Με προβληματίζει κάτι

Με προβληματίζει κάτι αυτόν τον καιρό…

τι?

ο χρόνος …

ωχ θα έχουμε πολυλογία, ξέρεις καμιά φορά νοσταλγώ τότε που απλά ερχόσουν στο εξοχικό μου και μου έφερνες ένα τραγούδι, άντε και τους στίχους του…

Σε παρακαλώ, κάτσε να σου πω γιατί Να…. Πότε άνοιξαν τα σχολεία, πότε γιορτάσαμε την 28η και πως έχω ξεκινήσει να οργανώνω τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή, ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει.

Τα σποράκια μου τα γνώρισα την επόμενη της επιστροφής μου από την Ελλάδα. Η κυρία Μάνια, γνωστή στους γονείς της ελληνικής παροικίας, κάτι σαν τη δασκάλα του χωριού, καλωσόρισε 21 σποράκια. Οι γονείς μου χάρισαν το πιο όμορφο χαμόγελό τους κατά την πρώτη παραλαβή των παιδιών. Αργότερα διαπίστωσα πως ήταν όλοι μιλημένοι από γνωστούς, συγγενείς ή φίλους που παλαιότερα μου είχαν εμπιστευτεί τα παιδιά τους. χαχαχαα καλύτερα να σου βγει το μάτι πάρα το όνομα. Έτσι όλοι ξέρουν πως η κυρία Μάνια μένει κάθε χρόνο στην ίδια τάξη, στο νηπιαγωγείο … Αυτός ο ρόλος τη νηπιαγωγείου ταιριάζει γάντι στη μικρή ξανθιά θεά, που διψά για αγάπη και αποδοχή. Χρόνια έρχονται και φεύγουν και κάθε χρόνο, συναντά μαθητές της που όλο και μεγαλώνουν και βγάζουν ρίζες και αν και πάντα χαμογελούν και χαιρετούν με τα χρόνια το χαμόγελό τους γίνεται όλο και πιο ντροπαλό…. Χρόνος το κρατώ ως λέξη

Ο μόνος που στην αρχή μου έφερε αντίσταση ήταν ο Δημήτρης. Για κάποιο λόγο δεν ήθελε να φύγει από την αγκαλιά της μαμάς του. Ψέματα, για κάποιο λόγο δεν ήθελε η μαμα να τον αφήσει από την αγκαλιά της. Δοκίμασα τα πάντα, και όταν πήρα τη συγκατάθεση του πατέρα, απλά τράβηξα τον Δημήτρη μέσα στην τάξη και έκλεισα την πόρτα. Βία … σκίζεται η καρδιά μου όταν το κάνω αυτό, νιώθω άγριο θηρίο…. Ευτυχώς, με τον Δημήτρη φτιάξαμε τη σχέση μας μέσα σε 1 λεπτό… και η υπόλοιπη μέρα κύλησε όμορφα …. 21 σποράκια…. 4 Προνήπιο: Μαρία-Εύα, Αντώνης, Πάνος Γιάννης Λουκάς, 17 νηπιαγωγείο. Έξι παλιοσειρά από πέρσι, Γεώργιος, Μιχάλης, Έλλα, Ηλέκτρα, Θάλεια, Απόλλωνας και Παναγιώτης, Αλέξανδρος, Τζέισον, Θωμάς, Πηνελόπη, Ζωή, Τζέννα, Βικτωρία, Δημήτρης, Ματθαίος. Πρώτη αποστολή να γελάσουν με τον Ιπποπόταμο, δεύτερη να μάθουμε τα ονόματά τους… και το τρένο ξεκίνησε για μια ακόμη χρονιά. Ευτυχώς, φέτος έχω πάλι βοηθό την Κωνσταντίνα που είναι φοβερή.

Δεν τα έχω χαρεί φέτος τα σποράκια μου ακόμα, καθώς αναγκάστηκα να λείψω δύο Σάββατα. Είμαστε λίγο, τρέχα να προλάβουμε…. η χρονιά δεν έχει πάει όπως την είχα οργανώσει. Νιώθω πως ακόμα δεν έχουμε δεθεί ως ομάδα. Αυτό το Σάββατο βέβαια θα πάμε την πρώτη μας εκδρομή! Το άγχος μου χτυπά κόκκινο, και με ντροπή και μετάνοια θέλω να ζητήσω συγγνώμη από όλους τους δασκάλους και καθηγητές μου… Δεν τους έφτανε η μεγάλη ευθύνη της ζωής μας, είχαν να κυνηγούν και εμάς, που σε κάθε εκδρομή σαν λυσσασμένα σκαρώναμε ότι δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους.

