Νόρα

Δεν φανταζόμουν πως θα ένιωθα τέτοια αμηχανία για να σου γράψω για αυτή τη μεγάλη χαρά μου. Θέλω να είναι μια από τις ομορφότερες εγγραφές μου. Η αλήθεια είναι πως όλες οι γραφές μου, σε αυτό το ημερολόγιο, για τα ανήψια μου ξεχειλίζουν από ενθουσιασμό, υπερηφάνεια, αγάπη, Θεέ μου πόση αγάπη.

Κόπηκαν απότομα οι σχέσεις μας όταν ήρθα πριν από 13 χρόνια στο Μοντρεάλ. Αχ αυτή η ετικέτα Ανιψάκια, την ψαχούλευα πριν από λίγες μέρες… Από όσο αποδεικνύεται οι δεσμοί ήταν δυνατοί, και όπου έσπαγαν μερικές κλωστές από το σκοινί, έτρεχαν οι θεσμοφύλακες, τα αδέλφια μας…. τους θύμιζαν ιστορίες,

Αλήθεια το γράφω, οι σχέσεις μας στα πρώτα χρονιά της ζωής τους ήταν πολύ έντονες, γεμάτες παιχνίδια, τρέλες, δώρα, αγκαλιές, τραγούδια, σοβαρές συζητήσεις…. Μετά τα αφήσαμε στην Ελλάδα και σήμερα είναι μοιρασμένα σε Ελλάδα και Αγγλία.

Πάμε όμως στη Νόρα την κόρη της αδελφής μου… και στο νέο που θέλω να σου γράψω…

και που λές και που λες

Όταν η αδελφή μου μετακόμισε Λονδίνο δυσκόλεψε λίγο περισσότερο η επικοινωνία μου με τα μικρά μου, που καθόλου μικρά δεν είναι πια όμως για μένα πάντα μάλλον θα είναι … Η Νορίτα μου πριν μπει στο κολλέγιο είχε αποφασίσει να γίνει δικηγόρος… και φυσικά εγώ κατάφερα πέρσι να γίνω η πρώτη της πελάτης χαχαχαχα και φέρνω εδώ τον απολαυστικό διάλογο

5/23/21, 2:58 PM

You sent

Επειδή η μαμά είναι μεγάλος απατεώνας που δεν τις αρέσουν οι αγκαλιές και τα φιλιά, να ξέρεις πως της έχω δώσει εντολή να κάνει σε εσένα στον Ιωσηφ και τον μπαμπά από μία αγκαλιά και να σας δώσει από ένα φιλί! Σε ορίζω δικηγόρο μου ώστε να παρακολουθήσεις τη διαδικασία και να προστατέψεις τα δικαιώματα μου ως θεία !!! Να προσθέσω πως η εν λόγω απατεώνας συμφώνησε να εκτελέσει την εντολή μου !!!! Αν δεν το κάνει θα πρέπει να δεχθεί τις συνέπειες του νόμου Χαχαχαχα

Σε αγαπώ πολύ η θεία σου 🙂

5/26/21, 1:22 PM

Nora

Καλησπέρα πελάτισσα μου. Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Η εν λόγω απατεώνας αυτή τη φορά δεν διέπραξε κάποιο έγκλημα αφού ήρθε και μου έδωσε το φιλάκι και την αγκαλίτσα από εσένα την Κυριακή μόλις κλείστε το τηλέφωνο. Αυτή τη φορά δεν θα μπορέσουμε να την κυνηγήσουμε για κάποιο έγκλημα δυστυχώς. Αλλά το μόνιμο μαρτύριο της είναι ότι εγώ έχω γίνει κολιτσιδα, βδελααααα. Όλο αγκαλίτσες της κάνω μουχαχαχαχα😈😈

😆

Και εγώ σε αγαπώ πολυυυ 🙃

❤️

5/26/21, 1:45 PM

You sent

Θα ήθελα σε παρακαλώ να διασταυρώσουμε πως παρέδωσε και στον Ιωσήφ και στον μπαμπά !!! Όπως καταλαβαίνεις καταλαβαίνω πως η τακτική Κολιτσίδα που ακολουθείς είναι άκρως σωφρονιστική αλλά πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι κατά βάθος είναι πολύ μεγάλος απατεώνας χαχαχαχα

Παρακαλώ Επιβεβαιώστε !!!! Χαχαχαχα

😆

6/3/21, 8:48 AM

Nora

Μετά από extensive investigation I have concluded οτι η κατηγορουμενη έχει παραδόσει τα φιλάκια και τις αγκαλίτσες και στους δύο!!

