Καλούδια δώρο για την Ελένη :)

αχ …και να μπορούσα …
ή μήπως μπορώ …
αχμμμ μα φυσικά και μπορώ με την βοήθεια μάγων και νεραϊδών !!!
Ξεκινώ να μαζέψω προσωπικά πραγματάκια …
πράγματα δικά μας καθημερινά,  
γεμάτα αγάπη …γεμάτα συναισθηματική αξία …
 
Ενας μάγος μου δίνει μια αφορμή με την γραφή του … 
«Ο Πατέρας μου ήταν Μηχανουργός….Τότε σε εκείνη την εποχή, κάπου στα 1965, ξεκίνησε να φτιάχνει απόλυτα χειροποίητα, ένα ΤΡΑΙΝΑΚΙ για μένα. Η Κατασκευή του είναι από βαρύ Ξύλο και σίδερο. Τα κινητά του μέρη είναι σε πλήρη αναπαράσταση τραίνου εποχής και οι τροχοί με τους άξονες φτιαγμένοι για σιδηροτροχιά την οποία και έφτιαξε αλλά δεν σώζεται…

Το τι παιχνίδια και αναμνήσεις κρύβει το τραινάκι των παιδικών χρόνων δεν λέγεται…..

Το βρήκα καταχωνιασμένο στην αποθήκη του πατρικού σπιτιού. Καθαρίστηκε, βάφτηκε, γυαλίστηκε και …..ιδού…….»100_1835.jpg
 
 
Έκανα μια βουτιά στο βυθό μου. Μπήκα στο μυστικό δωμάτιο του παλατιού μου, στην παλιά πτέρυγα … Είναι το δωμάτιο με τις χρυσοσκονούλες. Η φίλη μου αυτή με τα μακρυά σχεδόν πάντα μπερδεμένα μαλλιά, διάλεξε ενα πουγγί με δυνατή χρυσοσκονούλα ειδική ουράνιες σιδηροτροχιές . Με γρήγορες κινήσεις ευχαρίστησα και έφυγα…Ιδέα για μια μικρή τόσο δα έκπληξη … ολοι χωρούν … σε αυτό
 το τρένο ..
 100_1836.jpg
 
Πλησίασα που λέτε τον μηχανοδηγό του τρένου… 
να έτσι… 

100_1835 - Copy.jpg

 

 
λίγο λίγο θα ρίχνεις, και μετά τσαφ τσουφ τσαφ τσουφ τοουυυυ … με μιας σιδηροτροχιές θα στρωνονται στον ουρανό από το φουγάρο σου… 
ξεκινάς από το κήπο του Γιάννη μας…και φορτώνεις … 
 

100_1851.jpg

 

 
Επόμενος σταθμός  το καράβι του Νίκου , σε περιμένει να σου δώσει δυο ντοματούλες γλυκές και κατακόκκινες 
 

547893-IMG_20150625_143847.jpg

 

 
μετά ττσαφ τσουφ τσαφ τσουφ για το δεντρόσπιτο της της Fairelena που θα σου δώσει ένα πανέμορφο πλεκτό φορεματάκι με τα χεράκια της φτιαγμένο… 
 

547706-CAM01682.jpg

 

μετά πέρασε από την Βιργινία … θα σου δώσει μια φωτογραφία στα χέρια της Ελένης σίγουρα θα γίνει όλο γλυκα
Product738.Photo1.Original.jpg
και
μετά
και μετά….
και ….
σα δεις πως η χρυσοσκονούλα μέσα στο πουγκί θα δείχνει ηλιοβασίλεμα … σφύρα τρεις φορές τουυυυυ τουυυυ τουυυυυ να επιβιβαστούμε όλοι να πάμε τσαφ τσουφ τσαφ τσουφ όλοι στο νησί απλά να πούμε ….
«ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΕΝΗ»
τόσο απλά 🙂

Η Εύφορη Γη Μέσα μας :)

Η εύφορη γη δεν είναι τίποτε άλλο από ένα γόνιμα παθιασμένο πλάσμα. Τρελαίνομαι από χαρά όταν οι φίλοι μου  δημιουργούν πανέμορφες εκρήξεις  με την ευφορία τους Η εύφορη γη που έχει ο καθένας μέσα μας είναι κάτι ασύλληπτα πολύτιμο μοναδικό  Αν το βάλεις σε θησαυροφυλάκιο για να το προστατεύσεις το πιο πιθανό είναι να μην σου καρποφορήσει ποτέ…. Μια εύφορη γη ένα παθιασμένο πλάσμα…το δικό μας προσωπικό μας γόνιμο πλασματάκι αχμμ ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις φιλοσοφίες…

Το παιχνίδι ξεκίνησε αυθόρμητα σε μια συζήτηση που είχαμε με τον Γιάννη μας…

Τι κάνεις Γιάννη ? (κουκιά σπέρνω… αμ δε )

έβαλα λαχανικά, πήρα και μια βουκαμβίλια, έχω ένα μπαλκόνι με γλάστρες, έφτιαξα και έναν κηπάκο, έχω τριανταφυλλιές …κάποιος μου κλέβει τα τριαντάφυλλα και έχω νευριασει τρομερά… εσύ?

