Το στόλισμα των Χρωμάτων :)

Διαφορετικός ήχος με ξύπνησε σήμερα. Ξυπνούσαν οι αισθήσεις μου και μαζί η αίσθηση πως ο κεντρικός δρόμος είχε διαφορετικούς φιλοξενούμενους.Η μικρή ξανθιά έδωσε το πρώτο χαμόγελο στη Κυριακή.

Ποδηλατικός αγώνας στη πόλη με χιλιάδες ποδηλατιστές να συμμετέχουν. Έσυρα το παράθυρο, κουβέντες κυρίως στα γαλλικά le mi mpoukalione. Η άσφαλτος ανασαίνει, η ατμόσφαιρα ξεκουράζεται από το κουβάλημα ρύπων, οι αχτίνες του ήλιου μεταφέρουν τη χαρά της συμμετοχής, άντρες γυναίκες, παιδιά ακόμη και μωράκια. Διάσπαρτος ο ήχος των ποδηλάτων, οι άκτινες γράφουν χιλιόμετρα, η αλυσίδα  κελαϊδάει, το πετάλι αναστενάζει γλυκά. 

18987615_354973238252493_611012519_o.jpg

Τρέχω στο μπαλκόνι να βγάλω φωτογραφίες. Φέτος το μπαλκόνι μου έχει την φροντίδα του καπετάνιου μου.

 Φιλοξενούμενος που φεύγει για την Ελλάδα την Πέμπτη. 

20170603_125911.jpg

Η μικρή ξανθιά αναρωτιέται πώς ένας καπετάνιος των θαλασσών γνωρίζει από λουλούδια. Δεν είναι η γνώση, είναι η αγάπη προς κάθε χρωματιστό μπουμπούκι. Κάπου άκουσα, αν θες να με βρεις πρέπει την ψυχή με χρώματα να στολίσεις. Το μπαλκόνι μου τρίτου ορόφου δεν απέχει πολύ από το χορτάρι. 

20170603_125928.jpg

Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να πεθάνει κάποιος πέφτοντας. Βαριά ανάσα και τεράστια αγκαλιά που με τραβά στην πραγματικότητα των χρωμάτων που στολίζουν την ψυχή.  


Καλό καλοκαίρι Μορεάλη μου 🙂

 

Advertisements

Ο δικός μου μάγος στον τηλε-μαραθώνιο! :)


Ο δικός μου Μάγος. Ο πιο δυνατός από όλους. Λατρεύει να ανακατεύει σχέδια χρώματα εικόνες μουσική φωνή και  λόγο. Οργανώνει χτίζει ενώνει και δημιουργεί. Τον δικό μου μάγο πίστεψε ένας σοφός της φυλής, κόντρα στο αρχηγό της φυλής. Η ιστορία ξεκινά όταν κάποια γριά μπάμπω γνωστή άγνωστη έστισε ένα μεγάλο βράχο σε έναν θεσμό. Πήρε πίσω το λόγο της και εξαφανίστηκε, μπλοκάροντας μια διαδρομή χρόνων. Ο σοφός ρώτησε το μάγο και ο μάγος είπε τηλέ – μαραθώνιος. Έτσι μια φορά και έναν καιρό… στο εργαστήρι του μάγου άρχισαν σκληρά εθελοντικά να δουλεύουν διαλεχτά ξωτικά και νεράιδες! Κοινό τους γνώρισμα η ανοιχτή τους καρδιά, και η εμπιστοσύνη στο Μάγο τον δικό μου μάγο!. Η δύναμή τους ο κοινός σκοπός… 


Και έτσι μια φορά και έναν καιρό, 

στον μακρινό Καναδά και στην πανέμορφη Μορεάλη, 

 η αφηγήτρια ξεκινά το παραμύθι. 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=cfKh6N45x7s[/embedyt]

και μετά και μετά

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=fRaDSRkycSY[/embedyt]

και μια εβδομάδα αργότερα 

(αυτό θα το προσθέσω από εβδομάδα γιατί μεταδίδεται αυτή την Κυριακή χιχιχι)

………………………………………

Και στο τέλος αγκαλιάστηκαν από το κόσμο! 