❤️

6/3/21, 9:31 AM

You sent

Μας ξέφυγε αυτή τη φορά !!! Δεν πειράζει, την επόμενη φορά χεχεχε Συνέχισε την τακτική κολιτσιδα !!! Και τώρα η αμοιβή σου φιλακιααααααααα

6/4/21, 4:12 AM

Nora

Χάχα ναι θα την πιάσουμε!! Ευχαριστώ και ανταποδιδω❤️

Κλαίω για όσα δεν έζησα μαζί τους, και τώρα … τώρα η μικρή μου Νόρα πέρασε με Α star σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου για να σπουδάσει Δικηγόρος και να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Μιλήσαμε και χθες με την αδελφή μου. Διαμάντια μεγάλωσε η αδελφή μου με τον άντρα της… και εγώ κλαίω γιατί και ο Ιωσήφ έχει πάει ψηλά, και η Νόρα μου τώρα …

Δεν θα μπορέσουν να έρθουν Ελλάδα, δεν θα μπορέσω να πάω Λονδίνο να τους δω έστω μια μέρα, έχω να τους συναντήσω από κοντά από το 2014. Είναι σίγουρο πως η τεχνολογία έχει κάνει θαύματα αλλά σκέψου μέχρι και η αδελφή μου έχει αρχίσει να νιώθει την έλλειψη … Τέλος πάντων αυτό που ήθελα να σου γράψω μαμά μου είναι πως ένιωσα μια χαρά διαφορετική από όλες τις άλλες χαρές!!!!

άσχετο… κάνω μια γρήγορη βουτιά στην ετικέτα ανηψια να βρω κάποιες που έχω γράψει για την Νόρα … να χω να διαβάζω Νόρα, αχ αυτή είναι τέλεια: Νόρα, Νόρα και αυτό έχει Νόρα

α και αυτή αυτή και αν είναι Νόρα :

Σταματώ εδώ, γιατί μετά την τελευταία εγγραφή που διάβασα έχω πεθάνει στα γέλια χαχαχαχαχ

Το νανούρισμά μας

Καληνύχτα Μορεάλη μου

Ο στόχος Δύο Σεπτεμβρίου :)

Θέλω να συγκεντρωθώ λίγο και να γράψω. Αν αρχίσω τις βόλτες στα μπλόγκς των φίλων μου θα περάσει η ώρα και δεν θα μπορέσω να σου φέρω όπως θέλω τα νέα.

Με τη μικρή μου Σέτα, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για μετά το άνοιγμα των Σαββατιανών, τέλος Σεπτεμβρίου. Θα κρατήσουμε μια ώρα την εβδομάδα μαζί τον χειμώνα.

Με την κλειδόλεξη το τερμάτισα στο άγχος. Είναι εντυπωσιακό, τελείως άγνωστη αυτή η Μάνια που μεταμορφώνομαι σε κάθε κάλεσμα αυτής της εταιρείας για εργασία, δυσκολεύομαι να της δώσω όνομα. Πρώτα απ όλα είναι ικανή να βραχυκυκλώνει – μπλοκάρει τη Στελθ. Η μικρή ξανθιά θεά κρατιέται στη ζωή με τεχνητή αναπνοή μέχρι να καταφέρουμε να την ξυπνήσουμε από τον λήθαργο και όλες οι άλλες φίλες μου κρύβονται σε κρυψώνες άγνωστες, στον παλάτι του βυθού μου. Μένω μόνη αβοήθητη από κάθε στοιχείο του χαρακτήρα μου ή έτσι νομίζω. Μένει μόνο ο εγκέφαλος που καίγεται στην κυριολεξία, προσπαθώντας να ικανοποιήσει σε ανεξέλεγκτη ταχύτητα τη βασική εντολή «πρέπει.» Όλα αυτά είχαν μπει σε μερικό έλεγχο με την τελευταία ομάδα εργασίας, με την οποία μειναμε και 4 μήνες μέχρι Μάιο μαζί και μετά διακοπή

