολλά πολλά Μαγία μου, το υπόσχομαι 🙂
      Φιλί !!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s