Ο φόβος (?) της Σκαντζοχοιρίνας :)

Ο Νικήτας…πριν ένα χρόνο τέτοια περίπου εποχή τον λίκνιζα απαλά κάθως ήταν φαρδιά πλατιά ξαπλωμένος στο υπερδιπλο κρεβάτι του στήθους μου… Φέτος ήρθε επίσκεψη στα γενέθλια του παλιου παλτού  … κάνει τα πρώτα βήματα… με την κούραση του μεθυσμένου … λώναμε ….σε κάθε βήμα του … κάθε του κίνηση μας σφαλιάρωνε με χαμόγελο …χλάπατσα …σπλατσ στο προσωπο… ζητιάνοι για να  χωθεί στη αγκαλιά μας, με την μπουκάλα γάλα του μεθυστακα, και και και … την έπεσε στο καροτσάκι … λίγο πέρα δώθε … και μετά … τι τραγούδια τι τούρτες τι γέλια … στον κόσμο του αυτόν του ξεκάθαρα δικαίου ..ατόφια αγνού….

 

μωράκια … διάφορα ..πάντα κλεφτές της παράστασης … Αφορμή μια φωτογραφία εκπληκτική ενός φίλου από την Κρήτη… στο μυαλό (?) ένα σοκ της ζωής μου … Οι νόμοι της φύσης δεν υπαγορεύουν πως μια μάνα θα κάνει τα πάντα για το παιδί της. Θέλει προσπάθεια να ξεπεράσεις καμία φορά τη φύση … να μην την υπ-ακούσεις …για να πας ένα σκαλοπάτι πιο πάνω..ενα συμπαν πιο κει….. Η σκαντζοχοιρίνα πολυ κάλη στο να σκοτώνει φίδια μεν .. αλλά με έβαλε σε σκέψεις (?)…. Ο φόβος της για τον άγνωστο εχθρό, για τον εχθρό που δεν ξέρει πως να αντιμετωπίσει την κάνει να τρέπεται σε φυγή ή σε ακραίες πράξεις… έτσι νομιζω…

 

Φυσικά και δεν είμαι ειδική στις συμπεριφορές των ζώων.. και ούτε καμια διατριβή έχω κάνει πανω στην συμπεριφορά των σκαντζοχοιρομαμάδων αλλά…

Μια φορά και έναν καιρό μικρή θεά αγάπησα μια σκαντζοχοιρίνα και της προσέφερα στέγη στην ταράτσα της μονοκατοικίας μας. Την θυμάμαι να τρέχει πανικόβλητη από ένα χωράφι που θα το έχτιζαν σπίτι και την πήρα αγκαλιά χωρίς να μου αντισταθεί… όλα τα καλουδια είχε… μέχρι που μια μέρα γέννησε.. ναι ναι γέννησε, νομίζω ήταν πέντε μικρά … τα θυμάμαι  με ροζ επιδερμίδα και με πολύ τρυφερά κάτασπρα αγκαθάκια ένα δω ένα κει … ταξί ήθελες να πας από το ένα στο άλλο…. Ενθουσιασμένη το είπα στη δασκάλα μου ..και άρχισαν τα λάθη ….μου ζήτησε να φέρω μάνα και παιδιά στο σχολείο … αναποδογύρισα την κούτα που είχα για φωλιά και  την πήγα στο σχολείο… Η δασκάλα για εκπαιδευτικούς λόγους την έβαλε σε ένα κουβά με νερό για να μας δείξει πως κολυμπά .. την γύρισα στο σπίτι … με το άνοιγμα ελεύθερο και στο πλάι και πάλι η κουτοφωλιά …φαγητό νερό και έφυγα …Το πρωί … είχε φάει τα κεφάλια των παιδιών της… δεν ήθελα να πιστέψω πως ήταν δική της πράξη .. ήταν? ή μήπως ήταν δική μου και της δασκάλας? … 

