Ο Πολ και η Λάρα Ταξιδεύουν :)

Χτύπησε το πόδι κάτω και τίναξε τα μαλλιά της με πείσμα. Θέλω να παω στην παράσταση! Τον Πόλ και την Λάρα τους ξέρω.

Λίγο καιρό αφού ξεκίνησαν την  βόλτα στο δάσος των παραμυθιών έφτασαν με το καράβι του σύννεφου  στο βουνό του Μον Ρουαγιάλ Τους ξέρω σου λέω τους ξέρω.

Το αερικό της μονοκονδυλιάς μου έφερε μια μεγάλη χάρτινη πόρτα που είχε τις φωτογραφίες τους. Το χαμόγελο τους με ζέστανε τόσο που έπρεπε έπρεπε έπρεπε να τους ακολουθήσω Καβάλησα τις νότες του ιπτάμενου δίσκου, που ήταν κεντημένες σε ένα μαγικό χαλί και και και… Καναδάς-Ελλάδα , Ελλάδα-Καναδάς ένας Πολ και μια Λάρα δρόμος !!!

Κάπως έτσι μου ζαλίζει έδω και μέρες το μυαλό (?) μου η μικρή ξανθιά θεά… για να καταλάβετε διαβάστε εδώ : εδώ λέμε πατήστε κλικ : Οι δημοφιλείς αρκούδες

paul-lara cover284.jpg

Μικρή μου ξανθιά θεά να πάμε στο Τορόντο δεν γίνεται …το ξέρω,  κατέβασε το κεφάλι… όταν το κάνει αυτό με σφάζει… Τα σποράκια περιμένουν!!!! .. εκείνο όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι … να μιλήσουμε μετά την παράσταση ανακατεύοντας με τα ραβδάκια μας στα δύο φλιτζανάκια…. εγώ και το αερικό της Μονοκονδυλιάς με σένα κρυμμένη στο λακκάκι του λαιμού μου.. Θα μας πει οοοολες τις λεπτομέρειες για την παράσταση και μετά και μετά και μετά …. ναι καλά το κατάλαβες … θα κοιτάξουμε στον πάτο των δύο φλιτζανιών … Είναι σίγουρο πως θα έρθει και στο Μόντρεαλ Ο Πολ και η Λάρα ….δεν θα μπορέσουν να σου χαλάσουν χατήρι….

ναι ναι ναι …. όμως… εγώ εγώ εγώ ήθελα να πάμε αύριο στο Τορόντο … μουρμούρισε η καλομαθημένη …. και με τσάκισε και πάλι …

ουφ.. όπως και να το κάνουμε είναι ένα καταπληκτικό παραμύθι για μικρά παιδιά, με οικολογικό επιμύθιο, από την πένα της Ιουστινης Φραγκούλη! Οπως και να το κάνουμε «ο Πολ και η Λάρα ταξιδεύουν» είναι ένα βιβλίο που θα ήθελα να το κάνω δώρο σε όλα τα παιδιά 🙂

Καλημέρα Μορεάλη μου 🙂

Η νηπιαγωγός της Καληνύχτας … :) :) :) :)

Νομίζω πως ήρθε το πιο τρυφερό μου φθινόπωρο εδώ. Πιστεύω πως δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να γράφω εδώ. Οταν ξεκίνησα την καληνύχτα μου πριν από χρόνια στη χαρτόκουτα του μυαλού μου.. ήταν για μένα ένα είδος μοχλού για να δω ή να πετύχω ορισμένα πράγματα. Πήρε σιγά σιγά την μορφή ενός ημερολογίου χμμμ που δεν ήταν όμως προσωπικό. Ζορίστικα λίγο. ¨Ειμαι ανοιχτό βιβλίο δεν μπορώ να μην γράφω ορισμένα πράγματα γιατί «δεν πρέπει» και μαλιστα χωρίς να το κρύνω εγώ τι πρέπει και τι όχι .. Γιατί δεν είμαι μόνη στη ζωή. Εχω φίλους έχω σύντροφο έχω οικογένεια. Και ενώ για μένα μπορούσα να γράφω τα πάντα χμμμ σιγά μη και μπορούσα να γράφω τα πάντα.. γιατί η ζωή μου είναι δεμένη με ένα σωρό ανθρώπους… ωωωω … μπουρδουκλώνομαι και δεν θέλω σε αυτή την εγγραφή.

Θέλω να γράψω λοιπόν πως πριν  φύγω από την Ελλάδα είχα αρχίσει να συγκεντρώνομαι … ως ξανθιά και όχι ως θεά. χαχαχαχα το θεά το κρύβω λεμεεε…  Και πάνω που είχα καταφέρει να συγκεντρωθώ… τσουπ έπρεπε να φύγουμε …

Δυο χρόνια πέρασαν από τότε που ήρθα εδώ.. να τακτοποιήσω τις αισθήσεις μου, να ορίσω τον χώρο μου, να επικοινωνήσω με ανθρώπους, να αρχίσω να ζω σύμφωνα με τα θέλω μου χμμ τα θέλω μου χμμμ ας το πούμε με τις ανάγκες μου …

Οι δυσκολίες πολλές, πολύτιμη βοήθεια το παλιό μου παλτό.. και αρκετοί άνθρωποι που ένιωσα την αγάπη τους … την όποια αγάπη τους.

