Στην Ελλάδα έκλαψα.

Γνωρίζαμε από την αρχή πως αυτό το ταξίδι μας στην Ελλάδα θα είχε μια διαφορετική φόρτιση. Τόσο για μένα όσο και, για πολύ περισσότερο, για το παλιό μου παλτό, ο γάμος του Ντορόν ήταν η πρώτη μας σφαλιάρα. χαχαχαχα Ήταν ο πρώτος γάμος ανιψιάς-παιδιού μας.

Θεματικό αυτό το ταξίδι στην Ελλάδα λοιπόν. Όλη η προετοιμασία του ταξιδιού είχε να κάνει με τον γάμο, βασικά με το αν θα καταφέρουμε να είμαστε στο γάμο. Σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας είχαμε μοιράσει με το παλιό μου παλτό το άγχος.

Στην είσοδο του σπιτιού περιμένοντας το ούμπερ για να μας πάει στο αεροδρόμιο, με τις βαλίτσες σε στάση προσοχής, βγάλαμε αναμνηστικές φωτογραφίες, θυμάμαι τη χαρά μου, τα είχαμε μελετήσει όλα με ακρίβεια. Ξέρεις, το δικό μου παιχνίδι απόδειξης πως όλα έχουν προβλεφθεί, είναι αυτή η αταξία, να έχω φροντίσει μέχρι και τα ίδια ρούχα να φοράμε στο ταξίδι. χαχαχα Σαν δίδυμα αδέλφια, ίδια χρώματα στα ρούχα, ίδια παπουτσάκια χαχαχα Τρελαίνομαι για αυτό το παιχνίδι. Μπλέ μπλούζες, γκρι παντελόνια και όμοια παπουτσάκια 🙂 και … Φωτογραφίζονται, γελούν, σκορπούν λάμψη γύρω τους, στην είσοδο του σπιτιού, στο αυτοκίνητο, στο αεροδρόμιο, πεταχτά φιλιά, ματιές που στάζουν μέλι, λίγη γκρίνια και πολύ αγάπη… Τι φάγαμε στο καφέ που κάτσαμε πριν μπούμε στο αεροπλάνο, δεν θυμάμαι… Θυμάμαι όμως τις φωτογραφίες που βγάλαμε με φόντο το αεροπλάνο που θα μας πετούσε μέχρι την Ελλάδα. Εννέα ώρες ταξίδι, με μάσκα. Απογείωση από Μόντρεαλ, Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 5 και 20 το απόγευμα και προσγείωση Αθήνα Παρασκευή 9 και 30 πρωί. Θολώνει το μυαλό, το κορμί χάνει τον ρυθμό του, ζεσταίνεται όμως από τις αγκαλιές, τα φιλιά… 3 κουκλάρες ανηψιές, η αδελφή του, και η πρώτη συνάντηση με τον Κωνσταντίνο. Γεύση από τσιγάρο ελληνικό, και ένα στρωμένο τραπέζι έτοιμο να μας περιμένει, με ένα σωρό καλούδια φτιαγμένα από τα χέρια της Σήλιας. Έλαμπαν τα ματάκια της όταν πρόσφερε σε δίσκο με κάθε μεγαλοπρέπεια το αγαπημένο βούτυρο του θείου και νονού της. Και σίγουρα δεν ήταν το βούτυρο, τα καλούδια, ήταν η προσμονή της και η χαρά της.

Ζαλισμένοι απ΄ το ταξίδι, σε ένα τραπέζι όλοι καθισμένοι, ακούγαμε για τον γάμο, για διάφορες λεπτομέρειές. Φιλιά και άλλα φιλιά, κυρίως σφιχτές αγκαλιές Τα είχαμε καταφέρει, ήμασταν συνταξιδιώτες μέλη της οικογένειας της νύφης στην τελευταία εβδομάδα προετοιμασιών.

