Το Σφηνάκι μου Παντρεύεται :)

Πιλοτήριο Αυγουστου

Κάντε ένα διάλειμμα! Είναι εκείνη η πανέμορφη στιγμή που με αφορμή ένα τραγούδι, ένα λουλούδι, ένα γλύκισμα…σταματώ το χρόνο από κάθε δραστηριότητα. Το μυαλό μπλοκάρει κάθε συλλογισμό και αφήνει τις πέντε αισθήσεις να ταξιδέψουν στον ουρανό. Μικρές αφορμές, μικρές χαρές …. το έχω ξαναγράψει, επαναλαμβάνομαι ..

Πιλοτήριο Αυγουστου

Κουκλάκια. Φιγούρες μικρές από διάφορα υλικά. Θυμάμαι την πρώτη τη Μπάρμπι, μετά τα lego, και μετά ένα σωρό μινιατούρες παιδικών ηρώων. Όσοι έχουν μικρά παιδιά γνωρίζουν πως, σε κάθε τσέπη παιδικών ρούχων θα βρουν χωμένο ένα τόσο δα παιχνιδάκι, όπως το γνωρίζει και η ηλεκτρική σκούπα, για να μην πω για τα ατυχήματα στις πατούσες μας. Εκείνο που ίσως ξεχνάμε είναι πως αυτή την παιδική αγάπη της μινιατούρας την έχουμε και οι μεγάλοι. Μπρελόκ, διακοσμητικά αυτοκινήτου, αυτοκινητάκια, δαχτυλήθρες, ένας μικρός κοφτής πούρων, ένα λογότυπο…

Πιλοτήριο τελευταίας μέρας Αυγουστου

Μποστάνια! Έχουν βάλει σκοπό να με τρελάνουν οι φίλες μου, κυρίως όσες μένουν στο Μόντρεαλ Δεν ξέρω τι συμβαίνει όμως οι φωτογραφίες έρχονται βροχή, από διαφορά ζαρζαβατικά που έχουν καλλιεργήσει ακόμη και στο μπαλκόνι τους! Πάνε και έρχονται τα ξωτικά και μεταφέρουν φασολάκια, κολοκύθια, ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες. Να πω την αλήθεια η ξανθιά νιώθω θεά που της προσφέρουν στα πόδια της,  καλάθια από τις σοδειές τους!!! Μετά ξυπνώ!!!!!…..

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=i2PFGXLe3z4[/embedyt]

Ο χρόνος που χάνουμε… Σήμερα κάπου διάβασα «Ζούμε από την ανοχή των άλλων, όλοι το ξέρουν αυτό». και εγώ διάβασα λάθος τη λέξη. Ζούμε από την «αντοχή» των άλλων. Διάβασα αντοχή και άρχισα να μετρώ τις αντοχές των δίπλα μου, και το πόσο αντέχω εγώ. 

Πόσο θα ήθελα να είμαι στην Ελλάδα. Το Σάββατο αυτό παντρεύεται το Σφηνάκι μου. Έτσι το ονόμασα όταν το γνώρισα εδώ στα μπλογκς, μετά στο Ασμπέτα. Μετά λίγο πριν φύγω άρχισε να οργανώνει διάφορα. Όταν έφυγα και ήρθα εδώ, κατάφερε τον πρώτα Χριστούγεννα και μου έστειλε μια τεράααααστια κούτα με δωράκια από όλους τους Ασμπετιανούς. … φύλακας άγγελος των λίγων πραγμάτων μου και μυστικών κάποια στιγμή .. κάποια στιγμή ενωθήκαμε τέσσερα κορίτσια στον κύκλο που μαύρου δακτυλιδιού… Στα δύσκολα της μητέρας μου ήταν εκεί … 

Τους τελευταίους μήνες ζει μέσα στο άγχος του γάμου, Να τα οργανώσει όλα οι αντοχές της δίνουν ζωή στο Χρυσάνθεμο της. Καλώ όλες τις νεράιδες να της στείλουν την δύναμη να συγκεντρωθεί στην χαρά της, στις μοναδικές στιγμές μιας γιορτής μιας ευλογίας για να ξεκινήσει ένας βίος ανθόσπαρτος.

Όλες οι νεράιδες να πάτε να την βοηθήσετε ΑΜΕΣΩΣ!!

Πόσο θα ήθελα να ήμουν Ελλάδα !!!

Advertisements

Ξόρκι σε δακτυλήθρα :)

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=sY2WIFGQttE[/embedyt]


Το ξόρκι μικρής δακτυλήθρας


Στο κύκλο μαύρου δακτυλιδιού 

βάζω κόκκινο σάλι, σκουφί, και βούρτσα

σταγόνες τύχης στη μικρή δακτυλήθρα 

επιθυμία διαταγή

στην πόλη που δείχνει το δάκτυλο 

όπου η στέγη και η θέση

γραμμένα στη σωστή σειρά

την Πέμπτη περιμένουν

τύχη δακτυλήθρα 

επιθυμία θέση 

στην ίδια 

πόλη  


Πας καλά που περιμένεις την θέα ???