Η δεύτερη ιστορία ήρθε πριν από λίγες μέρες … μια σκαντζοχοιρίνα άφησε τα  4 μικρά της. Τράπηκε σε φυγή όταν της πείραξαν κατά λάθος τη φωλιά της.  Δεν έχει γυρίσει ακόμη να δει αν υπάρχουν … να δει αν μπορεί να τα μεταφέρει! Ελπίζω αν και η προηγούμενη εμπειρία με κάνει… συγκρατημένα αισιόδοξη … 

 Η  ξεχωριστή ομορφιά των πατουσακίων φανερώνει πόσο επικίνδυνο είναι να σε φοβίζει κάποιος με άγνωστους ευφάνταστους εχθρούς… πρέπει να ξεπεράσεις την φυση σου, για να ανέβεις πιο ψηλά … για να αξιολογήσεις .. η γνώση νικά τον φόβο μα…είναι και η γνώση που σκοτώνει το θάρρος μπρος το άγνωστο ε? ¨Η μήπως είναι ο φόβος να μην ξανα κάνω λάθος που θα με οδηγήσει σε μια κατάθλιψούλα ωωω μπερδεύομαι η θεά … ευτυχώς που είμαι και ξανθιά.. ακόμη και εκπτωτη θεά θα τη βρω την άκρη …. 

μονολογώ… γιατί … χμμμ γιατί να … 1 Δεκεμβρίου σήμερα καλό μήνα ..αυτή  η φωτό μου αρέσει απίστευτα …

σκατζοχοιράκι.jpg

Σε ευχαριστώ Νεκτάριε 🙂

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Advertisements

Kαληνύχτα! Του χρόνου πάλι…

!!!!!

 was bruised and battered and I couldnt tell

What I felt

I was unrecognizable to myself

I saw my reflection in a window I didnt know

My own face

Oh brother are you gonna leave me

Wastin΄away

On the streets of philadelphia

I walked the avenue till my legs felt like stone

I heard the voices of friends vanished and gone

At night I could hear the blood in my veins

Black and whispering as the rain

On the streets of philadelphia

Aint no angel gonna greet me

Its just you and I my friend

My clothes dont fit me no more

I walked a thousand miles

Just to slip the skin


The night has fallen, Im lyinawake

I can feel myself fading away

So receive me brother with your faithless kiss

Or will we leave each other alone like this

On the streets of philadelphia
Kαληνύχτα aids Του χρόνου πάλι !…..
με ένα πανέμορφο πίνακα
που διάλεξε ο Θάνος για τη σημερινή μέρα…

zanias.jpg

α! και για όσους θα σχολιάσουν συγχωρέστε με δεν μπορώ να ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΙ

 τις σελίδες σας αυτό τον καιρό με το καβουρδιστηράκι μου (πσ)ζεσταίνεται και τσακ κλείνει… 🙂

aids…πριν από ένα χρόνο Ακριβώς!

«ΕΣΥ είσαι ο ιος του aids!!!!!!!

Εσύ, ναι εσύ γιατρέ…με τα πολλά διπλώματα και τα παραγεμισμένες τσέπες της ιατρικής σου στολης με φακελάκια… Σίγα μην τον αναλάβεις…δεν έχει φακελάκι η υποθεσή του…και αν έχει έως πότε…χαμένη υπόθεση είναι…άσε που καθώς τον «κόβεις» έχει ημερομηνία λήξεως….αρνητικό για την καριέρα σου…Υπάρχουν άλλωστε κάτι μαλάκες γιατροί που δεν έχουν ιατρεία…και τρώνε όλοι τους τη ζωή στα νοσοκομεία….ας τον αναλάβει ένας από αυτούς…δεν είναι για σένα τα δύσκολα…έσυ έχεις την καριέρα σου Είσαι διάσημος χειρούργος!

