Χρυσομάρια σποράκια :)

Τα χεράκια μου. Γράφουν γρήγορα…τυφλό σύστημα. 

Τα χεράκια μου. Πιλοτάρουν νότες στον ουρανό.

Τα χεράκια μου. Πολλές φορές μιλώ και τα κουνάω σαν μαέστρος που δίνει το ρυθμό. Αλλές φορές χαϊδεύουν, κάνουν μασάζ, χειροκροτούν, μαγειρεύουν σκουπίζουν …πρόθυμα να χαθούν σε βρομιές για να καθαρίσουν, κύρια όργανα τις αφής …..

Τα χεράκια μου. Εκφραστές, υπάκουοι στρατιώτες σε ότι τους ζητά το μυαλό (?) μου. Έτοιμα να κατακτήσουν κάθε μου όνειρο. Να κυνηγήσουν την φαντασία μου, να την βάλουν κάτω να … της δείξουν τι αισθεί  υλοποίηση… Ακολουθούν διαδρομές με διάφορα εργαλεία. Δύο απογεύματα ζωγράφιζα έκοβα… Με πονά ο δεξιός μου αντίχειρας από το ψαλίδι…20 δεντράκια από χαρτόνι .. Μόνη στο σπίτι, βρέθηκα να κόβω και να συνομιλώ με την μαλούμα… Κάποια στιγμή τη ρώτησα αν αντάμωσε ξανά με τον αγαπημένο της σύντροφο …μου απάντησε… «σιωπή» Πως όλα γύρω της είναι μια απέραντη σιωπή …πως τον ανταμώνει εκεί, δεν συνομιλούν ποτέ … δεν χρειάζεται… Αμα κόβεις τόσα δεντράκια ξεφεύγεις Τα χέρια δουλεύουν από μόνα τους χωμένα στην ρουτίνα… Το μυαλό (?) πετάει αλλού λες …αρνείται το επίπονο … 

 

Βιάστηκα να  βγάλω φωτογραφίες να τις φέρω στο εξοχικό του μυαλού μου 

 

ωραία … και τώρα θα ακούσω όμορφα λόγια… από τους φίλους μου, από τον εαυτό μου που φουσκώνει, από τους γονείς από τα σποράκια … Από τα σποράκια που μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τα χεράκια τους Τα εκπαιδεύουν σκληρά, στο γράψιμο … στο κόψιμο, στη ζωγραφιά … στη ζωγραφιά … Γούρλωσαν τα ματάκια τους όταν τους είπα πως θα φτιάξουν μια ζωγραφιά για βάλουμε μέσα στην φάτνη… τους εξήγησα …..τους εξήγησαν τα χέρια μου με απλές γραμμές στον πίνακα….  χιχιχι δεν άντεξα να μην φωτογραφίσω τις δημιουργίες τους ….μιλάμε για πίνακες που αξίζουν πολλλά λεφτά !!!

20151212_130200_001.jpg

 

20151212_130153.jpg

 

20151212_130259.jpg

 

Τα μικρά μου σποράκια είναι τόσο ανυπόμονα …γρήγορα άλογα ατίθασα… 

Κοιτάζω τα χεράκια μου  και … θέλω να τα ακούσω να μου μιλούν όχι με τις πράξεις τους αλλά … με την σημασία που έχουν στην ζωή μου. Ίσως να δείχνουν τα όρια της υπομονής μου Από όσο νιώθω τα όρια βρίσκονται κάπου στην διαδρομή. Εγκέφαλος – Χέρια…όσο πιο υπομονετική τόσο πιο κοντά στα δάκτυλα Η μαλούμα έλεγε η Μάνια σκάει γάιδαρο 

Διαβάζω να μορφωθώ η ξανθιά … http://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS4/xeri.pdf

Μάρη λοιπόν … ευμάρεια (<εV + μάρη: χέρι): ευχέρεια, ευκολία, επιδεξιότητα, ανάπαυση, προσαρμοστικότητα 

Μάρη … και ενώ μου αρέσει πααααρα πολύ ως λέξη, δεν ξέρω αν είναι η μάρη, το μάρη, πώς είναι ο πληθυντικός … μια λέξη που χάνεται …ας φτιάξω μια δική μου…χρυσομάρια σποράκια… όπως λέμε χρυσοχέρες  

άσχετο Κυριακή πρωί, ξεκουράζομαι στο κρεββάτι με τον ήλιο να με χαϊδεύει με τα χέρια του, στο πρόσωπο και αλλού…. και μετά να χώνεται και να αντανακλάται σε καθρέφτες μέχρι το σκοτεινό διάδρομο  όπου προβάλει την σκιά μιας καρέκλας στο τοίχο… 

Το παλιο παλτό μου στέλνει τη φωτογραφία…

20151213_100619.jpg

 

γμτ φτιάχτηκε ο ορθογράφος … εμπρός καλά μου χέρια να διορθώσουμε

 

Λίγο πριν τη δύση του ήλιου πια…  

Advertisements

Ικνώ…απλώνω το χέρι….

