Τη ζήλια κάνω γόνιμη :)

[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=MDqUKj1GwJY%5B/embedyt%5D

Ζηλεύω…

όταν ήμουν μικρή έκανα ποδήλατο…

μετά… φύγαμε από την γειτονιά με το αδιέξοδο… δεν θυμάμαι τι έγινε το ποδήλατό μου… χάθηκε στην μετακόμιση μας σε πολυκατοικία… πως το άφησα να μου ξεφύγει η θεά? Που είχα το μυαλό(?) μου … Σε κάποιες διακοπές το ερωτεύθηκα για λίγο (έρωτας του καλοκαιριού χιχι). Μα το ξέχασα μόλις γύρισα στην Αθήνα……

Το άρμα φορτώθηκε πολλά… Τώρα δεν με  αντέχει το ποδήλατο…

Θα προσπαθήσω …. να επιδιορθώσω….

εδώ χρησιμοποιούν πολύ το ποδήλατο… φαντάζομαι μέχρι να χαλάσει για τα καλά ο καιρός! χμμ ίσως δεν προλάβω πριν αρχίσουν τα χιόνια !!!

ζηλεύω…μα την επόμενη άνοιξη θα προσπαθήσω να μην ζηλεύω πια !!!!!

Αυριο το πρωϊ θα πάμε για ψώνια στο σουπερ μαρκετ … 🙂

Βγαίνω από το τρΥπάκι ΠανεΜΟΡΦΗ…!

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=o2KRy-zfaEY&feature=related[embedyt]
Το πρώτο πράγμα που ξεκαθαρίζω η θεά είναι σε στιλ αυτοέπαινου πως αυτό το
τραγούδι έχει γραφτεί για μένα
διότι
1……
mati.jpg
2…..
xeili.jpg
Η πρώτη φωτό επί δύο Δικές μου είναι χιχι
μαμότο όμως… μαμότο λέω
από το καράβι με έπιασε το μαμότο
αναζητώ σώμα λέμεεεεεε
διότι κάτι το καλοκαίρι
κάτι η μόδα που θέλει τα σορτσάκια
κάτι τα αρσενικά που σε παραμυθιάζουν με τα πλατωνικά
κάτι οι διαφημίσεις που σε παραμυθιάζουν με τα εξωπλατωνικά
κάτι με τον καθρέφτη που σου λέει «που πας ρε καζαμπλάκα»
ε… έρχεσαι και μπερδεύεσαι…
  Παράλογο ακούγεται γιατί η Θεά έχει ένα εκπληκτικό παλιό παλτό
αλλά.. πως να το κάνουμε… κολλάς το πόδι σου στο γκάζι…
επ… πάλι χειρόφρενο!

Ομως

 

μαμότο μαμότο στο λίπος το χειρόφρενο
στροφές άγριες παίρνει…
και έρχεσαι και το σκέφτεσαι καθώς στη τρύπα μιας κουρτίνας προσπαθείς να χωθείς…
Γιατί βρε φύση μου έδωσες τόοοσο όμορφα μάτια,
τόσο ζουμερά χειλάκια
και με πήγες στο αααλλλλλο άκρο με το σώμα
χάθηκε το ισωμα;
Και μην ακούσω «δεν είναι έτσι θεά μου»!
Ετσι και χειρότερα είναι Οχι για μένα χειρότερα (μια χαρά θα το ισιώσω το τιμόνι… παλιά τέχνη του μυαλού(?) μου, είναι και μικρή η «αναπηρία»)
αλλά για άλλους ανθρώπους που έχουν σοβαρότερες αναπηρίες. Γιατί όλοι και καλή κουβέντα θα πούμε, και σε παρέα δεν θα δείξουμε ρατσισμό, και στο δρόμο δεν θα «καρφώσουμε» οι περισσότεροι Μα όταν πρόκειται για σχέση φιλική, συντροφική,προσωπική κλπ στο γκουρμε θα πάμε..και γιατί όχι αξίζουμε το καλύτερο!
Στροφές άγριες σε λίπος κάνω προσπαθώντας χειρόφρενο να τραβήξω!
Κάπου εδώ αρχίζω να ζαλίζομαι και να ζορίζομαι καθώς το «ίσωμα» ζήτησα από τη φύση και τώρα αναρωτιέμαι η θεά!
Ποιος μ@λ@κ@ς έβαλε το ίσωμα ως γκουρμέ?
α χιχιχ εγώ το έβαλα! ουπς συγνώμη!
Ας ξαναματακούσω το τραγούδι που σίγουρα
για μένα γράφτηκε χιχιχι
Οταν το αρμα μου επιτρέπω να μπαίνει σε τέτοια δρομάκια λίπους πολύ
αυτοσφαλιάρα θέλω για επαναφορά 😦
Μέχρι να καταλάβω η θεά πως χαδάκια θέλω 🙂 🙂 🙂 🙂

.

 

Παλιά τέχνη χιχιχι

Σήμερα από νωρίς το πρωί έτρεχα να προλάβω την υπερβολική ζέστη που έρχεται σιγά σιγά Αύριο λόγο της υγρασίας θα είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα στην Αθήνα. Καθώς περπατούσα σκεφτόμουν(?) κάποια «λόγια της Πούλης» που πέρασαν, άγνωστο πως, την αυτοπροστασία μου. Διότι ποτέ μα ποτέ δεν δίνω σημασία σε λόγια ανθρώπων που δεν μου κάνουν κλικ ή δεν τους εκτιμώ.  Υπερευαισθήτη καθώς είμαι λοιπόν, τις τελευταίες μέρες προσπαθώ να ισορροπήσω….

