Τρελομηχανή που Σκορπά… :)

Καπως έτσι την έπλασε η φαντασία μου ….

Κάθισε στην καρέκλα δίπλα μου και με πολύ σοβαρό και κρυφά χαρούμενο ύφος είπε στην μαμά της.

Μαμά η τριανταφυλλιά μας έχει ένα άσπρο λουλούδι. Μιλούσαμε και δεν ακούσαμε. Σε λιγότερο από ένα λεπτό το   ξανα είπε. Με το ίδιο σοβαρό ύφος, πιο δυνατή φωνή που πρόδιδε τη χαρά της.

Η απάντηση ήταν γεμάτη αγάπη. Η τριανταφυλλιά μας δεν βγάζει άσπρα τριαντάφυλλα.

 Ηταν η δεύτερη φορά που την συναντούσα. Δεν είχα αρκετό χρόνο να την σπουδάσω, έβαλα όμως τα δυνατά μου. Την πρώτη φορά εμπιστεύτηκα  το ένστικτό μου για να καταφέρω να γίνουμε φίλες. Την δεύτερη φορά διάβαζα τα ένστικτά της… Μια όμορφη παιδική ψυχούλα, αστραφτερά έξυπνη, εύστροφη. Τα εύστροφα παιδιά ρουφούν σα σφουγγάρι, θέλουν να γνωρίσουν τα πάντα, να τα κατακτήσουν …και αν δεν… τότε ξεκινούν για ένα βουνό που στην κορυφή δεσπόζει ενα κτίριο …θέλουν να μάθουν τι είναι … ..είναι πάντα πεινασμένα … και αν δεν κοιτάς το στροφόμετρο αν δεν ακούς την μηχανή τους να γουργουρίζει …αν δεν τους αλλάξεις ταχύτητα … πάει το ταξίδι…. Πολύ έξυπνο παιδί, για να τραβήξει την προσοχή με ψέματα σκέφτηκα, εκείνη την ώρα ήμουν σίγουρη πως ποτέ δεν λέει ψέματα …Απόδειξη. Είπε «λουλούδι» και όχι «τριαντάφυλλο» …είπε «έχει» και όχι «έβγαλε» … η  ματιά μου αναζήτησε το λουλούδι που της είχα φτιάξει από χαρτοπετσέτα

Λίγο αργότερα κοίταξα έξω για να σιγουρευτώ. Πραγματικά η τριανταφυλλιά είχε ένα άσπρο λουλούδι…Το είπα και γελάσαμε … όμως …. φλασ μπακ… με προσοχή … σε ότι είχαμε πει…

Τι θα το κάνεις το λουλούδι?

θα το χαρίσω στη μαμά μου

Αλοίμονο, ο τρόπος της ήταν εξαιρετικός… με θάμπωσε… 🙂

Την πρώτη φορά όταν νύσταξε ξάπλωσε στο χέρι μου …την δεύτερη δέχθηκε την αγκαλιά μου … για λίγο πολύ λίγο πολύ πολύ λίγο … τόσο όσο … 

Η φαντασία μου …

Υπάρχουν ορισμένα παιδιά που δεν τρώνε το φαί τους … αναρωτιέσαι γιατί … ψάχνεις σε γεύσεις …κάνεις ένα σωρό αλχημείες …την απάντηση δεν την ξέρουν ούτε και τα ίδια γιατί καμιά φορά καίει πολύ το φαγητό και περιμένουν και μετά και μετά έχει κρυώσει…είναι το ενστικτό τους… . Δεν είμαι σίγουρη μα νομίζω ότι απλώς θέλει το φαγητό της ΖΕΣΤΟ… το καταβροχθίζει σε απίστευτες ταχύτητες αν το βρει ζεστό … όπως όταν τρώμε ένα τόστ ζεστό με το τυρί να γίνεται τσίχλα… Προσωπικά ειδικά για το τοστάκι μου πρώτα κόβω την κόρα γύρω γύρω και την κρατάω για μπιφτέκια χιχιχι και μετά ψήνω το τόστ μου …

Λατρεύω τα παιδιά που γεμίζουν τα χαρτιά τους με χρώματα…όλο το χαρτί ένας πίνακας… και η μικρή έχει βρει την τρελομηχανή που σκορπά χρώματα …ζεστά …σε όλο ο χαρτί 

trelomixani theo.jpg

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Οι αντιθέσεις κάνουν αρμονία…τσιου :)

Οι αντιθέσεις κάνουν αρμονία … Πολύ δυσκολεύομαι να γράφω εδώ, στην χαρτόκουτα του μυαλού (?) μου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο gr…

Ορισμένες φορές νιώθω παγιδευμένη. «Άλλες φορές ακούω αυτό το «πάψε μη μιλάς δεν ξέρεις » και περισσότερες ζορίζομαι να γράψω τις ομορφιές γιατί ακούω αυτό το «τυχερή έφυγες και γλίτωσες» Ε λοιπόν όποτε το ακούω αυτό μα το θεό μου έρχεται να αρχίσω να πετάω πράγματα γύρω μου και όποιον πάρει ο χάρος που λένε…

Να βάλω ένα τραγούδι που μου αρέσουν πολλοί οι στίχοι, και να αλλάξω το φόντο γιατί άρχισε να κάνει κρύο και γιατί ο ήλιος εδώ καλημέρισε στις 6 και 44 και καληνύχτισε στις 16 και 33

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=ZuCQwxw9NNU[/embedyt]

Πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου,

αγγελικούλα ζάχαρη,

αγγελικούλα μέλι,

αγγελικούλα κρύο νερο

που πίνουν οι αγγέλοι …

-Ολα θα πάνε καλά θα δεις θα φτιάξουν

-Θα φτιάξουν αλλά μέχρι τότε ή θα είμαστε φυλακή ή θα έχουμε πεθάνει …

Ασχετο   

Εχω και ένα μικρό στο μυαλό (?) μου Μια τοσοδούλα που θέλει να πάει σχολείο και κάθε μέρα γεμάτη ζωή αρματώνεται τον εξοπλισμό και περιμένει στην πόρτα… Μια η λίστες των παιδικών σταθμών, μια οι απεργίες … ενα μήνα και … εκεί στην πόρτα αλογάκι γρήγορο στην εκκίνηση… ουφ….

Για να μην ανοιξω το μπουρδελοστομά μου …ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΗΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ γμτ…

Της αφιερώνω για γούρι αυτό το τραγούδι με την ευχή να προσέχει τα αυτοκίνητα και τις δασκάλες

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=tqt_nWaKNpI[/embedyt]