Προσπαθούσαμε να τα συνδυάσουμε όλα. Η κατασκευή των μπομπονιέρων ήταν ένα μικρό παζλ που λύθηκε και διάφορες λύσης στιγμής απ όλους μας. Δεν είναι και ότι καλύτερο να ανακαλύπτεις πως τα γυάλινα μπουκαλάκια ήταν μέσα στη σκόνη και κάπως έπρεπε να πλυθούν αλλά και να στεγνώσουν καλά πριν μπουν τα κουφέτα μέσα. Στήθηκε σαν μικρή βιοτεχνία και έπεσε γέλιο ευτυχώς είχαμε το ελεύθερο να τρώμε κουφέτα. Έτσι, μπορεί οι δύο μπομπονιέρες που έφερα στο Μοντρεάλ, να έχουν ακόμα τα κουφέτα τους αλλά έχουμε φάει πολλά κουφέτα του γάμου, τόσο πριν όσο και μετά!

Επίσης, ο θείος Πάρης εξ Μοντρεάλ, είχε το μοναδικό προνόμιο να είναι ο μόνος άντρας που παρακολούθησε την τελευταία πρόβα νυφικού, νυφικό που το κουβάλησε με την υπερηφάνεια σημαιοφόρου σε παρέλαση στην Ερμού και μέχρι το αυτοκίνητο. Ένας άντρας με τα 4 τέσσερα κορίτσια του. Γυάλιζαν τα μάτια του από την ομορφιά της νύφης, είχε και αποκλειστικές φωτογραφίες,

Η μεγάλη αποκλειστικότητα όμως είναι το χορευτικό και συγκεκριμένα οι πρόβες του. Μιλάμε για ένα χορευτικό πέντε ζευγαριών (ανάμεσα τους το ζευγάρι γαμπρός-νύφη), ένα ποτ πουρί τραγουδιών σε τσατσα, τολμώ να πω κάπως πολύπλοκο, λίγο δύσκολο και πολύ όμορφο, Αυτό το χορευτικό ήταν για τη δεξίωση μετά το γάμο και λίγο αργότερα από το πρώτο τραγούδι του ζευγαριού. Δεν υπήρχε χρόνος για παραπάνω από δύο πρόβες. Το παλιό μου παλτό εκτελούσε χρέη κριτή-θεατή αλλά και οπερατέρ, ενώ εγώ περισσότερο κριτή… Η συγκίνηση όμως, αυτή που μας έφερε πολλά πολλά δάκρυα, ήταν το ταγκό που ακολουθούσε μετά το χορευτικό και φυσικά από το ζευγάρι. Πρόβα θα μου πεις, δύσκολες φιγούρες που το έφταναν στο όριο των επαγγελματιών, ένας Νίκος που ζητούσε από την Ντόρα να τον αφήσει να οδηγήσει, και μια Ντόρα να προσπαθεί να βρει τον τρόπο να μην οδηγήσει μεν άλλα,,,, ρε παιδί μου αφού δεν ξέρεις που παν τα τέσσερα και μου ζητάς βοήθεια. Χόρευαν στην πρόβα και η ομορφιά τους, ζέσταινε την καρδιά μου, χόρευαν ταγκό και τη σκέψη μου γέμιζαν χιλιάδες εικόνες και μοναδικές στιγμές του μελλοντικού τους βίου, εκεί που θα ζωντάνευαν οι πραγματικές κινήσεις τους… Πρώτο έβαλε τα κλάματα ο θείος, μετά ο πατέρας και σχεδόν ταυτόχρονα μαζί τους και εγώ….

Στο κρεββάτι της Πέμπτης τα πράγματα ήταν πιο απλά, αρκετό γέλιο, ποτάκι, λίγο βαρέθηκα και αρκετά μου άρεσε αυτό το έθιμο του υποψήφιου γαμπρού που μέσα στα νεύρα ξεστρώνει το κρεββάτι γιατί δεν του αρέσει όπως το έστρωσαν … και πάλι απ την αρχή χαχαχαχα η Ντόρα μας έλαμπε μέσα σε ένα τέλειο φορεματάκι 🙂

Την τελευταία νύχτα πριν από το γάμο επέστρεψα στα νιάτα μου… Καντάδα, ο γαμπρός ήρθε για καντάδα, με τον κουμπάρο μαζί… θυμάσαι μικρή μου ξανθιά, όπως ο πατέρας της Ντορόν που έκανε καντάδα στη μαμα της μια μέρα πριν το γάμο, αναβίωση του ίδιου παιχνιδιού…. θα γράψω άλλη φορά για αυτή τη σκηνή…