Φυσικά, μπορώ εύκολα να σκεφτώ πως το άγχος και η ευθύνη για το Σάββατο με κάνουν να τα βάζω με τον χρόνο χαχαχα

Αλλά (ωχ πολυλογία, άντε λέγε)

Ο Χρόνος… τα τελευταία χρόνια, κάτι η επιδημία, κάτι που μπήκα στην δεύτερη πενταετία των 50, κάτι ο καθρέφτης, κάτι που ακόμα περνά η μπογιά μου, κάτι που αρχίζει να αντιστέκεται το κορμί μου σε καταχρήσεις, κάτι από δω κάτι από κει… κάτι που έχω χάσει διάφορες σταθερές μου, (αυγά και τα πασχάλια κοινώς) … τι έλεγα ναι … Καταλήγω πως ο χρόνος είναι άνθρωπος. Τις περισσότερες φορές, σκληρός, ηγετικός, βιαστής, ψυχρός δολοφόνος δάσκαλος, άλλες φορές φτωχός, ρακένδυτος, ψυχασθενής, καταθλιπτικός, άλλες φορές ψεύτης, υποκριτής, αλαζόνας, ειρωνικός, δυστυχισμένος, άλλες πάλι συντροφικός, φίλος, υπομονετικός, συγκαταβατικός, και κάποιες φορές άτακτος, μικρό παιδί, που το κυνηγάς για να τον φτάσεις, που τον παρακαλείς να παίξει μαζί σου, να σου δώσει σημασία….

…… σκοπεύεις κάπου να καταλήξεις? ή θα λιώσουμε στην πολυλογία σου!

Να σου πω, δικό μου είσαι ότι θέλω σε κάνω, εγώ εγώ σε έχω βαφτίσει «αυτό»

Καλά, λέγε…

Τι έλεγα, τέλος πάντων ήθελα να μακρηγορήσω και άλλο αλλά θα ολοκληρώσω … Ως ξανθιά και ως θεά βεβαίως βεβαίως, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως τις φορές που πραγματικά τον έχω χεσμένο τον χρόνο, είναι όταν φτάνω σε έναν οργασμό (οποιασδήποτε μορφής). Αυτή η ιδιαίτερη ψυχοσωματική κατάσταση εκμηδενίζει τον χρόνο, βασικά, δεν έχει καμιά πρόθεση να τον ανταγωνιστεί ένα απλό ρουα ματ πριν αρχίσει καν το παιχνίδι. Ο οργασμός απλά δεν τον υπολογίζει καν ως αντίπαλο. Θα μπορούσα να πω, πάντα ως θεά ομιλούμενη, πως ο οργασμός είναι θεός κάτι που πότε μα ποτέ δεν πρόκειται να πετύχει ο χρόνος.

Έτσι, τώρα που το σκέφτομαι, ο χρόνος είναι ένας απλός υπάνθρωπος, που έχει ένα σωρό χαρακτηριστικά του ανθρώπου, εκτός από την ικανότητα να κοιτά ψηλά….

Δεν ξέρω τι σε έπιασε και κουρεύεις του αμπέλου τη φιλοσοφία.

Ε να, στο είπα στην αρχή, γλιστρά απ τα χέρια μου… και φοβάμαι πως είναι στιγμές που δεν με νοιάζει καν, και μετά σα να μετανιώνω και να με νοιάζει πολύ …

Να κοιτάξεις τα ορμονικά σου σε παρακαλώ χαχαχαχα

Μπα, δεν έχω σκοπό να σταματήσω να φτάνω σε οργασμούς.

Όχι δεν να μην φέρεις Σπανουδάκη, θα φέρω εγώ το αγαπημένο μου μελό και πάντα επίκαιρο στο εξοχικό μας.

να θυμηθώ να σου πω και για την Νόρα μας… πήρε και υποτροφία…

Καληνύχτα Μορεάλη μου ….

