Κάπως έτσι δυναμώνει το αύριο..:)

Ενα απλό Σαββατοκύριακο….και όμως θέλω να το φέρω εδώ. Μου έκανε εντύπωση για όσα με έκανε να νιώσω. Τραπέζι …από το Βιλαρίμπα μέχρι το Βιλαμπάχο. Την Πέμπτη έβαλα τη Στελθ σε άσκηση Αφήσαμε την μικρή ξανθιά να πετάξει το αεροπλάνο…δεν είχαμε άλλη επιλογή… μόνο έτσι ίσως ξαναπετούσε  στα σύννεφα  ένα μεγάλο παιδί που έχει θυμώσει με όλους τους πιλότους.

Η πτήση της απολαυστική… δεν θυμάμαι, δεν κατάλαβα Η μικρή ξανθιά δούλευε ενστικτωδώς  ..εμ η στελθ αόρατη κάπου γυρνούσε ήμουν σίγουρη … και …τσουπ όλοι οι επιβάτες έμειναν ενθουσιασμένοι και κύριως πέρασε όμορφα και το παιδί της βροχής, αυτό που φοβάται να μην του κάνουν κακό …αυτό που πάει ανάμεσα στο λεγόμενο έντεχνο και στο λεγόμενο εμπορικό και ξαφνικά το σπρώχνουν και από τις δύο πλευρές …

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=XHTH5a8qXbw[/embedyt]

Κάπως έτσι βρέθηκα την Κυριακή με το παλιό μου παλτό να χορεύουμε και να τραγουδάμε στη μεσημεριανή βροχή μιας Κυριακής

Πόσο εγωιστικό  ξιπασμένο  είναι που γράφω για μένα … το ελπιδοφόρο είναι πως τα γράφω για μένα για να αυτοθαυμάζομαι !!!

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=X4OF11uFOmU[/embedyt]

Όσα αντίγραφα και να φτιάξω δεν γίνεται να με πετάξω γι αυτό στίχοι…


Ζήσε ό,τι σκέφτεσαι, ό,τι ονειρεύεσαι

Κάνε πως καίγεσαι, με μια καινούρια φωτιά


Όσα αντίγραφα κι αν φτιάξεις

Δε γίνεται να με πετάξεις


ένα τηλεφωνο να δω τι κάνει ένας φίλος …ουφ … με έπιασε ένα ουφ (αναστεναγμός )… καθώς δεν ήταν που δεν μπορούσε να μου μιλήσει ήταν το ήχος της φωνής του …

Συγκεντρώνομαι και συνεχίζω, καθώς την Παρασκευή μια είδηση μου θύμισε πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή… Συνέχεια σε ενδιαφέρουσα κατάσταση γεννά γεννά…Πριν από δύο εβδομάδες παντρεύτηκε ο διευθυντής του σχολείου μας μια δασκάλα…πήγαμε στη χαρά τους … ο πατέρας της την συνόδευσε στην εκκλησία, ταξίδεψε από Ελλάδα μαζί με την μαμά της για το γάμο της… και μετά και μετά… την παρασκευή το πρωί πέθανε από καρδιά …. τον συνόδευσε τώρα εκείνη …

κάπως έτσι βρέθηκα την Κυριακή με το παλιό μου παλτό με σεβασμό να την αγκαλιάζουμε δίπλα στο ανοιχτό φέρετρο του πατέρα της σε κάποιο νεκροπομπείο …

Το Σάββατο το πρωί …αγιασμός στο σχολείο μας … να μετρώ τα μικρά σε κάθε στροφή μήπως και κανένα κοτοπουλάκι μου  πεσει σε καμιά τρύπα υπονόμου … και μετά και μετά ε όπως και να το κάνουμε 16 αγοράκια  …α τι χαρά και ένα ακόμη … πάνω που έλεγα πως θα τα κάνω 15 γιατί το ένα είναι για πρώτη   και όχι για νηπιαγωγείο …. α ναι και αντί για τέσσερα πέντε κοριτσάκια … α και κάποιο αγοράκι να θέλει τον μπαμπά, να κλαίει και αντε να έρθει ο μπαμπάς που του το είχε υποσχεθεί και και αντε να φεύγει πάλι …και μετά και μετά να μην μπορώ να τα κάνω να ευχαριστηθούν . Να νιώθω πως μου ξεγλιστρούν και ξαφνικά ένα παιχνίδι με χρώματα … και γιες γιες διασκεδάζουν …και να και η ατάκα από τον μικρό …κυρία Μάνια δεν έχω κλάψει για αρκετή ώρα!!! .κουρασμένη, στο κρεβάτι το απόγευμα το παλιό μου παλτό να μαγειρεύει … μπριζόλες, κολοκύθια, χορτόσουπα…και

κάπως έτσι έφτασε της Κυριακής το βράδυ με μια κούπα τσάι με πορτοκάλι και κανέλα να γράφω για του βίου την όψη του αύριο ναι..

