Λίγο πριν την αφυδάτωση του κορμιού!

Ανεκδοτάκι

Παθαίνει ανακοπή ένας άντρας και καταλήγει μπροστά στην πύλη του Παραδείσου. Εκεί τον παραλαμβάνει ο Άγιος Πέτρος και του ανακοινώνει ότι μπορεί να μπει στον Παράδεισο επειδή ήταν καλός άνθρωπος.

Περνάει μέσα λοιπόν κι μπροστά από μια πόρτα ακούει δυνατές φωνές. Την ανοίγει και βλέπει έναν νεαρό που προσπαθούν να του ανοίξουν μια τρύπα στην πλάτη με ένα τρυπάνι.

«Ε, τι του κάνετε του νεαρού;» ρωτάει ο άντρας.

«Του ανοίγουμε μια τρύπα στην πλάτη για να του βάλουμε τα φτερά.» απαντάει ο Άγιος Πέτρος.

Βγαίνει έξω ο άντρας, προχωράει λίγο πιο πέρα κι ακούει πάλι φωνές από άλλο δωμάτιο.Ανοίγει πάλι την πόρτα και βλέπει έναν ηλικιωμένο που προσπαθούν να του ανοίξουν μια τρύπα στο κεφάλι με ένα τρυπάνι.

«Ε, τι κάνετε εδώ πέρα;» ρωτάει απελπισμένα.

«Του ανοίγουμε μια τρύπα στο κεφάλι για να του βάλουμε το φωτοστέφανο.» απάντησε ξανά ο Άγιος Πέτρος.

«Αμα είναι έτσι, θέλω να πάω  στην κόλαση.»

«Στην κόλαση θα σε πηδαει ο διάβολος κάθε μέρα!» του εξηγεί ο Άγιος.

«Δεν πειράζει, έχω τρύπα έτοιμη!»

Στην Μορεάλη είναι ονειρικά, άφθονα υγρά δε λέω αλλά… σε κάθε ανάσα νιώθω την υγρασία να με πνίγει… το κορμί μου κάποια στιγμή δεν αντέχει, αποζητά την κόλαση εκεί που θα στεγνώσω με αντάλλαγμα το οξυγόνο

Στην Αθήνα έχω αυτή την δυνατότητα, κάτι σαν δώρο.  Κλιματολογικές συνθήκες … συνθήκες κόλασης που φτάνουν το κορμί στα όρια της αφυδάτωσης. Ένιωθα να στραγγίζω και ταυτόχρονα να το θέλω τόσο μα τόσο πολύ. Οξυγόνο χωρίς την υγρασία…

Θυμάμαι μια φορά βρέθηκα,σε συνθήκες κόλασης, σε διάβαση. Ιδρωμένη, αποζητούσα τον παράδεισο του εικονικού κλιματιστικού! Ενας πατέρας με την κόρη του, προσπάθησε να περάσει με κόκκινο. Τον αγριοκοίταξα… δεν είναι η σωστή στιγμή! Τώρα, τώρα που είναι Πράσινο! Μια ασημένια σπορ με τα χρονάκια της αστραφτερή μερσεντε *?)  αγνοεί το δικαίωμα μου Αφήνω τα πόδια μου και όλη την διψασμένη κορμάρα μου να παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο,. Βρήκες ξανθιά να παίξεις μαζί της! Αστραφτερή, ολοκάθαρη δίχως ίχνος σκόνης, με τα απωθημένα σου στο γκάζι…Κλιματισμός, φίνα κρύα ροζ σαμπάνια, φίνα ιταλική πάστα, φίνο ιταλικό τραγούδι που ακούς…αχμμ, να σου δώσω προτεραιότητα;  Να κάνω τη ζωή μου σκόνη στην τιμή του φίνου;  Το παιχνίδι με τις διαβάσεις το παίζω από μικρή. Όσο και να νευριάσεις! Περνάω! Κάνε ότι καταλαβαίνεις!///

