Ταξίδεψε από την Ελλάδα με Τσολιάδες !!!

Λοιπόν να βάλω πρώτα όλους τους συνδέσμους που πρέπει, σε αυτή την εγγραφή

Πήρα μέρος στη «Φωτο-Συγγραφική  σκυτάλη»,που διοργάνωσε  η αγαπημένη μου marypertax. Η συμμετοχή μου ήταν αυτή Να πας να γαμηθείς Ψευδαίσθηση 

Και μετά από κλήρωση που έγινε κέρδισα!

Τα γράψαμε όλα και τα συμφωνήσαμε!! Τι συμφωνήσαμε;;; δεν κατάλαβα η ξανθιά !!! Δεν ήθελα να κερδίσω δώρο. Αν ήξερα πως υπήρχε δωράκι δεν θα έπαιρνα μέρος. Και όμως η εταίρα Ψευδαίσθηση που έχω, αυτή ντε της ανωνυμίας βρήκε τρόπο να με εκδικηθεί. Είμαι ψευδαίσθηση μου είπε! και μου το είπε τόσο απλά.

Θυμάμαι την πρώτη φορά που έπαιξα σε μπλογκοπαιχνίδο. Ωραία τα παιχνίδια στο παθ, μου θύμιζαν ερωτήσεις λευκωμάτων. Ευχάριστα δροσερά, με σκοπό να αναδείξουν ως μόνο ταλέντο την ευστροφία μας, να κάνουμε λίγη διαδικτυακή παρέα όσοι είχαμε το καλαμπόκι για το αι και το κιου, χωρίς ονοματεπώνυμο ή τουλάχιστον να μάθουμε να βάζουμε συνδέσμους κρικάκια. Τότε δεν ήξερα την αξία που έχουν οι σύνδεσμοι… Τώρα τελευταία έμαθα για την αξία που τους δίνει ο γούγλης, για να γίνεις ξακουστός πρέπει να έχεις πολλά πολλά δακτυλάκια να σε δείχνουν και μετά αποκτάς δύναμη να δείχνεις εσύ και έτσι φτιάχνεις το μαγαζάκι σου.

Γράφω τι γράφω? Προσπαθώ να πω κάτι με ευγενικό τρόπο… αλλά δεν …  Θα το γράψω ξεκάθαρα, με ενοχλεί η φράση «μπράβο κερδίσατε σε κλήρωση δώστε μου την διεύθυνσή σας να στείλω το δώρο σας» Τι μπράβο? δεν έκανα κάτι. Ποια κλήρωση? Δεν ήξερα πως υπήρχε κλήρωση και δώρο. Τέλος πάντων, γιατί να σου δώσω την διεύθυνσή μου, πες που να έρθω να το παραλάβω …. Κοινώς με πιάνει το στριμμένο μου ή το ψευτοαναρχικό μου.

Έλα όμως που με την Μαίρη παίζαμε στην παλιά γειτονιά του παθ. Δεν είναι πως την ξέρω, καθόλου δεν την ξέρω. Δεν ήρθε σε συναντήσεις που κάναμε, δεν έγινε μέλος της Παρέας των Ρεμαλιών» μια παρέα που στα πρώτα Χριστούγεννα μου στην Μορεάλη μου έστειλε ένα κουτί νααααα τόσο μεγάλο με ένα σωρό πράγματα γεμάτα αγάπη ! Μια παρέα που τα Χριστούγεννα ανταλλάσσουμε κάρτες. Μια παρέα που στο άσχετο λαμβάνω από την Ελένη μια Εικόνα ή από τον Γιάννη ένα διακοσμητικό τοίχου και από τον Δημήτρη δωράκια που διάλεξε το στριμμένο του, αααα ναι και από την Βιβή δωρεάν υπηρεσίες λογιστή !!!