Advertisement

13 σκέψεις σχετικά με το “Με προβληματίζει κάτι

  1. Δεν μου αρέσει η λέξη «χρόνος» γιατί δεν καταλαβαίνω πώς περνά τόσο γρήγορα, αλλά ας μιλήσουμε για τον ψυχολογικό χρόνο που είναι το «θα γίνω», «θα κάνω» όλα αυτά στο μετά, ενώ ο χρόνος του ρολογιού απλά κυλά και όσο δεν είσαι στο «εδώ και τώρα σου» χάνεται τσάμπα! 🙂
    Φιλοσοφίες ήθελες ; Ε! τις έχεις! 😉
    Γι αυτό ασχολείσου με τα σποράκια σου που είναι πραγματικά πολλά και κοντά τους, δεν θα καταλαβαίνεις πώς πέρασε ο χρόνος! 🙂
    Το τραγούδι τέλειο όχι γιατί ο Σταμάτης ήταν συμμαθητής της αδελφής μου και η γυναίκα δικιά μου συμμαθήτρια, αλλά γιατί είναι πραγματικά όμορφο! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά ΤΩΡΑ ! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καμιά φορά χουχουλιάζουν τόσα πράγματα στο «εδώ και τώρα» που είναι λίγο ζόρικο να τα βάλεις όλα μαζί. Νομίζω πως το γυναικείο μυαλό έχει τη «τρέλα» να πράττει πολλά πράγματα ταυτόχρονα και αρκετές φορές δεν συνειδητοποιεί την απόλαυση
      Τουλάχιστον εσύ φιλοσοφείς αλλά έχεις διαβάσει και ένα τόνο φιλοσοφικά βιβλία, όχι σαν την μικρή ξανθιά θεά ξερόλα χαχαχαχαχα
      Μόλις τελείωσα ανέβασα την εγγραφή, με πήρε τηλέφωνο η υπεύθυνη του παραρτήματός μας για να με ενημερώσει πως ένα από τα σποράκια μου φεύγει από την τάξη μου γιατί αλλάζει σχολικό παράρτημα, άρα φέτος 20 τελικά τα σποράκια μου.
      Αντιστάθηκα σε Σταμάτη και έβαλα τελικά Αφροδίτη. Ο Σταμάτης έχει πάρα πολλές συνθέσεις εμπνευσμένες από τον χρόνο που κυλά.
      αχμμμ δεν ήξερα πως έχεις αδελφούλα 🙂
      Σε φιλώ!!!!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Η αδελφούλα ζει κοντά μου και παρόλα τα περασμένα χρόνια που δεν είχαμε καλές σχέσεις, τώρα είναι μεγάλη βοήθεια και στήριξη και ας είναι 3 χρόνια μικρότερη! 😉

        ΑΦιλάκιααααααααααααα! ❤

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. αχ.. ωραίο είναι να έχεις μια αδελφή, εμένα μου λείπει η δική μου… έχω να τη δω από το 2014, πρέπει οπωσδήποτε να την επισκεφτώ στο Λονδίνο σύντομα!
    Τους χαιρετισμούς μου στη μικρή σου αδελφή 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Να ξεκινήσω λίγο από τα απλά;
    Να πω συγχαρητήρια στη Νόρα, που μεγάλωσε πια, έγινε γυναίκα και έφερε και υποτροφία! Μια μεγάλη χαρά και συγκίνηση για σάς, Μάνια μου.
    Να συνεχίσω και να συμφωνήσω ότι ο οργασμός, ως σωματικό βίωμα, είναι μια στιγμή που νικάει το χρόνο. Γιατί; Μα γιατί παρά το ότι διαρκεί μετρημένα ελάχιστα, βιώνεται στα σώματα των ανθρώπων ως αιωνιότητα. Έχει αυτό το προτέρημα.

    Τώρα να χαμογελάσω.
    Κυρά-δασκάλα! Ναι, η κυρά-δασκάλα του μικρού Ελληνοχωριού, είσαι Μάνια μου. Θα μού πεις όλο στην …ίδια τάξη μένεις. Αλλά έτσι είναι οι βιωματικές δασκάλες. Ριζώνουν στην ίδια τάξη, γίνονται οι ίδιες, σημεία αναφοράς και πόλος συσπείρωσης για τα σποράκια, που θα έρθουν να χωθούν στην αγκαλιά σου.
    Χαλάρωσε λίγο, για να χαρείτε όλοι μαζί το πέρασμα του χρόνου προς τα Χριστούγεννα. Μία ακόμα εξαίρετη διαδρομή.
    Στέλνω τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Τη θυμάσαι Γιάννη μου να τρέχει στη μαμά της αναστατωμένη … η θεία Μάνια κλαίει! Δεν έχει αλλάξει! Θα στο πω απλά, είμαστε χεσμένοι από τη χαρά μας χαχαχαχα περήφανοι για όλα τα ανιψάκια μας.
      Ευτυχώς, για μας τις γυναίκες διαρκεί όσο τον αντέχουμε, αρκεί να φτάσουμε σε οργασμό χαχαχα

