Νόρα

Δεν φανταζόμουν πως θα ένιωθα τέτοια αμηχανία για να σου γράψω για αυτή τη μεγάλη χαρά μου. Θέλω να είναι μια από τις ομορφότερες εγγραφές μου. Η αλήθεια είναι πως όλες οι γραφές μου, σε αυτό το ημερολόγιο, για τα ανήψια μου ξεχειλίζουν από ενθουσιασμό, υπερηφάνεια, αγάπη, Θεέ μου πόση αγάπη.

Κόπηκαν απότομα οι σχέσεις μας όταν ήρθα πριν από 13 χρόνια στο Μοντρεάλ. Αχ αυτή η ετικέτα Ανιψάκια, την ψαχούλευα πριν από λίγες μέρες… Από όσο αποδεικνύεται οι δεσμοί ήταν δυνατοί, και όπου έσπαγαν μερικές κλωστές από το σκοινί, έτρεχαν οι θεσμοφύλακες, τα αδέλφια μας…. τους θύμιζαν ιστορίες,

Αλήθεια το γράφω, οι σχέσεις μας στα πρώτα χρονιά της ζωής τους ήταν πολύ έντονες, γεμάτες παιχνίδια, τρέλες, δώρα, αγκαλιές, τραγούδια, σοβαρές συζητήσεις…. Μετά τα αφήσαμε στην Ελλάδα και σήμερα είναι μοιρασμένα σε Ελλάδα και Αγγλία.

Πάμε όμως στη Νόρα την κόρη της αδελφής μου… και στο νέο που θέλω να σου γράψω…

και που λές και που λες

Όταν η αδελφή μου μετακόμισε Λονδίνο δυσκόλεψε λίγο περισσότερο η επικοινωνία μου με τα μικρά μου, που καθόλου μικρά δεν είναι πια όμως για μένα πάντα μάλλον θα είναι … Η Νορίτα μου πριν μπει στο κολλέγιο είχε αποφασίσει να γίνει δικηγόρος… και φυσικά εγώ κατάφερα πέρσι να γίνω η πρώτη της πελάτης χαχαχαχα και φέρνω εδώ τον απολαυστικό διάλογο

5/23/21, 2:58 PM

You sent

Επειδή η μαμά είναι μεγάλος απατεώνας που δεν τις αρέσουν οι αγκαλιές και τα φιλιά, να ξέρεις πως της έχω δώσει εντολή να κάνει σε εσένα στον Ιωσηφ και τον μπαμπά από μία αγκαλιά και να σας δώσει από ένα φιλί! Σε ορίζω δικηγόρο μου ώστε να παρακολουθήσεις τη διαδικασία και να προστατέψεις τα δικαιώματα μου ως θεία !!! Να προσθέσω πως η εν λόγω απατεώνας συμφώνησε να εκτελέσει την εντολή μου !!!! Αν δεν το κάνει θα πρέπει να δεχθεί τις συνέπειες του νόμου Χαχαχαχα

Σε αγαπώ πολύ η θεία σου 🙂

5/26/21, 1:22 PM

Nora

Καλησπέρα πελάτισσα μου. Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Η εν λόγω απατεώνας αυτή τη φορά δεν διέπραξε κάποιο έγκλημα αφού ήρθε και μου έδωσε το φιλάκι και την αγκαλίτσα από εσένα την Κυριακή μόλις κλείστε το τηλέφωνο. Αυτή τη φορά δεν θα μπορέσουμε να την κυνηγήσουμε για κάποιο έγκλημα δυστυχώς. Αλλά το μόνιμο μαρτύριο της είναι ότι εγώ έχω γίνει κολιτσιδα, βδελααααα. Όλο αγκαλίτσες της κάνω μουχαχαχαχα😈😈

😆

Και εγώ σε αγαπώ πολυυυ 🙃

❤️

5/26/21, 1:45 PM

You sent

Θα ήθελα σε παρακαλώ να διασταυρώσουμε πως παρέδωσε και στον Ιωσήφ και στον μπαμπά !!! Όπως καταλαβαίνεις καταλαβαίνω πως η τακτική Κολιτσίδα που ακολουθείς είναι άκρως σωφρονιστική αλλά πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι κατά βάθος είναι πολύ μεγάλος απατεώνας χαχαχαχα

Παρακαλώ Επιβεβαιώστε !!!! Χαχαχαχα

😆

6/3/21, 8:48 AM

Nora

Μετά από extensive investigation I have concluded οτι η κατηγορουμενη έχει παραδόσει τα φιλάκια και τις αγκαλίτσες και στους δύο!!

