Βρίσκεις Πάντα το Σήμειο στον Αγκώνα μου! :)

Με κάνεις και γελώ. Παλι για σένα θα γράψω .. τι να κάνω ??? είναι η εποχή σου !!!!!


πολλά τα μυστικά μας ξόρκια που μας έχουν δέσει γερά. Ορισμένα έτσι και τα κάναμε βιβλίο θα γίνονταν από τα πιο ισχυρά εγχειρίδια των μαγισσών..Μα είναι αλήθεια πως ήμαστε εγωιστές και θέλουμε  να τα γευόμαστε μόνο εμείς.


Αλλά πάλι είναι τόσο καθημερινά …να όπως αυτό που σου έχει γίνει συνήθεια.. να με κάνεις να γελάω … συγκεκριμένα στο κρεβάτι … σου αρέσει να ξεκαρδίζομαι στα γέλια … νέα σεξουαλική στάση να δεις που είναι … γιατί αλλιώς δεν μπορώ να το καταλάβω … τι  σε πιάνει δεν ξέρω και ψάχνεις να βρεις το σημείο στον αγκώνα μου που γαργαλιέμαι … αφού σου έχω πει … δεν υπάρχει… μόνο που ξαφνικά το βρίσκεις … αμ το άλλο ??? γιατί δηλαδή θα πρέπει να κάνουμε μάθημα γεωγραφίας στο κρεβάτι … σε όλο τον κόσμο με ταξιδεύεις …για να μου μάθεις τις πρωτεύουσες … όλα τα  ξέρω …γιατί δε σε πείθω … όχι πες μου γιατί γελάς… που έκανα λάθος?… Πάντως να το ξέρεις πολύ το δουλεύουμε το θέμα κρεβάτι … χρόνια τώρα… η καρδιά της φωλιάς μας…


Αμ το άλλο που το βάζεις…τα πρώτα ερωτικά ραβασάκια μου τα έβαζες στο βιβλίο των μαθηματικών την ώρα του μαθήματος … ταξίδευε από χέρι σε χέρι για να φτάσει… Δεν σταμάτησες αυτή την δραστηριότητα… μέχρι σήμερα ..χαχαχαχαχαχαχα


μα δεν μπορώ … αυτό θέλω να το φέρω εδώ … μου το έστειλες με ραβασομελακι … το πετυχες…

ag4.JPG

μαμότο συνέχεια κλέβεις την πρωτιά στα σερνικά μου …

εισαι καλός στις δημοσιες σχέσεις ….

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

ω…άσχετο κυττάζω το θερμόμετρο έχουμε -21 και νιώθουμε σα -28 ελα τώρα αμέσως στο κρεββάτι χαχαχαχα

Τα παράξενα σου Τα καλύτερα σου :)

θέλω ένα τραγούδι … να σου το αφιερώσω … γιατί σήμερα ήσουν μαζί μου … και αυριο θα είμαι μαζί σου …


[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=VeqzTbctt8I&w=420&h=315[/embedyt]

πάμε ζωή μου … να είσαι ο εαυτός σου !!! Γιατί με όλα τα παράξενά σου με χεις φερει πιο κοντά σου που λεει και το άσμα που σου αρέσει …


χμμμ αντε καλά θα το φέρω και αυτό εδω … τι να κάνω … αφού σου αρέσει

 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=862nRen4kSM&w=560&h=315[/embedyt]

 

πάμε να κατακτήσουμε τον κυρ πέλαγος χιχιχιχι

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

σημείωση : θα αφήσω ένα σχόλιο που θα είναι ένα χαμόγελο να δούμε πως χακεύεται το χαμόγελο … χαχαχαχαχα

Λοιπον πάντα έλεγα πως όταν αφήνω ένα χαμόγελο ή μια καλημέρα σε μια ανάρτηση ήταν για να δηλώσω με την παρουσία μου πως διάβασα και μου άρεσε…

