Γνωρίζω το Τέρας του Νυστεριού!

Την προηγούμενη Πέμπτη γνώρισα το Τέρας που θα αγγίξει την πεταλούδα στο λαιμό μου.  Είναι αρκετά ακατάδεκτος, αλαζόνας, καριερίστας, ατρόμητος, αρπακτικό, αδίστακτος. Έχει δηλαδή όλα τα προσόντα ενός χειρουργού. Έτσι πρέπει να είναι κάθε τέρας που κρατά νυστέρι, να έχει την ακρίβεια του ψυχρού εκτελεστή! Το όνομα του δόκτορας ΧάΙερ …  και μόνο ως επίθετο έχει μια δύναμη.

Στη μικρή ξανθιά θεά άρεσε ο βοηθός του, ένας Ιταλός νεαρός,  αρκετά κυνικός, όταν της ψηλάφιζε το λαιμουδάκι. Τελικά δεν την άφησε να δει από την κάμερα τις πανέμορφες φωνητικές της χορδές. παρόλο που κάθισε ήρεμη μέχρι να της περάσει την κάμερα από το ρουθούνι. Οι φωνητικές χορδές λειτουργούν άψογα … τσ τα αυτό έλειπε!!! Γενικά το διασκέδασε η μικρή μου, χωρίς να πονέσει καθόλου.  Ο μικρός Ιταλός σίγουρος θεός όσο ήταν μόνος στο δωμάτιο, φυσικά όταν αργότερα μπήκε με το Τέρας, ήταν μαζεμένος και απόλυτα υποταγμένος στις οδηγίες του μέντορά του.

 Καθισμένη πάνω σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, σε ένα θρόνο, με  τρία (φυσικά το παλιό παλτό ανίκητος φρουρός) σερνικά να ασχολούνται  με το κορμί μου.!  Ιδιαίτερη, μοναδική, η πιο κυνική, η πιο αλαζονική από όλους, η κυρίαρχος του ουτοπικού παιχνιδιού, της αθανασίας .ΕΓΩ  Ακούω, συμβουλεύομαι αλλά αποφασίζω μόνο Εγώ. Το Τέρας τα είπε λίγο μπερδεμένα, παρόλο που ζωγράφισε την  πεταλούδα, τον όζο στο ένα  φτερό και τον παραθυρεοειδή που είναι πρησμένος στην απέναντι πλευρά, η μικρή ξανθιά πρόσεχε ιδιαίτερα από που περνούν τα δύο νεύρα που δίνουν τις εντολές στις φωνητικές χορδές..

«Θέλω να έχω όσα περισσότερα στοιχεία μπορώ για να ξέρω τι θα συναντήσω όταν θα είμαι εκεί , υπάρχει μια εξέταση που έχει ανακαλυφθεί εδώ και ένα μόλις χρόνο, Βιογενετική βιοψία! Γίνεται στις ΗΠΑ καλύπτεται από το καναδικό ασφαλιστικό σύστημα και θέλω να την κάνεις πριν προχωρήσουμε » 

είπε στα αγγλικά το Τέρας του Νυστεριού.  …

Μισόλογα…με μπερδεύουν τα μισόλογα,, η εξέταση θα δείξει πόσο τεμπέλης ή επιθετικός είναι ο καρκίνος! Βεβαία το αν ήταν τελικά καρκίνος ή όχι θα το μάθουμε σίγουρα μετά την επέμβαση.  Αρα αν κατάλαβα καλά ψάχνουμε την ταχύτητα αύξησης του όζου… ή όχι … αχμμμ Το τέρας κυνηγά την πεταλούδα και αναρωτιέται μήπως θα πρέπει να την καρφώσει όλη στην συλλογή του… Καλό μου τέρας αυτό θα το συζητήσεις με την Νεράιδα των αδένων! ….

Αναρωτιέμαι… ακόμα αναρωτιέμαι…

Κοιτάζω το παλιό μου παλτό…σε αγαπώ ….