Το απότομο φρενάρισμα και το τραγούδι που ακούγεται από το αυτοκίνητο με δροσίζουν μια χαρά …τόσο όσο … 

Την δεύτερη φορά κάπου πήγαινα, ένιωθα πως κατευθυνόμουν προς το Δαφνί, γνωστό μέρος, αλλά και  ξενοδοχείο για ανίατες περιπτώσεις Εκεί  η λογική καίγεται στην παρανοϊκή φωτιά της τρέλας… Ένα δωμάτιο θέλω για μια βραδιά.Το βλέμμα της ηλικιωμένης κυρίας μου έλεγε ξεκάθαρα.. «δεν είσαι για εδώ εσύ κορίτσι μου». Με οδήγησε στο καλύτερο δωμάτιο… εκεί  μπορούσα να φυγαδεύσω απωθημένα, ανασφάλειες, ντροπές, αναστολές, δικά μου κάποιου άλλου … τι σημασία έχει. Όταν γενικά έχεις την δύναμη να κόβεις δεσμά, βγάζεις την γλώσσα στην κοινωνία που τοποθετεί όρια με δήθεν αξίες νηστείας εγκράτειας, που σε κοιτάζει περίεργα λες και ήρθες από τον Άρη. Η ζωή δεν έχει σάρκα όμως, καίει την σάρκα και εσύ θα την  αποθεώσεις όπως γουστάρεις.

Είχα δύο επιλογές, ή να αφεθώ στην πύρινη γλώσσα ή να γίνω πύρινη γλώσσα… διάλεξα να γίνω εγώ η κόλαση… Στο περίπτερο ζήτησα ένα μικρό  μπουκαλάκι νερό και μια αμαρέτι από την ηλικιωμένη κυρία που με κοιτούσε με απορία …. κάποιος πίσω μου ρώτησε πόσο κάνουν δύο μεγάλα μπουκάλια νερό και δύο σοκοφρέτες….ψηλός, βαθιά φωνή, ντροπαλός τύπος, σκοτεινή ματιά… έπεσα πάνω του και ένιωσα για λίγο το σκληρό του κορμί… μπερδεύτηκαν για λίγο η αμαρέτι με τις σοκοφρέτες 

Συμπέρασμα, η αφυδάτωση μπορεί να σε οδηγήσει στην τρέλα!

Προς το τέλος της δεύτερης εβδομάδας, ακολουθούσα το ένστικτό μου απλά να βγάλω την πίστα. Οι ύαινες διψούν για αίμα όμως εγώ  επέλεξα την σιγουριά αυτού που τελικά είμαι. Ένα λιονταράκι που με άνεση στη δική μου ζούγκλα, έπαιζα, εξερευνώντας σκιές και δροσερά σημεία…το οξυγόνο της Ελλάδας με είχε χαλαρώσει…

Μια συνήθεια είναι η κόλαση, όμως όπως στο σεξ ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να την βιώνει…

Άσχετο βρήκα πως κάνουν σεξ τα λιονταράκια χαχαχα 

Λέων (εγώ δηλαδή χιχιχι)

Ένα ζώδιο που συμπεριλαμβάνεται μέσα στους καλύτερους εραστές του ζωδιακού κύκλου. Το πάθος που βγάζει στο σεξ σίγουρα δεν μπορεί κανείς το περιγράψει. Ένας Λέων είναι πάντα δάσκαλος στο κρεβάτι.Η δική σου ευχαρίστηση στο κρεβάτι είναι κάτι που σίγουρα δεν ξεχνάει ποτέ αφού ξέρει ότι θα συζητηθεί. Το σεξ μαζί του θα είναι ιδιαίτερο και θα διαπιστώσεις  ότι έχουν δίκιο όσοι τους θεωρούν καλούς εραστές και φλογερούς στο κρεβάτι.

πιφ υπερτιμημένο σεξ... τι έλεγα όμως … α ναι … 

Για να πω την αλήθεια, την φωτιά, την πραγματική φωτιά των 42 βαθμών Κελσίου δεν έτυχε να την βιώσω σε αυτό το ταξίδι μου στην Ελλάδα.