Μόνη σου μόνη σου .. είσαι μονομάχος 

εγώ εδώ … 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Οταν μιλάω ασταμάτητα :)

κάπως πρέπει να εκφραστεί το έχει έχει ανάγκη…

Εχω στην κατοχή μου μια φωτογραφία… που μιλάει ασταμάτητα..είναι από το ταξίδι μου στη Αθήνα, και μάλιστα σχεδόν στην εκπνοή του ταξιδιού … Θέλω να γράψω πως ήταν η ομορφότερη στιγμή μα φοβάμαι μην αδικήσω τις τόσες άλλες όμορφες στιγμές που πέρασα…

Έχω στην κατοχή μου μια φωτογραφία που μιλάει ασταμάτητα…

Έφτασα πρώτη με το μετρό στο Σύνταγμα του Αυγούστου. Πλατεία με  ό,τι δρώμενο μπορείς να φανταστείς.  Πέμπτη απόγευμα… Οι συζητήσεις που άκουγα τόσο διαφορετικές … πηγή που συνέχεια αναβλίζει  για όποιον θέλει να γράψει βιβλίο

Να μαι  και εγώ! Περιμένω τα κορίτσια του μαύρου δαχτυλιδιού…μια ιστορία ακόμη. Τα κορίτσια … οι φίλες μου … τέσσερις μαζί με μένα  … Χαρούμενη που είμαι…. θα συναντηθούμε όλες μαζί!!! Έφτασα νωρίτερα και απολάμβανα την αγωνία μου για να έρθουν .. Δεν άργησαν οι δύο και…. μια εγώ… τρεις… Που πάμε? αχα… θα ξεποδαριαστούμε πάλι … Κατεβήκαμε την Μητροπόλεως …γκρίνιαζα …μου αρέσει να έχω παρέα στην γκρίνια …Να την και η τρίτη…ωραία συμπληρωθήκαμε …  Τρεις και μια εγώ τέσσερις … Οδηγός η κοκκινομάλλα … Αυτή πάντα ενώνει και ψαχουλεύει για το καλύτερο, θέλει να μας ανεβάσει σε ταράτσα ξενοδοχείου… συγκεκριμένου ξενοδοχείου… και τι δεν της λέμε χαχαχαχαχα πόσο χαρούμενη είμαι … γκρινιάζω με παρέα !!!

Στην τελευταία γκρίνια …μας παρουσίασε με θεατρική υπόκλιση το ξενοδοχείο…. άντε να δούμε…. ασανσέρ…

Έχω μια φωτογραφία στην κατοχή μου

μιλάει μιλάει  μιλάει συνέχεια…  δεν βρίσκω τον τρόπο να περιγράψω την ομορφιά της ταράτσας …

Σε ταράτσα  λοιπόν, τέσσερις γυναίκες και μια η Ακρόπολη πέντε… «Ποια είναι η πιο όμορφη;» ρωτάω τον ήλιο που βασιλεύει  ηδονικά δεξιά  όπως κοιτάμε την Ακρόπολη …Ζεστά χρώματα τα πρόσωπα των γυναικών του μαύρου δαχτυλιδιού..η μια πιο όμορφη από την άλλη… δεν τις χορταίνω … Είμαι σίγουρη δεν μπορούν να νιώσουν πόσο χαρούμενη είμαι…  Τέσσερις αυτές και μια εγώ πέντε … Κορίτσια, εγώ είμαι «το θέμα» …μην ξεχνιόμαστε … ξεκαρδίζεται στα γέλια η ψυχή μου  …τόσο διαφορετικές στο χαρακτήρα στις ιδέες, στη σιωπή, στο γέλιο, στην ηλικία … μου φτάνει μόνο που είμαι δίπλα τους … Τέσσερις εμείς και μια η Ακρόπολη πέντε… αποχαιρετά τον ήλιο και καλωσορίζει την θρασύτατη Σελήνη στα αριστερά όπως κοιτάζω….Πλάκα μου κάνουν …  Δεν μπορεί ήλιος από τη μία,  φεγγάρι από την άλλη και αυτή σε απόσταση αναπνοής  χτισμένη στη μέση!!!… Που είναι ο ζωγράφος που ζωγραφίζει αυγουστιάτικα φεγγάρια και ήλιους γύρω της!! 

Μια αυτή και… τέσσερις εμείς πέντε… ανάβουν οι συζητήσεις. Κορίτσια εγώ είμαι το θέμα … μην ξεχνιόμαστε …ξεκαρδίζεται η καρδιά μου από τα γέλια ..Θέμα η ακράτεια γενικώς  … γιατί δεν κάνεις μποτοξ ουρήθρας;… τι είπε η γυναίκα !!! 


