Φώτα κάμερα… πάμε :)

Μου έλειψες….

-και εσύ μου έλειψες … άλλαξαν όλα εδώ στο εξοχικό του μυαλού μου. Νέα συστήματα, κάτι σαν αναβάθμιση.

-Δεν μου αρέσει..

-ούτε και μένα αλλά θα το συνηθίσεις, πόσες φορές στη ζωή σου δεν σου άρεσε κάτι στην αρχή και μετά σου άρεσε;

-Πάρα πολλές φορές, τόσες που δεν μπορώ να τις μετρήσω αλλά με μια διαφορά ! Μετά από λίγο καιρό είναι πως να στο πω,, αγάπησα, δεν άρχισε να μου αρέσει έτσι γιατί συνήθισα.

-Τέλος πάντων πες το όπως θέλεις. Θα το αγαπήσεις και αυτό.

-Μα είναι τόσο άδειο.

-Έτσι σου φαίνεται έχει πολλές περισσότερες δυνατότητες …

-δεν τις θέλω…. και να σου πω και κάτι; Αυτές, οι όλο και περισσότερες δυνατότητες, έγιναν αφορμή να μην έρχομαι εδώ αυθόρμητα να γράφω. Έγινες τόπος έκθεσης, να φέρω φωτογραφίες να φέρω τραγούδια να αλλάξω γραμματοσειρές … να προσέξω συντακτικό, ορθογραφικά, να να … μπήκαν οι αυθόρμητες ξανθές μου σκέψεις σε εργαστήριο καλλωπισμού . Τώρα είναι όλα άσπρα, σαν άγραφο χαρτί … φαινομενική απλότητα. Αμα δεν αρχίσω να ψάχνω … θα μείνει έτσι απλό κείμενο, χύμα αυθορμητισμός…

-Αυτό θέλεις ;;

-Ναι αυτό νιώθω πως έχω ανάγκη, βέβαια δεν βλέπω πως θα ταξινομήσω θα κατηγοριοποιήσω … αλλά και πάλι δεν το έχω ανάγκη. Να γράψω θέλω … να σου πω…

-πες λοιπόν ….

-Το σπίτι είναι κάπως κρύο. Μεσημέρι Πέμπτης. Ηλιόλουστη μέρα. Στα χρώματα του φθινοπώρου της Μορεάλης. Φυσάει λίγο. Το μπαλκόνι έχει χαλάκι με κίτρινα φύλλα Μηδέν βαθμούς τη νύχτα θα έχουμε σήμερα. Πως φέρνουν μια φωτογραφία;

-Αρχισες; ακόμη δεν ξεκίνησες να λες και σου δημιουργήθηκε η ανάγκη της αιχμαλωσίας της φαντασίας σε κλικ φωτογραφίας.

-Απλή ερώτηση έκανα ….

-Δεν χρειάζεσαι φωτογραφίες ….γράφεις και η εικόνα του μπαλκονιού έρχεται στο μυαλό μου…

-Ναι … τώρα… όμως όταν περασουν τα χρονια …σσσ ψάχνω…

-μην ψάχνεις σε παρακαλώ. Γράψε μόνο. Αυτό θέλω μονο εγώ. Να σε διαβάσω… να κυνηγά ο κέρσορας τη σκέψη και μόνο και όχι τον τρόπο έκφρασης.

-Είχα τρομερό άγχος την προηγουμενη εβδομαδα. Δασκαλιτσα σε πέντε σποράκια αλλά με κάμερα. Δεν είχα το εργαλείο της τάξης… τον κόσμο μου… καταλαβαίνεις έτσι…δεν μου άρεσε καν η εικόνα «παιδάκια μπροστά σε υπολογιστή» ποια εγώ να κάνω κάτι τέτοιο! Γιατί …γιατί γιατί;;;; Την Παρασκευή το βράδυ ένιωθα να γίνεται χίλια κομμάτια όλο μου το είναι. Είχα κάνει πρόβες με την Πασχαλίτσα αλλά … όλα άγνωστα. Τίποτε δεν μου άρεσε. Τίποτε δεν το είχα στην κατοχή του μυαλού μου, είχα προετοιμάσει όλα όσα έπρεπε αλλά … κάτσε να πάω για τσισάκια μισό λεπτό. Ωραία. Λοιπόν κάπως έτσι ηρέμησα λίγο, ουρλιάζοντας στο παλιό παλτό. Βράχνιασε η φωνή μου από τη ένταση της φωνής… να με πήγε πως θα χάσω και το όπλο της φωνής μου και έτσι κουλουριαστηκα στα κρεββάτι μέχρι να έρθει το πρωί του Σαββατου. Ψυχρή, σαν στρατιώτης που τον πάνε στο αποσπασμα έκανα όλες τις προετοιμάσίες και οκτώ και σαραντα πέντε ανοιξα την κάμερα και περίμενα.

Πρώτη ήρθε η Δωροθέα. Πέρσι την είχα σποράκι στο προνήπιο. Η χαρά της που με έβλεπε το κάτι άλλο. Λιονταράκι πολυλογου με ροζ μεγάλα ακουστικά χαχαχαχχα το γυαλί δεν την εμπόδιζε σε τίποτε… ούτε και μένα…ήρθαν και τα άλλα σποράκια

τρεις ώρες, δύο διαλλείματα … αρχηγός της μικρής αγέλης πεινασμένων χαρούμενων πλασμάτων. Το μόνο που μου έμενε είναι να τα ταϊζω συνέχεια !

-Δούλεψε το ένστικτο σου ε?

-ναι ναι … δούλεψε το ένστικό μου μάλλον … και η αγάπη για αυτό που κάνω. Όλα πήγαν καλά …

-:) είδες μικρή μου ξανθιά θεά;;; Δεν συνηθίζεις, δεν σου αρέσει, απλά συγκέντρωση σε αυτό που πραγματικά αγαπάς … Αν θες δες πως δουλεύει τώρα και αυτό νέο περιβάλλον εγγραφών … φέρε τον ιπποπόταμο σου

ωωωω άλλα κόλπα χαχαχαχα και τώρα ετικέτες?

-ωραία… βρήκες και τις ετικέτες … και τώρα πως διορθώνεις που έβαλες δύο φορές την ίδια φωτογραφία στο σλάιτ ; ουφ….ευτυχώς το βρήκες ! φαντάζεσαι να ανέβαζες μια από τις σετσι που έχεις χαχαχαχα όλα καλά

-Καλά περάσαμε μου έλειψες 🙂

Καληνύχτα Μορεάλη μου καλή σχολική χρονιά