τα πολλα λόγια λοιπόν είναι φτώχια όσο έχουμε ακόμη τα αβατάρ μας και το χαμόγελό μας οοοολα καλά Καλή δύναμη στα παιδιά του παθ που δουλεύουν καταφέρουν να ξαναφέρουν λέξεις στα σχόλια μας !! Τους στέλνω ένα χαμόγελο 🙂

 

τι έλεγα … α ναι … αύριο λοιπόν… πάμε μαζί χιχι στο καλό,

να προσέχεις τα αυτοκίνητα

και τις δασκάλες ειδικά αυτές με τα γυαλιά χαχαχαχαχα

 

 

Το Απρόβλεπτο Ζωύφιο της Πολυθρόνας :)

 

Το «γαμώτο» δεν είναι μια αξίνα που χρησιμοποιώ τακτικά γιατί η δύναμη της δεν είναι αυτόφωτη ¨Όταν κάτι δεν είναι αυτόφωτο κάπου έχει μια σκιά ..ένα αντίκρισμα, ένα τίμημα, ένα δίλημμα Δεν θέλω να την χρησιμοποιώ λοιπόν γιατί με πιάνει ένας φόβος στα σκέλια που λένε…ή δεν λένε για τα σκέλια …και κάτι άλλο για σκέλια έχω εγώ στο μυαλό (?) μου τώρα…χμμμ Έτσι άμα ανοίγεις μονοπάτι σε ένα αδιέξοδο αντί να συμβιβαστείς…υπάρχει το απρόβλεπτο..

Ήθελα να γράψω για ένα απρόβλεπτο ζωύφιο κρυμμένο πολύ καλά σε μια πολυθρόνα αναπαυτική. Κάθομαι να ξεκουραστώ, αφήνομαι στην άνεση της. Κάνω πράγματα που μου αρέσουν στην  πράσινη πολυθρόνα μου. Την έχω διαλέξει ως το δικό μου σημείο του σπιτιού, τη γωνιά που χωράει μόνο εμένα. Ακούω μουσική, διαβάζω, κάνω εξερευνήσεις, χασκογελώ με φίλους, βλέπω τηλεόραση, με παίρνει ένας γλυκός ύπνος ξαφνικά καθώς λιάζομαι …ονειρεύομαι … Προσωπικά όνειρα…

Και τσουπ έρχεται το απρόβλεπτο ζωύφιο –η άλλη πλευρά της αξίνας- και με τσιμπά! Να μια κοκκινίλα στο κάτασπρο μπουτίνι μου ..Κουνούπι είπα την πρώτη φορά αλλά το άτιμο μου έκανε ζημιά … Φαγούρα, φλόγωση έντονη  Δύο μέρες και να το πάλι. Στο ίδιο μπουτίνι!!! Γίνεται ποτέ ένα κάτασπρο αφράτο σύννεφο να έχει καρουμπαλένια ηφαίστεια επάνω του?  Τα ηφαίστεια υπάρχουν ανάμεσα σε σύννεφα και όχι επάνω … ξεφεύγω.. τι έλεγα α ναι … Βαζω κρέμα και σκέφτομαι πως τελικά ίσως είναι κρυμμένο στην πολυθρόνα Γαμώτο Νευριάζω …παίρνω το φλιτ και φφφφσσσσ στα κρυφά σημεία της πολυθρόνας …στις δίπλες της, στο μέσα της… Απολύμανση των έσω για να συνεχίσω να ξεκουράζομαι και αν απολαμβάνω την πολυθρόνα μου… να ονειρεύομαι… Μια εβδομάδα και τσουπ πάλι..στο ίδιο μπουτίνι λες και θέλει να μου  κεντήσει τατού, πάνω που άρχισαν να εξαφανίζονται τα προηγούμενα … ΓΑΜΩΤΟ ΛΕΩ και φσσσστ πιο πολύ … πιο προσεκτικά … σε σημεία πιο βαθειά …απολύμανση…