.το αύριο

σα ξόρκι πάλι να ζητά

με μουσική με βροχή

με σεβασμό και πολλά χρώματα

γι αυτόν που αγαπά του  βίου την όψη

την όποια όψη οδηγό του αύριο

Πάμε καρδιά μου μαζί για το «κάπως έτσι» του  αύριο 


Καληνύχτα Μορεάλη μου

Ενα κρυσταλλένιο αεροσκάφος :)

Ερώτηση που μου έκανε κάθε συγγενής ή φίλος που πήρα τηλέφωνο για να τον ενημερώσω πως είμαι μια ανάσα μακριά του Πως είμαι Ελλάδα.

Πως ήταν το ταξίδι σου?

Ανετο, ξεκουραστό, αρκετές ώρες αλλά χωρίς καθηστερίσεις, καλό φαγητό γρήγορη εξυπηρέτηση…

…κάπου εκεί αντι λογικής σιωπής ….τη σκυτάλη βουτούσε  η αέρινη φίλη μου…

Μπήκα στο αεροπλάνο για Ζυρίχη στις 4 ώρα μεσημέρι  Μοντρεαλ. Λίγη ώρα αργότερα μου σερβίρουν νοστιμότατα λαζάνια και ένα μεγάλο κομμάτι τυρί και γλυκό με γεύση λεμόνι. Από το παράθυρο του αεροπλάνου παρακολουθώ το ηλιοβασίλεμα…νυχτώνει γρήγορα, ο καφές απολαυστικός μια ταινία με συντροφεύει. Ξαφνικά χαμηλώνουν τα φώτα στην καμπίνα του αεροσκάφους…

Μας βάζουν για ύπνο νωρίς νωρίς σκέφτομαι και διαλέγω άλλη μια ταινία … χουχουλιάζω στην κουβερτούρα μου …κλεφτές ματιές από το παράθυρο του αεροσκάφους… Όμορφα που είναι πάνω από τα σύννεφα … η Σελήνη τα βάφει με καθαρό ασημένιο χρώμα..  … διαλέγω μια ταινια  κινουμένων σχεδίων … να με πάρει ο ύπνος την ξανθιά και ξαφνικά πάνω που νιώθω να ξαπλώνω πάνω στα αφράτα  σύννεφα μαζί με κάτι γαλάζια παπαγαλάκια…

τσουπ..

ο πιλότος..

Καλημέρα σας, σε δύο ώρες φτάνουμε στην Ζυρίχη Ο καιρός είναι γιουβέτσι … και τώρα θα φάτε πρωινό .. !!!

Κοιτάζω από την δική μου πλευρά του αεροσκάφους …..

Το φεγγάρι καρφιτσωμένο στο άπειρο μαύρο άπειρο…

κοιτάζω από την απέναντί πλευρά του αεροσκάφους…

Ο ήλιος βγαίνει βόλτα στο άπειρο γαλάζιο άπειρο

Εγω? εγω … ανάμεσα…

ενα φτέρο ακουμπά στο βράδυ και ένα στη ημέρα…

0.jpg

ξετρελαίνομαι από την χαρά μου …κάτω η Γη και

ζεστός καφές και κρουασάν στον Ουρανό

 

Μια πανδαισία χρωμάτων. Ένας επουράνιος ερωτισμός Η Σελήνη να κοιτάζει κατάματα  τον ήλιο

και το κορμί μου ανάμεσα

ένα κρυσταλλένιο   αεροσκάφος που ισορροπεί στη λεπτή γραμμή σκοταδιού – φωτός

ένιωσα γυμνή και διάφανη και… μου άρεσε τόσο μα τόσο

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=vG2piMjhIVY[/embedyt]

Τα ρολόγια στην Ζυρίχη έδειχναν θαρρώ 6 το πρωί !!!!

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