❤️

6/3/21, 9:31 AM

You sent

Μας ξέφυγε αυτή τη φορά !!! Δεν πειράζει, την επόμενη φορά χεχεχε Συνέχισε την τακτική κολιτσιδα !!! Και τώρα η αμοιβή σου φιλακιααααααααα

6/4/21, 4:12 AM

Nora

Χάχα ναι θα την πιάσουμε!! Ευχαριστώ και ανταποδιδω❤️

Κλαίω για όσα δεν έζησα μαζί τους, και τώρα … τώρα η μικρή μου Νόρα πέρασε με Α star σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου για να σπουδάσει Δικηγόρος και να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Μιλήσαμε και χθες με την αδελφή μου. Διαμάντια μεγάλωσε η αδελφή μου με τον άντρα της… και εγώ κλαίω γιατί και ο Ιωσήφ έχει πάει ψηλά, και η Νόρα μου τώρα …

Δεν θα μπορέσουν να έρθουν Ελλάδα, δεν θα μπορέσω να πάω Λονδίνο να τους δω έστω μια μέρα, έχω να τους συναντήσω από κοντά από το 2014. Είναι σίγουρο πως η τεχνολογία έχει κάνει θαύματα αλλά σκέψου μέχρι και η αδελφή μου έχει αρχίσει να νιώθει την έλλειψη … Τέλος πάντων αυτό που ήθελα να σου γράψω μαμά μου είναι πως ένιωσα μια χαρά διαφορετική από όλες τις άλλες χαρές!!!!

άσχετο… κάνω μια γρήγορη βουτιά στην ετικέτα ανηψια να βρω κάποιες που έχω γράψει για την Νόρα … να χω να διαβάζω Νόρα, αχ αυτή είναι τέλεια: Νόρα, Νόρα και αυτό έχει Νόρα

α και αυτή αυτή και αν είναι Νόρα :

Σταματώ εδώ, γιατί μετά την τελευταία εγγραφή που διάβασα έχω πεθάνει στα γέλια χαχαχαχαχ

Το νανούρισμά μας

Καληνύχτα Μορεάλη μου

Ο βολβός της απόλυτης αγάπης.

Τώρα που άνοιξες θέλω να κοιτάξω προσεκτικά λίγο μέσα σου… τι περίεργο που είναι το μέσα ενός λουλουδιού….

Αυτό είπα την ώρα που φωτογράφισα την τουλίπα που ορθάνοιχτη στόλιζε το σαλόνι μας. Αυτή την τουλίπα μαζί με άλλες 14 τη συνοδεύει μια όμορφη μικρή ιστορία, μια μικρή εκδρομή..

Το προ προηγούμενο Σαββατοκύριακο ήταν από αυτά που λέμε τριήμερα. VICTORIA DAY 23 Mαΐου. Οι τουλίπες στον Καναδά είναι δεμένες με Ιστορικά γεγονότα.

Έτσι από τότε που ήρθα στον Καναδά άρχισαν σιγά σιγά να μπαίνουν στη ζωή μου, με μικρές εκδρομές σε άγνωστες για μένα πόλεις, κυρίως στην πρωτεύουσα την Οτάβα. Γνώρισα και αγάπησα αυτή την πόλη, ίσως σε κάποιες στιγμές σκεφτήκαμε μέχρι και να πάμε να μείνουμε εκεί. Ένα παραθυράκι που ακόμη δεν έχει σφραγιστεί και μας φέρνει φρέσκο αεράκι κάθε τόσο που … να ας πούμε τώρα με τον νέο νόμο 96 που ψηφίστηκε στην επαρχεία του Κεμπέκ, ένα νόμο που έχει να κάνει με τις γλώσσες και τη διαμάχη που υπάρχει ανάμεσα στην αγγλική και στην γαλλική. Μια διαμάχη που και αυτή έχει μεγάλη ιστορία. Για αυτά όμως μπορεί να ενημερωθεί κάποιος σίγουρα όχι από το εξοχικό μου.