Τέλος Ιουλίου με κάλεσαν σε ένα πρότζεκτ 7 ημερών Τη δεύτερη μέρα της εργασίας μου ένιωσα το κεφάλι μου να τρέμει πέρα δώθε χωρίς να μπορώ να το σταματήσω. Καταλαβαίνεις πως ένιωσε το παλιό παλτό. Έτσι αναγκάστηκα να δηλώσω ασθένεια, και μετά να αποχωρήσω από αυτό το πρότζεκτ. Έχασα μιας εβδομάδος χρήματα…. Βίωσα την αποτυχία του εγκεφάλου μου να ξεπεράσει κάθε ανασφάλεια, αδυναμία χαρακτήρα, εγωισμού… παρέδωσα τα όπλα. Με τις λίγες δυνάμεις που μου επέμειναν προσπάθησα να μην παραιτηθώ τελείως από την εταιρεία, μια εταιρεία που αυτό την εποχή των αδειών και των σπουδαστών που έχουν επισκεφτεί τις πατρίδες τους, έχει πέσει στην ανάγκη μου… που να σου εξηγώ, δε θα καταλάβεις… Με κατάλαβε όμως το παλιό μου παλτό, με κατάλαβε και μία Ελληνίδα συνάδελφος που της έτυχε να είναι μόνιμη σε μια ομάδα, η οποία μου επιβεβαίωσε το μπάχαλο που επικρατεί, όποτε βρήκα τη μικρή σπίθα μέσα μου να μην παραιτηθώ. Βέβαια, αυτό είχε ως αποτέλεσμα λίγες εβδομάδες αργότερα να με φωνάξουν σε ένα άλλο πρότζεκτ ευτυχώς 4 ημερών… αυτή τη φορά άντεξα γιατί τουλάχιστον είχα κάποια εργαλεία που ήξερα και έναν αρχηγό που ξυπνούσαμε και κοιμόμασταν στον ίδιο τόπο…. Δεν ξέρω ακόμα τι θα αποφασίσω-αντέξω το χειμώνα. Τη χρειάζομαι αυτή τη δουλειά, όσο αντέξω…

Μη με κοιτάς, έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το αγαπημένο μας θέμα. ΕΛΛΑΔΑ.

Βγάλαμε εισιτήρια, δύο εβδομάδες μαζί με το παλιό μου παλτό και μία μόνη μου στην πατρίδα, ότι προλάβουμε, με το πιο σημαντικό γεγονός ο γάμος του Ντορόν . Τρεις εβδομάδες Ελλάδα. Μέχρι να μπούμε στο αεροπλάνο έχουμε αρκετά κουτάκια που πρέπει να τσεκάρουμε, οριακό η παραλαβή του ανανεωμένου διαβατηρίου του παλιού μου παλτού. Το τελευταίο κομματάκι στο παζλ. Ένα παζλ με σκορπισμένα, από τον τυφώνα της πανδημίας, τα κομμάτια εδώ και εκεί. Οι ανανεώσεις στα ταξιδιωτικά μας έγγραφα φέτος ήταν ένα σταυρόλεξο για δυνατούς σε υπομονή, επιμονή και πείσμα λύτες. Το παλιό μου παλτό ήθελε να το λύσουμε μαζί, να εκπληρώσει την επιθυμία μας να φύγουμε μαζί, να φτάσουμε μαζί και να μου κάνει και δώρο μια εβδομάδα μόνη μου στην Ελλάδα. Πιστεύω πως το παλιό μου παλτό με αγαπά πιο πολύ απ όσο τ αγαπώ. Το πιστεύω βαθειά μέσα μου αυτό. Όπου νιώθω πως με ρουφά μια κινούμενη άμμος εκείνος έχει τη δύναμη να μας τραβά και τους δύο έξω… Ότι μα ότι του πω, όσο και αν τον τυραννώ αντέχει… Πιστεύει πως η σχέση μας είναι πάρα πολύ σπάνια, και χθες που τον ρώτησα πιο είναι το μυστικό αυτής της σπάνιας σχέσης μου είπε.. «το ότι δεν μιλάω» … Καταλαβαίνεις με έστειλε αδιάβαστη χαχαχαχαχα