Εσύ, ναι εσύ δημοσιογραφίσκε με τα βαρύγδουπα άρθρα…που όταν φτάνει η στιγμή να πάρεις μια συνέντευξη από έναν οροθετικό, τον ψάχνεις στους πούστηδες, στις πουτάνες στους ναρκωμανείς…και όχι στα σαλόνια της «καλής» κοινωνίας….

Εσύ, ναι εσύ κύριε διευθυντά της καλοστημένης επιχειρήσης σου…θα σου την καταστρέψει, αποτελεί «λεκέ» για το ιματζ της. Το ξεγραμμένο λαμόγιο…σίγα μην έχει πια τη δύναμη να σου φέρει λεφτά….

Εσύ, ναι εσύ γείτονα… γιατί πως τολμά να μένει δίπλα σου αυτός ο σκοτεινός άνθρωπος της ακολασίας…Πως τολμά να έχει προσωπική ζωή…γεμάτη σεξ, ναρκωτικά, παράνομες δραστηριότητες….αυτός είναι η προσωποποίηση της βρωμερής κοινωνίας…τι δουλειά έχει στη φιλήσυχη γειτονιά σου….

Eσύ, ναι εσύ οικογένεια… που ρίχνεις το ανάθεμα στο μέλος σου που είναι οροθετικός. Γιατί…γιατί λεει δεν πρόσεξε…και τώρα πρόδωσε όλες τις φιλοδοξίες που είχες για αυτόν! Δεν θα κάνει παιδιά, δεν θα παντρευτεί, σε λίγο καιρό θα πεθάνει και θα σας στενοχωρήσει αναθεμά τον. Τον παλιόπουστα, τη βρωμοπουτάνα, τον πρεζόνι…

Εσύ, ναι εσύ αδελφε… που ξαφνικά, από την άγνοια σου τον βλέπεις ως εχθρό των παιδιών σου. Να τα αγγίξει; Με πιο δικαίωμα. Δεν είναι θείος ή θεια ποια…Τον έχασε τον τίτλο. Δεν μπορεί να προσφέρει πια αγάπη στα ανήψια του. Το θάνατο θα τους προσφέρει αν τα αγκαλιάσει…και εσύ ο προστάτης πρέπει να τα προστατέψεις….τον παλιομαλάκα καλά να πάθει αφού δεν ρώτησε να μάθει πως κολλά…δεν θα σκοτώσει τώρα και τα παιδιά σου.

Εσύ, ναι εσύ καλε φίλε… που ξαφνικά σοκαρίστηκες και θες το χρόνο σου για να μετρήσεις τις δυνάμεις της φιλίας σου…Τι θα πουν οι γύρω σου…στο κάτω κάτω, δείξε μου τον φιλο σου για να σου πω ποιος είσαι…Θα ξεπέσω ρε φίλε…θα πρεπει να τα βάλω με θεους και διαβόλους για να σε υπερασπιστώ για να σε βοηθήσω…και χρειάζομαι μια καλη παρέα που θα με ανεβάζει. Δεν μου αρέσει να μιζεριάζω…θέλω να διασκεδάσω…θέλω να νιωθω περήφανος για τους φίλους μου…και εσύ δεν μπορείς πια να μου προσφέρεις τίποτα. Σόρυ φιλε…

Εσύ ναι εσύ συντροφε της ζωής του…τον αγαπούσες αλλά σε πρόδωσε…του έδωσες τη ζωή σου αλλά αυτός σε πρόδωσε…τον λατρεψες σαν Θεο αλλά αυτός ήταν μόνο ένας άνθρωπος …όχι δεν θα πληρώσεις με τη ζωή σου το λάθος του…χωρίς σεξ, χωρις παιδιά, χωρίς κοινωνική ζωή, τι αξία έχει η συντροφικότητα; Ας μείνουμε φίλοι θα του πεις…μέχρι να βρω τον ανθρωπο της ζωής μου που θα μου δίνει αυτά που μου αξίζουν…

Εμείς δεν είμαστε ο ιος του aids? ‘H μήπως κάνω λάθος η Ξανθιά?»