λαλα…

ααααα Ναι πριν από λίγες μέρες στην παρέα οφείλω να ομολογήσω πως προστέθηκε και η «μη μου άπτου«, η γνήσια φαρφουρένια θεά που αναγνωρίζει ανά τον κόσμο όσους έχουν υποστεί βλάβη! Κοίταξε το χέρι της, με το ηλιοβασίλεμα που της ζωγράφισε ο φλεβοκαθετήρας  την Δευτέρα… ευτυχώς είχε ξεπρηστεί αρκετά… Ο γνωστός Βλαξ, που της έκανε την εξέταση για τους παραθυρεοειδείς… έσπρωχνε από δω και από κει την βελόνα. Δεν εννοούσε να καταλάβει … το απλό … δεν είχε ανοίξει την βαλβίδα!!!

ωωωω ναι … ξέχασα να γράψω στην χαρτόκουτα του μυαλού μου. Την Δευτέρα έκανα μια εξέταση για να δούμε τα παραθηρία μου . Έλαμπα εσωτερικά σε κάθε διαδρομή, κάθε μονοπάτι. Ένα μαγικό δάσος ή απλά σα μια πυγολαμπίδα. Όλη η μαγεία του κορμιού μου φωτισμένη με πυρηνική δύναμη (ο βλαξ κατάφερε να μου βάλει το υγρό)…. Έκλεισα τα μάτια και ακούνητη όση ώρα με φωτογράφιζαν, ταξίδευα τραγουδώντας από μέσα μου τραγούδια…..

Έτσι μέχρι στιγμής έχω στον θυρεοειδή μου αδένα  έναν όζο 2 εκατοστά και κάτι ψηλά (40% ύποπτο για καρκίνο)στην αριστερή κάτω πλευρά του, και ένα πρησμένο παραθυρεοειδή στην κάτω δεξιά πλευρά, που θα χρειαστεί να κάνουμε και άλλη εξέταση

Πάμε να κάνουμε και άλλες εξετάσεις λοιπόν, και θα ξαναδώ το τέρας του νυστεριού ξανά μανά …

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Advertisements

Κατακτήσεις στο Τυμπανοχωριό !

Στρουμπουλός και πάντα χαμογελαστός τυπικά και ουσιαστικά καλόκαρδος ο Τάσος, προσκαλεί κάθε Έλληνα φίλο του να επισκεφτεί το μαγαζί του. Το ενδιαφέρον είναι πως αμέσως μετά πάντα μονολογεί και έχω κάτι «spare ribs… πωπωπωπω άλλο πράγμα»

Η πρώτη μέρα του Ιουλίου είναι αργία σε όοοολο τον Καναδά εκτός από την επαρχεία του Κεμπέκ που την έχει καθιερώσει ως ημέρα μετακόμισης, για να μπορούν έτσι να δικαιολογούν την αργία και στην επαρχεία τους οι Κεμπεκιώτες. Μάλιστα είναι μια αργία που μεταφέρεται για τους υπαλλήλους όταν πέφτει Κυριακή.

Δύο Ιουλίου 2018, μια καυτή αλλά και τρομερά υγρή ημέρα αργίας! Αποφασίσαμε να δραπετεύσουμε από τις θανατηφόρες προθέσεις του ιδιόμορφου καύσωνα, επιλέγοντας τον δυνατό κλιματισμό του αυτοκινήτου, και την διαδρομή μέχρι την κατοικία των σπερ ριμπς του Τάσου.

Στο Drummonville  δεν είχαμε ξαναπάει. Κάτι παραπάνω από 100 χιλιόμετρα μακρυά από το νησί του Μοντρεάλ  η διαδρομή, περνάς την μεγάλη υγρή νεράιδα όχι από γέφυρα αλλά από τούνελ….

Ενα μικρό δέος χάιδεψε το μυαλό (?) όπως και να το κάνουμε όποιο τούνελ είναι μεγαλύτερο από 1 χιλιόμετρο αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς….