Την Μαίρη δεν την ξέρω, όμως την ξέρω αλλά για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν την ξέρω. Ξέρω όμως αυτή την αυθόρμητη χαρά της, που δεν έχει σχέση με πωλήσεις και αναγνωσιμότητες   Να ας πούμε της αρέσει να φτιάχνει όμορφα κουτιά και της τα «βουτούν» οι γύρω της, ειδικά αυτά που της αρέσουν!!!

Έβαλα την Στριμμένη ψευτοανάρχα στην άκρη, διασταύρωσα πως δεν θα στοιχίσει ο κούκους αηδόνι το δέμα … και έδωσα διεύθυνση στο τσολιά

Και ήρθε ο τσολιάς μαζί με άλλους τσολιάδες

και μαζί το κουτί  από την Μαίρη…. το αγάπησα αυτό το πακέτο

και την εξαιρετική κάρτα

αλλά και το κουτί βιβλίο 🙂

Το αγάπησα όχι γιατί ήταν μέρος του παιχνιδιού άλλα γιατί έχει την γλύκα της ζάχαρης άχνης και μελιού από τα χεράκια της και γιατί η Μαίρη όταν βάλει κάτι στο μάτι, όπως το φλουρί … ε δεν της κάθεται

Σε φιλώ

Η γνωστή με την ψευδαίσθηση της άγνωστης Μάνια 🙂

 

Advertisements

Να πας να γαμηθείς Ψευδαίσθηση!

Να πας να γαμηθείς… δεν είσαι τίποτε άλλο από μια απάτη. Αναλώνεσαι σε εικονικές καταστάσεις και όταν πραγματικά σε έχω ανάγκη, με αφήνεις άνυδρη σε κακοτράχαλο  δρόμο. Προσπαθώ να καταλάβω τι στο διάολο ρόλο παίζεις. Κόντρα ρόλο θα μου πεις, αυτό της φυγής. Όμως όσο και αν προσπαθείς να γλυτώσεις σου χουφτώνω τα βυζιά, είναι η ώρα να με θρέψεις.  Την πρώτη φορά που έμαθα πως τα μωρά που θηλάζουν δεν πίνουν νερό, τρόμαξα στο μεγαλείο της φύσης.

Προσπαθώ, δεν βλέπεις; προσπαθώ. Έστω, μην πας να γαμηθείς. Δώσε όμως κάτι αληθινό, που να συνάδει με το τοπίο της ζωής μου, έστω λίγη σκόνη πάνω στα ρούχα σου. Με κάνεις και γελάω με την σημειολογία των  ρούχων σου, του κουτιού ιδεολογίες, πιστεύω και φιλοσοφίες, … ούτε αυτά που φοράς δεν τα έχεις κάνει δικά σου. Δανεικά για τις σκηνοθετικές ανάγκες. Τα ξέρω αυτά τα μοντέλα, με ενδυματολογία από σπόνσορες, έμμεση διαφήμιση και προπαγάνδα.

Προσπαθώ δεν το καταλαβαίνεις;… προσπαθώ. Έστω, είσαι ηθοποιός σε έργο που σκηνοθετεί η  φαντασία μου. Ξέρεις όταν εσύ παίρνεις μορφή και οργιάζεις στις σκέψεις,  απόλυτα προστατευμένη με ψεύδος για να μην σε εξατμίσει ο ήλιος, εγώ γλυκιά μου άγνωστη γνωστή παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα παιχνίδια σου.