Εκδρομές και άνοιξη. Ωραίο πράγμα. Σχεδιάζεις κάτι και μετά κοιτάς τις καιρικές συνθήκες ή σε βρίσκουν ξαφνικά διαφορετικές καιρικές συνθήκες. Το Σάββατο μετά το σχολείο, βγαίνοντας από ένα μαγαζί, είδα μέσα σε ένα αυτοκινήτο ένα όμορφο σκυλάκι που κάθονταν και χάζευε στην αγκαλιά ενός κυρίου. Του χτύπησα παιχνιδιάρικα το τζάμι, το παράθυρο άνοιξε και έπιασα κουβέντα πρώτα με το σκυλάκι και μετά με τον κύριο… Ένα από τα πράγματα, που πάντα με ξαφνιάζουν ευχάριστα στη Μορεάλη, είναι όταν ανακαλύπτω μέσα από μια τυχαία συζήτητη πως ο άγνωστος ή η αγνωστή είναι από την Ελλάδα. Δύο στα δύο, γιατί νωρίτερα και ο φαρμακοποιός που μας εξυπηρέτησε Έλληνας και αυτός. Σε αυτές τις στιγμές συναντάς το οικείο στην καρδιά σου ξαφνικά, που ανοίγει και σκορπά ευωδιές που αναγνωρίζεις ως αχμμ και μητρικές θα έλεγα, μητρική γλώσσα, μητρικό χαμόγελο, ελευθερία στην κίνηση του σώματος… ένα ξεμούδιασμα αισθήσεων… Ναι, όταν δεν είσαι στην πατρίδα σου νιώθεις ένα αόριστο μούδιασμα.. ένα μούδιασμα που με τα χρόνια … άστο αυτό το μονοπάτι μικρή μου ξανθιά, άλλο θέλουμε να γράψουμε… Διακοπή της συζήτησης και των χαδιών με το σκυλάκι γιατί … γιατί ο ουρανός έγινε μαύρος… και ένας ξαφνικός αέρας άρχισε να στροβιλίζει τη σκόνη, τα μάτια μου άρχισαν να πονούν από ξαφνικά ραπίσματα.. το κινητό άρχισε να ουρλιάζει αλερτ, μπήκαμε στο αυτοκίνητο μας… όμως δεν κράτησε πολύ … σε άλλες περιοχές κατέστρεψε…

Περίεργο, στο σαλόνι μας χτύπησε ως ένας ξαφνικός εκνευρισμένος δαίμονας… μας άγγιξε σα να ήθελε να μας χωρίσει … δεν τα κατάφερε, όπως δεν τα καταφέρνει ποτέ χρόνια τώρα…

Ήρεμη η Κυριακή, γλυκιά μελαγχολική έτοιμη για εκδρομή…

Νομίζω πως δεν θα κουραστώ να περιγράφω πόσο μου αρέσει να είμαι δίπλα του, να οδηγεί, να μιλάμε, να μου γκρινιάζει γιατί γράφω κάτι στο κινητό μου σε κάποιον, να ακούμε μουσική, να γκρινιάζω γιατί θέλω τσισάκια, να γκρινιάζει γιατί πεινάει, να με φροντίζει ως μια εύθραυστη σπάνια πορσελάνη… να χαίρεται όταν ανακαλύπτει πως στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου έχει και για μένα αδιάβροχο…

Από αυτή την εκδρομή έμαθα πως να κόβω τουλίπες…. Έχουν σύντομη ζωή οι τουλίπες όμως έχουν κρυμμένα όλα τα μυστικά τους στο βολβό τους. Η αποταμιευτική αξία της τουλίπας συγκεκριμένα έχει την μαγική αξία της απόλυτης αγάπης.

Ουπς, το παλιό μου παλτό ξερίζωσε μια τουλίπα με το βολβό της. Τη βάλαμε μαζί με τις άλλες στο δοχείο που μας είχαν δώσει…

Μετά την διάλεξε τυχαία, και μαζί με κάποιες ακόμα τις προσφέραμε στη Νεράιδα της λίμνης (στη μαίρη και στον γεράσιμο παιδί μου που πήγαμε μετα την εκδορμή για καφέ) Χάρηκε τόσο η Νεράιδα της λίμνης, θα τον φυτέψει τον βολβό είπε…