Μουσική, κουβέντα, πειράγματα και όνειρα… και φτάσαμε στα ονειρεμένα spare ribs του Τάσου…

Ρωτήσαμε πληροφορίες για την πόλη. Ε μας είπαν διάφορα… κρατήσαμε ένα μικρό καλάθι από όσα μας είπαν … η μικρή ξανθιά όμως από τις πρώτες ματιές κατάλαβε πως ήταν μια πολύ όμορφη πόλη … Ασυγκράτητη άρχισε να βγάζει άναρθρες κραυγούλες όταν συνέλαβε η ματιά αυτό τον

Περίπτερο Ναό ! Έπρεπε να γίνει δικός της με κάθε τρόπο… ακόμη και μέσα στο υγρό λιοπύρι

ποιος νοιάζεται για ταμπέλες… ας την βγάλουμε φωτογραφία και την διαβάζουμε μετά … τώρα φίλα με σε αυτό το πανέμορφο ναό που ξεχειλίζει νερό γύρω γύρω

Και πριν πάμε να πάρουμε καφέ (ωχ πρώτα πήραμε καφέ και μετά ξεκινήσαμε την βόλτα στην πόλη, ή το ανάποδο? καλό είναι και έτσι άστο )… σταμάτα σταμάτα εδώ, που το είδα και πριν ..και επειδή ήταν απέναντι δεν σταμάτησες …

Δικό μου …δικό μου και αυτό … κατάκτηση με μόνο όπλο την δύναμη του φιλιού σου… ωραία θέα έχει η νέα μας κατάκτηση

Ο φίλος μας ο Τίμονας πάντα πρόθυμος να εκπληρώσει τις επιθυμίες μας, με το αζημίωτο φυσικά …

Ρουφούσα τη γλύκα και την δροσιά χορτασμένη από τις κατακτήσεις μου, … ναι καταλαβαίνω μπορεί για τους Κεμπεκιώτες να είναι μέγα αξιοθέατο ένα παλιό χωριό... από το 1810 αυτό έχουν από αρχαία, αυτό πουλούν στους τουρίστες αλλά με τόση ζέστη δεν … ε ? δεν ..φτάσαμε, ξέρουμε που πέφτει αλλά δεν … άλλη φορά … το φθινόπωρο …

Ωχ Γιάννη κοίτα… κοίτα ένα από τα σπίτια σου … άσχετο αλλά μου θύμισε βιβλίο της Αγκάθα

 

Πόσο γρήγορα ταξιδεύουν, πόσα γκρίζα μπορούν να γίνουν, πόσο απότομα μπορούν να κρύψουν το φως …

Μια νεροποντή ξεβάφει όλα τα χρώματα ..θολώνουν όλα στην καταιγίδα, μόνος πλοηγός η εμπειρία, το ένστικτο τα σταθερά χέρια στο τιμόνι… ο γόνιμος φόβος… και η {\displaystyle v={\frac {d}{t}}} να προσπερνάς τα χοντρά δάκρυα χωρίς να τα αφήσεις να σε παρασύρουν …

ααα ναι και το λαλά … κάτι σε ιταλικό …ναι θυμάμαι … στα πρώτα μας μπλουζζζζζζ μου ψιθύριζες τους στίχους  … έτρεμα στα χέρια σου όχι από τα λόγια άλλα από την αναπνοή σου στο αυτάκι μου…

 

 

αυτάααα

Τα κέρατα στην μαύρη τρύπα!

