ΑΜΑΛΙΑ ΑΥΤΌ ΘΑ ΤΟ ΔΩΣΩ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ

 

redrosecloseupeg.jpg

«Γιατί πολύ απλά είναι αδύνατη η παρασκευή του στο εργαστήριο, οπότε η μόνη λύση είναι η εθελοντική αιμοδοσία Στην Ελλάδα κάθε χρόνο χρειαζόμαστε 600.000 μονάδες αίματος από τις οποίες μόλις το 40% καλύπτεται από τους εθελοντές αιμοδότες, το 50% απο το συγγενικό περιβάλλον και το 5% απο τις ένοπλες δυνάμεις. Σε κάθε νοσοκομείο 2/10 ασθενείς κατά μέσο όρο χρειάζονται μετάγγιση.

Η χορήγηση αίματος είναι αναγκαία:

* Στους χιλιάδες τραυματίες των τροχαίων ατυχημάτων.

* Στα άτομα που πάσχουν απο Μεσογειακή Αναιμία, στην πλειοψηφία τους παιδιά.

* Σε ασθενείς με ογκολογικά προβλήματα (πχ λευχαιμία), ιδιαίτερα όταν υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες.

* Όσοι πάσχουν απο διάφορες αιματολογικές ασθένειες (πχ αιμορροφιλία).

* Όταν υπολογίζεται αξιόλογη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης.

* Σε ορισμένες έγκυες που παρουσιάζουν προβλήματα κατα τον τοκετό.»

Η λίστα με τα αιμοληπτικά κέντρα εδώ.

Προσωπικά μου αρέσει να δίνω κάτι από το δικό μου εργαστήριο που δεν μπορεί να το φτιάξει κανείς άλλος

και κάντε και ένα κλικ εδώ :

(http://fakellaki.blogspot.com)

«Είτε δώσεις φακελλάκι είτε δε δώσεις, την ίδια δουλειά ξέρει να σού κανει ο γιατρός»

Μην περιμένεις πρόσκληση

 

«Σε όσους, καλοπροαίρετα, αναρωτιούνται «;τι νόημα έχει να βρεθεί το blog της Αμαλίας στην λίστα του sync ξανά»;, απαντάω με τα ίδια τα λόγια της Αμαλίας:

«για να έχει νόημα αυτό που κάνω, πρέπει να το διαβάσουν όσο το δυνατό περισσότεροι γιατροί ή φοιτητές της ιατρικής ακόμη καλύτερα.Αυτοί έχουν περισσότερες ελπίδες να «;πάρουν»; κάτι από αυτή την αθλιότητα που έζησα …;.»

Το blog της Αμαλίας περιέχει την μαρτυρία της.

Δεν είναι φάντασμα.

Aς μετατρέψουμε αυτήν την μαρτυρία σε ακοίμητη Ερινύα:

-Γι΄ αυτούς που αφήνουν το ΕΣΥ να διαλυθεί

-Γι΄αυτούς που αφήνουν τον ασθενή στο έλεος της γραφειοκρατίας, της υποβαθμισμένης περίθλαψης και των ράντζων .

-Γι’ αυτούς που παίρνουν φακελάκι.

-Γι’ αυτούς που νομοθετούν όχι για να προστατέψουν τον ασθενή, αλλά τις φαρμακευτικές εταιρίες και τα κέρδη τους.

-Γι΄αυτούς που αδιαφορούν

-Για εμάς που εφησυχάζουμε …;»

Όταν ξεκίνησε το «;ιδιογράφως»; δεν περιμέναμε ότι θα έχει αυτή την ανταπόκριση.

Πιστεύαμε ότι θα μαζεύαμε 70, 80, άντε το πολύ 100 ιδιόγραφα. Οι συμμετοχές όμως θα ξεπεράσουν τις 500. Γι’ αυτό και πιο πάνω γράφω ότι «;500 ιδιόγραφα είναι πολλά, αλλά …; 500 ευχαριστώ είναι λίγα»;.