Μουδιασμένοι και οι δύο γι αυτό το ταξίδι, υπήρξαν φορές που νιώσαμε πως δεν θέλουμε τελικά να το κάνουμε. Ακόμα και τώρα δεν έχουμε καταφέρει να νιώσουμε τη χαρά. Και αυτό γιατί έχουμε τα δύο Χ που σε κυνηγούν χρόνος, χρήμα. Το σύστημα κατάφερε να τα κάνει συνεταιράκια αυτά τα δύο για να κρύψουν το μεγάλο αγαθό, την Υγεία και να δημιουργήσουν ενοχές όταν σκορπάς κάτι που δεν είναι δικό σου. Τίποτε υλικό δεν είναι δικό μου όπως και τίποτε δεν ανήκει σε κανέναν, τίποτε δεν μπορείς να πάρεις μαζί σου, μπορείς να αφήσεις μόνο κληρονομιές στην επόμενη γενιά. Δύσκολη συζήτηση αυτή, γιατί σκέφτομαι όσα η Ιστορία μου φόρτωσε στην εφηβεία, όσα κατάφερα να κουβαλήσω, όσα μου έσπασαν, όσα συναρμολόγησα λάθος, όσα δεν κατάφερα να άλλαξω… Τίποτε δεν ήταν ποτέ δικό μου από αυτά που κληρονόμησα, ακόμα και η Υγεία που τόσο πολύ προσπαθούν να κρύψουν και να κατασπαράξουν ο χρόνος και το χρήμα. Ναι, σε καταλαβαίνω, ξέφυγα πάλι και δεν με καταλαβαίνεις ή σε κουράζω. Ατέρμονη η σκέψη μου σε τέτοια μονοπάτια, και όσο πιο βαθειά η άγνοιά μου , τόσο πιο πολλά τα κατεστραμμένα και βουλιάζω … στη ματαιότητα των ενοχών.

Ας χαρούμε λοιπόν. Επιλογή είναι η χαρά και ας μην είναι η σωστή επιλογή, η πρέπουσα η… δεν ξέρω και εγώ τι άλλο που φωλιάζει και ταΐζει ότι τοξικό βρίσκει μέσα μου.

Ας οργανώσουμε μια μεγάλη χαρά που μέσα της θα έχει όσες περισσότερες μικρές χαρές χωράει.

Το ταξίδι στην Ελλάδα φέτος περιλαμβάνει.

  1. Γάμος της Ανιψιάς μου. Συμμετοχή σε διάφορες δραστηριότητες πριν την τελετή.
  2. Να δούμε τα αδέλφια του παλιού μου παλτού, τη βαφτιστήρα μας.
  3. Να δούμε τη μοναδική στη ζωή θεία μας
  4. Να πάμε στους τάφους των γονιών μας
  5. Να δούμε τους φίλους μας
  6. Να δω τους φίλους μου, να δει τους φίλους του
  7. Να χαρούμε λίγο τη θάλασσα και τον καιρό της Ελλάδας.
  8. Να πάρουμε παλιά φωτογραφικά άλμπουμ από τις κούτες
  9. Να κάνουμε μια μπλογκοσυνάντηση. (συνδετικός κρίκος Γιάννης Πιτ )

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Κράτα τα παιδιά χαρούμενα τις γιορτές

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή έχουμε το μέγα θέμα που λέγεται μικρή ξανθιά θεά. Οι απαιτήσεις της είναι σχετικά εύκολες, επειδή όμως, έναν μικρό αυτισμό τον έχει πρέπει να τις δεχόμαστε με ευλάβεια.

Στολισμός σπιτιού από τις αρχές Δεκεμβρίου. Ευτυχώς αυτό ήταν εύκολο, ευτυχώς, λέγω λέγω, αγαπάει τα παλιά στολίδια. Μια φορά το χρόνο έχουν την ευκαιρία να λάμψουν, μουρμουράει καθώς »τα βγάζουμε από τη βαλίτσα, και ξεκινά διάφορες συζητήσεις με το κάθε ένα. Μη με κοιτάς εμένα, για τη μικρή ξανθιά λέω.

Το τραπεζομάντιλο της μαμάς με τις ανάλογες πετσέτες. Παράδοση αυτό το τραπεζομάντηλο φαγητού, μόνο που δεν το χρησιμοποιούμε στο φαγητό μας. Είναι τόσο όμορφο που η μικρή ξανθιά αποφάσισε να το έχει στρωμένο στην τραπεζαρία μόνιμα τις γιορτές. Σε διάφορα άλλα σημεία του σπιτιού δε, κοτσάρει τις πετσέτες του σετ ως σεμεδάκια, κάθε χρόνο χρόνο χρόνιαα τώρα. Δεν το κάνω θέμα, αλλά να.. κάθε χρόνο το σιδερώνει με ευλάβεια η μικρή ξανθιά Για ένα μήνα πρέπει να το τραβώ στην μία άκρη σε κάθε μας γεύμα…αλλά να προσέχω μη τσαλακωθεί…μη λερωθεί…μη μη Πέρα δώθε, δώθε πέρα.. Ευτυχώς βοηθά και το παλιό μου παλτό.

