Από μένα για μένα με αγάπη Εγώ!

Στην αρχή της χρονιάς η μικρή ξανθιά θεά, καθώς έπαιζε με το κουνιστό μου και έκανε βόλτες στο φέις, πάτησε ένα από αυτά τα χαζά και ίδια για όλους παιχνίδια, που σου λένε όχι μόνο πόσο μοναδικός χαρακτήρας είσαι, αλλά και με μαθηματική ακρίβεια πότε θα πας διακοπές, θα φας καρπούζι, πως θα μοιάζεις σε 200 χρόνια, πότε θα κάνεις το πέμπτο παιδί σου, ποιοι και γιατί σε αγαπούν … και φυσικά με ποιο φρούτο, λουλούδι, κατσαρολικό, και ζώο μοιάζεις. (δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει !!! χαχαχα έχει γεμίσει τον τόπο )

Η μικρή ξανθιά θεά πήρε τη φωτογραφία, για να ρωτήσει τη ΣτελΘ αν ποτέ μας έχει συμβεί σε άλλα χρόνια και δεν το θυμάται…. Ποίο? τη ρώτησε η Στελθ με άγριο τόνο, να σε πετάξουν ή να γυρίσεις ζωντανή ? Μήπως θες να σε πετάξω για να μάθουμε και να σταματήσεις να τρως το χρόνο σου με αυτές τις μπούρδες που φανερώνουν πόση ανασφάλεια υπάρχει στο κόσμο και ποιοι την εκμεταλλεύονται ??? Τρόμαξε η μικρή και ήρθε σε μένα …

Φυσικά και μας έχουν πετάξει, της απάντησα αυστηρά. Πίστεψέ με είναι ότι χειρότερο να σε πετούν στους λύκους, σε λάκκο με φίδια, σε αρένα με λιοντάρια, ακόμα και σε έναν παγωμένο ωκεανό. Κορδώθηκε η μικρή ξανθιά θεά γιατί της άρεσε η ιδέα να επιστρέψει ως αρχηγός κλπ κλπ… λες και δεν συμβαίνει σε όλους όσους προσπαθούν να επιβιώσουν.

Ακολουθεί κείμενο με πολλά …. …. ….

Όμως για την Στελθ δεν είναι το ίδιο… δεν ξέρω πως να το εξηγήσω… Εξαρτάται, ποιος σε πετά, πότε, και γιατί…. Η μαλούμα μου με πετούσε, το παλιό παλτό, κάτι ηλίθιοι που πίστεψαν πως τους μετρούσα για φίλους, … Πέταξα και εγώ τον εαυτό μου … ουφ και με πέταξε και η ζωή ήθελα δεν ήθελα…

Υπάρχει όμως και η σιωπή της Στελθ .. μια σιωπή στην πιο σιωπή σιωπή… «Τα καταφέραμε λοιπόν, και με κοιτάς με μάτια γουρλωμένα που περπατώ και με ακολουθούν φίδια, λιοντάρια, λύκοι, καρχαρίες, γύπες, αετοί, ακόμα και ύαινες … Όμως δεν το βλέπεις δεν έχω καμιά σχέση … είμαι ξένη σε όλα αυτά τα ζωντανά, σεβάστηκα την πείνα, τις αρρώστιες, τις δυνάμεις τους, δεν τα υποτίμησα, γι αυτό με ακολουθούν … όμως όμως… πρόσεξε με … αν ήθελα να γίνω αρχηγός … ναι θα το κατάφερνα… όμως δεν θέλω .. δεν θέλω… Γεμίζει το μυαλό μου πληγές, και σαπίζει την καρδιά των αρχηγών. Δεν ανήκω βρε παιδί μου σε αυτό τον κόσμο της λογικής… . Με λέει Στελθ αυτή που είναι αρχηγός μας … μη με ρωτήσεις γιατί…μάλλον γιατί είμαι ικανή να σκοτώσω… Δεν μου αρέσει που είμαι Στελθ, μ αρέσει όμως που είναι αυτή η αρχηγός μας, που με χρειάζεται για να την προσέχω… Ξέρεις χρειάζομαι τη δύναμη της φαντασίας, των ονείρων της, της τεμπελιάς της πριν σαπίσουμε όλες μας» Και το θέμα με όλα αυτά είναι πως όταν αναφέρει την αρχηγό μας δεν εννοεί εμένα άλλα τη μικρή ξανθιά θεά χαχαχαχαχαα

… ουφ… δεν ξέρω καν αν θα πατήσω δημοσίευση σε αυτό.. Είναι σαλάτα, βέβαια μια σαλάτα φτιαγμένη από μένα για μένα και μόνο.. για να μην ξεχάσω .. χαχαχαχαχαχαχα μου αρέσει που έχω την εντύπωση πως μετά από καμιά δεκαριά χρόνια, θα διαβάσω όλα αυτά τα ασύντακτα που γράφω, και θα θυμηθώ τι τράβηξε τη σκανδάλη στο μυαλό μου … Ποιο περιστατικό, ποια σφαίρα, πιο όπλο, πιο γεγονός… χαχαχαχαχα