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=U6gSyDAr8ek[/embedyt]

θα μπορούσα να την βάλω για ύπνο την αέρινη … την αφήνω να εκφραστεί … 

Άγρια μεσάνυχτα… είναι δύο, θα μπορούσε και να είναι τρεις….  Δύο…προχωρά η νυχτά με δυνατή βροχή και αέρα… ριπές ο ήχος της στο τζάμι … άλλα βράδια θα με νανούριζε… τώρα μου κλέβει της σκέψη… τέσσερις ρόδες στο δρόμο …αυτοκίνητα που περνούν.. είναι Σάββατο και όλοι από κάπου γυρίζουν ή κάπου έχουν ακόμη να πάνε … Η διασκέδαση τα σαββατοβραδα φοράει τα καλά της για κάποιους… για άλλους είναι μια καλή ευ καίρια για νυχτοκάματα…. 

Δεν ξέρω τι με έπιασε σήμερα… το πρωί με τα σποράκια … μετά ψώνια …. δεν βρήκα καμιά καλή κολοκύθα… θα βρω … στο διάδρομο του ορόφου … περπατούσα και ξαφνικά μου ήρθε μια δυνατή επιθυμία … τόσο δυνατή που έγινε εικόνα ζωντανή… τόσο ζωντανή που έπρεπε να την βγάλω από μέσα μου … για μια στιγμή πίστεψα πως αρκούσε να την περιγράψω για να συμβεί….

Ωραία που ΄θα ήταν να ανοίγαμε την πόρτα του σπιτιού και να μας περίμεναν έκπληξη η αδελφή μου με τα ανίψια μου … να με σφίξουν στην αγκαλιά τους να χουχουλιάζω εκεί μέσα… ήταν τόσο ζωντανή που έπρεπε να καθαρίσουν τα μάτια μου με δύο τρία δάκρυα …για να νιώσω το ανέφικτο… δύσκολη λέξη… εφικνούμαι  …φτάνω…  ικνώ … απλώνω το χέρι … 

Είχα καιρό να μείνω μόνη … μην αργείς να προσέχεις …έξω βρέχει πολύ και φυσάει .. άνθρωποι που διασκεδάζουν μπερδεύονται με ανθρώπους που βγάζουν το νυχτοκάματο… 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=9pSUmMPGIns[/embedyt]


Σε περιμένω 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 



Κόβω και ράβω το χρόνο :)

Περίεργο που είναι να κεντώ συνέχεια προσπαθώντας να φανταστώ… ποιος, πότε, γιατί  θελήσει να κουρνιάσει στο υφαντό της αιώρας που φτιάχνω…   Φτιάχνω θαρρώ ένα πέπλο μεταξένιο δίχτυ και σε κάθε επιλογή ονειρεύεμαι πως κάποιος που το χει αναγκη γραπώνεται από τις νότες που σκορπούν οι χορδές.

Ζωγραφίζω κάποιον που όλο και ανεβαίνει μουσικά σκαλοπάτια και χορεύει στον ουρανό ανάλογα με την ώρα της πόλης. Πότε με τον ήλιο, με τα αστέρια, πότε καπνίζει  παρέα με το  φεγγάρι και πότε πότε… να ίσως και να διπλώνει με ρυθμό τα σύννεφα για να τα βάλει στα σεντούκια της μνήμης του …

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=fOsbgGqb9tg[/embedyt]

Αυτή την εβδομάδα προσπαθώ να βρω έναν νέο ρυθμό καθημερινότητας … και είναι σίγουρο πως μετράω, κόβω και ράβω το χρόνο με μια αγωνία αν θα μου αρέσει τελικά το αποτέλεσμα….


ααα ναι … και αν όοοολα πάνε καλά, θα έχουμε και επίσκεψη τον Καπετάνιο μου από το Βανκούβερ…

Είμαι κουρασμένη

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Οπα Ξημερώνει.. :)

Οπα ή όπα όπα παιδιά έχουμε πρόβλημα χαχαχα Εμείς δεν είμαστε για αυτά τα  τραγούδια χαχαχαχα

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=Xy7xQLPtQ0I[/embedyt]

χμμμ Το παλιό μου παλτό είναι στα όρια της υπερκόπωσης !!! Είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουμε το βιολογικό μας ρολόι. Πρέπει να ξυπνάμε από τις 4:30 Αυτό πρακτικά σημαίνει πως πρέπει να κοιμόμαστε από τις 10:00 το βράδυ! Όμως τόσα χρόνια έχουμε συνηθίσει διαφορετικά. Πάντα κοιμόμασταν γύρω στην 1:00 τα ξημερώματα δουλεύοντας στο σπίτι δύο ώρες το βράδυ πριν κοιμηθούμε….