Έτσι έμεινα με την γλυκιά ανάμνηση, της δροσερής βραδινής θαλασσινής αύρας, που σου επιτρέπει να αφεθείς στην αγκαλιά του ούζου με την γέψη της μέθης στα χείλη …

… περίεργε!!! εδώ θα διαβάσεις για το ζώδιο..σου

λαλα άσχετο … και πολύ σχετικό για το παλιό μου παλτό 🙂

κλείσω τα 54 το Σάββατο!

Καληνύχτα 🙂

Advertisements

Ο λόγος του μεταξιού «Ακου τι μου λέει»

Έχουμε έκτακτη συνέλευση. Η πρόσκληση χορού απλή και λιτή. Φοράμε όλες μας μεταξωτό μακρύ νυχτικό με ένα μεγάλο σκίσιμο στο πλάι , σε μια απόχρωση του μπλε, ένα ποτήρι πικροδάφνη τόσο γλυκιά όσο δεν πάει και λικνιζόμαστε στις αισθήσεις μας/////όλες … μα όλες ακόμη και εσύ κοπελιά που πιστεύεις πως δεν ταιριάζει στο παχουλό κορμί σου αυτό το νυχτικό … τι έλεγα… α ναι ..  Η ατζέντα των θεμάτων που ζητούν ένα χορό πλούσια, μα με κοινό παρανομαστή την υπέρβαση.
Η υπέρβαση μεταξένιες μου υπάρξεις,  έχει όλα τα καλά του κόσμου αρκεί να φοράς αόρατα γάντια ειδικά για τα γκέμια της. Αλλιώς, υπάρχει μεγάλη περίπτωση να σε ακρωτηριάσει.
Φίνο μετάξι λοιπόν η αόρατη κλωστή που δένει τις ψυχές μεταξύ τους, και καλό θα είναι στις υπερβάσεις να προσέχουμε να μην σπάσουμε ποτέ αυτές τις κλωστές. Είναι το αίτιο … αλλά ας μην το φιλοσοφήσουμε γιατί ακριβώς επειδή είναι αόρατες, είναι αποδεδειγμένο  πως είναι και παραπάνω από μια, ενώ σιγουράκι,  πως στην ζωή μας υπάρχει τουλάχιστον μια …
Σε μία εβδομάδα αρχίζουν τα σχολεία, σε μια εβδομάδα θα συναντήσω την νεράιδα των αδένων … σήμερα έδωσα αίμα για εξετάσεις και μάλιστα ένα από τα μπουκαλάκια το έβαλαν αμέσως στον πάγο …
Βρέχω τα χείλη μου με πικροδάφνη
«άκου τι μου λέει» στην υγεία μας
Λογάκια
There goes my heart beating
‘Cause you are the reason
I’m losing my sleep
Please come back now
There goes my mind racing
And you are the reason
That I’m still breathing
I’m hopeless now
I’d climb every mountain
And swim every ocean
Just to be with you
And fix what I’ve broken
Oh, ’cause I need you to see
That you are the reason
There goes my hand shaking
And you are the reason
My heart keeps bleeding
I need you now
If I could turn back the clock
I’d make sure the light defeated the dark
I’d spend every hour, of every day
Keeping you safe
And I’d climb every mountain
And swim every ocean
Just to be with you
And fix what I’ve broken
Oh, ’cause I need you to see
That you are the reason, oh
(I don’t wanna fight no more)
(I don’t
Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Εχω μια πελώρια λαχτάρα!

Κυριακή μεσημέρι…μόνη στο σπίτι. Ευκαιρία να χωθώ στην χαρτόκουτα του μυαλού (?). Η αδελφούλα μου τρελή από χαρά που θα την επισκεφτεί τον Νοέμβριο η θεία μας. στο Λονδίνο. Πέρασε σχεδόν ενας χρόνος που όλη η οικογένεια ζει στο Λονδίνο. Δεν θέλω να με πας όμως εκεί γλυκιά μου σκέψη… θέλω να μείνω στην ομορφιά της Κυριακής και μόνη!!!