Βλέπεις στην προσπάθεια μου, ανακάλυψα πως είμαι μεν ο χωματόδρομος, είμαι όμως και τα χωράφια, ο αέρας, ο ορίζοντας αλλά και ο απλός προορισμός που φωτογραφίζει  μια πειραγμένη φωτογραφία. Είμαι η πραγματικότητα, σκληρή αλλά γυναικάρα! Γι αυτό καλή μου μιας και νερό δεν κουβαλάς, θα σου πω το απλό : «Αν αυτή την εποχή της ξεραΐλας , τα κλαδιά στο δεμάτι που κουβαλάς, δεν έχουν επάνω σπόρους για να φυτέψω, δεν σε χρειάζομαι… άρα να πας να γαμηθείς αλλού, αλλού να βάλεις φωτιά να κάψεις τα ξερά. Το κατάλαβες θαρρώ, είμαι εγωίστρια, φωτιά»

Γελάω γιατί αν ήσουν μια δική μου τέχνη (φωτογραφία) θα μου είχες ξυπνήσει ένα σωρό μνήμες προσωπικές, μακροβούτι σε ενυδατωμένες αναμνήσεις και ο έρωτας, το γαμήσι δηλαδή,  θα ήταν όλο δικό μου!!!

Καταλαβαίνεις ε? Καλά, καταλαβαίνεις δεν καταλαβαίνεις, ήδη έχουν ξεπεταχτεί από τα σποράκια σου, δυο τρεις ακόμη εμπνεύσεις αλλά το παιχνίδι έχει όπως η σπορά, κανόνες!.-

Αυτή ήταν η δική μου συμμετοχή στη «Φωτο-Συγγραφική  σκυτάλη»,

που διοργανώνει η αγαπημένη μου marypertax.

Η έμπνευσή μου (σποράκι) βασίστηκε στη φωτογραφία της lysippe  Ας σημειωθεί πως καθόλου (μάλλον) δεν την ξέρω τη κοπέλα, και πως από αυτή τη στιγμή μας ενώνει μια φωτογραφία, όχι τόσο αυτή που μου έστειλε αλλά για αυτή που έγραψε και με έβαλε να χορέψω μαζί της.

Δίνω την φωτογραφική σκυτάλη στο Δελφινάκι 

Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό μου αρχείο

.

Εύχομαι να το διασκεδάσεις Δελφινάκι 🙂

Απαράδεκτο σεναριοτέστ (blogame)

Δεν φτάνει που με έβαλε ξανθό πλασματάκι να ξημεροβραδιάζομαι (κόψε κάτι ρε ξανθιά) να διαβάζω (μπουχαχα σε είδα, με τον γνωστό διαγώνιο τρόπο διάβαζες) τεράστια σεντόνια για το τι δουλειά ρίχνει ο δυστυχισμένος σεναριογράφος κινηματογράφου,,,,, ,μια ιδέα εδώ Μαθήματα σεναρίου ,,,,,ξαφνικά μας λέει …κλείστε τα βιβλία σας βάλτε τα στην τσάντα και κρατήστε έξω μόνο το λαπ τοπ… έχουμε πρόχειρη άσκηση… Πρώτη άσκηση σεναρίου

CINEFIL SCENARIO TEST 2

…και πάνω που πάει να γελάσει το χειλάκι μου… διαβάζω πως θα βαθμολογηθώ και όλας άλλα και θα βαθμολογήσω και μάλιστα όποιο θέλω… εκτός λέει από το δικό ΜΟΥ.

Βρε αγαπημένε μου Γιάννη πως θα καταφέρω εγώ μια ξανθιά θεά να βαθμολογήσω κάτι άλλο εκτός από το δικό μου???? ουφ… και είμαι και αναρχικό πλασματάκι …

τέλος πάντων είμαι και σεμνή και ταπεινή εκτός από πανέμορφη και πανέξυπνη και πάνω από όλα μετριόφρων .. οπότε βουτάω το λαπ τοπ και σκαρώνω κάτι και το στέλνω… πιφ σιγά πόσοι θα πάρουν μέρος … !!

