Η Γελαστή… θύμηση :)

Μου αρέσει να χώνομαι σε μια εγκυκλοπαίδεια. Eρέθισμα και τρέχω σε «τόμους». Ψαχουλεύω και ξεφεύγω από το τικ τακ του χρόνου… Αν δεν με στριγκλίσεις μπορεί να διαβάζω ένα σωρό πραγματάκια.Λιγα όμως καταγράφει ο σκληρός μου… Είναι το ταξίδι που με συναρπάζει και όχι η απομνημόνευση των γνώσεων. Κάποιος να μου εκθέτει τις γνώσεις του Δεν μαθαίνω αλλά… γοητεύομαι από τον πλούτο του !

Δεν είχα ψάξει γιατί μου αρέσει τόσο. Χθές σε μια προσπάθεια να μάθω για τις δεκαοχτουρες έπαθα ένα μικρο αουτσ. Ένιωσα την ΕΛΛΕΙΨΗ της εγκυκλοπαίδειας (52 τόμοι γιαμι γιάμι) που είχαμε στο σπίτι μας.. Τώρα βρίσκεται σε μια κούτα… 

Ομως εδώ υπάρχει ακόμη η εγκυκλοπαίδεια των μαθητικών μου χρόνων.

Εκδόσεις: Παγκόσμια Σύγχρονη Παιδεία

Αποκλειστικότητα για την Ελλάδα και για όλο τον Κόσμο: Αντώνης Δ. Μαλλιάρης – Θεσαλονίκη 1978-79

Η μυρωδιά της με οδήγησε στα θρανία. Θυμήθηκα το λόγο που με έκανε να ξεχνιέμαι με τις ώρες! Ταξίδι διαφυγής από τα υποχρεωτικό διάβασμα και τις σχολικές μου προεργασίες χιχιχιχι Ποιος θα μάλωνε ένα παιδί χωμένο σε μια εγκυκλοπαίδεια… χιχιχιχι

Επιστροφή στο θεματάκι μου που θα είναι σεντόνι…

Αφορμή  ο ακάλυπτος… το περιστέρι στο όνειρό μου.. Στον ακάλυπτο έρχονται πολλά περιστέρια. Για να μην κάθονται στα κάγκελα των μπαλκονιών όλοι οι ένοικοι κάτι έχουν σκαρφιστεί.. Σε ένα από αυτά έχουν δέσει σιντι που εκπέμπουν χρώματα και λάμψεις. Η μαμά μου έχει βάλει καμφορές. Έτσι προσγειώνονται μεν στα κάγκελα αλλά… φρουτ φεύγουν γρήγορα χωρίς να αφήσουν τη «σφραγίδα» τους Τακτικά έρχεται και μια δεκαοχτούρα. Φρουτ φεύγει φρουτ έρχεται μια άλλη φρουτ φεύγει…

Τόμος 4 σελίδα 24:

«Δεκαοχτούρα (στρεπτοπελία ή γελαστή ) Είναι είδος πουλιού της οικογένειας των περιστεριδών, έχει μήκος περίπου 2Ο εκατ. και χρώμα σταχτί. Το κελάηδημά της μοιάζει με το συλλαβισμό του αριθμού δεκαοχτώ. Γι αυτό λέγεται και δεκαοχτούρα ή δεκαχτούρα. Ζει ζευγαρωμένη και φτιάχνει τη φωλιά της με λεπτές ρίζες. Η φωλιά της είναι πολύ άτεχνη και σχεδόν επίπεδη. Για το χτισιμο της προτιμά τα κλαδιά διάφορων δέντρων ύψους 1, 5 μ και πάνω, ιδιαίτερα τα κλαδιά του πουρναριού και του κέδρου. Γύρω στο τέλος του Μάη γεννά δύο αυγά που τα κλωσσάει γύρω στις 20 μέρες Τα μικρά της είναι γυμνά και τρέφονται με το «γάλα» μια παχιά ουσία που σχηματίζεται στον πρόβολο των γονέων της.

