Χρυσομάρια σποράκια :)

Τα χεράκια μου. Γράφουν γρήγορα…τυφλό σύστημα. 

Τα χεράκια μου. Πιλοτάρουν νότες στον ουρανό.

Τα χεράκια μου. Πολλές φορές μιλώ και τα κουνάω σαν μαέστρος που δίνει το ρυθμό. Αλλές φορές χαϊδεύουν, κάνουν μασάζ, χειροκροτούν, μαγειρεύουν σκουπίζουν …πρόθυμα να χαθούν σε βρομιές για να καθαρίσουν, κύρια όργανα τις αφής …..

Τα χεράκια μου. Εκφραστές, υπάκουοι στρατιώτες σε ότι τους ζητά το μυαλό (?) μου. Έτοιμα να κατακτήσουν κάθε μου όνειρο. Να κυνηγήσουν την φαντασία μου, να την βάλουν κάτω να … της δείξουν τι αισθεί  υλοποίηση… Ακολουθούν διαδρομές με διάφορα εργαλεία. Δύο απογεύματα ζωγράφιζα έκοβα… Με πονά ο δεξιός μου αντίχειρας από το ψαλίδι…20 δεντράκια από χαρτόνι .. Μόνη στο σπίτι, βρέθηκα να κόβω και να συνομιλώ με την μαλούμα… Κάποια στιγμή τη ρώτησα αν αντάμωσε ξανά με τον αγαπημένο της σύντροφο …μου απάντησε… «σιωπή» Πως όλα γύρω της είναι μια απέραντη σιωπή …πως τον ανταμώνει εκεί, δεν συνομιλούν ποτέ … δεν χρειάζεται… Αμα κόβεις τόσα δεντράκια ξεφεύγεις Τα χέρια δουλεύουν από μόνα τους χωμένα στην ρουτίνα… Το μυαλό (?) πετάει αλλού λες …αρνείται το επίπονο … 

 

Βιάστηκα να  βγάλω φωτογραφίες να τις φέρω στο εξοχικό του μυαλού μου 

 

ωραία … και τώρα θα ακούσω όμορφα λόγια… από τους φίλους μου, από τον εαυτό μου που φουσκώνει, από τους γονείς από τα σποράκια … Από τα σποράκια που μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τα χεράκια τους Τα εκπαιδεύουν σκληρά, στο γράψιμο … στο κόψιμο, στη ζωγραφιά … στη ζωγραφιά … Γούρλωσαν τα ματάκια τους όταν τους είπα πως θα φτιάξουν μια ζωγραφιά για βάλουμε μέσα στην φάτνη… τους εξήγησα …..τους εξήγησαν τα χέρια μου με απλές γραμμές στον πίνακα….  χιχιχι δεν άντεξα να μην φωτογραφίσω τις δημιουργίες τους ….μιλάμε για πίνακες που αξίζουν πολλλά λεφτά !!!

20151212_130200_001.jpg

 

20151212_130153.jpg

 

20151212_130259.jpg

 

Τα μικρά μου σποράκια είναι τόσο ανυπόμονα …γρήγορα άλογα ατίθασα… 

Κοιτάζω τα χεράκια μου  και … θέλω να τα ακούσω να μου μιλούν όχι με τις πράξεις τους αλλά … με την σημασία που έχουν στην ζωή μου. Ίσως να δείχνουν τα όρια της υπομονής μου Από όσο νιώθω τα όρια βρίσκονται κάπου στην διαδρομή. Εγκέφαλος – Χέρια…όσο πιο υπομονετική τόσο πιο κοντά στα δάκτυλα Η μαλούμα έλεγε η Μάνια σκάει γάιδαρο 

Διαβάζω να μορφωθώ η ξανθιά … http://www.stougiannidis.gr/AENAON/AS4/xeri.pdf

Μάρη λοιπόν … ευμάρεια (<εV + μάρη: χέρι): ευχέρεια, ευκολία, επιδεξιότητα, ανάπαυση, προσαρμοστικότητα 