Πάντως, αν δεν το κατάλαβες, αυτοπροβάλλομαι τώρα… βέβαια, σιγουράκι, ,,,, γι αυτό και θα πατήσω δημοσίευση γιατί μου αρέσει η φράση που θα νιώσει ο άλλος καθώς θα με πετά στους λύκους … και θα τη νιώσει όχι γιατί του την λέω εγώ … πως να του την πω αφού δεν το πιστεύω, πόσο μάλλον εκείνη την ώρα της πτώσης… θα τη νιώσει απλά γιατί η φράση ξεκινά από αυτόν και επιστρέφει σε αυτόν.. βεβαια στη περπτωση τη μαλούμας και του παλιού παλτού δεν μου αρέσει να την ακούω γιατί φοβάμαι μην τους απογοητεύσω ωωωωωωω πάλι σε κύκλο σκέψης μπαίνω .. κάτσε να βγω..

και αν με ρωτάς για τη δουλεία, ήρεμα τα πράγματα βρήκα τον ρυθμό που περπατώ, με έριξαν στα δύσκολα, σεβάστικα αλλά δεν … και τώρα με έχουν στα απλά .. και αν τους αρέσει .. Αλλιώς δεν έχω κάτι άλλο…

Μη μου τραβάς παιδί μου το παντελόνι !!! Έχω και τη μικρή ξανθιά που θέλει να πει για την πρόσφατη αταξία της σε όλους του φίλους της.. ‘Ως ‘άλλη γοργόνα πλατσουρίζει εδώ και εκεί … και κολυμπά μέσα στον βυθό και βρίσκει το παλάτι της φίλης της … και κοιτά ξανά και ξανά την κρυφή συλλογή από αγάλματα άλλα μεγάλα άλλα μικρά άλλα αρχαία και άλλα από σύγχρονους γλύπτες… Κοιτά το τελευταίο συλλεκτικό απόκτημα, γυαλίζουν τα ματάκια της από χαρά και τρέλα … και εμείς οι άλλες… την κυνηγάμε και της βάζουμε αυτοκόλλητη ταινία στο στόμα όπου την πετυχαίνουμε … πού να την προλάβεις …» Έχω φρέσκια μπογιά ελάτε να ζωγραφίσουμε» … και πού να την προλάβω που το κορμί μου είναι στα πατημένα 56 και οι τρίχες μου ασπρίζουν… και αυτή θέλει μέσα στην τάξη να φτιάξουμε έναν κήπο με χάρτινα λουλούδια, έναν Υπέροχο κήπο για το γράμμα Υ

καλά άσχετα των ασχέτων…

Δεν βάζεις μυαλό με τίποτε … !!!! του κερατά ανασφαλής είσαι χαχαχα

Ξεκόλλα, πάρε μια βαθειά ανάσα

Δεν είναι και εύκολο ξέρεις μετά από 8 και μισή ώρες μπροστά σε έναν υπολογιστή να σου γράψω. Άσε που μέχρι να μαγειρέψω, να γυρίσει το παλιό μου παλτό από τη δουλεία του, να φάμε, να τα πούμε λίγο… να ηρεμίσουμε λίγο… με έχει πάρει ο ύπνος στην αγαπημένη μου πολυθρόνα, σαν τις γιαγιάδες με την κουβερτούλα και τα πόδια ψηλά. Κάποια στιγμή αισθάνομαι το παλιό παλτό να μου βγάζει τα γυαλάκια μου και να με τραβά απαλά μέχρι το κρεββάτι !!!