Μηνύματα αγάπης και προσφορές από όλο τον κόσμο !

Και ζήσανε όλοι καλά 

και 

εγώ με το παλιό μου παλτό βρήκαμε πάλι τον ύπνο μας !!! 

αυτάααα τι άλλα νέα ;

Η Νόστιμη γέψη του Ιχνηλάτη (μέχρι στιγμής ) :)



Ολέθριον ήμαρ είναι η μέρα της καταστροφής. 

Αίσιμον ήμαρ είναι η μέρα του πεπρωμένου. 

Νηλεές ήμαρ είναι η αναπόφευκτη ημέρα, η ημέρα του θανάτου. 

Νόστιμον ήμαρ είναι η ημέρα του γυρισμού.

  
Μην ξεχάσεις την «Νόστιμη ημέρα» έτσι μου είπε ο Πέτρος μας που μόνο διαβάζει και δεν έχει μπλογκ. Νόστιμη μέρα για τον ιχνηλάτη, με πολλές επιστροφές. Είπα να κάνω μια εγγραφή να μαζέψω τους πρώτους που πήραν μέρος σε αυτή την άναρχη πρόσκληση. Εδώ που τα λέμε μου λείπουν περισσότερο από όλους μιας και έφυγα 8 χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και δεν έχω αλλάξει διεύθυνση gr .. άρε κηπουρέ ΜΟΥ, μου λέω, που έχεις χαθεί σε φατσοβιβλία και τουιτια και κόμια !!! 
Νόσταλγω, έναν καφέ με φάτσα την Ακρόπολη, λίγο λικερ σπιτικό σε κήπους και καρπούζι, μια έκθεση ζωγραφικής, να προετοιμάζω το γάμο της φίλης μου, τις παρέες μου  … τα ανίψια που μεγαλώνουν, την αδελφή , για τον οικογενειακό τάφο, το αστεροσκοπείο που δεν πήγα ποτέ…
  
Μαζεύω λοιπόν τις πρώτες αναρτήσεις…ελπίζοντας η ξανθιά ξερόλας πως θα επιστρέψουν και άλλοι …τι κωλόπαιδο που είμαι η θεά,… εγώ ελπίζω και οι «όσοι πιστοί προσέλθετε» τρέχουν και τραβούν και κάποιον, το σέρνουν χειροπόδαρα. Εγώ σε κανα δυο που ζήτησα από τους παλιούς, φρούδες…  «φίλε φάε φύγε φέρε φίλο» τα πέντε Φφ.

Φφ κάτσε να φέρω κάτι ως καλή νηπιαγωγός και συνεχίζω η ξανθιά..

Την αρχή λοιπόν έκανα Εγώ το πνεύμα του ξερόλα … μεταξύ μας ξέρουμε όμως πως κάποιοι/ κάποιος από εμάς είχε την ανάγκη, την επιθυμία …. την άκουσα να …ψιθυρίζει «τρελή του χωριού», «κοσκινίζουμε» και και και «είχε και σίδερο, της είχαν τελειώσει και τα σοκολατάκια στο συρτάρι»…. ε τι να έκανα, «δεν έχει και κουμπάκι ον οφ»  …και στο κάτω κάτω, «είναι πολύ καλύτερα με τα φώτα αναμμένα και λόγια αγάπης από το σκοτάδι των λέξεων μίσους, διχόνοιας , ρατσισμού και έχθρας»….οπότε

