Λίγο πριν την αφυδάτωση του κορμιού!

Ανεκδοτάκι

Παθαίνει ανακοπή ένας άντρας και καταλήγει μπροστά στην πύλη του Παραδείσου. Εκεί τον παραλαμβάνει ο Άγιος Πέτρος και του ανακοινώνει ότι μπορεί να μπει στον Παράδεισο επειδή ήταν καλός άνθρωπος.

Περνάει μέσα λοιπόν κι μπροστά από μια πόρτα ακούει δυνατές φωνές. Την ανοίγει και βλέπει έναν νεαρό που προσπαθούν να του ανοίξουν μια τρύπα στην πλάτη με ένα τρυπάνι.

«Ε, τι του κάνετε του νεαρού;» ρωτάει ο άντρας.

«Του ανοίγουμε μια τρύπα στην πλάτη για να του βάλουμε τα φτερά.» απαντάει ο Άγιος Πέτρος.

Βγαίνει έξω ο άντρας, προχωράει λίγο πιο πέρα κι ακούει πάλι φωνές από άλλο δωμάτιο.Ανοίγει πάλι την πόρτα και βλέπει έναν ηλικιωμένο που προσπαθούν να του ανοίξουν μια τρύπα στο κεφάλι με ένα τρυπάνι.

«Ε, τι κάνετε εδώ πέρα;» ρωτάει απελπισμένα.

«Του ανοίγουμε μια τρύπα στο κεφάλι για να του βάλουμε το φωτοστέφανο.» απάντησε ξανά ο Άγιος Πέτρος.

«Αμα είναι έτσι, θέλω να πάω  στην κόλαση.»

«Στην κόλαση θα σε πηδαει ο διάβολος κάθε μέρα!» του εξηγεί ο Άγιος.

«Δεν πειράζει, έχω τρύπα έτοιμη!»

Στην Μορεάλη είναι ονειρικά, άφθονα υγρά δε λέω αλλά… σε κάθε ανάσα νιώθω την υγρασία να με πνίγει… το κορμί μου κάποια στιγμή δεν αντέχει, αποζητά την κόλαση εκεί που θα στεγνώσω με αντάλλαγμα το οξυγόνο

Στην Αθήνα έχω αυτή την δυνατότητα, κάτι σαν δώρο.  Κλιματολογικές συνθήκες … συνθήκες κόλασης που φτάνουν το κορμί στα όρια της αφυδάτωσης. Ένιωθα να στραγγίζω και ταυτόχρονα να το θέλω τόσο μα τόσο πολύ. Οξυγόνο χωρίς την υγρασία…

Θυμάμαι μια φορά βρέθηκα,σε συνθήκες κόλασης, σε διάβαση. Ιδρωμένη, αποζητούσα τον παράδεισο του εικονικού κλιματιστικού! Ενας πατέρας με την κόρη του, προσπάθησε να περάσει με κόκκινο. Τον αγριοκοίταξα… δεν είναι η σωστή στιγμή! Τώρα, τώρα που είναι Πράσινο! Μια ασημένια σπορ με τα χρονάκια της αστραφτερή μερσεντε *?)  αγνοεί το δικαίωμα μου Αφήνω τα πόδια μου και όλη την διψασμένη κορμάρα μου να παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο,. Βρήκες ξανθιά να παίξεις μαζί της! Αστραφτερή, ολοκάθαρη δίχως ίχνος σκόνης, με τα απωθημένα σου στο γκάζι…Κλιματισμός, φίνα κρύα ροζ σαμπάνια, φίνα ιταλική πάστα, φίνο ιταλικό τραγούδι που ακούς…αχμμ, να σου δώσω προτεραιότητα;  Να κάνω τη ζωή μου σκόνη στην τιμή του φίνου;  Το παιχνίδι με τις διαβάσεις το παίζω από μικρή. Όσο και να νευριάσεις! Περνάω! Κάνε ότι καταλαβαίνεις!///

Το απότομο φρενάρισμα και το τραγούδι που ακούγεται από το αυτοκίνητο με δροσίζουν μια χαρά …τόσο όσο … 