Έχω μια φωτογραφία,  δεν έχει σταματήσει να μιλάει …

 

Εύη, Βιβή, Μάλινα, και μια εγώ τέσσερις,

και η Ακρόπολη φυλάκιζε  κάθε μου Αυγουστιάτικη νυχτερινή σκέψη …


κορίτσια του φοσφορίζον κασκουλακίου σας το αφιερώνω και σας ευχαριστώ


[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=JEy9wP7Y2WM[/embedyt]

Η νύχτα ξέρει και φοβάται, μας αγαπάει, μας λυπάται

Μαζί μας πίνει, ξενυχτάει και το πρωί για ύπνο πάει

Η νύχτα θέλει ν’ αγαπιέται και από έρωτα χτυπιέται

Καπνίζει, βρίζει και διαβάζει, κλαίει σαν παιδί κι αναστενάζει

Η νύχτα παίζει και κιθάρα και μένει πάντα από τσιγάρα

Γράφει τραγούδια και ζηλεύει, γυρνάει στους δρόμους κι αλητεύει

Η νύχτα ντύνεται γυναίκα και ξεκινάει κατά τις δέκα

Τους άλλους βάζει να τα σπάνε και τα πληρώνει όσα και να ναι


Η νύχτα κάνει απιστίες και παίρνει μέρος σε ληστείες

Βάζει μια βόμβα στην Κυψέλη κι ύστερα λέει ότι θέλει

Η νύχτα ότι και να γίνει, αναλαμβάνει την ευθύνη

Κι αυτός που ξέρει τι συμβαίνει, ζει με τη νύχτα και σωπαίνει


Καλη νύχτα 🙂

Γκρίνιες τι?..νομίζω πως … :)

 

Μια θυμάμαι με κερνούσε παγωτό με γλυκό συκαλάκι σε παγκάκι, το ρόδι της έχω ακόμη … και στα κλειδιά μου το μπρελόκ… αχ και να χα  θέα στο ρολόι

 

Μια ακόμη που θυμάμαι φιλοξενεί την περιουσία της ζωής μου, κούτες με φωτογραφίες, βιβλία και αγαπημένα αντικείμενα … ζεστή η αγκαλιά της γεμάτη αγάπη…αχ και να χα ένα εισιτήριο

 

Μια ακόμη που θυμάμαι … πέρασε τον ωκεανό … χριστουγεννιάτικο χαμόγελο, σε ρομποκοπ καταστάσεις… αχ και να χα ρακομελο ζεστό

 

και και μια ακόμη … έντονη … αλλά αέρινη … με θράσος έκανε το ουράνιο τόξο νήμα, έπλεξε σκουφί, έβαλε σκαμνί σκαρφάλωσε και βούτηξε μια πλάκα σοκολάτας …άνεργη κλέφτρα των στιγμών … αχ και να ήμουν εκεί τώρα τώρα που θέλει μια σφιχτή αγκαλιά …

pantoflaki.JPG

Ολες τις γνώρισα εκεί … μα μένουν πια στη Μορεάλη μου Όλες τις γνώρισα εδώ… στην χαρτοκουτα του μυαλού μου μα κατοικούν στην καρδιά μου…όλες απουσιάζουν τώρα πια από τον ιχνηλάτη αλλά δεν έχουν ξεχάσει την διαδρομή …

τις ευχαριστώ πολύ πολύ, είμαι πολύ πολύ τυχερή …

TI.JPG

χμμμ δεν είμαι και πολύ καλά … έχω τα ψυχολογικά μου (γυναικείες γκρίνιες, να δω το ημερολόγιο ωωω ναι…σίγουρα είναι γυναικείες)… να πάρω κανά παυσίπονο και σιγά σιγά να βάλω τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι στις φίλες μου γιατί νομίζω πως όλες έχουν ξεφύγει … γμτ  γμτ γμτ… η θεά ζορίζεται…

 

 

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Ιδιωτικό μαύρο Δακτυλίδι .. :)

Πόσο περίμενα αυτή τη συνάντηση στην Αθήνα!

Την ονειρευόμουν  αρκετά συχνά όσο ήμουν στη Μορεάλη μου!

Τις είχα ξεχωρίσει μετά από αρκετό κόπο.

Για να λέω την αλήθεια μπορεί και να με είχαν ξεχωρίσει

Τρεις γυναίκες από το ασμπετα.

Τόσο διαφορετικές από μένα στο χαρακτήρα.

Αληθινές όμως.

Ατόφιες υπάρξεις.

Κρύσταλλο στα συναισθήματά τους.