Μάρη … και ενώ μου αρέσει πααααρα πολύ ως λέξη, δεν ξέρω αν είναι η μάρη, το μάρη, πώς είναι ο πληθυντικός … μια λέξη που χάνεται …ας φτιάξω μια δική μου…χρυσομάρια σποράκια… όπως λέμε χρυσοχέρες  

άσχετο Κυριακή πρωί, ξεκουράζομαι στο κρεββάτι με τον ήλιο να με χαϊδεύει με τα χέρια του, στο πρόσωπο και αλλού…. και μετά να χώνεται και να αντανακλάται σε καθρέφτες μέχρι το σκοτεινό διάδρομο  όπου προβάλει την σκιά μιας καρέκλας στο τοίχο… 

Το παλιο παλτό μου στέλνει τη φωτογραφία…

20151213_100619.jpg

 

γμτ φτιάχτηκε ο ορθογράφος … εμπρός καλά μου χέρια να διορθώσουμε

 

Λίγο πριν τη δύση του ήλιου πια…  

Advertisements

Τρελομηχανή που Σκορπά… :)

Καπως έτσι την έπλασε η φαντασία μου ….

Κάθισε στην καρέκλα δίπλα μου και με πολύ σοβαρό και κρυφά χαρούμενο ύφος είπε στην μαμά της.

Μαμά η τριανταφυλλιά μας έχει ένα άσπρο λουλούδι. Μιλούσαμε και δεν ακούσαμε. Σε λιγότερο από ένα λεπτό το   ξανα είπε. Με το ίδιο σοβαρό ύφος, πιο δυνατή φωνή που πρόδιδε τη χαρά της.

Η απάντηση ήταν γεμάτη αγάπη. Η τριανταφυλλιά μας δεν βγάζει άσπρα τριαντάφυλλα.

 Ηταν η δεύτερη φορά που την συναντούσα. Δεν είχα αρκετό χρόνο να την σπουδάσω, έβαλα όμως τα δυνατά μου. Την πρώτη φορά εμπιστεύτηκα  το ένστικτό μου για να καταφέρω να γίνουμε φίλες. Την δεύτερη φορά διάβαζα τα ένστικτά της… Μια όμορφη παιδική ψυχούλα, αστραφτερά έξυπνη, εύστροφη. Τα εύστροφα παιδιά ρουφούν σα σφουγγάρι, θέλουν να γνωρίσουν τα πάντα, να τα κατακτήσουν …και αν δεν… τότε ξεκινούν για ένα βουνό που στην κορυφή δεσπόζει ενα κτίριο …θέλουν να μάθουν τι είναι … ..είναι πάντα πεινασμένα … και αν δεν κοιτάς το στροφόμετρο αν δεν ακούς την μηχανή τους να γουργουρίζει …αν δεν τους αλλάξεις ταχύτητα … πάει το ταξίδι…. Πολύ έξυπνο παιδί, για να τραβήξει την προσοχή με ψέματα σκέφτηκα, εκείνη την ώρα ήμουν σίγουρη πως ποτέ δεν λέει ψέματα …Απόδειξη. Είπε «λουλούδι» και όχι «τριαντάφυλλο» …είπε «έχει» και όχι «έβγαλε» … η  ματιά μου αναζήτησε το λουλούδι που της είχα φτιάξει από χαρτοπετσέτα

Λίγο αργότερα κοίταξα έξω για να σιγουρευτώ. Πραγματικά η τριανταφυλλιά είχε ένα άσπρο λουλούδι…Το είπα και γελάσαμε … όμως …. φλασ μπακ… με προσοχή … σε ότι είχαμε πει…

Τι θα το κάνεις το λουλούδι?