Τρέφεται με φρούτα και σπόρους προτιμά τους σπόρους μερικών δημητριακών, ιδιαίτερα του σιταριού. Είναι ενδημικό πουλί και συνηθίζει να ζει κοντά σε αγροτικούς οικισμούς. μάλλον γιατί φοβάται τα αρπαχτικά πουλιά και τις αλεπούδες. Το κρέας του, αν και λιγοστό, είναι πολύ νόστιμο και γι’ αυτό αποτελεί ένα από τα σπάνια κυνήγια. Εξημερώνεται εύκολα και η διατροφή του δεν παρουσιάζει προβλήματα, γι αυτό το βλέπουμε συχνά σε πάρκα και κήπους.»

 

 Αντιγραφή :Τόμος 4 σελίδα 24:

Συμπέρασμα : Εκτός από το μικρό γυμνό ανθρωπάκι που βγαίνει φορώντας μόνο πάνα, ξυπόλητο και παίζει με τα σιντι την ώρα που η μαμά του απλώνει…(παρένθεση έχω ένα μικρό άγχος κάθε φορά που το βλέπω να κοντοστέκεται μόνο του στην ανοιχτή μπαλκονόπορτα αλλά παραδόξως δεν βγαίνει χωρίς τη μαμά) υπάρχει στον ακάλυπτο κάπου και μια φωλίτσα με δύο γυμνά γελαστάκια πουλάκια της κυρίας γελαστής και του κύριου γελαστού που με επισκέπτονται τακτικά με ένα φρουτ.

Ερώτηση : Σε ποιο σημείο του σώματος του κυρίου και της κυρίας Γελαστού είναι ο πρόλοβος?, Τι είναι αυτό το «γάλα» που βγάζει ΚΑΙ ο κύριος Γελαστός?

 

Σημείωση : υπάρχει και σχετικός μύθος στο γιατί το κελάηδημά  της γελαστής λέει «δεκάαοχτώ»

Κάτι με άδικη κατηγόρια έχει για κλοπή ζυμωμένου ψωμιού. Δεν ξέρω καλά το μύθο για να το μεταφέρω 😦

Από την βόλτα μου στο διαδύκτιο για φωτογραφία της Γελαστής βρήκα και αυτή την πολύ τρυφερή εγγραφή >—Μαύρος Γάτος—< Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή: ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ, ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΤΗ ΕΚΑΝΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΣ ΒΑΛΩ ΜΙΑ ΘΥΜΗΣΗ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΟΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ

[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=5q9H2cd36RU%5B/embedyt%5D

Πυρώνει ο Ακαλυπτος

Ο ακάλυπτος είναι καταπράσινος. Στιγμές οι απέναντι ζωές. Ένας μπαμπάς  μωράκι νανουρίζει. Ένας νεαρός  απλώνει Τι πλάκα έχει… απλώνει την μπλούζα στο σύρμα σα να φτιάχνει νυφιάτικο κρεββάτι. Δυο λεπτά ασχολείται με την κάθε μπλούζα. Αλήθεια! Τον χρονομέτρησα. Τη γυρνά από δω, τη γυρνά από κει. Ψάχνει τον καλύτερο τρόπο για να στεγνώσει γρήγορα… Μια γυναίκα τσουπ βγαίνει τσουπ μπαίνει με τον κουβά του σφουγγαρίσματος… και μια γιαγιά ποτίζει κάτι λουλούδια… γεράνια θαρρώ..και εγώ… ζωγραφίζω μουτζουριτσα.

Γέμισε πράσινο ο Ακάλυπτος. Τα λουλούδια από την λεμονιά και την πορτοκαλιά μαράθηκαν. Τα λουλούδια της ακακίας εξαφανίστηκαν.  Μυρίζει ζέστη… Ζέστη και κεφτεδάκια… ουπς άσχετο ! Από κάποιο εξαεριστήρα! Τα πουλιά μονότονο τσιου. Ένα τη φορά Ο ήλιος ζεστός και φωτεινός πολύ.  Καίει το χρώμα στα φύλλα. Στη σκιά αν κρύψεις την ματιά σου τη ζεστασιά του νιώθεις.

Είναι το αεράκι που κάνει τη διαφορά στον ακάλυπτο. Στη ζούγκλα μου! Κυήματα σκορπίζει στα φύλλα Ανατριχιάζουν ευχάριστα αυτά. Τρίβονται και το τραγούδι πιάνουν Το καμένο τους χρώμα αστεράκια δημιουργεί. Μικρές ακτίνες ήλιου χορεύουν κατά πως προστάζει το αεράκι.