βολβός, αποταμιευτική αξία απόλυτης αγάπης… αυτό είναι το παλίο μου παλτό…

Καληνύχτα Μορεάλη μου…

Ελα και πάμε

Έλα να παίξουμε λίγο, ξέρεις, όπως τον παλιό καιρό που ξεκινούσαν να γράψουν τα δάκτυλα προσπαθώντας να συλλάβουν το μυαλό, πιστεύοντας πως κάτι έχει να πει κάτι να μοιραστεί… έτρεχαν έτρεχαν να προλάβουν, χωρίς σημεία στίξης, γεμάτα ορθογραφικά λάθη… Ετρεχαν πιστεύοντας πως πρέπει να προλάβουν να συλλάβουν το σκεπτικό… έλα να παίξουμε, ξέρεις, χωρίς να υπάρχει πρόγραμμα, είδηση, γεγονός… να τρέξουμε στο λευκό και να το γεμίσουμε χνάρια

Δεν ξέρω να την έχω πια αυτή την ανάγκη… νομίζω είναι λίγο μάταιο να προσπαθείς να πεις κάτι όταν δεν υπάρχει τίποτε ουσιαστικό να πεις… Γιατί θέλεις να παίξουμε ;

Για να περάσει η ώρα. Δεν σου αρέσει αυτός ο γρήγορος χορός στα πλήκτρα; έχει ρυμθό έχει ρυθμικούς ήχους. Μη σταματάς συνέχισε να γράφεις, παιχνίδι είναι. Θα σου βρω λόγο, ας πούμε να τώρα κοιτα γύρω σου, δύο ηλεκτρονικοι υπολογιστές, τρεις για την ακρίβεια ο ένας κλειστός, δύο κινητά τηλέφωνα, ένα για την ακρίβεια το άλλο κλειστό, μια κατσαρόλα που σιγοβράζει, φυσά και ξεφυσα να μαλακώσει το κρέας, γραφείο τραπέζι καρέκλες βάζο με λουλουδια, σαλόνι, κλειστη τηλεοραση και ένα παράθυρο ,,,,

πάνω που πήγα να σου πω για το παράθυρο το γκλιν επικοινωνίας στην εργασία μου από το σπίτι χτύπησε, μπα δεν χρειάζονται οι υπηρεσίες μου…

μη σταμάτας σε παρακαλάω μείνε εδώ στο παιχνίδι μας κάτι θα μου έλεγες για το παράθυρο….

Πριν σου πω για αυτό θέλω να σου πω πως ρίχνω κλέφτες ματιές όσο παίζουμε και σε πληροφορώ πως θα πρέπει να διορθώσεις το κείμενο, έχει ένα σωρό λάθη, δεν νομίζω να μπορεί να παρακολουθήσει κάποιος τι γράφουμε, Μα είναι το παιχνίδι μας αυτό, θα πρέπει να λάβουν μέρος για να καταλάβουν τι παίζουμε χαχαχα με κάνεις και γελάω, γιατί για την ώρα δεν υπάρχει κανένας να μας βλέπει, μόνοι εσύ και εσύ, εγώ και εγώ. Ολά τα άλλα γύρω μας άψυχα αντικείμενα, ακόμα και τα λουλουδια όμορφα αλλά νεκρά α ναι και τα φυτά στις γλάστρες και με την ίδια λογική και το δέντρο έξω από το παραθυρο, νεράιδα που τη λούζει επιτέλους ο ήλιος και θα αρχίσει να ξυπνά σιγά σιγά και να συνειδητοποιεί τη γύμνια των κλαδιών της… Να ξυπνά ίσον να βγαίνει από τη μάχη που έδινε όλο το χειμώνα να μείνει ζωντανή στην παγωνιά του. Τι χαρούμενος που είναι ο ήλιος την άνοιξη; Όλοι τον αγαπούν, πετούν τα βαριά ρούχα τους για να τον νιώσουν να ζεσταινει το δέρμα το κορμί το αίμα την καρδιά.

Συγγνώμη αλλά πρέπει να ρίχνω ματιες και στο άλλο ηλεκτρονικό υπολογιστή, να μην σβήσει από την αδράνεια, κλειδώνει αν μεινει κάποια ώρα αδρανείς και μετά φαίνεται στη δουλεία σου πως δεν είσαι σε ετοιμότητα αν χρειαστεί η επεμβασή σου σε κάποια εργασία σε κάποιο τασκ έτσι το λένε.