Το έγραψα πριν από ένα χρόνο ακριβώς Μου άρεσε και το αναδημοσιεύω… Εξάλλου η μέρα το απαιτεί για αναμασώμενες τροφές…

Πέρα από αυτό

έχω να προσθέσω αυτό :

«Στα εμβόλια κατά του ΗΙV, τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Από τα δεκάδες υποψήφια εμβόλια που έχουν αναπτυχθεί, μόνο ένα κατάφερε να φτάσει τα τελικά στάδια των κλινικών δοκιμών, όπου τελικά αποδείχθηκε αναποτελεσματικό.

Αναποτελεσματικά, έως και επικίνδυνα, αποδείχτηκαν και τα πειραματικά κολπικά τζελ, τα οποία είχαν σχεδιαστεί για την προστασία των γυναικών σε χώρες όπου το προφυλακτικό δεν είναι διαδεδομένο»

Η μόνη λύση παραμένει το προφυλακτικό Είναι υποχρεωμένοι να το φορούν-σε ΚΑΘΕ σεξουαλική τους επαφή- πρώτα στον ευατό τους και μετά για τον συντροφό τους. H αγαπη για τη ζωή είναι ένα το πιο σπάνιο δώρο που δεν ΠΡΕΠΕΙ να το θυσιάσουμε σε καμιά στιγμή ερωτα!

Στην μοιχεία  μπορεί να υποκείψει κάποιος τόσο εύκολα όσο και στο να φάει ένα μεγααααλο κομμάτι τούρτα! Ομως ενώ παραδεχόμαστε πολύ εύκολα ότι υποκύψαμε στο πειράσμό ένος μεγααααααλου κομματιού τούρτας κολώνουμε να κάνουμε το ίδιο και όταν κάνουμε κουτσουκέλα…

Και όμως η  ξανθιά θεά λέει πως είναι το ίδιο και προτείνει δύο λύσεις να φοράμε προφυλακτικό 

και να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας

σεντόνι η εγγραφή μου Συγνώμη….:)

Καλοκαιρίνο Μήνυμα

Τώρα που έρχεται καλοκαίρι και ήμαστε ποιο χαλαροί/ες ας προσέξουμε λίγο παραπάνω μην ξεχάσουμε τα βασικά…

durex_xxl.jpg

Μήνυμα, από κάθε άποψη, από την ξανθιά θέα…για την

αποφυγή ατυχημάτων πάσης….

φύσεως!!111!!1111!!!

για λίγη δροσιά κλικ εδώ

χαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχχαχαχχαχαχχαχαχαχχαχαχαχαχχαχαχχαχαχχαχαχα

χαχαχαχαχαχαχχαχχαχαχαχαχα

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΙΟΣ ΤΟΥ AIDS….

ΕΣΥ είσαι ο ιος του aids!!!!!!!

Εσύ, ναι εσύ γιατρέ…με τα πολλά διπλώματα και τα παραγεμισμένες τσέπες της ιατρικής σου στολης με φακελάκια… Σίγα μην τον αναλάβεις…δεν έχει φακελάκι η υποθεσή του…και αν έχει έως πότε…χαμένη υπόθεση είναι…άσε που καθώς τον «κόβεις» έχει ημερομηνία λήξεως….αρνητικό για την καριέρα σου…Υπάρχουν άλλωστε κάτι μαλάκες γιατροί που δεν έχουν ιατρεία…και τρώνε όλοι τους τη ζωή στα νοσοκομεία….ας τον αναλάβει ένας από αυτούς…δεν είναι για σένα τα δύσκολα…έσυ έχεις την καριέρα σου Είσαι διάσημος χειρούργος!