Περνάει ο καιρός …ξεχνιέμαι …έχω κάνει την απολύμανση της πολυθρόνας μου εκ των έσω ..για να συνεχίσω να απολαμβάνω τα λίγα πράγματα που μου αρέσουν …Χθες το βράδυ με ξανατσιμπήσε … Στην πλάτη αυτή τη φορά… ωωωω Αμα δεν έχω την βολή μου …στο λίγο, στην πολυθρόνα μου, πως θα ξεκουράζομαι, θα ταξιδεύω, θα εκτονώνομαι, θα ονειρεύομαι?

Αυτό το απρόβλεπτο ζωύφιο θέλει ντε και καλά να με φοβίσει. Η  μικρή θεά που δεν έχει συναίσθηση του φόβου! Εγώ πάλι πρέπει να της φωνάζω να προσέχει τα αυτοκίνητα και τις δασκάλες….

Ξαφνικά, ένα τσεκούρι έτσι όπως με βολεύει…το μόνο να κάνω αίτηση …το πολύ να με πάρουν στο σεμινάριο  …και το ζωύφιο εκεί να μου θυμίζει την παρουσία του με ένα πρόσφατο τσίμπημα στην πλάτη. Θα είμαι  διαθέσιμη ή όχι ??????

Με έσπρωξε ….κάνε την αίτηση … φσσστ φλιτ…

τι? δεν ταιριάζει το τραγούδι ??? ε και ??? άσχετο … τι πειράζει…

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=nViLN2iYXLc[/embedyt]

Περίεργη η Μεγάλη εβδομάδα εδώ. Πρώτα από όλα το Πάσχα πέρασε για κάποιους, για μας τώρα έρχεται. Δεύτερον η Μ. Πέμπτη είναι Μ. Πέμπτη. και  τρίτον χμμμ που θα φάμε μαγειρίτσα?

Λευκή Οπτασία με Παντόφλες..:)

Σε ένα όμορφο πάρκο βρέθηκα το Σάββατο. Τελείως διαφορετική Welcome to the Ecomuseum Zoo ψυχολογία.

Εκδρομή με το σχολείο, αλλά αταξία δε κατάφερα να γίνω. Δύο σποράκια όλα και όλα, να τα προσέχω ανάμεσα σε άλλα μεγαλύτερα σποράκια ή άλλα σποράκια άλλων σχολείων! τι λες τώρα??? τόσα σποράκια σε μια ζούγκλα? Και αν μου τα αρπάξουν? Πολλά τα ζώα, πολλές πληροφορίες… λύκους, αρκούδες, ελάφια, ασβοί, ρακούν, τεράστιοι σκαντζόχοιροι,  φίδια, χελώνες! Ήθελα να γίνω αταξία μα πολλά τα αρπαχτικά στη ζούγκλα μιας σχολικής εκδρομής.

Μια στιγμή όμως ξέφυγα! Τα κόλλησα στα σύρματα του τεράστιου κλουβιού τα σποράκια χεχε Αταξία χεχεχε Έγινα ομπρέλα, άνοιξα και τα πόδια χεχεχε τα φυλάκισα  και κόλλησα την φωτογραφική στο σύρμα!

PICT3149.jpg

Μια φωτό-γραφία αρπαχτικό δικό μου!

Οπτασία του βορά

με γούνινες παντόφλες

πάνω στις πέτρες των ινδιάνων

πως γυρίζει το κεφάλι?

στο κίτρινο της ψυχής

τι να ακούει τι να βλέπει?

απάντηση  μούτζας

 τα κάτασπρα φτερά

πέταξε (?) λίγο πιο πέρα

άνοιγμα φτερών τεράστιο

λευκό δόρυ στην καρδιά…

Διπλα μου το ψηλό αρσενικό-

κρίμα μέσα στο κλουβί τέτοιο πουλί…δεν είναι εικόνα για συναισθηματική υπερ-φαγία?  του είπα, περισσότερο για να τον πειράξω!

