Κατάκτηση! Καλή Πρωτοχρονιά :)

Επιστροφή. Κάτι σαν την τελευταία μέρα του χρόνου. Θέλεις και δεν θέλεις. Μάλλον περισσότερο δεν θέλαμε να επιστρέψουμε. Ο νέος χρόνος είναι απαιτητικός, σκληρός, όπως ακριβώς η ανατροφή ενός παιδιού.  Μπήκαμε στο αυτοκίνητο, βρώμικο αυτοκίνητο, χορτασμένοι εμείς, πεινασμένο αυτό. Η διαδρομή χαραγμένη και εμείς απλά αναζητούσαμε ένα βενζινάδικο πάνω σε αυτή τη διαδρομή

img_0883.JPG

Ζεστός ακόμη ο καφές του Σπούξη, καθαρά παράθυρα, χορτασμένο και το αυτοκίνητο μας,  λαμπερός ήλιος, χιονισμένο τοπίο! 

img_0895.JPG

Περνούσαμε από διάφορα χωριά και αναρωτιόμουν με τι ασχολούνται οι άνθρωποι που ζουν σε αυτά. Μικρή κραυγή χάρας, με το που το αντίκρισα.

img_0864.JPG

Ένας περίπτερος χριστουγεννιάτικος ναός, πανέμορφος χιονισμένος με προκαλούσε να τον κατακτήσω. Κατακτάς, πας για άλλα, συλλέγεις και πάλι απ την αρχή …. Περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη περιοχή με αυτόν τον τόσο όμορφο περίπτερο ναό εδώ Milford&;nbsp;;

Φυσικά σταματήσαμε, με το παλιό μου παλτό να μουρμουρά, εθιμοτυπική μουρμούρα, περισσότερο για να παίξει με την χαρά μου, να την ακούσει να κελαηδά κόντρα στη γκρίνια !

img_0868.JPG

Στους περίπτερους ναούς υπάρχουν σκαλιά, έστω και ένα σκαλί … Ανεβαίνεις και ξαφνικά βρίσκεσαι στο κέντρο. 

img_0869.JPG

Κατακτήσαμε το κέντρο, το σφραγίσαμε με ένα φιλί και ανοίξαμε άπειρους ενεργειακούς κύκλους, τρυπήσαμε το σύμπαν με το φιλί μας, σφραγίσαμε την επιστροφή στο μαζί για ό,τι φέρει η νέα χρονιά …. 

img-0907.JPG

πολικό ψύχος  στο Μόντρεαλ με το θερμόμετρο συνεχώς να πέφτει όσο πλησιάζαμε… 

 

Καλή Πρωτοχρονιά 🙂

 

Advertisements

Χριστούγεννα καρποστάλ :)


Η αλήθεια είναι πως δεν ξεκινήσαμε με τις καλύτερες καιρικές συνθήκες. Κάποιοι ίσως και να ψιθύριζαν να μην φύγουμε. Καλός ο οδηγός, σωστά εξοπλισμένο αυτοκίνητο, υπομονή χωρίς κάτι να μας πιέζει χρονικά, μια βαλίτσα, ένα πάπλωμα, και ένα καλάθι με μπόλικο νερό και ξηρά τροφή. Η τεχνολογία, η εμπειρία, η διάθεση για μια ακόμη περιπέτεια. 

IMG_0721 (2).jpg

Οι οδηγίες από το δωράκι για το πως φτιάχνουμε χιονάνθρωπους ήρθαν την πιο όμορφη στιγμή. Σε αντίθεση με τις υπερβολικές και μάλλον σκόπιμες επιπλήξεις μιας γυναίκας που δυστυχώς έχει μια ατζέντα στοχοποιημένη. Επαναφόρτιση διάθεσης και ο δρόμος μπροστά μας… 

Όλο το ταξίδι δεν ήταν εύκολο όμως τις πρώτες σχεδόν δύο ώρες ήταν η παγοβροχή με έκανε να νιώθω αρκετά περήφανη για το παλιο μου παλτό. Παίζαμε στα σύνορα σα μικρά παιδιά ξεκολλώντας τον χοντρό στρώμα πάγου που αγκάλιαζε την μάσκα του αυτοκινήτου, τους υαλοκαθαριστήρες τους πλαϊνούς καθρέφτες. IMG_0701.jpg

Οικείο ξενοδοχείο, οικείο δωμάτιο και μια τεράστια ανάγκη για ψυχική ξεκούραση. 

IMG_0811.jpg

Συναισθήματα, ο Σπούξης γερός και δυνατός, χαμογελαστός και μάγος. Ξυπνήσαμε στο άνετο κρεββάτι, άνετη ζωή και ο Σκούξης στο κρεββάτι του νοσοκομείου να παλεύει με ένα θηρίο στο αίμα του, δυνατός όσο ποτέ, γλυκός και με μια θετική αύρα. 