Όλα ήταν έτοιμα, μονοδρομος ο γάμος…. Η ημέρα του γάμου ήταν μια τρέλα. Κάποιοι συγγενείς, η θεία μου πολύτιμη παρουσία για μένα… τι να σου γράψω τώρα; Θυμήσου μόνο τη στιγμή που κατέβαινε αυτή την όμορφη στολισμένη σκάλα,

για να μπεί μαζί με τον πατέρα και την μητέρα της στο νυφικό αυτοκίνητο…

, είχαμε σχέδιο ποιος πώς θα ακολουθήσει, πότε και με ποιο τρόπο θα φτάσουμε στην εκκλήσια, είχαμε την τιμή να μεταφέρουμε τις δύο αδελφές πανέμορφες συνοδοί της νύφης. Ουφ… τα καταφέραμε, αυτό έχω να πω μόνο… Ωραία η τελετή, ωραία η δεξίωση που ακολούθησε πολύ συγκινητική η στιγμή της τούρτας, αχ το ζευγάρι διάλεξε αυτό το τραγούδι αχμμμ συγκεκριμένα

αυτό

και αυτό

και το παλιο μου παλτό τους τα πάντρεψε σε ένα…. τόσα αρμονικά δεμένο όσο εύχομαι να είναι και η ζωή τους…

όσο για σένα, περήφανε θείε και εκπληκτικέ μάγε της ζωής μου, εσύ που έγινες σε αυτό το γάμο εργάτης, κούριερ, οπερατερ, οδηγός, φωτογράφος …. και μου έδωσες τη χαρά για μια φορά ακόμα να σε θαυμάζω ως το μέγα αρσενικό της ζωής μου…

αυτό… αυτό που ακούγαμε, μέσα στο αυτοκίνητο κάνοντας βόλτα στο κέντρο του Μοντρεάλ πριν φύγουμε για Ελλάδα

12 σκέψεις σχετικά με το “Στην Ελλάδα έκλαψα.

  1. Αχ, έγραφα, έγραφα και τσουπ το σχόλιο χάθηκε… 😦
    Έλεγα που λες πως το κλάμα είναι κάθαρση εκτός που καθαρίζει τα μάτια, μας βάζει μπροστά στα χρωστούμενα… και όλοι μας έχουμε απλήρωτους λογαριασμούς πρώτα με τον εαυτό μας ! 🙂
    Η καρδούλα μου, είπε, να το φροντίζεις το Παλτό γιατί είναι πολύ σημαντικό να γερνάμε μες την αγάπη και την ουσιαστική φροντίδα!
    Με το Il mondo η καρδούλα μου έκανε τικ τοκ γιατί το χόρευα στα νιάτα μου! 🙂

    ΑΦιλάκια με πολλά ευχαριστώ και για τα τικ τοκ! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. ωωω μικρή μου Μαγισσούλα, είναι πολύ εκνευριστικό αυτό, να γράφεις να γράφεις και μετά πφφφ να γίνονται καπνός. Οκ σκέψου πως πήγαν στο διάστημα και ταξιδεύουν σε άλλη διάσταση.
      Λένε πως αν δεν γελάσεις σε κηδεία και δεν κλάψεις σε γάμο κάτι δεν έχεις νιώσει σωστά.
      Για το παλιό παλτό τι να λέμε, δεν νομίζω ποτέ να σταματήσει να με γοητεύει, να με νευριάζει, να με συναρπάζει, να με ξαφνιάζει, να με απογειώνει με κάθε έννοια!!!!
      Διαχρονικό τραγούδι, όταν είδα πως τα παιδιά το επέλεξαν για τον χορό τους μετά το κόψιμο της γαμήλιας τούρτας, χάρηκα πολύ. .Περιττό να σου πω πως είχα το προνόμιο να τους παρακολουθήσω καθώς το επέλεγαν, ήθελαν και το ελληνικό και το ιταλικό, αχ το παλιό μου παλτό τους έκανε μια μίξη άλλο πράμα…