Αρκετά ευχαριστημένη από την επίτευξη των στόχων μου περίμενα πως και τι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες που θα με έκαναν μόνιμη κάτοικο Καναδά.. Το πράσινο φως καταρχάς για να πάω στην Ελλάδα .. να δω τα ανιψάκια μου που όπως μου είπαν «δεν χρειάζεται θεια Μάνια να σκύβεις πια για να μας αγκαλιάσεις» , να δουλέψω …να δημιουργήσω … Στα πρώτα μου βήματα εδώ μου είπαν πως έχω τα τυπικά προσόντα για να διδάσκω τα Ελληνικά ως … ως ξένη γλώσσα. Ξένη γλώσσα σε παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς Ελλήνων. Μικρή ήθελα να γίνω δασκαλίτσα χιχι

Μπήκε ο Σεπτέμβριος και με βρήκε να πιλοτάρω ένα όμορφο αεροπλάνο γεμάτο νότες Να το απογειώνω κάθε μέρα στον ουρανό της Μορεάλης μου και να κάνω τους ανθρώπους να διασκεδάζουν…Οχι μορφωμένα και καλλιεργημένα πράγματα.. αλλά γεμάτα κέφι …  Λίγο ακόμη και ήμουν έτοιμη για το ταξίδι στην Ελλάδα …

Και ξαφνικά μου ζήτησαν να ποτίζω κάθε Σάββατο 13 λουλουδάκια και μάλιστα προνήπια και νήπια.. Τι γράφω ? Δεν μπορώ να γράψω ούτε ένα συναίσθημα ..γιατί όλα τα έχω γράψει στην καληνύχτα μου .. τι να γράψω? Να το γράψω ως γεγονός… να το μάθουν οι φίλοι μου … χμμ όλοι όσοι διαβαζαν την καληνύχτα μου και μοιράστηκαν τα συναισθήματα μου ΄… χμμ καλά όχι όλοι… οι περισσότεροι όμως έχουν φατσοβιβλία και τουιτερ και και και …

και ηρθα  να το γράψω .. παρόλο που είχα πει ότι θέλω την αποκλειστικότητα… και τσουπ μαθαίνω ότι πέθανε η μητέρα μιας φίλης μου …να της το πω εκείνης  … και μετά κοιτάζω και τις εγγραφές γύρω στη γειτονιά .. ξένη η Μορεάλη μου άρχισε να φαντάζει στα διάφορες ζωές εδώ μέσα … τι σχέση έχει η ζωή μου με κρίση… πότε δεν είχε σχέση με «κρίση» η ζωή μου ακόμη και όταν περνούσε χοντρά ζόρια … δεν την αφήσα να πάθει κατάθλιψη … αντε πάλι φτωχό μου λεξιλόγιο μου …κερσορας που αναβοσβήνει …

και μετά εβαλα και τα γέλια η γελοία.. γιατί ανακάλυψα πως έγραφα για να διαβάζομαι κυρίως από ανθρώπους που άρχισαν να με διαβάζουν τότε που απλώς ήθελα να γράφω χωρίς να ελπίζω ότι θα με διαβάσει έστω και ένας…

ωωωω δεν τα καταφέρνω σε αυτή την εγγραφή .. πως να το γράψω?…

χμμ «Γενιά παθμπλογκερς του 2007 νομίζω ότι με τα παρακάτω λογάκια θα με  νιώσετε. Θα νιωσετε τη χαρά μου γιατί με λόγια δεν μου βγαίνει της ξανθιάς …

Εδω και δύο Σάββατα είμαι νηπιαγωγός που προσπαθεί να επικοινωνήσει με λουλουδάκια στα Ελληνικά

.. να τους ανάψει την ελληνική φλόγα, να τα εμπνεύσει …

η χαρά μου απλα πραγματα…

δεν περιγράφεται !!!!!!!!!!!

που να απευθυνθώ …

στην πρωθυπουργό ? στο πειρατικό, στο θεο ΜΟΥ, στον μικρό Σοφό μου,  στη Στέβια, στη Σταράτη μου (αχ), στην Μοναδική μου στον πεσλακ στον μαυρο πητ στο Μανώλη, στο ασμπέτα ναι ναι στο ασμπετα αλλά όχι μόνο..χμμ που αλλού?…

χμμμ απλώς …

(ή απλά κύριε καθηγητά γιατί το μπερδεύω)

απλως/απλά/απλώς

στην καληνύχτα μου, στη χαρτοκουτά μου στην μικρή μου ξανθιά που νομίζει πως είναι θεά …