IMG-0804.jpg

Το δώρο των Χριστουγέννων αυτών ήταν απλό … μια διαφορετική σούπα ψαριών, ένα ποτό Μανχάταν με μπόλικη αγάπη, ένα αναμμένο τζάκι με τις δύο φιγούρες δύο άγνωστων αγοριών να ζεσταίνουν το δικό τους σώμα και την δική μου καρδιά με λογάκια στα αγγλικά και μικρές λεπτομέρειες της εφηβικής τους ζωής. Ο Εβαν και ο Φίλιπ, ο ένας έχει χόμπι να κατασκευάζει τζιπ καταστρέφοντας άλλα τζιπ. Ο άλλος φτιάχνει τραγούδια και παίζει κιθάρα μέχρι τα δάκτυλά του να ματώνουν. Και οι δύο ανίψια μου, στο κομμάτι της ζωής μου που δεν φρόντισε ο μπαμπάς μου. 

IMG-0806.jpg

Επιστροφή στο ξενοδοχείο, η ζωή με το παλιό μου παλτό ένα ψωμάκι στρογγυλό με τυρί και σαλάμι. 

Μια βόλτα στο Βοστώνη 

IMG-0780.jpg

IMG_0851.jpg

ύπνος ξεκούραση, αγάπη… χιόνι λευκό απαλό 

IMG_0809.jpg

των Χριστουγέννων γλύκισμα 

IMG_0745.jpg

σπανακόπιτα για την μικρή θεά… 

επιστροφή σε χιονισμένο παγωμένο ηλιόλουστο τοπίο, 

με μια μικρή κατάκτηση που θέλει ξεχωριστή λευκή σελίδα στην χαρτόκουτα του μυαλού (?) μου 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 



Οταν τα λλ κοιτάζονται :)



Στο εργαστήριο των γιορτινών ημερών, με πρωταγωνιστές τα σποράκια. Το προηγούμενο Σάββατο φτιάξαμε τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες μας. 

IMG-0619.jpg

Αυτό το Σάββατο είχαμε την γιορτή. Καλογυαλισμένα τα σποράκια μου έδωσαν τον πιο λαμπερό τόνο στην γιορτή. Μπλέχτηκαν οι δροσερές τους φωνές με τα γκλιν γκλιν από κάποια τριγωνάκια, πέταξε στην αίθουσα η χαρά, η ελπίδα,  και αγκάλιασε όλους τους γονείς. 

Από την Παρασκευή το βράδυ, ο περίεργος τύπος με τα κόκκινα μου έδωσε 18 όμορφα μικρά πακέτα, το κάθε ένα με το όνομα του σπορακίου. Η αποστολή ήταν απλή, μετά την γιορτή και εφόσον τα σποράκια μου πουν το τραγούδι τέλεια (δεν υπήρχε περίπτωση να μην το πουν τέλεια) επιστρέφω μόνη μου στην τάξη, όπου οι γονείς έρχονται να πάρουν τον έλεγχο και και και το δωράκι.


 IMG-0639.jpg

Γέμισα τόσο μα τόσο που ελάχιστη σημασία έχουν για μένα δύο αρκετά σημαντικές εκδηλώσεις. Η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα μέχρι σήμερα τι είναι τα θυρανοίξια και θα ήθελα να παρακολουθήσω σήμερα αυτή τη τόσο ξεχωριστή λειτουργία. Περισσότερο γιατί γίνεται για μια εκκλησία που πριν από δυο και χρόνια παραδόθηκε στις φλόγες. Σήμερα είναι πανέτοιμη ξανακτισμένη, ένα μικρό στολίδι της ελληνικής παροικίας. Θα πήγαινα αν δεν ένιωθα λίγο αρρωστούλα και αρκετά κουρασμένη … 

Μπαίνουμε στην τελευταία εβδομάδα, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, μια εβδομάδα περίεργη θα έλεγα, σε αναμονή κάποιων εξελίξεων

Η ματιά μου χαϊδεύει τα δώρα που μου έκαναν οι γονείς, και ντροπαλά γεμάτα χάρα μου πρόσφεραν τα μικρά μου … καλή σοδιά και φέτος, όμως καλύτερη από όλες το λ λ στο πολλά μιας κάρτας, από την Στεφανία με τα δύο λ να κοιτάζονται κατάματα κόντρα στο εν δυο της στοχίσεως 

Καληνύχτα Μορεάλη μου… 🙂


 

Κάτω από το δεντράκι της Καληνύχτας :)

 

 

 

 

alt

alt

altaltalt

altaltaltalt

altaltaltaltaltalt

altaltaltaltaltaltaltaltalt

altaltaltaltaltaltaltaltaltalt

altaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltaltalt

altaltaltalt

altaltaltalt

altaltaltalt

ουφ … οι περισσότεροι την έχουν κοπανήσει από την γειτονιά 

Καλά δεν το συζητώ, είναι και ένα πειραγμένο στολίδι που δεν λέει να σταθεί στο δέντρο … 

τι να σου πω ..και σε έχω και πάνω πάνω 

Στόλισα και φέτος το εξοχικό του μυαλού (?) μου. 