Η ιεροτελεστία των δώρων από τα σποράκια. Η γνωστή σε όλους πια. Τελευταίο Σάββατο του σχολείου πριν τις διακοπές συλλέγουμε και ανοίγουμε τα δώρα με το που φτάνουμε στο σπίτι. Ευκολάκι μεν αλλά.. επιμένει (Μ.Ξ.) σε όλη τη διάρκεια των γιορτών, να έχει στολισμένα πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας τα ανοιγμένα δώρα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως εκτός από κρασιά, σοκολατάκια, μπισκότα, έχουμε και κρέμες χεριών, σαμπουάν, φουλάρια, κραγίον ! Και όλα αυτά δίπλα σε μελομακάρονα, δίπλες, βασιλόπιτα, διακοσμητικά στολίδια…(άχνα μη βγάλεις και σε ακούσει η μικρή… σσσ ναι παζάρι αγιοβασιλιάτικο) Ευτυχώς φέτος έχουμε και αυτά τα νόστιμα και πανέμορφα μπισκοτάκια Φαίνεται πως έχουν μια ιδιαίτερη δύναμη να απομακρύνουν τα καλικαντζαράκια του σπιτιού από κάθε ζαβολιά.

Μεγάλη συνεδρίαση. Εδώ έχουμε τα μεγάλα ή μικρά δράματα, καθώς στην ατζέντα συζήτησης κυρίως θέμα είναι πού και πώς θα μας βρουν οι γιορτινές μέρες. Στο παιχνίδι οι παράγοντες είναι πολλοί και συχνά άσχετοι μεταξύ τους (βλέπε και συνθήκες κοβιντ) Τέλος πάντων στη φετινή μεγάλη συνεδρίαση, αποφύγαμε περιπέτειες σε νοσοκομεία, γκρινιάξαμε που δεν μπορούμε να πάμε Ελλάδα, γκρινιάξαμε για κάτι άλλα μικρά και ασήμαντα και μετά … το Θαύμα… Η μικρή ξανθιά γούρλωσε τα όμορφα ματάκια της στην ανακοίνωση πως το παλιό μας παλτό θα μείνει μία εβδομάδα (δέκα μέρες) στο σπίτι. Τα γραφεία στην εργασία του θα παραμείνουν κλειστά μέχρι 3 Ιανουαρίου! Ναι, μη με κοιτάς, ξέρω πως δεν είναι εύκολο να έχω μπερδεμένους στα πόδια μου μικρή ξανθιά και παλιό παλτό ταυτόχρονα..

Καθημερινές συνεδριάσεις. Μέτρο που αναγκαστικά μπήκε σε ισχύ φέτος, προκειμένου να μην έχω γκρίνιες… Κράτα τα παιδιά απασχολημένα γιατί αλλιώς βαριούνται, νευριάζουν, γκρινιάζουν.. μελαγχολούν… έως και απελπίζονται!!! Ετσι έδωσα συγκατάθεση χωρίς σκέψη στον Αη Βασίλη για τα φετινά δώρα μας, (φυσικά και πρέπει να πάρει συγκατάθεση ο συγκεκριμένος τύπος από μένα, στο κάτω κάτω εγώ φροντίζω να βρει παραμονή Πρωτοχρονιάς γάλα και μπισκότα, γι αυτό και ορισμένες χρονιές με τρολλάρει γιατί δεν του βάζω και την παραμονή Χριστουγέννων) Το μέγα θέμα όμως είναι πως σε αυτές τις καθημερινές συνεδριάσεις, ήρθε και μας κατσικώθηκε ένα νέο μέλος, που το έφερε η μικρή ξανθιά με το έτσι θέλω. Όνομα το «Πνεύμα των Χριστουγέννων». !>!