… γιατί δεν γράφεις… σκέφτομαι πως θα συνεχίσουμε το παιχνίδι μας…. σκεφτόσουν τον ήλιο.. ακόμα και εσύ όταν τον κοιτας από παράθυρο χαμογελάς χωρίς να το καταλαβαίνουμε…. Όλα πάνε καλά λοιπόν, ναι όλα καλά… κερσορας που αναβοσβήνει…. θέλω … θέλω, να θα ήθελα να είμαι στην παραλία, να πίνω ένα χυμό υπερπαραγωγή, να βλέπω δυο δελφίνια να παίζουν στη θάλασσα, και στην άμμο … μη συνεχίζεις θέλεις να είσαι η θεά της άμμου, όπου κόκκοι άνθρωποι …. φτου χτυπα το ταιμερ το κρέας πρέπει να δω το κρέας αν έχει γίνει … έγινε… είδες όταν παιζουμε ό χρόνος έχει άλλη διασταση… μόνη διασταση πόσο γρήγορα θα προλάβεις τη σκέψη μου..

Γελάω γιατί μόλις σκέφτηκα πως ουσιαστικά τα δάκτυλα συλλαμβάνουν τις στιγμές που σταμάτας να δίνεις εντολή για γράψιμο… να όπως τώρα.. κέρσορας που αναβοσβήνει… Κόκκοι άνθρωποι … φίλοι μου, και ξένοι …. αχ να μπορούσαν όλοι αυτοί οι ξένοι να μην αγαπούν το εγώ οπως εγώ η θεά, να αγαπούν απλά δίχως εγώ εσύ αυτός εκείνος εκείνη… να μην διεκδικούν … φαντάζεσαι όπως το τραγούδι το Λένον…. και τώρα απάντησε μου σε μια ερώτηση μπανανόφλουδα… γιατί να είσαι εσύ η θεά και όλοι οι άλλοι φίλοι σου και ξένοι να είναι κόκκοι άμμου … γιατί κόκκοι άμμου είμαστε όλοι χαζούλα… τι … δεν σου βγαίνει να το συνεχίσεις ; να πεις κάτι ανώτερο για να κλείσει το παιχνίδι μας με ένα επιμύθιο; χαχαχαχα

να βρούμε τραγούδια για να κλείσουμε

Την Κυριακή είναι η γιορτή της μητέρας και για τις μητέρες να υπενθυμίσουν στον εαυτό τους ότι δεν πειράζει να αφιερώσουν χρόνο που χρειάζονται για να επαναφορτιστούν .

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Δεν θα σε άφηνα σε χλωρό κλαρί (Ελένη)

Όχι σε παρακαλώ αυτή την ετικέτα πάλι, ξέρεις πως δεν μου αρέσει. Να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερή που μπορεί και προφέρει τις λέξεις, πέθανε, θάνατος, πάρα πολλοί ανθρωποι λένε έφυγε, ταξίδεψε, χάσαμε, μόνο και μόνο για να διατηρήσουν την ελπίδα, πως κάπως κάπου κάποτε θα ξανασυναντηθούμε….

Πάντα έτσι ψυχρή γίνομαι όταν γράφω για τον θάνατο κάποιου ανθρώπου που γνώρισα, που δημιούργησε χώρο με την παρουσία του στη σκέψη μου και στην καρδιά μου. Από μια τέτοια ανάγκη να δημιουργήσουμε οι μπλόγκερς πραγματική παρουσία που θα την αντιληφθούν όλες μας οι αισθήσεις, συναντηθήκαμε έξω… Στην προσπάθεια αυτή συνειδητοποιήσαμε πως ο άγνωστος παράγοντας Χ έχει αρκετά μεγάλα πόδια, που μερικές φορές πρέπει να το θέλεις πααααρα πολύ για να κάνεις την επιλογή τελικά Χρήμα, χρόνο, απόσταση, μερικοί πρακτικοί παράγοντες που σε βάζουν στη διαδικασία του να επιλέξεις, συνήθως, επιλέγεις ανάλογα με τον χώρο που έχει δημιουργηθεί ως παρουσία σε εγκέφαλο και καρδιά, όπως όταν ταξίδεψα για το μνημόσυνο της μητέρας μου στην Ελλάδα δεν σκέφτηκα καν να πάρω τηλέφωνο και να συναντήσω τον πατέρα μου, πραγματικά τον είχα ξεχάσει τελείως … ξέφυγα όμως, άλλο είναι το θέμα μου…. Ανασταλτικοί παράγοντες λοιπόν και για κάποιους δε ήταν και υγεία κινητικά προβλήματα. Η Ελένη από τη Μυτιλήνη είχε όλο το πακετάκι. Η Ελένη πέθανε πριν από λίγες μέρες. Αυτό έγραψε η ανιψιά της στον λογαριασμό της Ελένης στο φεις. Κάποιοι από εμάς μείναμε για λίγο στήλες άλατος. Ξέρετε αυτό που κάτι μέσα σου σε αναγκάζει να κοιτάξεις πίσω…. Η Ιουδήθ νομίζω πως είναι μια που δεν την κάνουμε παρέα εμείς οι φίλες μας. Δεν μας αρέσει που μας αγνοεί και γυρνά πίσω να κοιτάξει τα σόδομα και τα γόμορα δύο περιοχές με λίγους κατοίκους (ευτυχώς) με μορφές όσων δεν έκανα ή έκανα. Το βασικό χαρακτηριστικό όμως αυτών των κατοίκων είναι πως δεν έχω καταφέρει να τους συλλάβω για να αξιολογήσω, να αποδεχθώ, να κατανοήσω να δικάσω να μετανιώσω, … κλπ κλπ… να λυτρώσω…