Την δεύτερη φορά κάπου πήγαινα, ένιωθα πως κατευθυνόμουν προς το Δαφνί, γνωστό μέρος, αλλά και  ξενοδοχείο για ανίατες περιπτώσεις Εκεί  η λογική καίγεται στην παρανοϊκή φωτιά της τρέλας… Ένα δωμάτιο θέλω για μια βραδιά.Το βλέμμα της ηλικιωμένης κυρίας μου έλεγε ξεκάθαρα.. «δεν είσαι για εδώ εσύ κορίτσι μου». Με οδήγησε στο καλύτερο δωμάτιο… εκεί  μπορούσα να φυγαδεύσω απωθημένα, ανασφάλειες, ντροπές, αναστολές, δικά μου κάποιου άλλου … τι σημασία έχει. Όταν γενικά έχεις την δύναμη να κόβεις δεσμά, βγάζεις την γλώσσα στην κοινωνία που τοποθετεί όρια με δήθεν αξίες νηστείας εγκράτειας, που σε κοιτάζει περίεργα λες και ήρθες από τον Άρη. Η ζωή δεν έχει σάρκα όμως, καίει την σάρκα και εσύ θα την  αποθεώσεις όπως γουστάρεις.

Είχα δύο επιλογές, ή να αφεθώ στην πύρινη γλώσσα ή να γίνω πύρινη γλώσσα… διάλεξα να γίνω εγώ η κόλαση… Στο περίπτερο ζήτησα ένα μικρό  μπουκαλάκι νερό και μια αμαρέτι από την ηλικιωμένη κυρία που με κοιτούσε με απορία …. κάποιος πίσω μου ρώτησε πόσο κάνουν δύο μεγάλα μπουκάλια νερό και δύο σοκοφρέτες….ψηλός, βαθιά φωνή, ντροπαλός τύπος, σκοτεινή ματιά… έπεσα πάνω του και ένιωσα για λίγο το σκληρό του κορμί… μπερδεύτηκαν για λίγο η αμαρέτι με τις σοκοφρέτες 

Συμπέρασμα, η αφυδάτωση μπορεί να σε οδηγήσει στην τρέλα!

Προς το τέλος της δεύτερης εβδομάδας, ακολουθούσα το ένστικτό μου απλά να βγάλω την πίστα. Οι ύαινες διψούν για αίμα όμως εγώ  επέλεξα την σιγουριά αυτού που τελικά είμαι. Ένα λιονταράκι που με άνεση στη δική μου ζούγκλα, έπαιζα, εξερευνώντας σκιές και δροσερά σημεία…το οξυγόνο της Ελλάδας με είχε χαλαρώσει…

Μια συνήθεια είναι η κόλαση, όμως όπως στο σεξ ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να την βιώνει…

Άσχετο βρήκα πως κάνουν σεξ τα λιονταράκια χαχαχα 

Λέων (εγώ δηλαδή χιχιχι)

Ένα ζώδιο που συμπεριλαμβάνεται μέσα στους καλύτερους εραστές του ζωδιακού κύκλου. Το πάθος που βγάζει στο σεξ σίγουρα δεν μπορεί κανείς το περιγράψει. Ένας Λέων είναι πάντα δάσκαλος στο κρεβάτι.Η δική σου ευχαρίστηση στο κρεβάτι είναι κάτι που σίγουρα δεν ξεχνάει ποτέ αφού ξέρει ότι θα συζητηθεί. Το σεξ μαζί του θα είναι ιδιαίτερο και θα διαπιστώσεις  ότι έχουν δίκιο όσοι τους θεωρούν καλούς εραστές και φλογερούς στο κρεβάτι.

πιφ υπερτιμημένο σεξ... τι έλεγα όμως … α ναι … 

Για να πω την αλήθεια, την φωτιά, την πραγματική φωτιά των 42 βαθμών Κελσίου δεν έτυχε να την βιώσω σε αυτό το ταξίδι μου στην Ελλάδα.