Η συμμετοχή

2.  «Απαράδεκτος»
Έδεσε σε τέλεια σύμπτωση η αστραπή με το σπάσιμο της μάλλον μεγάλης κιμωλίας. Η καθηγήτρια μαθηματικών προσπαθούσε να αποτελειώσει στον πίνακα την δεύτερη γραμμή του ίσον…

«Ισον» ;  Η  κύρια Ζορζετ γυρνά απότομα και φανερά ενοχλημένη.
Ζορζετ : «Κατερίνα τι έχεις πάθει σήμερα; Είναι η δεύτερη φορά που προσπαθώ να εξηγήσω την άσκηση»

Το χλωμό πρόσωπο της Κατερίνας ακόμη και χωρίς τα εκφραστικα φρύδια που πρόσφατα έχασε, εκπέμπει ξαφνικά ένα φως. Με τα σχεδόν διάφανα δάκτυλα  ισιώνει το πορτοκαλί σκουφάκι της.  Το γέλιο της γίνεται  ένα με το κελάρυσμα της βροχής.
Κατερίνα :  «Δεν φταίω εγω κυρία.. ο Δημήτρης …»

Η αυστηρή ματιά της καθηγήτριας συλλαμβάνει  τον ταραξία, που προσπαθεί με γρήγορες κινήσεις να φτάσει στο θρανίο του.
Ζορζέτ: «Δημήτρη  για έλα εδώ σε παρακαλώ !»

Με κατεβασμένο το κεφάλι ο νεαρός πλησιάζει στον πίνακα. Οι κινήσεις του γρήγορες στην προσπάθεια του. να χώσει στην τσέπη  την αποκριάτικη μασέλα δράκουλα. Τα κρυφογελάκια των συμμαθητών του δεν βοηθούν και τόσο την κατάσταση.

Ζορζετ: «Δημήτρη συνεχίζεις να είσαι απαράδεκτος. Πέρασε αμέσως έξω και περίμενε με»

Η πόρτα της αίθουσας κλείνει αργά πίσω από τον Δημήτρη, όμως ένας δεύτερος κεραυνός υπογραμμίζει τον εκδιωγμό  από την τάξη.
Ο πάγκος του διαδρόμου για άλλη μια φορά τον περιμένει. Χωρίς δεύτερη σκέψη αφήνει το κορμί του να «χυθεί» στη θέση, το βλέμμα του χάνεται στις σταγόνες της βροχής που ζωγραφίζουν τα τζάμια.  Το κουδούνι χτυπά, η κυρία Ζορζετ παίρνει την συνηθισμένη θέση δίπλα του.

Ζορζέτ: «Εξήγησε μου παιδί μου γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι. Τι σου συμβαίνει; Πότε θα σταματήσεις να συμπεριφέρεσαι τόσο ανώριμα;

Σκυμμένος σχεδόν βουβός, με μηχανικές κινήσεις παίζει με την μασέλα του Δράκουλα…

Η βροχή, η καταιγίδα οι αστραπές, ενώνουν το χορό τους με τα χειροκροτήματα στην κατάμεστη αίθουσα. Ο σοβαρός κύριος στο πάνελ των ομιλητών- είναι δεν είναι 37 χρονών- χαμηλώνει ντροπαλά το κεφάλι. Πίσω του  δεσπόζει μια τεράστια φωτογραφία ενός βιβλίου, με ευανάγνωστο τίτλο :»Οι ευεργετικές ιδιότητες του γέλιου» και με πιο μικρά γράμματα «επιστημονική έρευνα και αποτελέσματα»  Η δυνατή φωνή του παρουσιαστή καταλαγιάζει τον εκκωφαντικό θόρυβο των χειροκροτημάτων