Η παρουσία του θανάτου στη ζωή έχει αυτή ακριβώς τη δύναμη της σύλληψης, και τότε αλίμονο στη φίλη μου την Ιουδήθ. Το πρώτο πράγμα που ένιωσε η Ιουδήθ … δεν ξέρω τι ήταν… Ξέρω όμως τι είδε… Φυσικά, έτρεξαν οι άλλες φίλες μου… με ένα σωρό ωραίες αναμνήσεις από την Ελένη. Η πρώτη γνωριμία ήρθε και πρώτο πλάνο, μαζί της και η αφορμή γνωριμίας για πάρα πολλούς από μας. Μια φορά και ένα καιρό η Ελένη ήθελε να φτιάξει μπλογκ,

ΑΣΜΠΕΤΑ Private group 66 members

April 2 at 9:18 PM  · 

Δεν τη γνώρισα ποτέ από κοντά, γνωρισα από κοντά ομως την καρδιά της. Μεγάλη καρδιά η Ελένη μας…Αρχίσαμε να επικοινωνούμε με τσατοσχολια στην αρχή, στο μπλογκ του Θάνου Πάσχου. Βρέθηκε τυχαία στο μπλογκ του, διάβαζε ποιήματα του και τα σχόλια μας. Άρχισε να σχολιάζει και εκείνη και να ζητά πληροφορίες προκειμένου να καταφέρει να φτιάξει στη γειτονιά μας το δικό της μπλογκ. Πεισματάρα, πανέξυπνη, δημιουργική, επιστράτευσε κάθε βοήθεια, τα κατάφερε και έφτιαξε το δικό της μπλογκ με τίτλο «´Ονειρα». Κάπως έτσι αρχίσαμε να τη γνωρίζουμε, μέσα από τις αναρτήσεις της γνωρίσαμε την ιστορία της ζωής της, τις αγωνίες της, τη σοφία της, την τρυφερή καρδιά της και το μεγαλείο της ψυχής της! Δεν τη γνώρισα από κοντά, δεν κατάφερα να πάω στο νησί της, όμως μιλήσαμε στο τηλέφωνο, ανταλλάξαμε όλα αυτά τα χρόνια ένα σωρό μειλ, συζητώντας, αναλύοντας, γελώντας…. μου έκανε δώρο και μια Εικόνα, ανταλλάξαμε με το ταχυδρομείο Ευχετηριες κάρτες ….. Πέρασαν χρόνια, έκλεισε το παθ, μετέφερε το μπλογκ της…. με τον τρόπο της κράτησε επικοινωνία με πολλούς από εμάς …. με τόσους και άλλους τόσους …Ήταν πολύ επικοινωνιακή… και λέω «ήταν» χωρίς να μπορώ να το πιστέψω πως πέθανε, έφυγε ήρεμα στον ύπνο της …. Σας δίνω το λόγο σήμερα μέσα από αυτή την ανάρτηση… κάτι να μοιραστούμε… Όσοι τη γνώρισαν…Εδώ θα βρείτε το μπλογκ της: https://eleniblogsp.blogspot.com