Επαναλαμβάνω λοιπόν είμαι το 

μα όλα ξεκινούν από το
και τα λόγια αγάπης
τα λόγια του εκπαιδευτικού, άσε και τον άνθρωπο τον είχα για μαθηματικό
ένα πατρικό
ένα άλογο
έναν τρελό στα Εξάρχεια
μια τρελή τρελή που σιγουράκι είναι εδώ πάντα
κάτι λαλακια τα πιο νόστιμα
αλμυρίκι σε σελίδες βιβλίων
Ένας φιλικός κήπος
ουπς πρόλαβα τις νότες
να βάλουμε και μια νεράϊδα
εεε που πας χωρίς 
μα που πας και χωρίς 
την σημερινή πραγματικότητα
Ευτυχια αυτό και αν είναι 



Περιμένουμε και άλλους  γιατί είμαστε πολλοί, τουλάχιστον καμιά 40αριά αλλά … γμτ έχουμε και ξενιτεμένους που ακόμη δεν έχουν γράψει…τον Λευτέρη, την βούλα, τον κρισ, τον Ορέστη που σπουδάζει, τη Ροδούλα, αλήθεια που είναι η πρωθυπουργός ααααα όλα και όλα.. δεν πάμε καθόλου καλά !!! Άσε που λείπει και ο Νίκος και τον ψάχνουμε … και ο Βαγγέλης λείπει, και ό ένας και ο παλιός και ο πιο παλιός … αμ ο Θάνος, οι Σοφίες η Σοφού??? για να μην αρχίσω τους καινούργιους.. που είναι η Λίνα ε? όχι όχι ρωτάω που είναι η Λίνα??? Ελένη σε βλέπω…δεσποίνις λαλα? για τις Μαρίες τι να πω …στρατειά εχουμε δυο έχω δει μόνο….άρα 
Γιαλαντζί θεά όπως με λέει και ο Δημήτρης.. πσσσ και αυτός  δεν (με) εγραψε …
αχμμμ λες να μου ξέφυγε καμιά???
αααα δεν γίνεται πρέπει να έχω έναν βοηθό 
αχμμμ κάτσε να δω στους μάγους… 
ωωω τέλεια Ο Γιάννης μας 

Γιάννη μας, έχεις αποστολή να παρακολουθείς τις επόμενες συμμετοχές και να κάνεις το γενικό απολογισμό Νοστιμιάς  ναι ? ναι τέλεια !!! (σσσσ αυτός ο Μάγος, χαλί να τον πατήσεις αρκεί να μην περάσεις το σκάμα. Σε δευτερόλεπτα, σε έχει εγκλωβίσει σε ένα τόσο δα χώρο σα και αυτόν που υπάρχει ανάμεσα στις δυο πόρτες των τραπεζών!!)

τι έλεγα? α ναι 

Ποιος ο σκοπός του παιχνιδιού? αμ δεν ξέρω η ξανθιά…όπως και δεν μπορώ να καταλάβω χρόοοονια τώρα γιατί συνεχίζω να γράφω στο μπλογκάκι μου, έχει μια μεγάλη δόση ναρκισσισμού, ψωνάρα χαχαχαχα …  εκείνο που ξέρω είναι πως ο ιχνηλάτης είναι ελληνική επιχείρηση, ελληνική γειτονιά, έλεγα να κάνουμε και κανα κλικ στις διαφημίσεις στην αρχική σελίδα …λέω τώρα εγώ η ξανθιά …
Κάτσε να κάνω έναν έλεγχο και στους συνδέσμους ..πσσσ που εισαι να με δεις Μενεξεδιά πετάω πετάω!!