Ναι … μην τρομάζεις, αυτό είναι… το γνώστο λούτρινο σκυλάκι το οποίο βρήκε καταφύγιο στο σπίτι μας πριν αρκετά χρόνια, δώρο μαζί με ένα κουτί σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς την ημέρα των ερωτευμένων! (παλιο παλτό είναι αυτό) Όχι μόνο λοιπόν έχει ψήφο στις αποφάσεις των καθημερινών συνεδριάσεων, αλλά σύμφωνα με τις σαφείς οδηγίες της μικρής ξανθιάς, πρέπει να μας ακολουθεί σε ότι κάνουμε … Σε κάθε δωμάτιο μαζί μας, σε κάθε δραστηριότητα μαζί μας, (μη γελάς, έχει τύχει να έχω μια πελώρια λαχτάρα για τσισάκια και να έχω και την ξανθιά να φωνάζει… πάρε και το πνεύμα μαζί σου… ) όταν πάμε σουπερ μαρκετ (δεν είναι αστείο φιγουράρει με το κεφάλι του έξω από το μπουφάν μου), και φυσικά πρώτη μούρη στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σε κάθε μας βόλτα… Δεν περιγράφω το πώς έχει άποψη στη μαγειρική μου και σε κάθε γεύμα μας κοιτάζει στο στόμα για να βάλει βαθμολογία! Ευτυχώς δεν μας μετρά τις μπουκιές, ούτε τις γουλιές. Με υποχρέωσε όμως να βάψω τα νύχια μου κόκκινα την παραμονή των Χριστουγέννων, άσε που καμιά φορά τσακώνεται με το παλιό παλτό, ειδικά όταν τον υποχρεώνει να φοράει το φοβερό χριστουγεννιάτικο καπέλο του ¨Φρόστι του χιονάνθρωπου παιδιά» !!! Μη με κοιτάς … το πνεύμα νικάει, ναι τελικά το φορά κυρίως στο σούπερ μάρκετ. Επίσης, συστήθηκε και παρακολούθησε τη βιντεοκλήση με τις μεγάλες μας ανηψιές την ημέρα των Χριστουγέννων (το πνεύμα πάντα), το οποίο σύστησε και την καρφίτσα που αναγκαστικά εδώ και χρόνια φιγουράρει σε κάθε μου ντύσιμο και έξοδο τα Χριστούγεννα …

Περιττό να σου πω για το δάκρυ που έριξε (το πνεύμα παιδί μου ποιος άλλος) όταν άκουσε την ανακοίνωση του γάμου του Ντορόν, τέλος Αυγούστου αρχές Σεπτεμβρίου 2022 . Εκείνο όμως που ευτυχώς με χαλαρώνει είναι πως, ως πνεύμα πάντα, με αφήνει κάθε βραδάκι και τρώω σοκολατάκια, χωρίς να έχω πάρει κιλά και χωρίς να δίνει στη μικρή ξανθιά θεά… Το Γιατί δεν το ξέρω… υποθέτω γιατί αν της έδεινε την άδεια να φάει και αυτή … τώρα δεν θα είχαμε σοκολατάκια στο σπίτι… και σίγουρα θα είχε φαγωθεί και ο νέος φίλος του, το σοκολατένιο αρκουδάκι!

Μπορείς να το πεις και παλιμπαιδισμό όλο αυτό… Και Είναι… Είδα όμως σε μια ταινία, πως αυτό που δίνει ελπίδα στους μεγάλους είναι η μεγάλη χαρά των παιδιών όταν ανακαλύπτουν ένα παιχνίδι Μεγάλο μέρος της μαγείας των Χριστουγέννων είναι η χαρά των παιδιών…

Κράτα τα παιδιά χαρούμενα τις γιορτές και το σπίτι θα γεμίσει μαγεία .. τι με κοιτάς… και εσύ παιδί είσαι….

Καληνύχτα Μορεάλη μου, ετοιμάσου σιγά σιγά φεύγει ο παλιός ο χρόνος … και έρχεται ο νέος με τραγούδια και χαρά..

Να προσέχεις για 2-3 μέρες ακόμη…

Είδες; Σχεδόν πέρασε. Ξέρω πως φοβήθηκες πάλι . Δεν είναι ανάγκη να μου μιλάς και είμαι καμιά ξένη. Εγώ μιλάω στο εγώ. Άρα φοβηθήκαμε λίγο. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε και κάτι άλλο εκτός από το να φοβηθούμε. Μεγάλη η απόσταση…. ένιωσα πάλι σα να είμαι σε μια κρυστάλλινη μπάλα … Πάντως η περίπτωση να πεθάνει η αδελφή μου θαρρείς πως είχε την δύναμη να με αποτελειώσει. Ομως δεν έχει φτάσει ακόμα η στιγμή και καλό θα είναι να πεθάνω πριν από εκείνη. Πάρα πολύ το εύχομαι να χαθώ πριν χάσω κάποιον από τους ανθρώπους που λατρεύω … Η μαμά μου ήταν αρκετή και φυσιολογική απώλεια.