      Στην καθημερινή μου ζωή αυτό τον καιρό έχω αρκετές υποχρεώσεις. Θα περάσω οπωσδήποτε από τα σπίτια σας, αλλά σημαντικό για μένα είναι να γράψω και για τα υπόλοιπα του ταξιδιού πριν τα ξεχάσω χαχαχαα
      σε φιλώ καλή εβδομάδα 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Να ζήσουν ευτυχισμένα τα παιδιά και καλούς απογόνους εύχομαι. Φαντάζομαι την κούραση που ακολούθησε μετά την τελετή, αλλά και τη συγκίνηση ταυτόχρονα. Ο «εκπληκτικός μάγος» της ζωής σου, είναι ως φαίνεται ένας αεικίνητος και δοτικός άνθρωπος και ειλικρινά σάς εύχομαι να βιώνετε διαρκώς τους στίχους του τραγουδιού των νεονύμφων.
    «Ό, τι και να γίνει όπου να’μαι κι όπου να’σαι
    Η αγάπη μασ θα μείνει μη σε νοιάζει μη φοβάσαι
    Να το ξέρεις πως για πάντα θα’μαι δίπλα σου εγώ» ♥♫♪

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ευχαριστώ για τις ευχές σου !!!!
      Καλά δεν θέλω να μιλήσω για την κούραση, βασικά την ημέρα της τελετής ήμασταν ήδη πτώματα χαχαχαχα άλλα η συγκίνηση μας κρατούσε όρθιους. Δεν λέγαμε με το παλιο μου παλτό πως έχουμε να το περάσουμε αυτό άλλες 5 φορές για τα επόμενα 15 χρόνια !!!! Απογόνους???? τι λές τώρα??? ξέχασαμε να βάλουμε μέσα γεννητούρια και βαφτίσεις!!!!!!!!!!!!

      ααα ξέχασα να σου πω, τον εκπληκτικό μάγο τον τσίμπησαν και οι ανηψιές του και ήδη του έχουν κάνει προτάσεις για να αναλάβει την οργάνωση των επόμενων γάμων!!! Νομίζω ακόμα τρέχει να κρυφτεί χαχαχαχαχαχα
      αχ… δύσκολη φράση το «για πάντα» …. όταν όμως το βιώσεις πραγματικά έχεις την εμπειρία μας τελείως διαφορετικής διάστασης /// τι λέω η ξανθιά χαχαχαχα
      Στο επόμενο ταξίδι πρέπει να τον γνωρίσεις. Συγκέντρωση τοξοτών χαχαχαχα
      Καλή συνέχεια 🙂

      Μου αρέσει!

  3. Αχ βρε Μάνια μου, ειλικρινά σε ευχαριστούμε, που μάς «καλέσατε» στον όμορφο αυτό γάμο, μέσα από την ανάρτησή σου αυτή. Σας ευχαριστούμε ειλικρινά, που μοιραστήκαμε, εκ περιγραφής, αυτές τις μοναδικές για όλους στιγμές σε κορυφαία στιγμή της ζωής.
    Η περιγραφή σου, τα γενόμενα, η γλώσσα σου, οι εικόνες, τα σχέδια, εντάξει, νιώθω συγκίνηση στο λέω.
    Από όλα αυτά, λάτρεψα, πώς να το πω, αυτήν την έμφαση στη λεπτομέρεια, στο παραδοσιακό. Στο όμορφο, στο λεπτό.
    Μακάρι να ζήσω και εγώ ανάλογες στιγμές με τα παιδιά μου, Μάνια μου.
    Και κάπου εκεί, καθώς λες, κορυφαίο του «χορού», το «παληό παλτό», να οργανώνει τα πάντα κάτι σαν ψυχή της εκδήλωσης.
    Μοναδικό αληθινά και χαίρομαι που το ζήσατε! Να η κορυφαία ανταπόδοση αυτού του ταξιδιού σας.
    Να ζήσουν τα παιδιά ολόψυχα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αχ να σαι καλά βρε Γιάννη μας, πάντα με τον πλούσιο σε καλοπιστικά στοιχεία γραπτό σου λόγο με κάνεις να νιώθω θεά χαχαχ (που βασικά είμαι αλλά λέμε τώρα). Πέρα απ αυτό όμως ξέρω πως είσαι και ένας καλός φίλος, μακάρι να δικαιούμουν προσκλήσεων για να σας προσκαλέσω.