Εσύ, ναι εσύ δημοσιογραφίσκε με τα βαρύγδουπα άρθρα…που όταν φτάνει η στιγμή να πάρεις μια συνέντευξη από έναν οροθετικό, τον ψάχνεις στους πούστηδες, στις πουτάνες στους ναρκωμανείς…και όχι στα σαλόνια της «καλής» κοινωνίας….

Εσύ, ναι εσύ κύριε διευθυντά της καλοστημένης επιχειρήσης σου…θα σου την καταστρέψει, αποτελεί «λεκέ» για το ιματζ της. Το ξεγραμμένο λαμόγιο…σίγα μην έχει πια τη δύναμη να σου φέρει λεφτά….

Εσύ, ναι εσύ γείτονα… γιατί πως τολμά να μένει δίπλα σου αυτός ο σκοτεινός άνθρωπος της ακολασίας…Πως τολμά να έχει προσωπική ζωή…γεμάτη σεξ, ναρκωτικά, παράνομες δραστηριότητες….αυτός είναι η προσωποποίηση της βρωμερής κοινωνίας…τι δουλειά έχει στη φιλήσυχη γειτονιά σου….

Eσύ, ναι εσύ οικογένεια… που ρίχνεις το ανάθεμα στο μέλος σου που είναι οροθετικός. Γιατί…γιατί λεει δεν πρόσεξε…και τώρα πρόδωσε όλες τις φιλοδοξίες που είχες για αυτόν! Δεν θα κάνει παιδιά, δεν θα παντρευτεί, σε λίγο καιρό θα πεθάνει και θα σας στενοχωρήσει αναθεμά τον. Τον παλιόπουστα, τη βρωμοπουτάνα, τον πρεζόνι…

Εσύ, ναι εσύ αδελφε… που ξαφνικά, από την άγνοια σου τον βλέπεις ως εχθρό των παιδιών σου. Να τα αγγίξει; Με πιο δικαίωμα. Δεν είναι θείος ή θεια ποια…Τον έχασε τον τίτλο. Δεν μπορεί να προσφέρει πια αγάπη στα ανήψια του. Το θάνατο θα τους προσφέρει αν τα αγκαλιάσει…και εσύ ο προστάτης πρέπει να τα προστατέψεις….τον παλιομαλάκα καλά να πάθει αφού δεν ρώτησε να μάθει πως κολλά…δεν θα σκοτώσει τώρα και τα παιδιά σου.

Εσύ, ναι εσύ καλε φίλε… που ξαφνικά σοκαρίστηκες και θες το χρόνο σου για να μετρήσεις τις δυνάμεις της φιλίας σου…Τι θα πουν οι γύρω σου…στο κάτω κάτω, δείξε μου τον φιλο σου για να σου πω ποιος είσαι…Θα ξεπέσω ρε φίλε…θα πρεπει να τα βάλω με θεους και διαβόλους για να σε υπερασπιστώ για να σε βοηθήσω…και χρειάζομαι μια καλη παρέα που θα με ανεβάζει. Δεν μου αρέσει να μιζεριάζω…θέλω να διασκεδάσω…θέλω να νιωθω περήφανος για τους φίλους μου…και εσύ δεν μπορείς πια να μου προσφέρεις τίποτα. Σόρυ φιλε…

Εσύ ναι εσύ συντροφε της ζωής του…τον αγαπούσες αλλά σε πρόδωσε…του έδωσες τη ζωή σου αλλά αυτός σε πρόδωσε…τον λατρεψες σαν Θεο αλλά αυτός ήταν μόνο ένας άνθρωπος …όχι δεν θα πληρώσεις με τη ζωή σου το λάθος του…χωρίς σεξ, χωρις παιδιά, χωρίς κοινωνική ζωή, τι αξία έχει η συντροφικότητα; Ας μείνουμε φίλοι θα του πεις…μέχρι να βρω τον ανθρωπο της ζωής μου που θα μου δίνει αυτά που μου αξίζουν…

Εμείς δεν είμαστε ο ιος του aids? ‘H μήπως κάνω λάθος η Ξανθιά?