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂 

και κάτι ακόμη για τους νέους χρήστες
Τα μπλογκς δεν είναι φατσοβιβλίο. Έχουν ανεπτυγμένο το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Τα δικαίωμα που έχει ένας διαχειριστής (αυτός που μοιράζει την τράπουλα ας πούμε συντονιστής συζήτησης) είναι να επεμβαίνει στους διαλόγους (με διάφορα εργαλεία προ έγκριση, προσθήκη, παρέμβαση σε κείμενο σχολιασμού) όχι για να προστατεύσει τον εαυτό του αλλά τον υγιή διάλογο. Διαγράφουμε σχόλια είτε γιατί μας το ζήτησε ο σχολιαστής, είτε γιατί τα θεωρούμε σπαμ, είτε γιατί κάποιος ανώνυμος βρίζει εμάς ή συνομιλητές (τρολάρισμα παρενόχληση). Κάθε άλλη χρήση εύκολα μπορεί να θεωρηθεί λογοκρισία που τρομάζει και απομακρύνει τόσο τους σχολιαστές όσο και τον ίδιο τελικά τον διαχειριστή Τέλος Η δημόσια παραδοχή ή συγνώμη, και πάνω από όλα η συγχώρεση λαθών, είναι αυτό που συνηθίζουμε στους ταπεινούς χώρους των μπλογκς, το έχουμε παλέψει χρόνια εδώ στον ιχνηλάτη, και ακριβώς επειδή είναι μικρή γειτονιά το έχουμε καταφέρει. 


Ηλεκτρικός παλμός για τους Μάγους μου :)

Μουσική αχ… 

Αν κάποιος μου κάνει «σκουιζ» το μυαλό(?) για να απαντήσω ως νότα η ξανθιά θέα πιο είδος μουσικής αγαπώ, ίσως να απαντήσω οι ροκ μπαλάντες. Αν πάλι με ξαπλώσουν σε ένα κρεββάτι την ξανθιά νότα θεά και λίγο πριν με πάρει ο ύπνος με ρωτήσουν πιο μουσικό όργανο μου αρέσει, μπορεί για μερικά δευτερόλεπτα -το ομολογώ- να σκεφτώ άλλο όργανο που δεν είναι μουσικό, αλλά μετά θα συγκεντρώσω το μυαλό (?) μου και θα απαντήσω το πιάνο 

Βλέπω αυτό το βίντεο λίγο πριν κοιμηθώ και καθώς με νανουρίζει συνειδητοποιώ η ξανθιά νότα, θεά πάντα…..τι έλεγα; α..ναι…  πως αναγνωρίζω και τους δέκα διάσημους κιθαρίστες  (για να λέω την αλήθεια, συγκροτήματα)!!!! πράγμα που δεν θα μπορούσα να κάνω με πιανίστες ….Τι θέλω να πω με όσα γράφω δεν ξέρω… ααα έχω μια φωτογραφία από τον γιο του ξαδελφου του παλιού παλτού μου … 

με φωνάζει θεία… 

 

DSC_0516.jpg

 

Η φίλη μου η Βίκυ γράφει 

«Ηλεκτρική αποκαλείται η κιθάρα που χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνήτες για να μετατρέψει τον ηχητικό παλμό των ατσάλινων χορδών της σε ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο μπορεί έπειτα να ενισχυθεί από ένα σύστημα ενισχυτή-ηχείου. Το σήμα που προέρχεται από την κιθάρα μπορεί κάποιες φορές να διαφοροποιηθεί με εφέ όπως το βάθος ή να παραμορφωθεί. Ενώ οι περισσότεροι τύποι ηλεκτρικής κιθάρας φέρουν έξι χορδές, απαντώνται και επτάχορδες οι οποίες χρησιμοποιούνται από κάποιους μουσικούς της τζαζ και της μέταλ μουσικής[1] καθώς και δωδεκάχορδες (με έξι ζεύγη χορδών οι οποίες απέχουν διάστημα μιας οκτάβας τις οποίες συναντάμε κυρίως σε μουσικά είδη όπως το τζανγκλ ποπ και το ροκ»

Νανουρίζομαι μετά από μια μέρα …που τώρα τελευταία σε κάθε ανατολή της την τραβάω από τα πόδια  και τις τάζω υπομονήςrσοκολατίτσα αν καταφέρει να σηκωθεί και να με βοηθήσει λίγο …

 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=T_5sUcMpFXk&feature=em-share_video_user[/embedyt]

 

 

Νομίζω πως θα αρέσει ιδιαίτερα στους μάγους φίλους μου….