Αγρια με κοίταξε, ειρωνικά …

και τα παιδιά στην Αιθιοποία δεν έχουν να φάνε…

ναι και αυτά  εικόνα για υπερφαγία…

όχι αυτά είναι εικόνα για να σου κοπεί η όρεξη του ‘πόνου της φυλακής’…

Σκληρό αρσενικό αυτό!

Να το καραμελώσω ή να το αφήσω να με εξουσιάσει?

Συναισθηματική νοημοσύνη του απαντώ. Εκανα ένα τεστ μια φορά! Δύο για την ακρίβεια Αριστεύω άμα θέλω!

πιο άγρια με κοιτάζει.

Τα ξέρεις ολα βλέπω, αλλά συνεχίζεις σαν την μύγα με την ίδια τακτική να χτυπάς τα μούτρα σου στο τζάμι. Δεν θα βρεις διέξοδο έτσι. Να σκεφτείς μόνο τον εαυτό σου..να πας από άλλο δρόμο. Τι λες ρε ψηλέ πήγα να του πω… φυλακισμένη οπτασία είμαι με γούνινες παντόφλες, αρπαχτικό… όχι μύγα … χμμμ πως να τον αφήσω να εξουσιάσει όταν δεν ξέρει τι εξουσιαζει?

Άλλο θέμα άλλη στιγμή θα το λύσω…

Τι περίεργο ο άνθρωπος τον πιο πόνο να πρέπει να σκεφτεί για να μην πονά γι αυτό που τον πονά …

Θαυμασμό και σεβασμό μόνο όταν τη πλήρη γνώση έχεις… Όμορφος κόσμος, μαγικός: Η κουκουβάγια του χιονιού

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=Fvbt_mEFM8I&feature=related[/embedyt]

Οι γλαύκες έχουν σε σχέση με το σωματικό τους βάρος δυσαναλόγως μεγάλη επιφάνεια πτερύγων. Σε συνδυασμό με το μαλακό και πυκνό πτέρωμα επιτυγχάνουν έτσι μια σχεδόν απολύτως αθόρυβη πτήση.

Κοίταξα και πάλι  το κλουβί μα δεν  Σκέφτηκα για μια στιγμή ένα σερνικό που ίσως να ήθελε μαζί μας να ήταν! Γλαύκος αδύνατος λευκό αρπαχτικό φυλακισμένο…

ωχ

Ξέφυγαν τα σποράκια, σε άλλο κλουβί κραυγές έβγαζαν έκπληξης! Η αγριόγατα έχει μεγάλα πέλματα για να μπορεί μεγάλα άλματα να κάνει! Κάθε της άλμα 6 μέτρα, αγαπημένη της τροφή οι λαγοί Ένας λαγός τρεις φορές πρέπει να πηδήξει στο ένα άλμα της αγριόγατας… κοινώς καμιά τύχη δεν έχει ο λαγός μικρά μου λαγουδάκια που τρέχετε αριστερά και δεξιά! Η ματιά μου δεν θα σας χάσει!!!

Τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς…  κίτρινο σχολικό … με κίτρινη ματιά μια εκδρομή …οριστικό τελειώνει το σχολείο.. οριστικό δεν θα έρθω …οριστικό που ορίζει ένα διαφορετικό καλοκαίρι…Οριστικό το άλλο Σάββατο διπλώματα και αγκαλιές…

PICT3153.jpg

Στο τέλος ξάπλα μόνη, 

στου κλειστού σχολείου τα σκαλιά

ξάπλα, κουρασμένη μόνη

που πάνε τα σύννεφα στο γλαυκό?

αυτές οι οπτασίες με γούνινες πάντα παντόφλες που ταξιδεύουν?

Κάποια ονειρική απάντηση πήρα μα δε την θυμάμαι …

Ενα λεξικό .. α ρε ξανθια!