Και ενώ όλα πράσινα είναι… να τη η διαφορά.

Η ροδιά που κόκκινα πανέμορφα λουλουδοχωνιά φοράει. Αυτά τα λουλούδια δεν χορεύουν Είναι χοντρόπετσα, και στον ίσκιο κρυμμένα… μα κάνουν κάτι μαγικό.Εκμεταλλεύονται αέρα και ήλιο και τη διαφορετικότητα τους προβάλλουν Ακίνητα μα …παρατηρούν το χορό των φύλλων. Βρίσκουν την ευκαιρία των κινήσεων τους και ξαφνικά συλλέγουν μέσα στο χοντρό κόκκινο σώμα τους το φως του ήλιου. Ανάβουν και σβήνουν Έντονο φωτεινό κόκκινοπορτοκαλί χρώμα πυρώνει το κορμί τους.Ακίνητο, για δύο πηδηματάκια του δείκτη δευτερολέπτων.  Μετά κόκκινο άφωτο πάλι σαν το αίμα. Κόκκινοι μικροί ακίνητοι ήλιοι για δύο στιγμές! Όσο επιτρέπει το αεράκι… αντε και τρεις!

Ο ακάλυπτος είναι έτοιμος το καλοκαίρι να υποδεχθεί. Και η ροδιά με τα λουλουδοχωνιά της μου θυμίζει χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Μουζτουριτσα έφτιαξα. Σχέση δεν έχει με αυτό που ένιωσα σήμερα στον ακάλυπτο 🙂

anthosrodias.jpg

Καλό βράδυ 🙂

αφιερωμένη η εγγραφή σε κάθε μορφή αναπηρίας

Ενας Ελληνάρας στο Μοντρεαλ…

χαχαχαχαχαχα ανασα χαχαχαχαχα βρήκα το χρώμα μου χαχαχαχαχα

προσπαθώ να σταματήσω να γελάω για να γράψω με τρόπο που να το καταλάβουν περισσότεροι από μένα το γεγονός απείρου κάλ(λ)ους που συνέβη χθες στο παλιό μου παλτό …

Στοιχεία

1.Το παλιό μου παλτό είναι και Καναδός υπήκοος

2.Έχει πάει από προχθές στον Καναδά

3. Φιλοξενείται για λίγες μέρες σε φιλικό σπίτι

4. Χθες συναντήθηκε με έναν Ελληνικής καταγωγής πολικό ο οποίος τώρα πια έχει  αποσυρθεί από τα πολιτικά δρώμενα του Καναδά.

Γεγονός απείρου κάλ(λ)ους

-Ο ΕΛΛΗΝΑΣ πρώην πολιτικός και το Παλιό μου Παλτό διασχίζουν ένα δρόμο όχι από διάβαση

-Μια αστυνομικίνα τους παίρνει στο κατόπι.Τους συνοδεύει μέχρι το περιπολικό για να τους κόψει κλήση. Διέσχισαν παράνομα το δρόμο!

-Ο ΕΛΛΗΝΑΣ πρώην πολιτικός του Καναδά χτυπιέται και φωνάζει.Επικαλείται την πρώην πολιτική του ιδιότητα κλπ κλπ

-Η αστυνομικίνα του απαντά ‘ΝΟ ΕΞΚΙΟΥΖ» που στα Ελληνικά σημαίνει εκείνη την ξεχασμένη έκφραση «δεν υπάρχει δικαιολογία» Ας σημειωθεί πως στο περιπολικό υπάρχει και ένας ακόμη αστυνομικός ο όποιος ήταν πρώην σωματοφύλακας του Ελληνα πρώην πολιτικού του Καναδά «Σας καταλαβαίνω κύριε ταδοπουλε αλλά ο νομος είναι νόμος» 37 δολάρια πρόστιμο!!! (χαράς το ποσό θα μου πείτε μα αν το κάναν και εδώ μήπως λεώ μήπως η ξανθια θεά θα λύναμε το οινονομικό μας προβλημα ως χώρα?)