Δροσερή είναι αυτή η μάσκα μαλλιών από γιαούρτι μελι και αυγό… ευτυχώς μου έρχεται η μυρωδιά του γιαουρτιού περισσότερο από του αυγού. Τα αυγά πια δεν μυρίζουν αυγουλίλα … Άμα είναι καλή να θυμηθώ να την πω στην Μαρίνα που γράφει για ομορφιές

Προσπαθώ να συγκεντρωθώ σε αυτό που ουσιαστικά θέλω να καταγράψω. Παμφάφο ήμουν μια ζωή. Λίγα πράγματα (?) δεν μου άρεσαν … Μέχρι τα 4  βέβαια δεν έτρωγα σχεδόν τίποτε, τιποτε δεν μου άρεσε … ετσι έλεγε η μαμα …μέχρι λέει που μια μέρα ξύπνησα το πρωί και της είπα για πρώτη φορά «Μαμα πεινάω» !

Τον τελευταίο καιρό άρχισε να μην μου αρέσει το κρέας. Πρώτα το μοσχάρι μετά το χοιρινό μετά το αρνάκι και τώρα τελευταία και έντονα πολύ εντονα  το κοτόπουλο. Ακόμη δεν έχω φτάσει στο σημείο αποστροφής, η στροφή μου όμως σε γαλακτοκομικά προιόντα και φρούτα είναι έντονη …. Αλλάζει το κορμί μου το νιώθω. Μου αρέσει να ακούω το κορμί μου, μου αρέσει που σε αυτή την ηλικία επιζητά τον έρωτα, το κολύμπι την τεμπελιά, όμως αρχίζω να διαβάζω σημάδια κούρασης από τα τόσα(? υπομονή έρχεται ο Αύγουστος χοχοχο) χρόνια που κουβαλά.

Μείνε σε παρακαλώ στην λαχτάρα που έχεις αυτόν τον καιρό για γαλακτοκομικά προϊόντα και και και φρούτα… Πήγαμε χθες στο σουπερ μάρκετ, δεν είναι πως δεν αγοράζουμε φρούτα,… αλλά πως να το πω … μου έτρεχαν τα σάλια για φρούτα, λες και ήταν παγωτάκια!!!

καταγράφω αυτή την αλλαγή που μου έκανε εντύπωση γιατί η μικρή ξανθιά θεά με το που γυρίσαμε σπίτι έστησε  τα  φρούτα, για μια ομαδική φωτογραφία…..

Ετσι στην φωτογραφία διακρίνουμε την οικογένεια Μηλίδου, γνωστή μαφία που κυνηγά να εξοντώσει τους γιατρούς,  το μουσικό γκρουπ Μπαναναναραμα, τις πουτανίτσες Γερμανίδες Φραουνίτσες, τον πυρηνικό επιστήμονα κύριο Αβοκαντιο με τα της συζύγου του, την καπετάνισσα Πεπονιακη, τον γκουρού  κύριο Μαγκομένο και τέλος τα πολυαγαπημένα μου άτακτα αλλά άκρως φιλοσοφημένα Μύρτιλα  

Ασχετο πάω να λουστώ γιατί νομιζω αντι για μισή ώρα περασε ΜΙΑ πσσσσ δεν με χορταίνω να με γράφω !!!!

 

Χείμαρρος φιλίων και αγκαλιών Άχνα :)

Έφτασε αυτή η μέρα πάλι  Αυτή η μέρα που θα είμαι το πιο καλό κορίτσι του κόσμου. Δεν θα πειράξω κανέναν, δεν θα κάνω τίποτε τίποτε τίποτε. Καμιά αταξία, καμιά ζημιά… Μόνο θα δέχομαι χαμογελαστή χάδια αγκαλιές και φιλιά Οι αλήθεια είναι πως δεν τα χορταίνω ποτέ αυτά…

αχμμ δεν ξέρω αν είναι η ιδέα μου αλλά έχω την εντύπωση πως όσο περνούν τα χρόνια, ο χείμαρρος με τα χάδια αγκαλιές τα φιλιά (παντού παντού), σα να στερεύει χρόνο με το χρόνο.