Ενα καλό μάθημα που πήρα είναι πως το ίντερνετ μεγαλοποιεί, συναισθήματα, καταστάσεις, χαρακτήρες. Μου αρέσει αυτή η μυθοποίηση. Σε βάζει να παλεύεις μέσα σε μέγα κόσμους αγγέλων και τεράτων! Αν σταθείς δυνατή κατορθώνεις να φτάσεις από τα τον ουρανό στη γη. Στη βάση δηλαδή. Έμαθα να ζω στον κόσμο του ιντερνετ σα να διαβάζω ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο έχει πάντα ένα τέλος ! Προσγειώνεσαι στην τελευταία σελίδα μα το σημαντικό είναι να γνωρίζεις πως εσύ και μόνο εσύ είσαι ο συγγραφέας Τις πρώτες φορές προσπαθώντας να προσγειωθείς, γιατί νιώθεις ότι σου έχουν τελειώσει τα καύσιμα, τρως τα μούτρα σου και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις άγρια, απότομα θες δε θες που λέμε.. Σιγά σιγά έρχεται η γνώση .. Μαθαίνεις ότι αν καταφέρεις και προσγειωθείς σε αεροδιάδρομο μαθαίνεις τη βάση των συναισθημάτων σου Ακούς με κάποιο τρόπο τον δικό σου μυθικό κόσμο που έχεις πλάσει και όχι του άλλου. Καταλαβαίνεις τις δικές σου ανάγκες.  Σερφάρω γιατί επιθυμώ να ακουστώ  χαχα αρχίζω να μπερδεύω νοήματα το ξέρω.

Διαλέγω τους ήρωες μου με προσοχή! Είπαμε υπάρχει μύθος… και αλίμονο υπάρχει και παραμύθα .. πολύ παραμύθα.. μικρό το καλάθι λοιπόν .. καλά εγώ δεν κρατάω ποτέ μικρό καλάθι …τι ήθελα όμως να πω? … ξέφυγα πάλι ..

Τέσσερα μαύρα δακτυλίδια

Για την ακρίβεια στο χρώμα του γρανίτη ο κύκλος.

Έτσι για να διασκεδάσουμε το μαύρο με μια σταγόνα τόση δα άσπρο.

Τέσσερις γυναίκες Εγώ και οι τρεις τσούπρες μου. Διαφορετικές ιστορίες… διαφορετικές ζωές.. ακόμη και διαφορετική στάση απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε ζωή.

Τέσσερις γυναίκες μονομάχοι, άγριες στη βάση τους υπάρξεις, τέσσερις γυναίκες που δεν αρνούνται την συμβατική διαδρομή, αλλά κοντράρουν με απίστευτη δύναμη το ψεύτικο. Τέσσερις γυναίκες συναντήθηκαν. Σαγκρία δακτυλίδια και …

τώρα ξέρω…

Πήρα τη δύναμη του δακτυλιδιού χαχα

Το ένα από τα τέσσερα δακτυλίδια μου ανήκει…

Αν το σηκώσω στον ουρανό χμμ σαν το φως του μπατμαν θα φωτίσει Τρια δυνατά δακτυλίδια θα τρέξουν ..Μαγεύτηκαν! Μάγεψα τον πραγματικό κόσμο με μια απίστευτη δύναμη Την δύναμη του αυθεντικού!

Γιατί η δράση, η αντίδραση, το μαύρο, και το άσπρο έγιναν κύκλος που κρατούν μια πέτρα… Θέλω να γράψω και άλλα παραμυθένια αλλά.. θα γράψω αυτό το πεζό ..

Αλίμονο σε όποιον χρειαστεί να την φάει στο κεφάλι … Έχει όλα τα σχήματα και μεγέθη χαχαχαχα

Μη διστάσετε τσούπρες να σηκώσετε το δακτυλίδι αν νιώσετε την ανάγκη (και σιγά να μην την νιώσετε δηλαδή αφού μονομάχοι είστε αλλά λέμε τώρα…να τσεκάρει η μια την άλλη όμως γιατί μπορεί και να το έχουμε ανάγκη .. ξέρετε τώρα τι θέλω να πω χοχο) Η δύναμη που σας έφτιαξα είναι αξεπέραστη… αυτό πιστεύω 🙂

α και πιστεύω πως κάθε μια μας είναι ταυτόχρονα δράση, αντίδραση, μαύρο και άσπρο ταυτόχρονα

Έτσι για να μην ψάχνουμε ρόλους χαχαχαχα

Βλέπεις στην παλέτα των χρωμάτων όλα τα χρώματα χορεύουν στο άσπρο της δράσης ή στο μαύρο της αντίδρασης Αυτή είναι η δύναμη που μας ενώνει … εντάξει? εν-τάξη 🙂

Καλημέρα Μορεάλη μου 🙂