Είμαι νηπιαγωγός σε Σαββατιανό σχολείο της ελληνικής ομογένειας…

ναι…

αυτό τα περιγράφει όλα …

Καληνύχτα Μορεάλη μου τώρα πια όχι μόνο είσαι δική μου

αλλά αρχίζω και να δημιουργώ μέσα σου … 🙂

Πεταλούδα καλεί Πύργο Ελέγχου … :)

Πήρα η δόλια θεία τηλέφωνο τα ανιψάκια μου σήμερα για να ευχηθώ χρόνια πολλά

Η μαμά μου είχε μάθει πως η μικρή από το πρωί μετρούσε τα τηλέφωνα για τα χρόνια πολλά.. Όλη την ημέρα έλεγε στη αδελφή μου … και μη μιλήσεις πολύ γιατί περιμένω τηλέφωνα σήμερα να μου ευχηθούν…

Τα μετρούσε… χιχιχ

Λογάκια χαδάκια με την μικρή μου λοιπόν και το αρκουδάκι της … και κάτσε να σου πω και αυτό το νέο και το άλλο… και το αγαπημένο μου αρσενικό να χτυπιέται από μέσα να μου μιλήσει … 

Και έφτασε η στιγμή και το Αρσενικό μου πήρε τη σκυτάλη…

Αφού είπαμε τα νέα μας μου λέει : Θέλεις να σου πω ένα παραμύθι σα ζωγραφιά?

Χώθηκα στην πράσινη πολυθρόνα μου, σκεπάστηκα με το πάπλωμα και ετοιμάστηκα γι αυτό το αμύθητο θησαυρό… Το αγαπημένο μου αρσενικό σε ρόλο ταξιδευτή …και εγώ μικρή πολύ μικρή κρεμάστηκα στα χείλη του…

Έτοιμη! σε ακούω του είπα …  

«Υπάρχει μια τεράστια, καταπληκτική, όμορφη πεταλούδα . Δεν υπάρχει άλλη  Μια είναι τόσο μεγάλη και τόσο όμορφη και λαμπερή στον κόσμο. Έχει δύο μικρά λαγουδάκια για φίλους. Το ένα είναι ο βασιλιάς των ζαχαρένιων και το άλλο ο βασιλιάς των λαχανικών. Κάθε πρωί παίρνουν την τσάντα τους και την Μάνια και πάνε σχολείο.

Που την βάζουν την Μάνια, στην τσάντα? …ρώτησα.

Όχι, η Μάνια είναι η πεταλούδα.

Προσγειώνονται στο διάδρομο ενός πολύ μεγάλου αεροδρομίου. Η πεταλούδα πίνει καφέ και τσιμπάει κάτι στην καφετέρια του αεροδρομίου όσο τα περιμένει. Μετά πετούν στον ουρανό και φτάνουν στην άκρη του ουράνιου τόξου. Εκεί περιμένουν την άλλη μέρα και τον χαμογελαστό ήλιο για να ξανακάνουν και πάλι το ίδιο όμορφο ταξίδι στον ουρανό »

Όπου σταματά η λογική αρχίζουν τα ταξίδια στα παραμύθια και στη φαντασία Να το δεις στο όνειρο σου το βράδυ θεία Μάνια. Μια ζωγραφιά χάρισμα, με όλα τα χρώματα του κόσμου στα φτερά σου…

Το αγαπημένο μου αρσενικό δεν έχει κλείσει ακόμη τα  9 … και … και … είναι ο βασιλιάς των λαχανικών!!!!!!!!!!!!!!

Σπάνια αρσενικό με κάνει και χάνω τον έλεγχο .. Πεταλούδα καλεί τον πύργο ελέγχου για άμεση προσγείωση λόγο διαρροής δακρύων …

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Από ένα … λιονταράκι … :)

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=UC84lg515Rw&feature=related[/embedyt]

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=vX07j9SDFcc[/embedyt]

Κάποτε σε ένα μπλογκοπαίχνιδο με κάλεσαν να γράψω ένα παραμύθι.. χιχιχι Το έγραψα στα γρήγορα… και το ανέβασα

μετά λίγο το σκάλισα και το ξανάγραψα ρώτησα και ένα φίλο μου να με βοηθήσει λίγο στη γραφή … Το συμμάζεψα λίγο πιο σωστό χωρίς «άλογα άλματα» όπως με συμβούλεψε ο φίλος Δεν ξέρω όμως που είναι… τι το έκανα … Δεν το βρίσκω στο πισί μου… Μου έμεινε το αρχικό Το σκήπτρο του λιονταριού…

Πολύ θα ήθελα να γράφω παραμύθια .. δεν έχω όμως τις γνώσεις .. ενός εκπαιδευτικού…

μου αρέσει όμως να εκτονώνω τη φαντασία μου… χμμ να ένας λόγος που ίσως γράφω εδώ στο εξοχικό μου.. τέλος πάντων καλά είναι και εδώ, αργαμιση είναι …

Καλή εβδομάδα

Καληνύχτα Μορεάλη μου