Εδώ στη χαρτόκουτα του μυαλού μου…. χαλαρά…

Στο ταξίδι του χρόνου έτσι όπως είχα βάλει πλώρη στα νησάκια των μηνών, ήξερα πως από τον  Απρίλιο, έθετα όλους του ψυχικούς μηχανισμούς στο φουλ. Δεν με τρόμαζαν οι πολλές ώρες εργασίας,  τόσο όσο οι καθημερινές εναλλαγές της ψυχολογίας μου. Πρωί γραφείο. Παρέλαβα μια αρκετά υπεύθυνη θέση, από μια κοπέλα που δεν ήταν σε θέση να μου εξηγήσει σχεδόν τίποτε. Κάθε μέρα έπρεπε να σκαλίζω, σκορπισμένα files σε ένα υπολογιστή που ο Μινώταυρος είχε φυτέψει τα κερατά του και δεν θυμόνταν που…   Κάθε μέρα ακόμη και σήμερα δύο μήνες μετά, δεν ξέρω τι ψάχνω παρά μόνο όταν καταφέρω να το βρω!!!! Το project μιας «Λαχειοφόρου» δεν είναι καθόλου εύκολο, έτρεχε με απελπιστικά γρήγορους ρυθμούς και εγώ… εγώ απλά έψαχνα … τα κερατά τα τράγια !

Μια ώρα αργότερα έπρεπε να αλλάξω ψυχολογία, με ανάλαφρες, ευχάριστες, διασκεδαστικές πτήσεις (χαζό παιδί χαρα γεμάτο)… και μετά και μετά απότομα η αδρεναλίνη στο μηδέν… τρεις ώρες Αλτ και Χαμένη στο βυθό της κυρίας Δέσποινας… Μέχρι που έφτανε το Σάββατο. Τα σποράκια, άγρια και ά-λογα… είχαν δοκιμάσει όλες μου τις αντοχές, είχαν διαβάσει από όλες τις πλευρές μου, αν δεν κατάφερνα να πρωτοτυπήσω, ορμούσαν να με κατασπαράξουν ρουφώντας κάθε σταγόνα ενέργειας!  Τις Κυριακές έπρεπε να φτιάχνω την ύλη μου για τη μάχη του επόμενου Σαββάτου με τα σποράκια μου !!!!

Μπήκα στον Μαΐο … το μυαλό μου (?) άρχισε να αγριεύει, τα μάτια μου να γυαλίζουν, ένιωθα πως μπορούσα να βγάλω και τον Μάϊο, φυσικά και μπορούσα … είμαι θεά… όλα τα είχα προγραμματίσει, άδεια από τις πτήσεις για να μπω στην τελευταία στροφή του project που απαιτούσε πια πάνω από 10 ώρες εργασίας Εκεί κάπου έβαλε και το χεράκι της η ζωή  … μια πνευμονία έστειλε την κυρία Δέσποινα στο νοσοκομείο.

Καθόλου μα καθόλου συγκεντρωμένη μπήκα στις δύο τελευταίες εβδομάδες του μήνα. Αποφοίτηση των μικρών μου … και μετά μια όμορφη Κυριακή και μια Δευτέρα αργία. Ναι ήμουν σίγουρη πως είχα ξεφύγει από την άσπρη μπλούζα με τα μακριά μανίκια… Μια βόλτα στη λίμνη της νεράιδας μου και…

33028982_498230123926803_3778651092456308736_n

Ένιωσα την δυνατή, τρυφερή παρουσία του παλιού μου παλτού…ο φρουρός μου …πρόσεχε κάθε μου βήμα, με θαύμαζε και ταυτόχρονα με προστάτευε από τις διάφορες μαλακίες μου όλο αυτό το διάστημα. Η κρυφή μου δύναμη που με κάνει ανίκητη!

Τίποτε δεν μπορούσε να με σταματήσει. Το τέρμα ήταν υπόθεση μιας εβδομάδας γρήγορου τρεξίματος … 10 με 12 ώρες εργασίας χωρίς εναλλαγές στην ψυχολογία …πιφ παιχνιδάκι

Κουράστηκες να διαβάζεις? Κουράστηκα να γράφω. Αυτές οι μαύρες τρύπες που γνωρίζω πολύ καλά πως υπάρχουν,  δεν έχουν πότε προειδοποιητικές ταμπέλες και αυτό για να  αποδείξουν κάτι Τι? ούτε που ξέρω… Τρίτη βράδυ ξαφνικοί εμετοί, ακατάσχετη διάρροια μας έστειλαν αδιάβαστους στο νοσοκομείο. Εγώ? εγώ βράχος … εκείνος … μαζί στο ασθενοφόρο … να τον βλέπω να σβήνει … από τι? από αφυδάτωση … Η κυρία αφυδάτωση δεν σε περιμένει μόνο στην έρημο Σαχάρα και αυτό το μάθαινα με τον πιο βίαιο τρόπο και μέσα μόνο σε λίγες ώρες!!!!