Έτσι έμεινα με την γλυκιά ανάμνηση, της δροσερής βραδινής θαλασσινής αύρας, που σου επιτρέπει να αφεθείς στην αγκαλιά του ούζου με την γέψη της μέθης στα χείλη …

… περίεργε!!! εδώ θα διαβάσεις για το ζώδιο..σου

λαλα άσχετο … και πολύ σχετικό για το παλιό μου παλτό 🙂

κλείσω τα 54 το Σάββατο!

Καληνύχτα 🙂

Το στόλισμα των Χρωμάτων :)

Διαφορετικός ήχος με ξύπνησε σήμερα. Ξυπνούσαν οι αισθήσεις μου και μαζί η αίσθηση πως ο κεντρικός δρόμος είχε διαφορετικούς φιλοξενούμενους.Η μικρή ξανθιά έδωσε το πρώτο χαμόγελο στη Κυριακή.

Ποδηλατικός αγώνας στη πόλη με χιλιάδες ποδηλατιστές να συμμετέχουν. Έσυρα το παράθυρο, κουβέντες κυρίως στα γαλλικά le mi mpoukalione. Η άσφαλτος ανασαίνει, η ατμόσφαιρα ξεκουράζεται από το κουβάλημα ρύπων, οι αχτίνες του ήλιου μεταφέρουν τη χαρά της συμμετοχής, άντρες γυναίκες, παιδιά ακόμη και μωράκια. Διάσπαρτος ο ήχος των ποδηλάτων, οι άκτινες γράφουν χιλιόμετρα, η αλυσίδα  κελαϊδάει, το πετάλι αναστενάζει γλυκά. 

18987615_354973238252493_611012519_o.jpg

Τρέχω στο μπαλκόνι να βγάλω φωτογραφίες. Φέτος το μπαλκόνι μου έχει την φροντίδα του καπετάνιου μου.

 Φιλοξενούμενος που φεύγει για την Ελλάδα την Πέμπτη. 

20170603_125911.jpg

Η μικρή ξανθιά αναρωτιέται πώς ένας καπετάνιος των θαλασσών γνωρίζει από λουλούδια. Δεν είναι η γνώση, είναι η αγάπη προς κάθε χρωματιστό μπουμπούκι. Κάπου άκουσα, αν θες να με βρεις πρέπει την ψυχή με χρώματα να στολίσεις. Το μπαλκόνι μου τρίτου ορόφου δεν απέχει πολύ από το χορτάρι. 

20170603_125928.jpg

Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να πεθάνει κάποιος πέφτοντας. Βαριά ανάσα και τεράστια αγκαλιά που με τραβά στην πραγματικότητα των χρωμάτων που στολίζουν την ψυχή.  


Καλό καλοκαίρι Μορεάλη μου 🙂

 

Ο δικός μου μάγος στον τηλε-μαραθώνιο! :)


Ο δικός μου Μάγος. Ο πιο δυνατός από όλους. Λατρεύει να ανακατεύει σχέδια χρώματα εικόνες μουσική φωνή και  λόγο. Οργανώνει χτίζει ενώνει και δημιουργεί. Τον δικό μου μάγο πίστεψε ένας σοφός της φυλής, κόντρα στο αρχηγό της φυλής. Η ιστορία ξεκινά όταν κάποια γριά μπάμπω γνωστή άγνωστη έστισε ένα μεγάλο βράχο σε έναν θεσμό. Πήρε πίσω το λόγο της και εξαφανίστηκε, μπλοκάροντας μια διαδρομή χρόνων. Ο σοφός ρώτησε το μάγο και ο μάγος είπε τηλέ – μαραθώνιος. Έτσι μια φορά και έναν καιρό… στο εργαστήρι του μάγου άρχισαν σκληρά εθελοντικά να δουλεύουν διαλεχτά ξωτικά και νεράιδες! Κοινό τους γνώρισμα η ανοιχτή τους καρδιά, και η εμπιστοσύνη στο Μάγο τον δικό μου μάγο!. Η δύναμή τους ο κοινός σκοπός… 


Και έτσι μια φορά και έναν καιρό, 

στον μακρινό Καναδά και στην πανέμορφη Μορεάλη, 

 η αφηγήτρια ξεκινά το παραμύθι. 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=cfKh6N45x7s[/embedyt]

και μετά και μετά

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=fRaDSRkycSY[/embedyt]

και μια εβδομάδα αργότερα 

(αυτό θα το προσθέσω από εβδομάδα γιατί μεταδίδεται αυτή την Κυριακή χιχιχι)

………………………………………

Και στο τέλος αγκαλιάστηκαν από το κόσμο! 