θα το χαρίσω στη μαμά μου

Αλοίμονο, ο τρόπος της ήταν εξαιρετικός… με θάμπωσε… 🙂

Την πρώτη φορά όταν νύσταξε ξάπλωσε στο χέρι μου …την δεύτερη δέχθηκε την αγκαλιά μου … για λίγο πολύ λίγο πολύ πολύ λίγο … τόσο όσο … 

Η φαντασία μου …

Υπάρχουν ορισμένα παιδιά που δεν τρώνε το φαί τους … αναρωτιέσαι γιατί … ψάχνεις σε γεύσεις …κάνεις ένα σωρό αλχημείες …την απάντηση δεν την ξέρουν ούτε και τα ίδια γιατί καμιά φορά καίει πολύ το φαγητό και περιμένουν και μετά και μετά έχει κρυώσει…είναι το ενστικτό τους… . Δεν είμαι σίγουρη μα νομίζω ότι απλώς θέλει το φαγητό της ΖΕΣΤΟ… το καταβροχθίζει σε απίστευτες ταχύτητες αν το βρει ζεστό … όπως όταν τρώμε ένα τόστ ζεστό με το τυρί να γίνεται τσίχλα… Προσωπικά ειδικά για το τοστάκι μου πρώτα κόβω την κόρα γύρω γύρω και την κρατάω για μπιφτέκια χιχιχι και μετά ψήνω το τόστ μου …

Λατρεύω τα παιδιά που γεμίζουν τα χαρτιά τους με χρώματα…όλο το χαρτί ένας πίνακας… και η μικρή έχει βρει την τρελομηχανή που σκορπά χρώματα …ζεστά …σε όλο ο χαρτί 

trelomixani theo.jpg

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Της Κυριακής τα Φυτέματα…:)

Θα φυτέψω φακές…

Πως σου ήρθε?

σου άρεσε που κάναμε μπάνιο μαζί? χιχιχι

άσχετο μου αρέσει αυτό το τραγούδι μου θυμίζει ρακοσυλλέκτες χαχαχαχα

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=J6W2pWos5-k[/embedyt]

τι ήθελα να γράψω α ναι…

Βασικά είχα ένα πήλινο που είχα κρατήσει από κρεμ μπρουλε και μια σαν καραβάκι που είχε μέσα προφιτερολ Αυτά τα γλυκά, μαζί με άλλα που δεν είχαν παιχνιδάκια όπως πήλινη λιμνούλα και καραβάκι… τι έλεγα α ναι αυτά τα γλυκά λοιπόν  πήγαν και τα πήραν το παλιό μου παλτό με την Πασχαλίτσα μου μια μέρα που… θέλαμε … τυρόπιτες. Πήγαν στην Αφροδίτη λοιπόν και … πήραν τυρόπιτες … τους φώναζαν … σχεδόν ουρλιαζαν τα γλυκά … ε πήραν και διάφορα γλυκάκια…ωραία μέρα εκείνη … Φέραμε την Πασχαλίτσα στο σπίτι τελικά και μετά και μετά…

τι έλεγα ?

α ναι πως βρέθηκα με τη λιμνούλα και με το καραβάκι … ε είμαι ρακοσυλλέκτρια στα παιχνίδια χαχαχα και τα κράτησα χωρίς να έχω σκεφτεί τι να τα κάνω… χμμμ βασικά το πήλινο όλο και κάτι θα το έκανα…

και ξαφνικά ….

Ε μου ήρθε… δεν ξέρω πως… μου ήρθε… σα παιχνίδι … και αποφάσισα να το κάνω .. κάτι σε παράλληλη τροχιά…αν και νομίζω ότι μόνη μου τελικά θα είμαι χαχαχα

Μαζί με την ιδέα … έψαξα και οδηγίες… ε είμαι και ξανθιά… μην κάνω και κανένα λάθος….που να θυμάμαι από το σχολείο… γιατί την προηγούμενη φορά που είχα φυτέψει φακές ήταν στην Ελλάδα σε κάτι γλάστρες πήλινες αλλά τις είχα βάλει με χώμα… ωω πάλι ξεφεύγω ..τι έλεγα α ναι … 

Πώς φυτεύουμε φακές..




Υλικά

1. Ένα πλαστικό κεσεδάκι από γιαούρτι ή ένα πήλινο

2. Βαμβάκι

3. Φακές ή φασόλια

4. Νερό

5. Και καθημερινή φροντίδα

Διαδικασία

Παίρνουμε ένα κεσεδάκι από γιαούρτι και κόβουμε

τόσο βαμβάκι ώστε να καλύψει τον πάτο του κεσεδιού.