      Είναι τρέλα το πόσο λίγο χρόνο έχουμε φέτος να φτιάξουμε τη γιορτή και τη θέλουν και υπερπαραγωγή γιατί θα την παρακολουθήσουν μετά από 3 χρονιές περίπου και οι γονείς. Όποτε υπάρχει ένα κάποιο μουδιασμα!!!
      Θα τη φέρω εδώ την Κυρία Μάνια να μας τα πει αναλυτικά χαχαχαχα
      Καλή συνέχεια Γιάννη μας !!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Καλή δύναμη, Μάνια μου στο σχεδιασμό της γιορτής. Καταλαβαίνω. Θα σπάσει φέτος τα δεσμά της πανδημίας και θα είναι λεύτερη να την χαρείτε. Θαυμάσια. Φυσικά περιμένουμε …ανταπόκριση.
        Την καλημέρα μου.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ο χρόνος χμμμ…να κάνεις πως δεν το ξέρεις και να αγνοήσεις είναι το μόνο που δεν γίνεται Μάνια μου, αφού είναι πάντα μαζί μας εκεί σαν την σκιά μας που ποτέ δεν και μας αποχωρίζεται…οπότε έχουμε και λέμε ή τον κάνουμε φίλο μας και περνάμε καλά μαζί του, η τον έχουμε απέναντί μας και του τα ψάλουμε, αλλά εμείς τα λέμε , εμείς θα τα ακούμε…αυτός θα κάνει την δουλειά του…
    Ας τον …απόλαυσε αυτά που έχεις στο έπακρο, με όσους αγαπάς και
    σ αγαπάνε, έχεις τα σποράκια σου, φέτος πάνε και τον δικό μας μικρούλι, είναι δύσκολο να αποχωριστεί την μαμά του, επειδή τον θηλάζει ακόμη είναι πολύ μικρούλης μόλις 20 μηνών, αλλά σιγά σιγά θα προσαρμοστεί, αφού ο χρόνος,(να τον πάλι) θα είναι εκείνος που θα τον πιάσει από το χέρι και θα τον κάνει να μάθει και να γίνει μεγαλώνοντας αυτόνομο άτομο.
    Οι νηπιαγωγοί, είναι εκείνες που μαθαίνουν την κοινωνικοποίηση και τα πρώτα τους γράμματα στα παιδάκια…είναι πολύ σπουδαίος ο ρόλος σας Μάνια μου πρέπει να είσαι περήφανη που θα είσαι εκείνη που θα φυτέψει μέσα στις ψυχούλες τους την αγάπη και για ότι, ανθρώπινη αξία. Και αυτό ένας οργασμός είναι.
    Να περνάς όμορφα με ότι κάνεις …στέλνω αγκαλιά στα δυο σας .🤗

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ξέρεις Ρούλα μου κάπου διάβαζα πως τον χρόνο δεν μπορεί να τον αντιληφθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος, δηλαδή, δεν μπορεί να τον αντιληφθεί όπως τις άλλες διαστάσεις, δηλαδή ουσιαστικά δεν του δίνει καμιά απολύτως σημασία, τον έχει γραμμένο…. χαχαχαχα Σαν να ακολουθεί μία άλλη διάσταση χρόνου.
      Ωωωω τον μικρό μας… η μαμά μου δούλευε σε βρεφονηπιακό σταθμό, θυμάμαι υπήρχε περίπτωση που της είχαν φέρει μωρό 40ημερών. Τη μικρή Πένυ τη θυμάμαι και εγώ, έμεινε μέχρι τα 4 της στον σταθμό και αγαπούσε τη μητέρα μου και όλο το προσωπικό πάρα πολύ. Τα παιδιά δένονται εύκολα αν κάποιος κατανοεί τις ανάγκες τους και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει. Δεν είναι πάντα εφικτό, αλλά καταλαβαίνουν ακόμα και την προσπάθεια.