Παρουσιαστής: «Ο Καθηγητής νευρολογίας, Δημήτρης Αθηναίου, θα δεχθεί τώρα τις ερωτήσεις σας !»
Ο νεαρός συγγραφέας πλησιάζει το μικρόφωνο. Σοβαρός, ανέκφραστος, τακτοποιεί το μικρόφωνο, σηκώνει το κεφάλι του και …  χαμογελά διάπλατα ! Με αργές, σίγουρες κινήσεις απομακρύνει την αποκριάτικη μασέλα από το στόμα του. Τώρα είναι έτοιμος για την πρώτη ερώτηση.
Τα βλέμμα, τα αυτιά του, «φυλακίζουν» στην ύπαρξη του,  το γέλιο μιας κοπέλας, κελαρυστό, δυνατό !
Εκείνη ανακάθεται σε μια από τις καρέκλες της πρώτης σειράς, συμμαζεύει, όπως όπως το πορτοκαλί ατίθασο σκουφάκι της και χαμηλώνει το κεφάλι.
Στα σχεδόν διάφανα δάκτυλά της κρατά το βιβλίο, η ματιά της ταξιδεύει στην πρώτη σελίδα.
«…στην Κατερίνα της ζωής μου».

Απαράδεκτη είμαι καθότι ο μάγος που έχει το cinefil είναι και λαοπλάνος!! Δεκαπέντε συμμετοχές και άντε να τις διαβάσεις όλες για να ψηφίσεις… και εκείνος γελούσε σα μικρό παιδί και το χαιρόντανε και καταμετρούσε ψήφους και μας έβαζε σε όμορφα και διάσημα πινακάκια

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΓΡΑΦΗΜΑΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ

και κάπως έτσι εφτασε και η μέρα των αποτελεσμάτων και … να τα αποτελέσματα και να τα δώρα και η μεγάλη χαρά του Γιάννη ….

Γιάννη μας να σαι καλά … «Και τι δεν θα έκανα για να γελάς»

ασχετο

Προσαρμογή χωρίς υποχωρήσεις !

Προσπάθησα, δεν είναι πως δεν προσπάθησα. Δεν κατάφερα όμως να τα προλάβω όλα όσα ήθελα. Πέρασε το Σαββατοκύριακο λοιπόν. Θυμάμαι όταν πήγαινα σχολείο καθόλου δεν μου άρεσε η Κυριακή βράδυ. Δεν ήθελα καν να κοιμηθώ για να μην έρθει η Δευτέρα.

κλασικό λαλα και συνεχίζω… καλά αυτό το λαλα έχει μια πολύ σκληρή ιστορία. Δεν θέλω να την αναφέρω τώρα γιατί το μυαλό (;) θα ξεφύγει σε άλλα θέματα που μαστιγώνουν άγρια το τι είμαστε και που πάμε αν δεν μπορούμε να σταματήσουμε … ωωωωω όχι όχι όχι κλείνομαι στον μικρόκοσμο μου λαλα και συνεχίζω …

Το Σάββατο τα σποράκια μου ήρθαν γεμάτα ενέργεια και καθόλου όρεξη να προσέξουν. Έτσι πειραματίστηκα σε νέα μέθοδο … ένα σκληρό παιχνίδι … τα κατάφερα, πέρασε το δικό μου και τους έμεινε χρόνος για παιχνίδι! Έχουμε ακόμη 6 Σάββατα και έχουμε μπει στην τελική ευθεία που λέγεται αποφοίτηση

Δωράκι του Σαββάτο, το παλιο μου παλτό και ένα πανέμορφο γεύμα…

fagaki

Για την Κυριακή τι να πω … απλώς δεν μου έφτασε και ας είμαι θεά ….

Δεν έχω βολευτεί ακόμη στη μπλογκογειτονιά Στη ζωή έχω μάθει να παίζω με τους δικούς μου όρους, αναρχοφατσα … συγγνώμη … δεν πρόκειται να σχολιάσω με προφίλ του Γούγλι και τα ιστολόγια της Ιστοκουκκίδας δεν μου δημοσιεύουν με κανέναν άλλον τρόπο σχόλια σε αναρτήσεις φίλων μου … Δεν γνωρίζω για την ώρα τι συμβαίνει … έχω ξοδέψει αρκετές ώρες …γράφω σχόλιο πατώ αποστολή …εξαφανίζεται το σχόλιο..ισως το πετά στα ύποπτα σχόλια για σπαμ τόση ενέργεια χωρίς ορατό αποτέλεσμα …και όμως διάβασα όλες τις αναρτήσεις…