Αφού πατήσουμε καλά με το χέρι μας το βαμβάκι,

έτσι ώστε να κάτσει λίγο, το βρέχουμε με λίγο νερό.

Παίρνουμε μερικές φακές και τις διασκορπίζουμε πάνω στο βρεγμένο βαμβάκι.

Ύστερα ξαναποτίζουμε ώστε το βαμβάκι να έχει αρκετό νερό,

αλλά να μην καλύπτει τις φακές

Αφήνουμε τις φακές στο παράθυρο και ποτίζουμε μέρα παρά μέρα ή όταν βλέπουμε ότι το βαμβάκι δεν είναι υγρό.

Μετά από τουλάχιστον 3-4 μέρες, οι φακές μας θα αρχίσουν να βγάζουν κλωναράκια.

και είπα λοιπόν η θεά Κυριακή 7 Αυγούστου 2011 στο Μόντρεαλ θα φυτέψω 20 φακές…

χοχοχο είμαι όμως και ξανθιά και με έπιασε μια ανυπομονησία …

το πωπουδάκι μου δεν μπορούσε να περιμένει χαχαχαχα

dsc_0199.jpg

ωωω τι σημασία έχει μια μέρα διαφορά…

ας το κάνω από το Σάββατο ..

και τι μπουρδες είναι αυτές … 20 φακές?

ας βάλω μια μικρή μικρή χουφτίτσα να γεμίσει εκεί ..

η μια κοντά στην άλλη μην είναι και μοναχούλες

να έχουν μια ευγενή άμυλα…

dsc_0200.jpg

χμμμ έτσι όπως το τραβάω το θεματάκι μόνη μου θα μαι πάλι χαχαχα

χμμμ αλλά και με μια μέρα διαφορά τι πειράζει…

χμμμ λες να ξεφεύγω από την παράλληλη τροχιά?

χμμμόχι όχι γιατί….

Εγώ μια φορά στις 17:30 το απόγευμα του Σαββάτου 6 Αυγούστου τις πότισα τις φακές … που σημαίνει … μισό να κάνω πράξεις…. 24:30 στην Αθήνα γιες γιες γιες Κυριακή της πότισα για πρώτη φορά χωρίς να τις κάνω μπλουμ

χμμ λέω το καραβάκι να το πάω στην Πασχαλίτσα την Δευτέρα…

Η Πασχαλίτσα δουλεύει στη γη ,,ωχ την Δευτέρα δεν δουλεύει , Τρίτη, …και όταν είμαι εγώ στον αέρα

χμμ ας το πούμε στο πύργο έλεγχου και πολύ θα χαρεί που θα έχει και αυτή φακές

Πόσο μάλλον και στο καραβάκι που της αρέσει…

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

φακες φακες

Θα φυτέψω φακές…

Πως σου ήρθε?

σου άρεσε που κάναμε μπάνιο μαζί? χιχιχι

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=J6W2pWos5-k[/embedyt]

Βασικά είχα ένα πήλινο που είχα κρατήσει από κρεμ μπρουλε και μια σα καραβάκι που είχε μέσα προφιτερολ Αυτά τα γλυκά, μαζί με άλλα που δεν είχαν παιχνιδάκια όπως πήλινη λιμνούλα και καραβάκι… τι έλεγα α ναι αυτά τα γλυκά λοιπόν  πήγαν και τα πήραν το παλιό μου παλτό με την Πασχαλίτσα μου μια μέρα που… θέλαμε … τυρόπιτες. Πήγαν στην Αφροδίτη λοιπόν και … πήραν τυρόπιτες … τους φώναζαν … σχεδόν ουρλιαζαν τα γλυκά … ε πήραν και διάφορα γλυκάκια…ωραία μέρα εκείνη … Φέραμε την Πασχαλίτσα στο σπίτι τελικά και μετά και μετά… τι έλεγα ?