      Δεν είμαι ακριβώς νηπιαγωγός. Τα σποράκια μου τα έχω κάθε Σάββατο μόνο, φτιάχνουμε μια όμορφη παρέα για 5 ώρες και παίζοντας μαθαίνουμε Ελληνικά χιχιχιχ. Μου αρέσει όμως πάρα πολύ που κάνω τη νηπιαγωγό, από μικρό παιδί έβαζα τις κούκλες μου στη σειρά και εγώ έκανα τη δασκάλα χαχαχαχ Πραγματικά χάνω τον χρόνο όταν είμαι μαζί τους μέσα στην τάξη.

      Να μου γαργαλίσεις τις πατούσες του μικρού και τις μασχαλίτσες και το λαιμό καιιιιιιι «ένας λαγός πάει να πιει νερό !!! χαχαχαχα
      καλή συνέχεια
      σε φιλώ

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ακατάσχετη ροή λόγου (για να μη πω λογορροια ή λογφΚαταλήγω πως ο χρόνος είναι άνθρωπος. Τις περισσότερες φορές, σκληρός, ηγετικός, βιαστής, ψυχρός δολοφόνος δάσκαλος, άλλες φορές φτωχός, ρακένδυτος, ψυχασθενής, καταθλιπτικός, άλλες φορές ψεύτης, υποκριτής, αλαζόνας, ειρωνικός, δυστυχισμένος, άλλες πάλι συντροφικός, φίλος, υπομονετικός, συγκαταβατικός, και κάποιες φορές άτακτος, μικρό παιδί, που το κυνηγάς για να τον φτάσεις, που τον παρακαλείς να παίξει μαζί σου, να σου δώσει σημασία….
    Το λέγειν στο σημείο αυτό σώζει τον όλο κείμενο που εμπλέκει ακομη και τον οργασμό (οποία στέρηση…).
    Αυτά (προς το παρόν).

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δε λες καλά που βρήκες ένα σωσίβιο «λέγειν» να σωθείς από την ακατάσχετη τρέλα μου χαχαχα

      Δεν ξέρω πόσο μεγάλοι είναι οι εσωτερικοί διάλογοι, διότι περί αυτού πρόκειται. Σίγουρα μέσα μου έχω μια πολυλογού, άλλα ίσως και όπως όλοι μας, άσχετο αν οι περισσότεροι τη φιμώνουν.

      Ε ναι ο οργασμός παίζει στα στάνταρ σε αυτό το μπλογκ Πληθωρικά θα έλεγα 🙂

      Μη χάνεσαι …
      σε φιλώ

      Μου αρέσει!

      1. Οργασμός…
        Πόσες το επιθυμούν, πόσες το επιτυγχάνουν…
        Μα είναι δυνατόν να μιλάτε για τέτοιες ιστορίες σε τέτοιο ιστολόγιο;
        Κι ένα άλλο που λέει ο σοφός λαός: τα πολλά λόγια είναι φτώχεια
        Εστέ σύντομοι, περιεκτικοί και κατανοητοί.

        Αρέσει σε 1 άτομο

      2. Δεν έχω άποψη για τις άλλες γυναίκες, σε κάθε γυναίκα πιστεύω πως διαφέρει το πως βιώνει έναν οργασμό. Είναι μια κυρίως εγκεφαλική διαδικασία, νομίζω.
        Είμαι φτωχή, τελείως μα τελείως φτωχή. Μιλάω πολύ, γελάω πολύ άσε σκέτος καραγκιόζης.
        Πάντως, εδώ που τα λέμε το ιστολόγιο αυτό δεν έχει καμιά ιδιαίτερη αξία. Η μόνη αξία που έχει είναι για μένα. Να τα διαβάζω όταν θα πάθω αλτσχαιμερ!
        Είναι ακριβώς ένα τέτοιο ιστολόγιο. Δηλαδή, φτωχό, πληθωρικό και πάνω από όλα για να το κατανοήσει κάποιος θέλει λυσάρι στην καλύτερη περίπτωση γιατί τις περισσότερες φορές είναι «πες μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις» χαχαχαχα
        Δε βαριέσαι, είτε οργασμός είτε γραφή το σημαντικό είναι να μην είναι άχρωμο, άοσμο, ξύλινο ύφος. Να έχει μια προσωπικότητα τέλος πάντων. Αν μη τι άλλο η καληνύχτα μου έχει μια προσωπικότητα !
        Να σαι καλά 🙂

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s