και και και την τελευταία όπου ο Γιάννης με προσκαλεί σε παιχνίδι και τον ευχαριστώ για την απονομή …. κλικ εδώ 

Υπομονή λοιπόν και χρόνος… Χρόνος καλά αυτό το σερνικό είναι πολύ ζόρικο … ολόκληρη ξανθιά θεά και δεν μου κάθεται Βέβαια από την άλλη ως θεά τον έχω ξελογιάσει τόσο μα τόσο πολύ που κομπλάρει μάλλον … τι λέω ? …νυστάζω αυτό λέω…

Καληνύχτα Λεξότυπή μου 🙂

Που είναι ο διακόπτης ;

Ο ελεύθερος μου χρόνος πραγματικά περιορισμένος. Όλη μου η μέρα περνά με την επικοινωνία να παίζει τον πρώτο και κυρίαρχο λόγο. Ξεκλέβω λίγο από τον ύπνο μου για να παίξω στην χαρτόκουτα του μυαλού μου.

Η μικρή ξανθιά θεά να κουβαλά κάθε μέρα τρία μεγάλα καρπούζια με προσοχή να μην της πέσουν. Πολύ δουλειά και ευθύνες τελείως διαφορετικές. Σε ένα γραφείο 4 ώρες προσπαθώ να οργανώσω ερανικές προσπάθειες… η μικρή θεά έχει τρελαθεί στις αποδείξεις, στην αποστολή διαφημιστικών φυλλαδίων για την λαχειοφόρο αγορά … Μετά γραμμή για μουσικά ταξίδια φαντασίας … πιλότος σε ραδιοφωνική πτήση …ποιος ακούει … η φωνή αναζητά αυτάκια συνταξιδιώτες με μόνο σκοπό την συντροφιά και την ψυχαγωγία… και τέλος… τρεις ώρες σκληρό μάθημα ζωής με δάσκαλο το αλτ και χαμένος … η κυρά Δέσποινα με περιμένει για καφέ μόνο που ποτέ δεν θυμάται αν τελικά ήπιαμε καφέ λίγα λεπτά αφού έχουμε απολαύσει ένα ζεστό γλυκό καφέ… Το πιο σκληρό μάθημα μιας ζωής που σταμάτα αρχίζει και σταματά στο δευτερόλεπτο της στιγμής. Η άνοια μπροστά στο αλτ και χαμένος φαντάζει παιχνιδάκι….

Στο αναγνωστήριο της χαρτόκουτας μου προσπαθώ να διαβάσω σχολιάσω να προσθέσω φίλους να επισκεφτώ ιστολόγια … Ολο κάτι μένει για αύριο…. και το Σάββατο δεν αργεί όπου με περιμένουν τα σποράκια … αυτοί οι μικροί 18 πεντάχρονοι διαβόλοι …

Νυστάζω … και όλο κάτι έχει μείνει για αύριο και όλο και φορτώνεται η μια και μοναδική Κυριακή… να θυμηθώ να προσθέσω ένα ακόμη σύνδεσμο ιστολογίου…στο αναγνωστήριο μου … και έναν αύριο και έναν για το δρόμο…

λαλα μια σακαράκα ;;;;;;;;πως προσθέτουν λαλα εδώ ..περίεργο πως κολλάς στα πιο απλά … σα να ψάχνεις τις μπρίζες σε ένα νέο σπίτι και μια συγκεκριμένη μπρίζα δεν δουλεύει γιατί κάπου είναι κρυμμένος ένας διακόπτης που την ενεργοποιεί

πάμε λοιπόν για αρχή με γλώσσα html

Καληνύχτα λεξότυπη 🙂