Εγω … έχω… μια ροδιά, έχω έναν Αλεξανδρινό μάλλον ψεύτικο, έχω ένα φύλλο που δεν ξέρω τι ακριβώς επιδιώκει να κάνει στη ζωή του μεγαλώνοντας … αααα μου έφεραν μια τόση δα ντοματιά που σύντομα από στιγμή σε στιμή θα αρχίσω την παραγωγή σε ντοματάκια… ααα και ένα γλαστράκι με κάτι ροζαλια λουλούδια …

Γελουσα, θεώρησα πως η προοδός  ήταν αλματώδης αν σκεφτεί κανείς πως αυτό …που η γιαγιά Μάνια έχωνε στη γη ένα ξύλο και της έβγαινε δεντρό όχι μόνο δεν το έχω αλλά … και ξαναβαλα τα γέλια…

Γιάννη μου Ελα να παίξουμε Ένα παιχνίδι ευφορίας χαχαχα στο μπλόγκ μου..που θεματολογικά είναι ένας αχταρμάς..

Γιάννη στείλε φωτογραφίες … 

και έστειλε ο καψερός, δεν μπορούσε και να ξεφύγει…

2015-06-15 (3).jpg

αχα… μάλιστα … κάτσε να φέρω και την δική μου

DSC_0213.jpg

το συμπέρασμα είναι εμφανές.. έχω καλύτερη ……φωτογραφική μηχανή …όμως …

ο Γιάννης μου έστειλε και αυτό ..

2015-06-15 (5).jpg

και μπορεί εγώ να κατέβασα στην «μάχη» την ροδιά του …του σαλονιού μου…

DSC_0210.jpg

 

ήταν όμως εμφανές και πάλι πως… μόνο ένας καταστροφέας θα μπορούσε να μου προσφέρει τις υπηρεσίες του…Ο Αρης, μια κουταβένια αλητοφάτσα που περιμάζεψε ο Γιάννης, μικρό τόσο δα και τώρα …λίγο πριν την εφηβεία …

ωωω ναι καλέ μου Αρη ότι κόκκαλο μπορείς να φανταστείς είναι κάπου θαμμένο …σκάψε σκάψε…

2015-06-10A (3).jpg

και όσο έσκαβε το κουταβοπρωτοπαλίκαρο ….ο Γιάννης μου φυσούσε και ξεφυσουσε και άντε πάλι φύτευε…. έγω άρχισα να κάνω επενδύσεις ..

Παρατήρησα πως ο Αλεξανδρινός είχε βγάλει κάτι μικρά φυλλαράκια έτσι πήρα την μεγάλη απόφαση να τον βάλω σε μεγαλύτερη γλάστρα … και τσουπ ξεπετάχτηκε…

DSC_0212.jpg

το φύλλο  … ακόμη δεν έχει αποφασίσει τι θα γίνει …

αλλά συνεχίζει να μεγαλώνει

ζούγκλα

DSC_0219.jpg

και το λουλούδι μου … το πέταξα έξω μετά από ώριμη σκέψη

και άρχισε να γίνεται πιο φούξια

DSC_0214.jpg

Ήταν ολοφάνερο!! η φωτογραφική μου μηχανή ήταν δαιμονισμένα καλύτερη…

όμως… δεν είχα υπολογίσει πως κόντρα στη καταστροφική φύση του Αρη χεχεχε ..

υπήρχε το μεράκι του Γιάννη …

100_1809.jpg

Το μεράκι του Γιάννη … γελούσε με την καρδιά του…

και έβαζε πετρούλες σε δικές του συνθέσεις παλιού κουτιού…

100_1810.jpg

επιτέλους άκουσα την συμβουλή του και κόλλησα την μικρή ντοματιά μου στο τζάμι ….

ήλιος … ωωωω ναι … η μικρή μου ντοματιά σα να τεντώθηκε, ξύπνησε… δεν νομίζετε?

DSC_0299.jpg

Γιάννη μου για στείλε τώρα φωτογραφίες…

τι να κάνει ο καψερός  ξανά ‘στειλε…

100_1833.jpg

100_1830.jpg

100_1831.jpg

100_1829.jpg

και τώρα μπορείτε να μου πείτε καθώς είναι πια εμφανές …

δεν έχει τελικά και ο Γιάννης καλή φωτογραφική μηχανή?

 Καλημέρα εκεί 🙂

Ξόρκι! Τα λιγοστά χρώματα Ελπίδας

και αν ξόρκι φτιάχνω είναι για να σε κάνω να ανασυνταχθείτε στις λίγες ελπίδες δύναμη αισιοδοξίας. 