Το «;Ιδιογράφως»; ξεκίνησε χωρίς πολύ σκέψη. Την μία μέρα έπεσε η πρόταση. Την επόμενη βρέθηκε το κατάλληλο template και την μεθεπόμενη το «;ιδιογράφως»; άρχισε να ταξιδεύει. Η μία συμμετοχή έφερνε την επόμενη και η Νατάσα κι εγώ , αρχίσαμε με την βοήθεια των μηχανών αναζήτησης να μαζεύουμε τα ιδιόγραφα από blog σε blog. Το μεγαλύτερο κέρδος για μας είναι ότι είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε πολλά ιστολόγια, που κάτω από άλλες συνθήκες, λόγω του μεγάλου αριθμού των blog, δεν θα είχαμε την αφορμή να τα επισκεφτούμε ποτέ.

Τριγυρίζοντας στα blog, διαβάσαμε από ενθαρρυντικά έως κολακευτικά σχόλια, διαβάσαμε όμως και κάποιες επιφυλάξεις. Σε γενικές γραμμές είδαμε ότι η ιδέα του «;ιδιογράφως»; άρεσε.

Κι αυτό φαίνεται από το αποτέλεσμα. Πεντακόσιοι και πλέον άνθρωποι γούσταραν στην ιδέα και ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ!

Κάποιοι απλά έγραψαν.

Ένα αγαπημένο τους στίχο, μια σκέψη τους, ένα σύνθημα, ένα απόσπασμα από το αγαπημένο τους βιβλίο …; Μερικοί έγραψαν με αφορμή το «;ιδιογράφως»; πολύ ενδιαφέροντα post. Ένα από αυτά, το ποστ του συμμπλόγκερ Γούφα, το χρησιμοποιήσαμε (με την άδειά του) για να φτιάξουμε το μπανεράκι του «;Ιδιογράφως»;

Άλλοι έκαναν κολάζ, σκίτσαραν ή ζωγράφισαν.

Κάποιοι άλλοι έγραψαν και ζωγράφισαν συγχρόνως.

Κάποιοι άνοιξαν τα συρτάρια τους και μας εμπιστεύτηκαν προσωπικές τους αναμνήσεις.

Μικροί και μεγάλοι σε δράση! Άξιζε που για 2-3 βράδια κλέψαμε λίγο χρόνο από τον ύπνο μας και τον αφιερώσαμε στην ανάρτηση ιδιογράφων.

Άξιζε, επειδή και μεις γουστάραμε με …;500!

Στo «;Ιδιογράφως»; όμως, η δικιά μας δουλειά έχει ημερομηνία λήξεως. Την ημέρα που οι μηχανές αναζήτησης δεν θα εμφανίσουν νέες συμμετοχές, ο ρόλος μας, ως διαχειριστές, θα έχει ολοκληρωθεί.

Γι’ αυτό το λόγο, στην αριστερή στήλη του «;ιδιογράφως»; γράψαμε : «;προσωρινοί διαχειριστές»;. Την ημέρα αυτή λοιπόν, που πιστεύω ότι δεν θα αργήσει και πολύ, τα ονόματα των διαχειριστών θα αφαιρεθούν από το blog και το «;ιδιογράφως»; θα συνεχίσει το ταξίδι του στον ωκεανό του web, χωρίς …; πλήρωμα.

Υπήρξαν ιστολόγοι στους οποίους προτείναμε να συμμετέχουν αλλά αρνήθηκαν …;

Σεβαστό!

Υπήρξαν άλλοι που βρήκαν την ιδέα χαζή, ελαφριά, μη συνάδουσα με την σοβαρότητα των στιγμών που περνάει …; ο πλανήτης, μη συνάδουσα με την σοβαρότητα τους ως blogger …;

Σεβαστώτατο!