Τρίτη προς Τετάρτη όλα σταμάτησαν, η ψυχολογία μου ποιος την μαμεί? Η Στελθ ενεργοποιήθηκε … έβαλε τη ζωή σε μια καρέκλα να παρακολουθεί σταγόνα σταγόνα τον ορό, τις νοσοκόμες, τις διάρροιες, αλλά και το παλιό μου παλτό να βρίσκει το χρώμα του σιγά σιγά. Έβαλε την μικρή ξανθιά να χαζοκοιμάται στα πόδια του…  Το δωμάτιο που μας είχαν ήταν σαν απομόνωση … μόνο που ευτυχώς οι εξετάσεις δεν έδειξαν καμιά μα καμιά λοίμωξη … Ξημέρωσε και όλα πήγαιναν καλά, δηλητηρίαση, ίωση …ποιος νοιάζεται… να φύγουμε να πάμε σπίτι, να σε κάνω καλά, να με βάλεις για ύπνο…

Τίποτε δεν με ένοιαζε….. η Στελθ είχε σηκώσει όλες τις ασπίδες προστασίας, ψυχρή, παγερή εκ τελέστρια. Νάρκωσε πίστη και ελπίδα,  άφησε μόνο την αγάπη . Μόνος του όλη μέρα στο σπίτι, φρόντιζε να με αγαπά, μόνη στο γραφείο φρόντιζα μόνο να τον αγαπώ.

Με αυτόν το μαγικό τρόπο, όλα πήγαν όπως έπρεπε, κούμπωσαν όμορφα την τελευταία Κυριακή του Μαΐου.

Από την Δευτέρα η Στέλθ αναπαύεται… σήμερα επέτρεψε στην μικρή ξανθιά θεά να πάει ακόμη και στην πισίνα…

Με ρωτάς για το Παλιό παλτό? Μια χαρά

Με ρωτάς για τα σποράκια μου? Μια χαρά 

Μήπως με ρωτάς για την Λαχειοφόρο? Μια χαρά

Πτήσεις .. ε θα ξεκινήσω από Δευτέρα… 

μόνο που … μόνο που η κυρία Δέσποινα… περιμένει στο νοσοκομείο… αποφασίστηκε να πάει σε γηροκομείο…

Αυτάααα

και ό,τι κατάλαβες κατάλαβες…

Καληνύχτα …

 

 

Που είναι ο διακόπτης ;

Ο ελεύθερος μου χρόνος πραγματικά περιορισμένος. Όλη μου η μέρα περνά με την επικοινωνία να παίζει τον πρώτο και κυρίαρχο λόγο. Ξεκλέβω λίγο από τον ύπνο μου για να παίξω στην χαρτόκουτα του μυαλού μου.

Η μικρή ξανθιά θεά να κουβαλά κάθε μέρα τρία μεγάλα καρπούζια με προσοχή να μην της πέσουν. Πολύ δουλειά και ευθύνες τελείως διαφορετικές. Σε ένα γραφείο 4 ώρες προσπαθώ να οργανώσω ερανικές προσπάθειες… η μικρή θεά έχει τρελαθεί στις αποδείξεις, στην αποστολή διαφημιστικών φυλλαδίων για την λαχειοφόρο αγορά … Μετά γραμμή για μουσικά ταξίδια φαντασίας … πιλότος σε ραδιοφωνική πτήση …ποιος ακούει … η φωνή αναζητά αυτάκια συνταξιδιώτες με μόνο σκοπό την συντροφιά και την ψυχαγωγία… και τέλος… τρεις ώρες σκληρό μάθημα ζωής με δάσκαλο το αλτ και χαμένος … η κυρά Δέσποινα με περιμένει για καφέ μόνο που ποτέ δεν θυμάται αν τελικά ήπιαμε καφέ λίγα λεπτά αφού έχουμε απολαύσει ένα ζεστό γλυκό καφέ… Το πιο σκληρό μάθημα μιας ζωής που σταμάτα αρχίζει και σταματά στο δευτερόλεπτο της στιγμής. Η άνοια μπροστά στο αλτ και χαμένος φαντάζει παιχνιδάκι….