Μηνύματα αγάπης και προσφορές από όλο τον κόσμο !

Και ζήσανε όλοι καλά 

και 

εγώ με το παλιό μου παλτό βρήκαμε πάλι τον ύπνο μας !!! 

αυτάααα τι άλλα νέα ;

Η Νόστιμη γέψη του Ιχνηλάτη (μέχρι στιγμής ) :)



Ολέθριον ήμαρ είναι η μέρα της καταστροφής. 

Αίσιμον ήμαρ είναι η μέρα του πεπρωμένου. 

Νηλεές ήμαρ είναι η αναπόφευκτη ημέρα, η ημέρα του θανάτου. 

Νόστιμον ήμαρ είναι η ημέρα του γυρισμού.

  
Μην ξεχάσεις την «Νόστιμη ημέρα» έτσι μου είπε ο Πέτρος μας που μόνο διαβάζει και δεν έχει μπλογκ. Νόστιμη μέρα για τον ιχνηλάτη, με πολλές επιστροφές. Είπα να κάνω μια εγγραφή να μαζέψω τους πρώτους που πήραν μέρος σε αυτή την άναρχη πρόσκληση. Εδώ που τα λέμε μου λείπουν περισσότερο από όλους μιας και έφυγα 8 χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και δεν έχω αλλάξει διεύθυνση gr .. άρε κηπουρέ ΜΟΥ, μου λέω, που έχεις χαθεί σε φατσοβιβλία και τουιτια και κόμια !!! 
Νόσταλγω, έναν καφέ με φάτσα την Ακρόπολη, λίγο λικερ σπιτικό σε κήπους και καρπούζι, μια έκθεση ζωγραφικής, να προετοιμάζω το γάμο της φίλης μου, τις παρέες μου  … τα ανίψια που μεγαλώνουν, την αδελφή , για τον οικογενειακό τάφο, το αστεροσκοπείο που δεν πήγα ποτέ…
  
Μαζεύω λοιπόν τις πρώτες αναρτήσεις…ελπίζοντας η ξανθιά ξερόλας πως θα επιστρέψουν και άλλοι …τι κωλόπαιδο που είμαι η θεά,… εγώ ελπίζω και οι «όσοι πιστοί προσέλθετε» τρέχουν και τραβούν και κάποιον, το σέρνουν χειροπόδαρα. Εγώ σε κανα δυο που ζήτησα από τους παλιούς, φρούδες…  «φίλε φάε φύγε φέρε φίλο» τα πέντε Φφ.

Φφ κάτσε να φέρω κάτι ως καλή νηπιαγωγός και συνεχίζω η ξανθιά..

Την αρχή λοιπόν έκανα Εγώ το πνεύμα του ξερόλα … μεταξύ μας ξέρουμε όμως πως κάποιοι/ κάποιος από εμάς είχε την ανάγκη, την επιθυμία …. την άκουσα να …ψιθυρίζει «τρελή του χωριού», «κοσκινίζουμε» και και και «είχε και σίδερο, της είχαν τελειώσει και τα σοκολατάκια στο συρτάρι»…. ε τι να έκανα, «δεν έχει και κουμπάκι ον οφ»  …και στο κάτω κάτω, «είναι πολύ καλύτερα με τα φώτα αναμμένα και λόγια αγάπης από το σκοτάδι των λέξεων μίσους, διχόνοιας , ρατσισμού και έχθρας»….οπότε