Υπήρξαν και κάποιοι όμως που αμφισβήτησαν τις προθέσεις μας. (3 είναι, ή μάλλον 2, γιατί ο ένας εμφανίζεται κατά την αγαπημένη του συνήθεια με 2 διαφορετικές ταυτότητες. Τη μια γράφει greeklish και την άλλη ελληνικά. Όσα ελληνικά ξέρει τέλος πάντων. Κλάτς!)

Επειδή αφιερώσαμε εκ των υστέρων την συλλογή των ιδιογράφων στη μνήμη της Αμαλίας μας κατηγορούν ότι θέλουμε να εκμεταλλευτούμε την μνήμη της Αμαλίας για να κερδίσουμε επισκεψιμότητα.

Επισκεψιμότητα , σε ποιο blog;

Επισκεψιμότητα για το «;ιδιογράφως»;; Μα μόλις εξήγησα ότι στο blog αυτό ο ρόλος μας έχει ημερομηνία λήξης.

Επισκεψιμότητα για τις «;Βόλτες»;; Μα όποιος έχει μάτια μπορεί να δει. Οι «;βόλτες»; ήδη σιγά σιγά βυθίζονται στην καλοκαιρινή τους ραστώνη και ο αριθμός των ποστ μιλάει από μόνος του. Αν δεν υπήρχαν τα 2 ποστ για το «;ιδιογράφως»;, ο Μάϊος θα έκλεινε με απολογισμό 3-4 ποστ και ο Ιούνιος με άλλα τόσα …; Συν ένα αποχαιρετιστήριο σαν bonus post. Τα ίδια περίπου ισχύουν και για το blog «;Μαμά …;ετών 37 της Νατάσας.

Το ότι αφιερώσαμε την συλλογή εκ των υστέρων στην μνήμη της Αμαλίας και όχι από την αρχή, αποδεικνύει ακριβώς ότι δεν θέλαμε να μαζέψουμε συμμετοχές εν ονόματι της Αμαλίας. Μόλις όμως πιστέψαμε ότι ολοκληρώνεται το project και κρίναμε ότι έγινε μια αξιοπρεπής δουλειά, προσθέσαμε την αφιέρωση. Σ’ αυτήν που με την στάση της, άφησε ανεξίτηλα το αποτύπωμά της στην ελληνική μπλογκόσφαιρα: Στην Αμαλία Καλυβινού.

Τώρα, αν κάποιος πιστεύει ότι, το να αφιερώνεται κάτι όμορφο και ομαδικό στην μνήμη της Αμαλίας, είναι εκμετάλλευση και αθλιότητα, πραγματικά «;δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει»; …;

Εμείς απολαμβάνουμε τα όμορφα ιδιόγραφα που μαζεύτηκαν μέχρι τώρα και όσα ακόμα θα μαζευτούν τις επόμενες μέρες. Το ίδιο προτείνουμε να κάνετε και σεις. Και όσοι δεν συμμετείχατε ακόμα, ευκαιρία να το κάνετε σύντομα.

Πριν πετάξει το πουλάκι …;

Γεια σου ρε αστερ-Άκη, καλλιτέχνη μεγάλε.

«;Πώς να χαρούμε»; ρωτάς, και η ζωγραφιά σου δίνει την απάντηση:

Μα, κάνοντας χαρούμενους τους άλλους γύρω μας!»

Δεν πήρα την αδεια σας για αυτά τα κείμενα. Ξανθιά θεά είμαι ότι θέλω κάνω…. σε αυτό το εξοχικό μιας ξανθιάς χαρτόκουτας….. Μου αρέσετε πολύ παρα πολύ 🙂

Μου αρέσει και αυτό «Το blog δεν πρέπει να αντανακλά σαν τον καθρέφτη, μα σαν φακός να μεγεθύνει… (Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι , σε παραποίηση A.F.Marx)»

Σημείωση εκτός από τα ροζ όλα τα άλλα ανήκουν εδώ

Καλημέρα 🙂