Δεύτερη εβδομάδα και νιώθω το παλιό μου παλτό να μην αντέχει … χμμμ Λογικό γυρίζει στο σπίτι στις 4 το απόγευμα …

Νύχτα ακόμη στην Μορεάλη μου, ούτε καν που έχει αρχίσει να χαράζει…

Πρώτη μέρα στο πιλοτήριο και εγώ χθες … Απίστευτα δύσκολο το νέο μου αεροπλάνο. Βαρύ… και για να σηκωθεί το να είσαι διαβασμένος στις οδηγίες και στα χαρτιά δεν μετράει και πολύ … Το dalet είναι αρκετά δύσκολο πρόγραμμα περισσότερο δε όταν τα ντεπόζιτα καυσίμων είναι μπουρδουκλωμένα και πολλά, περισσότερο όταν οι μηχανές είναι πολύ δυνατές και γρήγορες, περισσότερο περισσότερο γιατί ταυτόχρονα κάνεις πάαααρα πολλές κινήσεις  …τσακισμένη φωνούλα (καλά λόγια άκουσε η θεά χαχα) και στα σημεία που πρέπει .. άσε που πρέπει να το προσγειώσεις στην ώρα του και με ακρίβεια λεπτού!!!!!!!!!!!!! Ας είναι καλά το παλιό μου παλτό … συγκυβερνήτης που δεν ξέρω όμως για πόσο ακόμη θα αντέξει ..

Πέντε και είκοσι πια … τελειώνω τον καφέ μου, φιλί στο παλιό μου παλτό, και μαγείρεμα!!!

Οπα ή ωπα παιδιά… νύχτα ακόμη έξω … δεν έχει αρχίσει καν να χαράζει … και εγώ πρέπει να βάλω να μαγειρέψω για το μεσημέρι, να προετοιμάσω την πτήση μου και να κάνω τις δουλειές του σπιτιού ακουγοντας το παλιό μου παλτό !!!!!!!!!!!!!!!

Οπα ή ώπα παιδιά έχουμε πρόβλημα … ξημερώνει και εμείς νυστάζουμε παααρα πολύ χαχαχαχαχαχαχα

 

 

Πρέπει να Παγώσουν τα Τακούνια…:)

Δεν έγινε κάτι άξιο λόγου αυτό το Σαββατοκύριακο. Έξω από τη φωλίτσα μας όμως πολύ κοντά μας η αγωνία ενός ανθρώπου να τα καταφέρει μας απορρόφησε αυτή την εβδομάδα. Στο μυαλό (?) μου αλλά και στις συζητήσεις μας ανιχνεύουμε τρόπους τσπ ας μην γράψω περισσότερα.

Χθες είδαμε φωτογραφίες από τον ανιψιό μας που γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν τον έχουμε δει. ε.. όσο να ‘ναι ένα δακρυάκι κύλησε το άτιμο !!!!

Ενημερωνόμαστε για την Ελλάδα. χμμμ αυτό που μπορώ να πω από τη Μορεάλη μου είναι πως νιώθω τα πρώτα σημάδια μετανάστευσης. Ουπς πάλι το μυαλό (?) γυρίζει στην… αγωνία….

χμμ θέλω να συγκεντρωθώ λίγο στο εξοχικό μου γιατί …

Θέλω να γράψω και για την επίσκεψη σήμερα της Πασχαλίτσας μου. Ήρθε στο σπίτι μετά από ένα «shower» νύφης. Είναι ένα ένα έθιμο πριν από το γάμο. Μαζεύονται φίλες και συγγενείς χμμ μόνο γυναίκες… σε μια εκδήλωση έκπληξη για την υποψήφια νύφη. Την καθίζουν σε μια πολυθρόνα τύπου Εμμανουέλας και την κάνουν ντους στα δώρα χιχιχ. Ενα ένα ανοίγονται τα δώρα γάμου και διαβάζονται οι κάρτες. Μετά παίζουν διάφορα παιχνίδια, γευματίζουν, γλυκαίνονται και μπορεί και να ρίξουν ένα δύο χορούς.

Η Πασχαλίτσα μου μου έφερε γλυκάκια και τα τσακίσαμε με καφεδάκι και μπουρδου μπουρδου καθώς το παλιό μου παλτό είχε δουλίτσα …

Η θεά ζορίζεται λίγο …πρέπει να παγώσει λίγο τα τακούνια της! χιχι

Αυτό το τραγούδι ακούγεται τώρα τελευταία στην Μορεάλη μου Είναι από μια νεαρή τραγουδίστρια, την ίδια που τραγούδησε και το τραγούδι των χειμερινών αγώνων Βανκούβερ 2010. Αυτό είναι το νέο της τραγούδι…

[embedyt]www.youtube.com/watch?v=ZnB5esLPQoY[/embedyt]

… μου αρέσουν και οι στίχοι του και οι μουσική του μα και η φωνή της μικρής μια σταλιά κοπελίτσας !!! Καμιά φορά ζηλεύω. Θα ήθελα πολύ να είμαι μια σταλιά … αυτό που λέμε «τα ακριβά αρώματα σε μικρό μπουκάλι» Δεν είμαι όμως ..

Υγρασία, βροχή και κρύο σήμερα. Ευτυχώς που έκανε κρύο γιατί την υγρασία με την ζέστη δεν μου αρέσει ιδιαίτερα!

αυτάααα Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