Μία από τις αγαπημένες μου ασχολίες είναι κάποιες στιγμές να χαλαρώνω μεταφέροντας από βιβλία διάφορα στη χαρτόκουτα του μυαλού (?) μου!

Τώρα τελευταία βέβαια η χαλάρωση έχει γίνει κάτι σα παρατεταμένη «λαγγεμένη ανατολή» χεχε Όποιος ξέρει τι σημαίνει αυτό παρακαλώ να το γράψει χιχιχι

… Λαγγεμένη ανατολή λοιπόν είναι η διάθεσή μου αυτό τον καιρό!… Είμαι σίγουρη πως δεν φταίει το καλοκαίρι… τι έλεγα α ναι….

Από μεταφορά λοιπόν:

Λόγια της Πούλης

«Πρώτη εκδοχή: Τη φράση αυτή την ακούμε στην Νότια Πελοπόννησο. Στα δημοτικά αποχωρητήρια της Καλαμάτας, το 1940-1950, δούλευε μαι καθαρίστρια χοντρή, κοντή και πολύ βρομόγλωσσα, που το παράνομά της ήταν Πούλου και που την φώναζαν χαϊδευτικά Πούλη.

Οταν, λοιπόν, κανείς έλεγε καμιά «αθυροστομία» οι άλλοι που τον άκουγαν, του λέγανε πως: «αυτά είναι λόγια της Πούλης» (Πούλι με γιώτα είναι ο πεσσός του ταβλιού, τούρκικη λέξη που δεν έχει καμμιά σχέση με την Πούλη).

Δεύτερη εκδοχή: Στη γλώσσα της «πιάτσας» (από το ιταλ. πιάτζα, που θα πει πλατεία) την αργκό (στα γαλλικά), στη γλώσσα των ομοφυλόφιλων (τα «καλιαρντά») (σε μας), πούλη είνει ο κώλος, ο πρωκτός. Έτσι, λοιπόν, Λόγια της πούλης=λόγια του κώλου…»

πηγή : Τάκης Νατσούλης 

«Λέξεις και φράσεις Παροιμιώδεις» σελ 312

Αυτάααααααα

Αν μπορούσα να το ΕΛΕΓΧΩ.. :)

Χθες στο καράβι κάτι συνέβη στη θεά… χμμμ

Δεν ξέρω αν έκανα καλά που ένιωσα  ντροπή …

Η ουσία είναι πως η θάλασσα γέμισε με διαμαντάκια και όχι μόνο από τις

ακτίνες του ήλιου

Η ουσία είναι πως από τρελό και από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια….

Είναι και αυτό που διάβασα τυχαία σε μια ανάρτηση…

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΟΚΚΙΝΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ»

Μένανδρος Αθήνα 324-291 π.Χ.

Ηρθα και μπερδεύτηκα μετά από χρόνια η ξανθιά θεά… 🙂

Πάντως προσπαθώ

και το αρμα μου με 149 άλογα τρέχει τώρα…

ntropi.jpg

Καθώς έφτιαξα αυτή τη μουτζουρίτσα

σκέφτηκα και το «πληγωμένο εγώ» που όσο ναναι μια πινελιά

τη βάζει στα μαγουλάκια…

ε τότε ήταν που μπερδουκλώθηκα τελείως…

και τον κύκλο κλείνω με τα «ξανθιά θεά τι πίνεις»

με το γεγονός πως ο ανθρωπος ίσως είναι το μοναδικό πλάσμα

που κοκκινίζει….

αυτάαααα 🙂

ελέγχω

                                                 

Ακόμη έχω…..

!!!!!!

Use to be so easy

To give my heart away

But I found that the haeartache

was the price you have to pay

I found that that love is no friend of mine

I should have know’n time after time

So long

it was so long ago

But I’ve still got the blues for you

Use to be so easy

Fall in love again

But I found that the heartache

It’s a roll that leeds to pain

I found that love is more than just a game

Play and to win

but you loose just the same

So long

it was so long ago

But I’ve still got the blues for you

So many years since I seal you face

You will my heart

there’s an emty space

Used to be

So long

it was so long ago

But I’ve still got the blues for you

Golden days come and go

There is one thing I know

I’ve still got the blues for you

Δευτέρα και το δωμάτιο γέμισε με δίσκους και cd!
Ενα εφηβικό δωμάτιο που πάντα, το ραδιόφωνο,
η μουσική, ταξίδευαν σε ονειρικά ταξίδια
δύο κορίτσια!
Τώρα αφετηρία και πάλι για όνειρα
και για ταξίδι….
Τι αστείο ανακάλυψα τα καύσιμα του άρματος!
Κάθε φορά που πιεσμένη αισθανόμουν η μητέρα μου έτρεχε
με τροφή γλυκιά… Η αγκαλιά μου είναι γεμάτη με γλυκούς πειρασμούς…
Τώρα ξέρω τα καύσιμα για το άρμα….
γλυκοί πειρασμοί ή δάκρυα….
Καληνύχτα !