Στο αναγνωστήριο της χαρτόκουτας μου προσπαθώ να διαβάσω σχολιάσω να προσθέσω φίλους να επισκεφτώ ιστολόγια … Ολο κάτι μένει για αύριο…. και το Σάββατο δεν αργεί όπου με περιμένουν τα σποράκια … αυτοί οι μικροί 18 πεντάχρονοι διαβόλοι …

Νυστάζω … και όλο κάτι έχει μείνει για αύριο και όλο και φορτώνεται η μια και μοναδική Κυριακή… να θυμηθώ να προσθέσω ένα ακόμη σύνδεσμο ιστολογίου…στο αναγνωστήριο μου … και έναν αύριο και έναν για το δρόμο…

λαλα μια σακαράκα ;;;;;;;;πως προσθέτουν λαλα εδώ ..περίεργο πως κολλάς στα πιο απλά … σα να ψάχνεις τις μπρίζες σε ένα νέο σπίτι και μια συγκεκριμένη μπρίζα δεν δουλεύει γιατί κάπου είναι κρυμμένος ένας διακόπτης που την ενεργοποιεί

πάμε λοιπόν για αρχή με γλώσσα html

Καληνύχτα λεξότυπη 🙂

  

Πρώτη μέρα στην νέα καληνύχτα

cropped-vradipous.jpgΔεν ξέρω αν υπάρχει παλιά και νέα καληνύχτα. Το κρεββάτι είναι τελείως διαφορετικό. Προσπαθώ να πω καληνύχτα σε φίλους που δεν έχουν μπλογκάκι στην wordpress όμως δεν με αναγνωρίζουν τα σχόλια τους με το προφίλ μου εδώ…

Μέσα στην ηρεμία της νύχτας κοντά τρεις τα ξημερώματα, πριν λίγες ώρες μάθαμε και εδώ στην Μορεάλη μου, πως και φέτος ο Χριστός αναστήθηκε, τα αυγά δεν έχουν φέτος πιτσίλες, η μαγειρίτσα πέτυχε και αύριο θα πάμε επίσκεψη με δύο μπουκάλια φίνο ελληνικό κρασί και σοκολατένια αυγά για τα παιδιά.

Γράφω λίγες λέξεις εδώ στο εξοχικό του μυαλού(?) μου. Λίγο πριν σβήσει το φως στον ελληνικό ιχνηλάτη έφερα ότι μπόρεσα εδώ σε αυτή την γειτονιά. Στην λεξότυπη πλατφόρμα! Οι περισσότεροι φίλοι μένουν σε άλλο χωριό οπτικών ινών. Στον μπλογκοτοπο! Γράφω λίγες λέξεις ώσπου να με αγκαλιάσει ο ύπνος. Μπορώ να πω πως οι φίλες μου είναι όλες μπερδεμένες. Ακόμη και η Στέλθ… η μόνη που έχει βάλει στόχους και τους κυνηγά μέσα από τρεις διαφορετικές καθημερινές εργασίες.

Ναι όλα φαίνονται μπερδεμένα, μέχρι να ξεμπερδευτούν θα χρειαστώ πολύ καιρό. Νομίζω πως και μέχρι να με ανακαλύψουν θα περάσει αρκετός καιρός. Στην λεξότυπη γειτονιά έχω τον Πέτρο, την Έλενα, τον Βασίλη και τον Γιάννη… οι παλιοί μου φίλοι, ρεμάλια σκέτα, καλώς σας βρήκα 🙂

Κοιτάζω τη ζεστή φλόγα που τρεμοπαίζει … αργά είναι …

Καληνύχτα λεξότυπη