Επαναλαμβάνω λοιπόν είμαι το 

μα όλα ξεκινούν από το
και τα λόγια αγάπης
τα λόγια του εκπαιδευτικού, άσε και τον άνθρωπο τον είχα για μαθηματικό
ένα πατρικό
ένα άλογο
έναν τρελό στα Εξάρχεια
μια τρελή τρελή που σιγουράκι είναι εδώ πάντα
κάτι λαλακια τα πιο νόστιμα
αλμυρίκι σε σελίδες βιβλίων
Ένας φιλικός κήπος
ουπς πρόλαβα τις νότες
να βάλουμε και μια νεράϊδα
εεε που πας χωρίς 
μα που πας και χωρίς 
την σημερινή πραγματικότητα
Ευτυχια αυτό και αν είναι 



Περιμένουμε και άλλους  γιατί είμαστε πολλοί, τουλάχιστον καμιά 40αριά αλλά … γμτ έχουμε και ξενιτεμένους που ακόμη δεν έχουν γράψει…τον Λευτέρη, την βούλα, τον κρισ, τον Ορέστη που σπουδάζει, τη Ροδούλα, αλήθεια που είναι η πρωθυπουργός ααααα όλα και όλα.. δεν πάμε καθόλου καλά !!! Άσε που λείπει και ο Νίκος και τον ψάχνουμε … και ο Βαγγέλης λείπει, και ό ένας και ο παλιός και ο πιο παλιός … αμ ο Θάνος, οι Σοφίες η Σοφού??? για να μην αρχίσω τους καινούργιους.. που είναι η Λίνα ε? όχι όχι ρωτάω που είναι η Λίνα??? Ελένη σε βλέπω…δεσποίνις λαλα? για τις Μαρίες τι να πω …στρατειά εχουμε δυο έχω δει μόνο….άρα 
Γιαλαντζί θεά όπως με λέει και ο Δημήτρης.. πσσσ και αυτός  δεν (με) εγραψε …
αχμμμ λες να μου ξέφυγε καμιά???
αααα δεν γίνεται πρέπει να έχω έναν βοηθό 
αχμμμ κάτσε να δω στους μάγους… 
ωωω τέλεια Ο Γιάννης μας 

Γιάννη μας, έχεις αποστολή να παρακολουθείς τις επόμενες συμμετοχές και να κάνεις το γενικό απολογισμό Νοστιμιάς  ναι ? ναι τέλεια !!! (σσσσ αυτός ο Μάγος, χαλί να τον πατήσεις αρκεί να μην περάσεις το σκάμα. Σε δευτερόλεπτα, σε έχει εγκλωβίσει σε ένα τόσο δα χώρο σα και αυτόν που υπάρχει ανάμεσα στις δυο πόρτες των τραπεζών!!)

τι έλεγα? α ναι 

Ποιος ο σκοπός του παιχνιδιού? αμ δεν ξέρω η ξανθιά…όπως και δεν μπορώ να καταλάβω χρόοοονια τώρα γιατί συνεχίζω να γράφω στο μπλογκάκι μου, έχει μια μεγάλη δόση ναρκισσισμού, ψωνάρα χαχαχαχα …  εκείνο που ξέρω είναι πως ο ιχνηλάτης είναι ελληνική επιχείρηση, ελληνική γειτονιά, έλεγα να κάνουμε και κανα κλικ στις διαφημίσεις στην αρχική σελίδα …λέω τώρα εγώ η ξανθιά …
Κάτσε να κάνω έναν έλεγχο και στους συνδέσμους ..πσσσ που εισαι να με δεις Μενεξεδιά πετάω πετάω!!