Μωρό, φαρφουρένια, χαμογελαστή και εύκολη μεγάλωσα κυριολεκτικά μέσα σε αγκαλιές. Πάντα πρόθυμη χιχιχι ….. Ναι τώρα που το σκέφτομαι… όσο μεγαλώνουμε, μας αγκαλιάζουν μας χαϊδεύουν μας φιλούν όλο και λιγότεροι άνθρωποι. Σα να στερεύει η πηγή … βέβαια η προσωπική μας λίμνη έχει γεμίσει …ω ναι στα 52 μου έχω μια πλούσια λίμνη παράπονο δεν έχω …

αλλά είπαμε …. σήμερα είναι η μέρα …


Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, κρατώ την αναπνοή μου, άχνα δεν βγάζω …

και φρρπ…κάτω από τον καταρράκτη

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Η απόλαυση στην αποδοχή :)

Λαλά αχμμ πιο να διαλέξω… ααα ξέρω … το τραγούδι με το οποίο έκανα για πρώτη φορά έρωτα …λαλά άσχετο !!! 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=8A-LhOOMJDg[/embedyt]

https://www.youtube.com/watch?v=8A-LhOOMJDg

Η μικρή ξανθιά νιώθει πως μεγάλωνει. Νομίζω, χωρίς αν είμαι σίγουρη πως από τα 50 και πέρα ξεκινούν 10 χρόνια όπου μαθαίνεις να αποδέχεσαι. Οσο πιο γρήγορα αποδέχεσαι τόσο περισσότερο χαίρεσαι με ότι έχεις αποκτήσει… κατακτήσει. Θυμάμαι στην δεκαετία των 40 ανάμεσα σε άλλα γνώρισα το σώμα μου αλλά και την δύναμη γενικά του σώματος, γνώρισα τη σημαίνει υγεία και τι αρρώστια, γνώρισα ακριβώς τι θέλω και τι όχι, κυρίως τι μου αρέσει και τι όχι … Τα -άντα τελικά είναι απόλαυση … γνώση της υπέρτατης ηδονής αλλά και της φθοράς που επιφέρει. Τώρα μετά από τον πρώτο χρόνο των πενήντα νομίζω … δεν ξέρω τι νομίζω… βλέπω την επιδερμίδα μου … αμυδρά αρχίζει και ζαρώνει … στα χέρια. στο στήθος. στα μπουτίνια μου  … χαμογελώ στην μικρή ξανθιά… καθώς αρχίζει να μαθαίνει να διαβάζει τα σημάδια του χρόνου, της ζωής, της απόλαυσης και κυρίως μαθαίνει την λέξη αποδοχή.  

Έχω τα γενέθλια μου σήμερα, λατρεύω αυτή τη μέρα, περιμένω κάθε λόγο να με καλομάθει… και εξακολουθεί το πιο πολύτιμο δώρο να είναι αυτή η σωματική επαφή, ή τόσο όμορφη και ηδονική, αγκαλιά…φιλί χάδι … 

και στα 51 μου χρόνια συνεχίζω να είμαι υπερβολικά χαδιάρα. 🙂

Δεν ξέρω τι θα κάνω στα γενέθλια μου, δεν έχουμε κανονίσει κάτι… κάτι θα κάνουμε και σίγουρα θα είναι πανέμορφο όπως πάντα 🙂

ωωω τι χαρά ..ωραίο και το επόμενο του «εσύ τουμπα» Εριξε μια βροχή σήμερα… για καποιες ωρες δεν είχαμε καν ρεύμα… 

παμε λαλα… 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=RMCZ3QrrGbw[/embedyt]

https://www.youtube.com/watch?v=RMCZ3QrrGbw

Καληνύχτα 🙂