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=2LBw5fYbOx0[/embedyt]

Που είμαι ? Εδώ κυνηγάω ένα όμορφο όνειρο να το κάνω πραγματικότητα στη ζωή μου. Αρε ξανθιά, αφού το ξέρω ποτέ δεν κυνηγώ… λες το όνειρο  να με κυνηγά?. Διάβασα ένα ποίημα πρόσφατα, εντελώς τυχαία μιας και εγώ με τα ποιήματα είμαι αλλού Σπάνια θα μου κάνει ένα ποίημα κλικ μα αν.. ε τότε μάλλον κυνηγάω την πένα του ποιητή Αρε ξανθιά αφού το ξέρω την πένα δεν κυνηγώ… λες η πένα να με κυνηγά? …  κέρσορας που αναβοσβήνει σα φλασάκι (να βάλω και το τραγούδι στην αρχή … ρετρό ωραίο τραγούδι ) Διαφωνούσα με τον καπετάνιο μου πριν από αρκετές μέρες. Δεν είναι ποιος έχει το λάθος και ποιος το σωστό, είναι η διαφορετική άποψη που με κάνει καμιά φορά να στέκομαι, όχι ακριβώς να δειλιάζω αλλά να σκέφτομαι δεύτερη φορά… Αρε ξανθιά,  αφού το ξέρω δεν σκέφτομαι δεύτερη φορά..λες να μην έχω τη λογική να σκεφτώ?. Να καταλήξουμε λοιπόν πως πιστεύω τελικά πως ποτέ δεν κυνήγησα το όνειρο μα ούτε και εκείνο βάλθηκε να με κυνηγά …δεν μου χρωστάει κάτι, δεν του χρωστάω τίποτε (νομίζω χιχιχι)  ξεροκέφαλη πετάω σε αυτό που το ένστικτο μου με προστάζει … ένα ποίημα λοιπόν από τον Νικό Παππά

Εκείνο που ζήτησα από τη ζωή

Μου το δωσε

Ίσως και δίχως να το θέλει

Εκείνο που της ζήτησα

Το πήρα σαν ψωμί μέσα απ’ τα δόντια της

Γι’ αυτό σαν βλέπω λίγο εσύ να μου μακραίνεις

Λίγο πως πας να κουραστείς

Πως μένεις πίσω από τα βήματα μου

Είμαι έτοιμος να βγάλω μια φωνή:

Βοήθεια!

Ολα καλά αρμενίζουν στη ζωή μου αυτό τον καιρό Αρε ξανθιά σα να βαριέμαι που όλα καλα και θέλω σε νέες θάλασσες να χωθώ για νέες εμπειρικές περιπέτειες …λες  αυτή η ανοιξιάτικη σπίθα ε? Με στέλνει αδιάβαστη στα  όνειρα. Ακόμη και αν άκουσα διαφορετική άποψη ακόμη και αν ξέρω  την ρήση που λέει -ως όταν ο «άνθρωπος κάνει όνειρα ο θεός γελάει» ..  χαρούμενα συνεχίζω να σχεδιάζω όνειρα σε μαυροπίνακα με κιμωλίες γιατί και να γελάσει ο θεός χαρούμενη θα είμαι  που διασκέδασε … Τι λέω? α ναι … κάνω όνειρα για τον Ιούλιο και μου αρέσει 🙂 Μια αίτηση παρακαλώ και ευχαριστώ για την ευκαιρία 🙂

Βοήθεια χοχοχο γιατί όλο και κάποια μαμαγία  θα κάνω !!! Ένα ορθογραφικό λεξικό τσέπης θέλω…. βοήθεια… γιατί οι φαρέτρες σα τρύπιες ρε παιδί μου πάντα στη ζωή λίγα συγκρατούσα..

υγεια.jpg

δική μου είναι αυτή η μουτζουρίτσα «σπουδή στην Υγεία» τότε σε άσπρο χαρτί με κάρβουνο   χιχι

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