Δύσκολη αυτή η καθημερινή εργασία από το σπίτι. Παρόλα αυτά όταν το σκέφτομαι, προτιμώ το σπίτι από το να τρώω άλλες δύο ώρες στους δρόμους και μάλιστα σε συνθήκες καιρού Μοντρεάλ. Βέβαια, δεν γνωρίζω προσωπικά τους συναδέλφους μου έτσι. Όμως αν καταφέρω και δεν τα παρατήσω θα τους γνωρίσω και από κοντά σε κανένα μπαράκι κάποιο Σαββατοκύριακο. Ουφ η δουλειά στην κλειδόλεξη … χτυπά κατευθείαν στο κέντρο του πανικού μου με τη γρήγορη αλλαγή των πρότζεκτ. Τι δεν σου αρέσει η ξένη λέξη πρότζεκτ; Κάτσε να δω μήπως βρω ελληνική. αχμμ έργων είναι η πιο κοντινή. Κατασκευή έργων. Τελειώνει η ανάθεση γρήγορα και αρχίζει άλλη και το θέμα είναι πως ακόμα και τα εργαλεία διαφέρουν … πανικός η Μάνια κολλάει μέχρι να πάρει μπρος… δεν ξέρει ποια και που είναι τι κάνει … και όταν καταλαβαίνει … αλλάζει το προτζεκτ χαχαχαχα Ναι ξέρω, δεν καταλαβαίνεις, αλλά θα καταλάβεις άμα σου θυμίσω πως ποτέ δεν μου άρεσαν οι αλλαγές…. και να τώρα που σε αυτή την ηλικία πρέπει και αυτό να το αλλάξω. Αν είναι δυνατόν. ¨Λες και έχω περιθώριο να αλλάξω .. αχμμ εκτός αν χρησιμοποιήσω τη σοφία και καταφέρω να διορθώσω ααα βρήκα τη λέξη να αναθεωρήσω είναι η λέξη …

Αχ ρε μαλούμα να ήσουν εδώ να τα λέγαμε, θα με καταλάβαινες αμέσως και θα μου έδειχνες αυτό που χρειάζομαι για να ηρεμήσω. Πάρε μια βαθιά ανάσα…. νομίζω αυτό θα έλεγες… και ξέρεις ψιλοδουλεύει ..

Φτάσαμε μέσα Φεβρουαρίου, ναι … πάμε πάλι … φτάσαμε τέλος Φεβρουαρίου… Μάρτιο Απρίλιο Μάιο ο Μενίνος λέει πως είμαι προγραμματισμένη στην κλειδόλεξη….και δέκα μέρες τον Ιούνιο… θα αντέξω; κρατώ μικρό καλάθι…

Εκείνο που μου αρέσει για την ώρα είναι η αρχηγός μου. Τη γουστάρω ρε παιδί μου. Γαλανομάτα, μαύρα μαλλιά, παχουλούλα, Λιονταράκι και Γερμανίδα. Πες μου τι απ όλα δεν καταλαβαίνεις; Μου δίνει μια σιγουριά, νιώθω πως με καταλαβαίνει, και το κυριότερο την εμπιστεύομαι ως χαρακτήρα, δεν ξέρω αν είναι καλή στη δουλεία της, έχω νιώσει όμως πως θέλει το καλύτερο για την ομάδα της… και η αλήθεια είναι πως έχει και δέκα χρόνια εμπειρίας Έχει δει πολλά να αλλάζουν . Αχ και μετά είναι και ο Ολλανδός, τι παιδί ρε παιδί μου… δεν ξέρω γιατί με συμπάθησε (μπορεί και να τους συμπαθεί όλους, απίστευτα πρόθυμος χωρίς να γλύφει), με προσέχει με βοηθά σε ό,τι του ζητήσω, και πολλές φορές πριν καν ρωτήσω μου δίνει την απάντηση σαν σε σκονάκι πριν το διαγώνισμα, να καταλάβω τι λέει ο ποιητής. Η συναισθηματική του αντίληψη σε πολύ υψηλό βαθμό. ‘Ολη η ομάδα είναι καλή … δένομαι μαζί τους σιγά σιγά… παρόλο που φεύγουν και έρχονται άλλοι, ουφ… Όσο δεν μου παίρνουν τον Ολλανδό καλά θα είναι … Αλλά να σου πω την αλήθεια, είναι τόσο καλός που σύντομα θα ανοίξει τα φτερά του για βοηθός και μετά αρχηγός ομάδας και μετά αρχηγός πρότζεκτ. Μου αρέσει που σου γράφω για συναδέλφους. Φυσικά, έχω γνωρίσει και άλλους πριν … Αποφεύγω να σου γράψω ακόμη για τα διάφορα ευτράπελα, τις πισώπλατες μαχαιριές, τους διάφορους βλαμμένους που δεν αξίζουν ή κάπως κάτι έγινε και δεν τους συμπαθώ… Είμαι λίγη ακόμη για να ασκήσω κριτηκή, όμως σίγουρα έχω μια σχετική εμπειρία που με βοηθά να αναγνωρίζω τι παίζεται …

Λοιπόν, σε αφήνω κάπως απότομα…

Παρακολουθώντας μέσα από ένα γυαλί τον άμυαλο αυτό έρωτα μου για σένα, μέσα από ένα ωκεανό που μας χωρίζει… επιστρέφουμε ξανά και ξανά εδώ στο μυστικό μας μέρος … για να μου πάρεις ακόμα μια φορά την ανάσα (ελεύθερη μετάφραση της Μορεαλης)

αχ ο έρωτας μου, ένα ταξίδι στην Ελλάδα… Μακάρι να τα καταφέρουμε και να πάμε φέτος..

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