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Συμπληρώνω την έγγραφή με ένα λινγκ

από το περιοδικό «Rolling Stone»

με τους 100 καλύτερους κιθαρίστες 100 Greatest Guitarists | Rolling Stone

Πρόσεχε! Χτύπα ξύλο! :)

Υπάρχουν στιγμές ειδικά μετά από μια έντονη συζήτηση που επιθυμώ να ξεφύγει το μυαλό(?) από τον παράλογο στροβιλισμό του είπα και μου είπες και του είπα…Ο ύπνος, η μουσική, το σεξ, ένα ποτήρι κρασί είναι τα χαλινάρια όταν ο συναισθηματικός μου κόσμος έχει παρανοήσει.

Νομίζω ότι δεν είμαι καλά τον τελευταίο καιρό. Δεν με βοηθούν οι ορμόνες μου. Δεν με βοηθά το κορμί μου. Αρπάζομαι εύκολα και νομίζω πως φταίει και το γεγονός της απόστασης από τον τόπο που γεννήθηκα, μεγάλωσα και πέρασα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου.

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=ZADpco6Zn9I[/embedyt]

Στο γραμματοκιβώτιο της ζωής όπως κάθε μέρα με περιμένει ένας φάκελος με συγκεκριμένες λέξεις. Λέξεις άσχετες μεταξύ τους,  που μου ταχυδρομείς θέλοντας να παίξεις με τις φαντασιώσεις μου. Γελάω γιατί αισθάνομαι τη ματιά σου. Άγνωστο ξωτικό, που με επιβραβεύει με χειροκρότημα κάθε που με καταφέρνει να υποκύψω στο παιχνίδι του. Αν ανοίξω το φάκελο το πρωί έχω την ευθύνη να χαράξω την διαδρομή της ημέρας. Λένε πως η γάτα μπορεί να απομονώσει τον ήχο που την ενδιαφέρει σε ένα δωμάτιο. Έχει την δύναμη να ακούει μόνο αυτό που την απωθεί ή την έλκει. Αν ανοίξω τον φάκελο το πρωί, θα δώσω προσοχή μόνο στις λέξεις που επιθυμείς γλυκό μου ξωτικό. Μα το παιχνίδι της ζωής είναι πιο συναρπαστικό από όσο φαντάζεται ένα ξωτικό.

Κρύβω τον κλειστό φάκελο στην τσέπη μου αποφασισμένη να παίξω με τους δικούς μου όρους. Η μέρα είναι ένα παιδί. Θα την αφήσω να με οδηγήσει χωρίς πυξίδα και το βράδυ χουχουλιασμένη θα σου κάνω το χατήρι να διαβάσω το ραβασάκι της. Έτσι ως απολογισμό, με ένα ποτήρι κρασί, με μουσική, λίγο πριν τον έρωτα, λίγο πριν παραδοθώ στον ύπνο που θρέφει τα παιδιά

Νύχτα… διαβάζω τις λέξεις…Ευθύνη, χειροκρότημα, γάτα …ξέρεις … αν τις αποστήθιζα το πρωί, θα έμενα μακριά από το μεγάλο μαχαίρι της κουζίνας Δεν θα είχα κοπεί, δεν θα είχα ματώσει, δεν θα είχα πονέσει, δεν θα είχα μια όμορφη ουλή, σημάδι στο δέρμα. Από την άλλη ίσως και να προκαλούσα το κόψιμο προκειμένου να νιώσω την γλύκα του ζεστου αίματος που ξεφεύγει από τα «πρόσεχε!» Αν είχα διαβάσει λοιπόν, θα ασπαζόμουν τον άκαμπτο, ξηρό, απαρέγκλιτο και υποταγμένο λόγο της καθημερινότητας ενώ τώρα… χτύπα ξύλο … του ξέφυγα … νυστάζω…

Παλιό αλλά καλό …νυστάζω …

xylini_glossa.jpg

Καληνύχτα Μορεάλη μου