Αυτά έγραψα…

Μετά από αυτή την ανάρτηση, αγνοώντας αυτό που είδε η Ιουδήθ, μίλησα στο τηλέφωνο με τον Γιάννη, με τη Μαρία… Αγνοώντας συνέχισα, έψαξα τις πρώτες μας σχολιοομιλίες, χαχαχαχα εγώ σε ρόλο ξανθιάς δασκάλας να προσπαθώ να της εξηγήσω πως θα φτιάξει το μπλογκ της… απολαυστικοί διάλογοι, …. κάπου εδώ στο εξοχικό του μυαλού μου γύρω στο 2009 …

Μετά προχώρησα στην αλληλογραφία μας που είχαμε τα δύο μας … Εκεί που γνώρισα την πραγματική Ελένη. ….. ….. ……

Σήμερα αποφάσισα να μιλήσει στο τηλέφωνο η Ιουδήθ με τον Δημήτρη από το vertigo, παλιό ρεμάλι της γειτονιάς που συχνά πυκνά κουβαλάμε το ίδιο βλαμμένο μυαλό (τρέλα στιγμής και η αξία της, ΜΟΝΟ μία φορά πραγματικότητα εκεί όλη η ΑΞΙΑ) και μαζί ομολογήσαμε αυτό που είδαμε… είχαμε κάνει όνειρα με την Ελένη οι τρεις μας, πως όταν θα ερχόμουν στην Ελλάδα το 2014 για το μνημόσυνο της μητέρας μου, θα συναντιόμασταν. Η μικρή ξανθιά είχε ξεσηκώσει με τις πολυλογίες της τόσο την Ελένη όσο και τον Δημήτρη. Θα πηγαίναμε με αεροπλάνο, να τη βρούμε στο νησί της…. δεν έγινε αυτό το ταξίδι τελικά, για τους Χ λόγους….Ανταλλάξαμε μελάκια εγώ και η Ελένη τότε. Της εξήγησα τις συνθήκες του ταξιδιού, τότε, μέσα στην αλληλογραφία μας, στα μελάκια μας βρήκα αυτό ως απάντηση της τότε :

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣΔ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΜΕΛΑΚΙ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΔΕΙΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕΣ.
ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ;;;; ΕΠΕΙΔΗ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟ ΨΙΛΟΠΕΡΙΜΕΝΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΛΟΓΙΤΣΑ, ΜΙΑ ΣΠΙΘΑ ΕΛΠΙΔΑΣ.
ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΟΜΩΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ Η ΣΠΙΘΑ ΕΣΒΗΝΕ  ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΑΜΕ ΤΟ ΨΙΛΟΠΕΡΙΜΕΝΑ.
ΜΕΧΡΙ  ΤΑ ΒΑΘΕΙΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΕΕΕΕΣΣΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΧΑΧΑΧΑΧΑ
ΑΝ ΕΡΧΟΣΟΥΝ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΝΑ ΣΕ ΧΛΩΡΟ ΚΛΑΡΙ ΧΑΧΑΧΑΧΑ.
ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΙ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ;;;;;

Αυτά… και ότι κατάλαβες κατάλαβες…

Άσχετο ένα κανάλι της με δικές τις δημιουργίες https://www.youtube.com/channel/UCF50wc30xZcM_dPLJzuyZjQ

Την Ελένη δεν τη γνώρισα, και τώρα με πιάνει αυτή η δίψα της στήλης άλατος, μόνο που το μόνο διαθέσιμο νερό είναι θαλασσινό …

Καληνύχτα

Η διπολική μου διαταραχή

Η σιωπή μου έχει κοντινή ημερομηνία λήξης, και σύντομα φτάνει στιγμή που με πετά στον τοίχο και τότε ξεπετάγεται η κτηνώδης πλευρά μου. Δε μου ταιριάζει το «δώσε τόπο στην οργή» Η φράση δώσε τόπο στην οργή, που σίγουρα οι περισσότεροι έχουμε χρησιμοποιήσει έστω και μία φορά, συναντάται στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου προς τους Ρωμαίους. Με τη φράση δώσε τόπο στην οργή, καλούμε κάποιον να υποχωρήσει και να ανεχθεί τις διαθέσεις και τις αντιδράσεις κάποιου άλλου.