α ναι πως βρέθηκα με τη λιμνούλα και με το καραβάκι … ε είμαι ρακοσυλλέκτρια στα παιχνίδια χαχαχα και τα κράτησα χωρίς να έχω σκεφτεί τι να τα κάνω… χμμμ βασικά το πήλινο όλο και κάτι θα το έκανα…

και ξαφνικά ….

Ε μου ήρθε… δεν ξέρω πως… μου ήρθε… σα παιχνίδι … και αποφάσισα να το κάνω .. κάτι σε παράλληλη τροχιά…αν και νομίζω ότι μόνη μου τελικά θα είμαι χαχαχα

Μαζί με την ιδέα … έψαξα και οδηγίες… ε είμαι και ξανθιά… μην κάνω και κανένα λάθος….που να θυμάμαι από το σχολείο… γιατί την προηγούμενη φορά που είχα φυτέψει φακές ήταν στην Ελλάδα σε κάτι γλάστρες πήλινες αλλά τις είχα βάλει με χώμα… ωω πάλι ξεφεύγω ..τι έλεγα α ναι … 

Πώς φυτεύουμε φακές..




Υλικά

1. Ένα πλαστικό κεσεδάκι από γιαούρτι ή ένα πήλινο

2. Βαμβάκι

3. Φακές ή φασόλια

4. Νερό

5. Και καθημερινή φροντίδα

Διαδικασία

Παίρνουμε ένα κεσεδάκι από γιαούρτι και κόβουμε

τόσο βαμβάκι ώστε να καλύψει τον πάτο του κεσεδιού.

Αφού πατήσουμε καλά με το χέρι μας το βαμβάκι,

έτσι ώστε να κάτσει λίγο, το βρέχουμε με λίγο νερό.

Παίρνουμε μερικές φακές και τις διασκορπίζουμε πάνω στο βρεγμένο βαμβάκι.

Ύστερα ξαναποτίζουμε ώστε το βαμβάκι να έχει αρκετό νερό,

αλλά να μην καλύπτει τις φακές

Αφήνουμε τις φακές στο παράθυρο και ποτίζουμε μέρα παρά μέρα ή όταν βλέπουμε ότι το βαμβάκι δεν είναι υγρό.

Μετά από τουλάχιστον 3-4 μέρες, οι φακές μας θα αρχίσουν να βγάζουν κλωναράκια.

και είπα λοιπόν η θεά Κυριακή 7 Αυγούστου 2011 στο Μόντρεαλ θα φυτέψω 20 φακές…

χοχοχο είμαι όμως και ξανθιά και με έπιασε μια ανυπομονησία …

το πωπουδάκι μου δεν μπορούσε να περιμένει χαχαχαχα

dsc_0199.jpg

ωωω τι σημασία έχει μια μέρα διαφορά…

ας το κάνω από το Σάββατο ..

και τι μπουρδες είναι αυτές … 20 φακές?

ας βάλω μια μικρή μικρή χουφτίτσα να γεμίσει εκεί ..

η μια κοντά στην άλλη μην είναι και μοναχούλες

να έχουν μια ευγενή άμυλα…

dsc_0200.jpg

χμμμ έτσι όπως το τραβάω το θεματάκι μόνη μου θα μαι πάλι χαχαχα

χμμμ αλλά και με μια μέρα διαφορά τι πειράζει…

χμμμ λες να ξεφεύγω από την παράλληλη τροχιά?

χμμμόχι όχι γιατί….

Εγώ μια φορά στις 17:30 το απογευμα του Σαββάτου 6 Αυγούστου τις πότισα τις φακές … που σημαίνει … μισό να κάνω πράξεις…. 24:30 στην Αθήνα γιες γιες γιες Κυριακή της πότισα για πρώτη φορά χωρίς να τις κάνω μπλουμ

χμμ λέω το καραβάκι να το πάω στην Πασχαλίτσα την Δευτέρα…

Η Πασχαλίτσα δουλεύει στη γη …και όταν είμαι εγώ στον αέρα

χμμ ας το πούμε στο πύργο έλεγχου και πολύ θα χαρεί που θα έχει και αυτή φακές

Πόσο μάλλον και στο καραβάκι που της αρέσει…

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