Εκείνο που έχει αρχίσει λίγο να με στενοχωρεί είναι πως έχω κάτι ξεχασμένα σε κούτες Χριστουγεννιάτικα στολίδια που 

ακόμη δεν έχω καταφέρει να τα φέρω εδώ στη Μορεαλή μου

Εχουν να στολίσουν δέντρο από το 2008. Τώρα που το σκέφτομαι ίσως να υπάρχει εγγραφή εδώ στο εξοχικό με αυτά 

Χουχουλιάζω κάτω από το δεντράκι μου, εδώ στο εξοχικό … 

πάνε οι περισσότεροι τρέχουν σε μεγαλουπόλεις πια, όμως εκεί εμένα δεν μου αρέσει καθόλου 

καλά Χριστούγεννα Καληνύχτα μου 🙂 

Έλα με το παλιό ψεύτικο τρένο
Γυρνάει σε κύκλους και σε ράγες πλαστικές
Κάτω απ’ το δέντρο στον σταθμό σε περιμένω
Με αγνή καρδιά και μπαταρίες αλκαλικές
Είναι οι ψυχές των στολιδιών μας των χαμένων
Δεν είναι ένα τραγούδι Χριστουγέννων
Δάκρυα παιδιών και λυπημένων φίλων
Δεν είναι αυτό ένα τραγούδι Χριστουγέννων
Φωτιές των αστέγων και των δεμένων σκύλων
Είναι οι ψυχές των στολιδιών μας των χαμένων
Κάτω από το δέντρο θα σε περιμένω
Οι ραγισμένες μπάλες, τα καμμένα τα λαμπάκια
κι όλη η αγάπη των αγγέλων των σπασμένων
Απόψε μέσα εδώ, όλα είναι πιθανά
Πρόζα:
με αγνή καρδιά και μπαταρίες αλκαλικές
Με τα φτερά των αγγέλων των σπασμένων
Κοίτα την μαγική γυάλινη σφαίρα
σαν τα παιχνίδια που ζωντάνεψαν ξανά
λευκές νιφάδες στροβιλίζουν στον αέρα

 

Η εκδρομή της Πρωτοχρονιάς :)

Χρόνο με το χρόνο. Μέρα με την μέρα.

 Την Πέμπτη το χιόνι έπεφτε διαφορετικά στην Μορεάλη. Δεν ενοχλούσε. Η πυκνότητα του, ο τρόπος που λικνίζονταν, αλλά και ο ομοιόμορφος τρόπος που ξάπλωνε στην γη με προκαλούσαν να βγω έξω να το θαυμάσω ,να γίνω ένα με αυτό. Η επιβεβαίωση ήρθε από το παλιό μου παλτό που έχει βγει από νωρίς έξω. Ντύσου, έρχομαι να σε πάρω, είναι πανέμορφα έξω. 

20161229_143716.jpg

Αφράτο, πλούσιο, έντυνε την φτώχια των δέντρων και της ασφάλτου. Έτσι και το φτωχό 2016 ντυθηκε με τις μικρές και μεγάλες στιγμές γέλιου αγάπης χαράς.

20161229_143019.jpg

Το 2016 ήταν μια χρονιά έντονης αυτογνωσίας. Την άλλη πλευρά της Μάνιας. Φρικτό πρόσωπο που φαίνεται που γνωρισε τους μηχανισμούς να εξουδετερώνει τα κολοβά φίδι Με δάγκωσε πολλές φορές. Γνωρισα το αντίδοτο.  

Το χιόνι έμεινε και τις επόμενες μέρες. Μέρα με τη Μέρα, ώρα με την ώρα. Έφτασε βράδυ παραμονής να παίζουμε μουτζούρη. Πόσο μουτζουρωμένη μπορεί να είναι η φατσούλα του πιο αγαπημένου σου προσώπου. Μουτζουρωμένη με ζάχαρη άχνη, η πιο γλυκιά στιγμή … λεπτό με λεπτό στιγμή με στιγμή … ηρθε ο νέος χρόνος 

Ξυπνήσαμε το πρωί της Πρωτοχρονιάς και ο ήλιος ζητούσε εκδρομή. Πάμε εκεί που παντρεύεται ο ήλιος με το χιόνι και δημιουργούν χιλιάδες διαμάντια, άπειρα αστέρια 

20170101_163100.jpg

Εκεί που το χιόνι κάνει πλούσια τη Γή, μετρά χρόνια εποχές σε ένα ακούραστο κύκλο ζωής, οι άνθρωποι κάνουν βόλτες στα άλογα, εκεί που το ταχυδρομείο συντονίζεται με το χρόνο,

20170101_163046.jpg

εκεί που ο ήλιος φυλακίζεται οικειοθελώς σε μια ξυλοσομπα προκειμένου να ζεστάνει παιδικές ματιές και να βοηθήσει μια μάνα να ταϊσει το παιδί της

20170101_164937.jpg

εκεί που το παλιό σου παλτό σε φιλά για να καταφέρει να ζεστάνει τα χείλη του καθώς η νύχτα αφαιρεί το χρώμα

20170101_165153.jpg

στιγμή με στιγμή, μέρα με την μέρα, χρόνο με το χρόνο, δώσε μου δύναμη να μην παγώσουν τα χείλη μας. 

Καλή χρονιά Καληνύχτα μου 🙂