Βεβαία δεν καταλαβαίνω γιατί τα γράφω αυτά στη χαρτόκουτα του μυαλού (?) μου, τη στιγμή που μια χαρά πήγαν όλα. Όπως ήταν φυσιολογικό πατέρας μάνα και κόρη κόλλησαν και πέρασαν τον ιό της πανδημίας. Ήταν φυσιολογικό όταν κάθε σπίτι σχεδόν στο Λονδίνο έχει περιστατικό με κόβιντ. Ευτυχώς οι Κασσάνδρες στην οικογένεια της δικής μου Ατατλής δεν επιβεβαιώθηκαν. Κάθε περίπτωση και διαφορετική γύρω μου. Ο άντρας της πρώτος με πάρα πολύ δυνατούς πόνους σε όλο του το κορμί και στον λαιμό και δέκατα, η Νορίτα μου λίγο πιο άνετα με πονοκέφαλο και δεκατικό πυρετό, η αδελφή μου τώρα με τρεις μέρες πυρετό μέχρι 38,5 που υποχώρησε… και τώρα περιμένει να περάσουν και οι επόμενες ημέρες…..

Ένιωσα ένα μικρό τσίμπημα εγωισμού. Σε απλό διάλογο της είπα να συνεχίσει να προσέχει γιατί είναι πονηρό κουμάσι. ουφ… μου είπε πως της κάνω πολύ μεγάλο κακό στην ψυχολογία της και πως ξέρει πολύ καλά πως ακόμα κινδυνεύει αλλά δεν πρέπει να της το θυμίζω… Δεν καταλαβαίνω βέβαια γιατί με πιάνει το παράπονο. Με την αδελφή μου έτσι είμασταν πάντα. Μάνια μη με πιέζεις…

Πάντως ως συμπέρασμα είναι ανακούφιση που κόλλησαν τον ιο και τον ξεπερνούν σχεδόν ανώδυνα. Τώρα από την οικογένεια μένει το μεγάλο μου αρσενικό ο Ιωσήφ.

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Αντι για τάμα Π.Π!

Στην αρχή σκέφτηκε να τους κάνει έκπληξη. Να μην πει σε κανέναν για το ταξίδι του στην Ελλάδα. Να χτυπήσει ξαφνικά την πόρτα του σπιτιού της αδελφής του! Για λίγες μέρες έφτιαχνε σενάρια πως και που θα δράσει μέχρι που έφτιαξε το τρομακτικό σενάριο να κατέβει στην Αθήνα κρυφά, να πηγαίνει στα σπίτια φίλων και συγγενών και όοοολοι να έχουν φύγει διακοπές!!!

Κρύος ιδρώτας !!!

‘Ετσι, δεν πέρασαν δύο μέρες και είχε επικοινωνήσει με όλους. Ευτυχώς, γιατί όντως κάποιοι είχαν κανονίσει τις διακοπές τους και ήταν λίγες οι κοινές μέρες για συνάντηση.

Το καλύτερο όμως, ήταν το σενάριο του πάρτι για την γιορτή του. Ήμερα 26 Ιουλίου, μέρος στο σπίτι της αδελφής του. Καλεσμένοι, όσοι μπορούσαν, συγγενείς, φίλοι από την πάλη, φίλοι από την δισκογραφία, και φίλοι δικοί μου.

Στην Αθήνα πια, τον παρακολουθούσα, να ψωνίζει με την αδελφή του και να οργανώνει τη γιορτή.  Πόσα άτομα θα έρθουν, τι θα έχει το μπουφέ από φαγητά, τα ποτά, ο χώρος οι καρέκλες η διακόσμηση,…. Προσπαθούσα να μην επέμβω πολύ, ήταν και το γόνατό μου που είχε αρχίσει να με πονά τρομερά.// ωωω ναι και φυσικά η μουσική. Η μουσική νέκταρ και η αμβροσία για το παλιό μου παλτό. Οι τρεις ανιψιές του με άριστες μουσικές γνώσεις Η Φιλιππία κιθάρα και φωνητικά, η Σήλια αρμόνιο και φωνητικά, η Ντόρα φωνητικά και ο Ανδρέας μπουζούκι! Live συγκρότημα στη γιορτή του!

Ο Τόλης έστησε τις καρέκλες τα μηχανήματα, η Τζίνα και τα κορίτσια επιμελήθηκαν το μπουφέ, εγώ τις πιατέλες με τα φρούτα… πυρετός την ημέρα της γιορτής του, μιας γιορτής που τα είχε όλα, ακόμα και αγωνία για το ποιοι τελικά θα έρθουν και αν θα κατορθώσουν να βρουν το σπίτι

Τριγυρνούσε το Παλιό μου Παλτό, χαμένο στη χαρά…δώρα, αδέλφια και ξαδέλφια να τον κάνουν περήφανο, φίλοι παλιοί συναδέλφοι από τότε που έκανε εκπομπές στον Antenna, ο Νίκος, ο Γιάννης, ο γιος του Μιχάλη, ο καλύτερος του φίλος ο Βαγγέλης συναθλητής τότε στην πάλη! Κάπου εκεί και εγώ με τον φίλο μου, το λαμόγιο περιορισμένης ευθύνης, τον Δημήτρη και την οικογένεια, να σχολιάζουμε την χαρά του… και το άγχος του μήπως και παραμελήσει κάποιους από τους καλεσμένους.

