Το πουγκί της Πεταλούδας !

…και ενώ μιλούσαμε για παραθηρία, και πως τα νανούρισα με βιταμίνη τη ήλιου, να δούμε αν κοιμούνται μου είπε, έτσι προληπτικά … και είδαμε και αυτό που είδαμε ήταν πως το μεγάλο θηρίο κουβαλά ένα σακουλάκι δυο και κάτι εκατοστών! Αν και εμένα καμιά περιέργεια δεν με έχει πιάσει, εκείνη που ξέρει πως είμαι ένα μικρό κομματάκι στην καρδιά της Δαφνούλας της, τι έλεγα… α ναι … εκείνη ήθελε να ξέρει. Είναι Νεράιδα των αδένων και δεν μπόρεσα να της το αρνηθώ…

Ετσι μια και δυο και σήμερα στις 14 και ώρα 8 και μισό ακόμη, συνάντησα τον Ιταλό με Τα Μήλα, έναν απίστευτα ήρεμο και χαμηλών τόνων μάγο όμως με τεράστια δύναμη τόση όση να αντέχει την γκρίνια της γυναίκας του όταν διακόπτει τις διακοπές του.

Ανοίγω παρένθεση προς Πέτρο : Μου είπε πως αναγκάζονται να διακόπτουν τις άδειες τους γιατί δεν υπάρχουν γιατροί. Οι νέοι γιατροί δεν έρχονται γιατί δεν υπάρχουν βοηθοί καθώς έχουν γίνει περικοπές στο βοηθητικό προσωπικό !!!! Άκου γιατρέ και το άλλο. Οταν του είπα πως οι Ελληνες και οι Ιταλοί είναι οι καλύτεροι γιατροί λόγω γλώσσας μάλλον … μου απάντησε… «Οχι μάλλον λόγω Καρδιάς»

Με προετοίμασε λοιπόν ο μάγος για να αρπάξει στα κρυφά λίγο από το συμπαγές υλικό που έχει το πουγκάκι του θηρίου.  Η αλήθεια είναι πως ήταν τόσο ήρεμος και μεθοδικός που ούτε που κατάλαβα πως βρέθηκε το τσιρωτάκι μετά στο λαιμό μου, ενώ το θηρίο αν και τεράστια πεταλούδα δεν κατάλαβε τίποτε… αχμμ ίσως λίγο λίγο τώρα κάτι νιώθω…

Η μεγάλη έκπληξη το παλιό μου παλτό… ποτέ δεν πίστευα πως υπάρχει κάτι πιο φοβερό και τρομερό από το «μέταλλο στην σάρκα» Τελικά υπάρχει … να περιμένεις έξω χωρίς να ξέρεις αν πονά και υποφέρει..

Επιστρέψαμε …λαλά της διαδρομής… τα αποτελέσματα της όψης του βίου σε λίγες μέρες

.