      Σε μια τόσο σημαντική απόφαση ζωής όπως το πακέτο «γάμος», την ώρα της αποκόλλησης και συγκόλλησης ταυτόχρονα υπάρχουν ορισμένες στιγμές που είναι πολύ έντονες.
      Εμ που θα πάει, θα το περάσετε και εσείς! Είναι μια φυσιολογική εξέλιξη ! Εύχομαι σύντομα 😉

      Μάλλον, ως απομηχανής θεός ήταν στα διάφορα που τύχαιναν χαχαχαχα
      Ναι όντως αυτή ήταν η κορυφαία στιγμή αυτού του φετινού μας ταξιδιού στην Αθήνα.
      καλή εβδομάδα Γιάννη μας 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Να ζήσουν ευτυχισμένα τα παιδιά, ν’ αντέχουν στα δύσκολα και να χαίρονται κάθε στιγμή της ζωής τους μαζί, με αστείρευτη αγάπη και κατανόηση.
    Πολύ χάρηκα το γαμήλιο «ρεπορτάζ» σου Μάνια μου που, πέρα από συγκινητικό, διαβάζεται σε πολλά «επίπεδα». Σιγουρεύτηκα πάντως πως περάσατε υπέροχα, και τούτο το ταξίδι στην Ελλάδα άξιζε διπλά και για την αναμονή και για την ταλαιπωρία της μάσκας. Πόσα θα έχετε να θυμάστε και να συζητάτε τις κρύες νύχτες του χειμώνα που έρχεται :), με μια κούπα ζεστή σοκολάτα και τα ποδαράκια πλεγμένα στο κρεβάτι 🙂
    Πολλά φιλιά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ευχαριστώ εκ μέρους των παιδιών για τις ευχές σου. Και στα δικά σας και στα δικά σας!!!!
      Ωραία εμπειρία και αυτό το ταξίδι μας στην Ελλάδα. ΄
      Να σου πω την αλήθεια όταν σκεφτόμαστε ότι έχουμε άλλα πέντε ανιψάκια που κάποια στιγμή στα επόμενα 15 χρόνια θα παντρευτούν μας πιάνει ένας κρύος ιδρώτας χαχαχαχ
      Ένα θα σου πω, αυτή την εποχή έχουμε βόλτες στα πάρκα, ε όλο και κάτι ονειρευόμαστε για το επόμενο ταξίδι μας.

      Σε φιλώ ΜαΓία μου 🙂

      Μου αρέσει!

    1. για πάντα μαζί, κολλήσαμε μαζί, όπως λέμε ας πρόσεχες χαχαχαχαχα
      Μου αρέσει που σου άρεσαν όσα περιέγραψα, φυσικά και θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να έγραφες και εσύ για αυτή την εμπειρία σου…
      σε λατρεύω, να προσέχεις … ακούς; να προσέχεις…

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ολες οι ευχές του κόσμου μαζί τους Μάνια μου, να ζήσουν ευτυχισμένα τα παιδιά και σίγουρα μαζί με σας θα χάρηκαν και εκείνα που σας είχαν στο πλάι τους αυτή την τόσο σημαντική στιγμή στο ξεκίνημα της καινούργιας τους ζωής…
    Καλά τι όμορφα που ήταν στολισμένη η σκάλα του σπιτιού; τέλεια!!
    Είναι μια όμορφη τρέλα η προετοιμασία ενός γάμου…🤣
    Μπροστά στα όμορφα που ζήσατε στην πατρίδα, η κούραση τι να σας πει; σίγουρα ούτε που θα την προσέξατε ε; και προπαντός όταν έχεις δίπλα σου τέτοιο ταίρι χαλάλι ότι ζήσατε νομίζω ότι αυτό ήταν ένα δείγμα για τα επόμενα…😊 που θα ακολουθήσουν…εύχομαι να είστε γεροί να ξανά απολαύσετε τέτοιες χαρές Μάνια μου.
    Να είστε καλά και να απολαμβάνετε μόνο ωραίες στιγμές στην ζωή σας…φιλιά στα δυό σας και καληνύχτα στην Μονρεάλη σου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s