Σε ποια οργή αναφέρεται, στη δική μου ή τη δική σου;

Ε λοιπόν δεν … και όχι τίποτε άλλο δεν ξέρω και πως να το εκφράσω. Όσο τόπο δίνω στην οργή, όσο επιλέγω τη σιωπή, τόσο δίνω τροφή, χωρίς να το καταλαβαίνω, στο κτήνος μέσα μου. Αυτό το Σαββατοκύριακο έδωσα τόπο στην οργή αρκετές φορές. Το θετικό ήταν πως εισέπραξα, έμμεσα βέβαια άλλα πρόσκαιρη μεταμέλεια. Όμως το κτήνος εκμεταλλεύεται τη σιωπή μου, μυρίζετακ το πρόσκαιρο και τρέφεται από αυτό. Αποτέλεσμα ξέφυγε από τα χέρια μου. Σκέτος διάολος μεταμορφωμένος, με πύρινη γλώσσα, καταστροφικός. Με άλλα λόγια η Στελθ σε απόλυτο έλεγχο. Κατάφερα να την ηρεμήσω λίγο πριν λιποθυμήσω, δευτερόλεπτα πριν το σώμα μου κατεβάσει γενικό. Δεν ξέρω αν είναι τοίχος προστασίας, ή ελάττωμα η Στελθ.

Όταν κάποιος γίνεται απότομος, και με μαστιγώνει με τα νεύρα του, δεν μπορείς να πεις πως δεν έχω υπομονή. Λειτουργό αυθόρμητα ως φροντιστής, υπομονή …στοργή, προδέρμ. Το θέμα μου είναι πως την υπομονή δεν την επιλέγω, έρχεται ως φυσικό δώρο μέσα μου. Όταν όμως αυτό το φυσικό δώρο κουράζεται, τότε αρχίζω συνειδητά να την επιλέγω, ε σε αυτό σημείο είναι που επιλέγω τη μορφή υπομονής με τη μέθοδο της σιωπής (μια δυο τρεις πέντε)… και η σιωπή δεν είναι ταλέντο μου, δεν ξέρω καν πως να τη διαχειριστώ μέσα μου.

Γι αυτό σου λέω,

αν μου μιλάς απότομα και άσχημα, όσο σου απαντώ με γλυκόλογα ή αλλάζω θέμα είναι καλά, καταλαβαίνω πως κάτι σε έχει εκνευρίσει, αρκετές φορές είμαι και εγώ … και προσπαθώ, αλήθεια σου λέω προσπαθώ να διορθωθώ. Άλλες είμαι σάκος

όταν σε προειδοποιώ με λόγια είναι καλά, είναι η στιγμή σου να σκεφτείς πως δρα κάτι επάνω μου, κάτι με εκνευρίζει από τα παρακάτω. Βοήθησε με ψάξε να το βρείς …

Κοινές αιτίες εκνευρισμού είναι:

  • Το άγχος από τη δουλειά
  • Το άγχος από το σχολείο
  • Κάποια ασθένεια
  • Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης (burnout)
  • Η πίεση των συνομηλίκων
  • Ο θρήνος

Όταν όμως αρχίζω να δίνω τόπο στην οργή με τη σιωπή μου είναι γιατί δεν αντέχω άλλο μια κατάσταση. Όταν επιλέγω το έσχατο της σιωπής, να ξέρεις δε θα αργήσει να γυρίσει ο διακόπτης μέσα μου, αυτός που δίνει παροχή στη λαμπερή πλευρά μου. Και ξέρεις, τη σκοτεινή μου πλευρά τη φοβάμαι… Είναι κτήνος… Πολύ δυνατός κτήνος που ο μόνος τρόπος για να το καταστρέψω είναι να κατεβάσω το γενικό διακόπτη του εγκεφάλου μου.

7 πιθανές αιτίες.

Αυτισμός

Ντελίριο

Σχιζοφρένεια

Διπολική διαταραχή

Διπολική διαταραχή

Τραύμα στο κεφάλι

Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΣ)

Όλοι, λίγο ή πολύ σε κάποια κατηγορία ανήκουμε όταν ξεφεύγουμε από τον απλό εκνευρισμό. Αν θέλεις λοιπόν να με ψάξεις … έχω την εντύπωση πως θα με βρεις στη διπολική διαταραχή, και όχι τυχαία.

Καληνύχτα