-Το παλιό μου παλτό τους δείχνει το διαβατήριο του και τους λέει πως έφτασε μόλις προχθές στον Καναδά και δεν γνωρίζει τους νόμους καλά. μπουχαχα Η αστυνομικίνα τον συγχωρεί και δεν του κόβει πρόστιμο.(είναι γλυκούλης, αθώος και όμορφος όταν θέλει)

-Το παλιό μου παλτό μου διηγείται το περιστατικό και περήφανος μου λέει. «Το πείραμά μου στέφθηκε με επιτυχία. Οι νόμοι στον Καναδά δουλεύουν κανονικά Είμαι ευτυχισμένος»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ… Ο Ελληνας πολιτικός από δω και πέρα θα ονομάζεται για να ξεχωρίζει Ελληνάρας πολιτικός φορ εβερ εν εβερ ιν εβρι φακινγκ πλεΙσ εντ ταιμ!

-Το παλιό μου παλτό θα θυμηθεί… θέλει να θυμηθεί, το έχει ανάγκη σαν το οξυγόνο ένα πράγμα!!!!!

Αρχίζει να μου αρέσει που θα πάω εκεί 🙂

ΑΓΑΠαΩ ΟΤΙ ΠΑΛΙΟ ΑΚΑΛΥΠΤΟ ΑΝΤΕΧΕΙ

Αρρωστούλα σήμερα και η διάθεσή μου αγαπησιάρικη! Χουχουλιασμένη στο κρεββάτι με το «λουκουμάκι» μου- όπως λέει και η Στεβια μου τα λαπ τοπ- είπα να γράψω για το μικρό σπιτάκι του ακάλυπτου. Ξεχωριστή σκέψη για ξεχωριστή γραφή.

Γύρω του δύο μεγάλα θηρία και πέντε έξι μικρότερες τριώροφες, διώροφες κατοικίες. Η ύπαρξή του πολύτιμη. Δίνει πνοή. Φτιάχνει με την παρουσία του μια πλατεία. Γίνεται το κέντρο για μια πλατεία σε ακάλυπτο. Χώρο για τη φύση, χαραμάδα φτιάχνει με το έτσι θέλω για να φωτίζει ο ήλιος την πίσω πλευρά των διαμερισμάτων, την πίσω πλευρά της ζωής μας. Παρέχει σπίτι σε περιστέρια, σε γάτες. Στα καθαρά μας ρούχα εξασφαλίζει αέρα και ήλιο να στεγνώσουν να ευωδιάσουν. Σε ματιές πετάει σπίθες για  να φανταστούν και όχι να χωθούν σε διαμερίσματα.

Δεν ξέρω την ιστορία του. Οι παλιοί κάτοικοι θα πρέπει να την γνωρίζουν. Κανένας δεν κατοικεί σε αυτό το σπίτι. Είναι τόσο περίεργο Δίνει ζωή χωρίς να παίρνει.. Αντικείμενο θα μου πεις… Συναισθήματα δεν έχει… μα προσφέρει τόσα πολλά και δεν το ξέρει… Διεκδικεί το χώρο, αφήνει το χρόνο να το χαϊδεύει, αφήνει τη φύση να το αποροφά σιγά σιγά.. Στα μάτια μου φαντάζει να το απολαμβάνει… Σιγά σιγά σχεδόν ηδονικά οι ακακίες αρχίζουν να το πλησιάζουν Χέρια να το χαϊδέψουν… Ντροπή νιώθει για τη φύση… και κάνει το βήμα…. Στα παλιά  κεραμίδια πράσινη ζωή αφήνει να γεννηθεί… Άψυχο τσιμέντο η ταράτσα χώμα γης δέχτηκε και σπόρους από τον αέρα, τα πουλάκια…

spiti.jpg

Ότι παλιό ακάλυπτο αντέχει χωρίς να ξέρει το λόγο αγαπάω

Αξία στην αξία που δεν γνωρίζει του δίνω…

Γιατί ότι παλιό ακάλυπτο αντέχει χωρίς το λόγο να ξέρει

ζει νομίζεις σε μιζέρια….

Μα ότι παλιό ακάλυπτο αντέχει χωρίς το λόγο να ξέρει

σκορπά τόση δύναμη που διώχνει όλες τις μιζέριες….

Τι γράφω η ξανθιά θεά δεν ξέρω…

μάλλον ο πυρετός φταίει χαχα