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂 

και κάτι ακόμη για τους νέους χρήστες
Τα μπλογκς δεν είναι φατσοβιβλίο. Έχουν ανεπτυγμένο το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Τα δικαίωμα που έχει ένας διαχειριστής (αυτός που μοιράζει την τράπουλα ας πούμε συντονιστής συζήτησης) είναι να επεμβαίνει στους διαλόγους (με διάφορα εργαλεία προ έγκριση, προσθήκη, παρέμβαση σε κείμενο σχολιασμού) όχι για να προστατεύσει τον εαυτό του αλλά τον υγιή διάλογο. Διαγράφουμε σχόλια είτε γιατί μας το ζήτησε ο σχολιαστής, είτε γιατί τα θεωρούμε σπαμ, είτε γιατί κάποιος ανώνυμος βρίζει εμάς ή συνομιλητές (τρολάρισμα παρενόχληση). Κάθε άλλη χρήση εύκολα μπορεί να θεωρηθεί λογοκρισία που τρομάζει και απομακρύνει τόσο τους σχολιαστές όσο και τον ίδιο τελικά τον διαχειριστή Τέλος Η δημόσια παραδοχή ή συγνώμη, και πάνω από όλα η συγχώρεση λαθών, είναι αυτό που συνηθίζουμε στους ταπεινούς χώρους των μπλογκς, το έχουμε παλέψει χρόνια εδώ στον ιχνηλάτη, και ακριβώς επειδή είναι μικρή γειτονιά το έχουμε καταφέρει. 


Ηλεκτρικός παλμός για τους Μάγους μου :)

Μουσική αχ… 

Αν κάποιος μου κάνει «σκουιζ» το μυαλό(?) για να απαντήσω ως νότα η ξανθιά θέα πιο είδος μουσικής αγαπώ, ίσως να απαντήσω οι ροκ μπαλάντες. Αν πάλι με ξαπλώσουν σε ένα κρεββάτι την ξανθιά νότα θεά και λίγο πριν με πάρει ο ύπνος με ρωτήσουν πιο μουσικό όργανο μου αρέσει, μπορεί για μερικά δευτερόλεπτα -το ομολογώ- να σκεφτώ άλλο όργανο που δεν είναι μουσικό, αλλά μετά θα συγκεντρώσω το μυαλό (?) μου και θα απαντήσω το πιάνο 

Βλέπω αυτό το βίντεο λίγο πριν κοιμηθώ και καθώς με νανουρίζει συνειδητοποιώ η ξανθιά νότα, θεά πάντα…..τι έλεγα; α..ναι…  πως αναγνωρίζω και τους δέκα διάσημους κιθαρίστες  (για να λέω την αλήθεια, συγκροτήματα)!!!! πράγμα που δεν θα μπορούσα να κάνω με πιανίστες ….Τι θέλω να πω με όσα γράφω δεν ξέρω… ααα έχω μια φωτογραφία από τον γιο του ξαδελφου του παλιού παλτού μου … 

με φωνάζει θεία… 

 

DSC_0516.jpg

 

Η φίλη μου η Βίκυ γράφει 

«Ηλεκτρική αποκαλείται η κιθάρα που χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνήτες για να μετατρέψει τον ηχητικό παλμό των ατσάλινων χορδών της σε ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο μπορεί έπειτα να ενισχυθεί από ένα σύστημα ενισχυτή-ηχείου. Το σήμα που προέρχεται από την κιθάρα μπορεί κάποιες φορές να διαφοροποιηθεί με εφέ όπως το βάθος ή να παραμορφωθεί. Ενώ οι περισσότεροι τύποι ηλεκτρικής κιθάρας φέρουν έξι χορδές, απαντώνται και επτάχορδες οι οποίες χρησιμοποιούνται από κάποιους μουσικούς της τζαζ και της μέταλ μουσικής[1] καθώς και δωδεκάχορδες (με έξι ζεύγη χορδών οι οποίες απέχουν διάστημα μιας οκτάβας τις οποίες συναντάμε κυρίως σε μουσικά είδη όπως το τζανγκλ ποπ και το ροκ»

Νανουρίζομαι μετά από μια μέρα …που τώρα τελευταία σε κάθε ανατολή της την τραβάω από τα πόδια  και τις τάζω υπομονήςrσοκολατίτσα αν καταφέρει να σηκωθεί και να με βοηθήσει λίγο …

 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=T_5sUcMpFXk&feature=em-share_video_user[/embedyt]

 

 

Νομίζω πως θα αρέσει ιδιαίτερα στους μάγους φίλους μου….

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Συμπληρώνω την έγγραφή με ένα λινγκ

από το περιοδικό «Rolling Stone»

με τους 100 καλύτερους κιθαρίστες 100 Greatest Guitarists | Rolling Stone