Αυτό το τραγούδι το αφιερώνω στον νονο μου! «Του αγοριού απέναντι»…

Ολα τα είχε το Πάρτι του, ακόμα και τον γείτονα, που από τις 11 κάλεσε την αστυνομία Το επιασαν τα παιδιά από την πάλη στο πιτσι πίτσι για να του εξηγήσουν το ιδιαίτερο της γιορτής ενός ξενιτεμένου  που είχε να έρθει δέκα χρόνια στην πατρίδα του. Ομολόγησε, φορώντας μόνο το σώβρακο του πως τηλεφώνησε στο τμήμα όχι γιατί δεν του άρεσαν τα τραγούδια και η ποιότητα του ήχου, άλλα γιατί δεν τον καλέσαμε!!!!

Ξέρεις κάτι; Είναι δική σου υποχρέωση να θυμάσαι όλες τις λεπτομέρειες της βραδιάς. Εκείνη η βραδιά ήταν δική σου, όπως και όλες οι προηγούμενες, που η Σήλια, η Φιλιππία και ο Ανδρέας έκαναν πρόβες τραγούδια! Κάθε βράδυ ένα μικρό πάρτι, αγαπημένα τραγούδια με τις φωνές των κοριτσιών… σιγοτραγουδούσαμε και εμείς …μας συνέλαβαν (τι ψωνάρες είμαστε χαχα) δύο βραδιές πριν τη γιορτή. «Θείε το βασικό είναι να πιάνεις τον τόνο.. Τους είπαμε τα δύο τραγούδια που λέμε, στο αυτοκίνητο…. αααα θα τα πείτε και στο Πάρτι (τι ψωνάρες… μας άρεσε κατά βάθος η ιδέα)

Σε θυμάμαι αγχωμένο, όλοι να τρέχουν τελευταία στιγμή να ετοιμάσουν και να ετοιμαστούν. Απαίτησες έστω μια πρόβα με κιθάρα και μπουζούκι… κρυφά στο δωμάτιο της.. μια πρόβα και σου ήταν αρκετή …

Και τώρα θέλω να προσκαλέσω τον Νονό και την Νονά μου να τραγουδήσουν…

Από το χέρι, όπως πάντα … λίγο πριν βγούμε στο μπαλκόνι… «δεν έχω προλάβει λίγο να πιω», «ούτε και εγώ», «να το βάλουμε στα πόδια από την πόρτα εξόδου;»…. «τώρα είναι αργά» με φίλησες .. «εμείς», το έχουμε και σε βίντεο «για να σε εκδικηθώ» … όλα τα λεφτά το χαμόγελο της Σήλιας δίπλα μας να μας συνοδεύει με το αρμόνιο, αλλά και το Φιλιππάκι να μας προσέχει φρουρός κιθάρας  μην χάσουμε τον τόνο!

Η προσφορά να μας γράψει στίχους ο Γιάννης Δόξας και να αναλάβει την παραγωγή η Panik Records ήρθε με το που κατεβήκαμε από το…. μπαλκόνι… μαζί με τους επαίνους των φίλων μας και το γείτονα να φωνάζει «φτάνει πια έλεος σταματήστε» …. Ο Αλέξανδρος βέβαια, το αίμα μου, είπε το καλύτερο προς το τέλος της βραδιάς για τα μουσικά δικαιώματα.

«Γύρνα με στο χθες»… Φιλιππία με το μοναδικό συναίσθημα στη φωνή της  και η Ντόρα στο ρεφρέν ως soprano

Όλα τα είχε η γιορτή σου φέτος παλιό μου παλτό, ακόμα και το κουτσομπολιό μετά που φύγαν όλοι, με το τελευταίο σου  σ αγαπώ πριν κλείσουν τα ματακια σου, μικρό παιδί εξαντλημένο από την ένταση χαράς στο πάρτι του.

Κρυφό μου τάμα να είσαι πάντα ο πιο δυνατός για να με τραβάς να βγούμε στο μπαλκόνι …. στην υγεία σου 🙂