Ξόρκι 

Κάκωση ιστών 

τριάντα χρώματα ελπίδας

στα εκατό τα αλλά αναζητούν 

την δύναμη της νιότης αναπνοή

την θέληση της ζωής καρδιά 

οι μαθηματικοί υπολογισμοί στρατηγική 

επίσημη αποκατάσταση των υγρών

και παρακολούθηση.

η Πλάση όλη στο Ανα 

αισιόδοξη μάνα

καλημέρα 

Καλημέρα εκεί 

Ηλιόλουστη ζωή ! Ποιος φταίει? :)

Στην αρχή της εβδομάδας μια νότα καθώς είμαι ακούω ένα τραγουδι και …

χαρίζω το πιο φωτεινό μου χαμόγελο μαζί  με ένα κούνημα της μυτούλας αλλά και του πωπουδακίου μου σε όλους τους μουρμούριδες, γκρινιάριδες, σοβαρούς, αρρωστούληδες, κλαψιάριδες, ωχ και εσύ Μανια μου ανάμεσά τους ?…ουφ ορθογραφικά λάθη αχμμ πως γράφονται με η ή ι ωωωωω βιάζομαι… 

Πρωί ακόμη εδώ στο Μοντρεαλ, στο τσακ μπαμ φέρνω στο εξοχικό του μυαλού (?) μου αυτό το τραγούδι 



[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=pooOaca2wgg[/embedyt]


Να το ακούσετε παρακαλώ πολύ γιατί δεν προλαβαίνω να φέρω τους στίχοι… 


Καλή εβδομάδα καλό μήνα 

Πεινασμένες ανοιξιάτικες Σκιουροκουβέντες :)

Περνούν οι μέρες, νομίζω πως τρέχουν πεινασμένες. Θα μου πεις άνοιξη έχουμε…. Προσπαθώ να κουνιέμαι (όχι το πωπουδάκι σου ρε ξανθιά )  να δημιουργώ και όλο και νιώθω πιο κουρασμένη. Το βασικό είναι πως δεν μου φτάνει ο χρόνος. Οι ανοιξιάτικες βροχές ήλιος σύνεφα…  Οι καιρικές συνθήκες μου θυμίζουν τον χειμώνα της Ελλάδας. Το είπα χθες σε μια κοπέλα μέσα στο λεωφορείο Την λένε Τζοάννα ιταλικής καταγωγής. Παίρνουμε το ίδιο λεωφορείο για να επιστρέψουμε σπίτι μας κάθε μέρα εδώ και ενάμιση χρόνο. Φίλες τόσο όσο καθώς την βρίσκω συνήθως να κάθεται σε θέση κοντά στην πόρτα Κατεβαίνουμε μαζί πέντε στάσεις πιο κάτω. Στην αρχή χαμογελούσαμε στην σύμπτωσή να κατεβαίνουνε στην ίδια στάση και να περνάμε μαζί το δρόμο.  

Ένα χαμόγελο, που έγινε ένας χαιρετισμός «καλό βράδυ» Μέρα με την μέρα εξελίχτηκε σε ένα σύντομο σχόλιο για τα καιρικά φαινόμενα της ημέρας. Πριν από ένα μήνα μια  σακούλα φιστίκια στα χέρια της έγιναν η αφορμή να μάθω πως αγαπά τα πεινασμένα σκιουράκια που τρέχουν κάθε αρχή της άνοιξης να βρουν τροφή και εκείνη τα ταΐζει. Κοντοσταθήκαμε πριν τον χαιρετισμό μας για δυο σκιουροκουβέντες και ….ανακαλύψαμε πως αγαπάμε τα ίδια ακριβώς σκιουράκια!!!  Μένουμε  στο ίδιο τεράστιο συγκρότημα μόνο που εκείνη μπαίνει από άλλη είσοδο και … χρησιμοποιεί το άλλο ασανσέρ. Στην πρόσκληση μου να συναντηθούμε στην πισίνα έμαθα πως προσέχει την μητέρα της που έπαθε εγκεφαλικό από ανεύρισμα… 

Μεγάλη παρένθεση για να γράψω πως χθες μεσα στο λεωφορείο προσπεράσαμε γρήγορα τα καιρικά φαινόμενα της ημέρας γρήγορα .. την ρώτησα τη κάνει η μητέρα της … και με κέρασε τα ζοριλίκια της … όλα όλα μου τα πρόσφερε… γιατί έτυχε να κατέβουμε σε άλλη στάση για να πάρουμε άλλο λεωφορείο…εκείνη άλλαξε πορεία  για να πάει για ψώνια…και εγώ για  να παω σε μια φίλη … 

Έτσι βρέθηκα να έχω μια φίλη συνταξιδιώτισσα …εκτός από αυτή που πήγα να συναντήσω !!! Αν λες σε κάποιον  μόνο μια καλήμερα ή μια  καληνύχτα  κάποια στιγμή θα έχεις ένα σωρό θέματα να πεις Σιγουράκι 🙂

αα ένα τραγουδι για την Τζοάννα Ασχετο αλλά εχει το όνομά της και το θυμήθηκα

 [embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=qgwveQSPPcs[/embedyt]

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)