Αγάπησα έναν Καραμελά :)

λαλά 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=Mum11MUAnK8[/embedyt] 

Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό από την αρχή. Εμένα οι καραμέλες δεν μου αρέσουν. Μικρή δεν μου άρεσαν καθόλου τα γλυκά ούτε καν οι σοκολάτες. Στην εφηβεία  οι σοκολάτες μου άρεσαν, οι καραμέλες όχι. Εκεί κάπου γνώρισα το παλιό μου παλτό που του άρεσαν οι καραμέλες. Στιγμές ατελείωτης μοναξιάς με φίλους και συγγενείς να συζητούν για τις όμορφες γεύσεις που έχουν οι καραμέλες,,, δεν είχα τις γνώσεις για να συμμετέχω. Πρέπει να δείτε την δυσπιστία μου όταν μου προσφέρουν μια καραμέλα Αν είναι δε πολλές σε σακουλάκι, εκεί θα ψάξω μίζερα να βρω μια γεύση που θα μου αρέσει. Μίζερη στις καραμέλες ποια? εγώ μια θέα!!! Με τα χρόνια και δίπλα στον γκουρού των καραμελών ανακάλυψα σιγά σιγά πως με μεγάλη ευκολία μπορώ να αγαπήσω τις μαλάκες καραμέλες Από τα παιδικά μου χρόνια θυμήθηκα πως αγαπούσα ιδιαίτερα τις Τσάρλεστον, αλλά και τις γάλακτος με την αγελαδίτσα. Δόξα το θέο δίπλα στον καραμελά ανακάλυψα πως τελικά είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Φυσικά όπως όλοι οι άνθρωποι διατηρώ την ιδιαιτερότητα μου, επιλέγω ακόμη με προσοχή ποια γέψη θα δοκιμάσω σε σκληρή καραμέλα (οτιδήποτε σκληρό το επιλέγω με προσοχή ). 

Φυσικά αυτό ήταν ο πρόλογος για όσα θέλω να φέρω εδώ. Έτσι για να σας γλυκαίνω όσοι νιώθεται πως πικραθήκαμε. 

Άνοιξα το βιβλίο της Χρύσας παραδείση, όλα χαρά για να αντιγράψω μια όμορφη συνταγή. Περήφανη πως θα έσερνα κάτι νέο στο διαδίκτυο. Ε λοιπόν η βίβλος της μαγειρικής …δεν έχει συνταγή για καραμέλες. Ας το καλό, όποιος θέλει να φτιάξει καραμέλες ας πατήσει εδώ : Συνταγές για Καραμέλες

Για φωτογραφίες αχμμμ κάτσε όλο και κάπου θα έχει καραμέλες ο μικρός μου … αααα να τες …

 παρέα με το αβοκάντο Μου και το μανταρινι Μας 

20160413_165704.jpg 


και πάμε στο πλέον αυθεντικό, μοναδικό. συλλεκτικό κομματάκι γλύκας!!!!!

Σας γνωστοποιώ πως για το παρακάτω ποίημα 

υπάρχουν αυστηρά πνευματικά δικαιώματα. 

Της καραμέλας

Της καραμέλας το ταξίδι στις αισθήσεις,

ουράνιο τόξο στης βροχής τις αποκλείσεις.
Της καραμέλας νοστιμιά που αργοσβήνει
καθώς το σάλιο απ’ το φιλί τη γεύση γδύνει..
Της καραμέλας η παλέτα των χρωμάτων
γεύσης γλυκιάς και μυρωδιά ‘ρωμάτων.
Της καραμέλας λιχουδιά που θα σε πάρει
έστω κι αν είσαι ένα άθλιο μοσχάρι.

καραμελάς

λαλά δύο αυτό γιατί έχει την καραμελένια έγνοια

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=t9dFUTwSU80[/embedyt]

Καληνύχτα Μορεάλη μου 

Advertisements

Η Γλώσσα της Κληρονομιάς μου ….

Μόντρεαλ, 22 Μαρτίου 2014 

Σχολείο συμπληρωματικής εκπαίδευσης  «Πλάτων Όμηρος «

σχολική γιορτή …

Κάθισα δίπλα στα σποράκια μου. Η περηφάνεια φούσκωνε το στήθος. Όλα ήταν τέλεια. Τα έδωσαν όλα. Χαρούμενα είπαν το ποίημα και μετά όπως είχαμε συμφωνήσει με θάρρος πλησίαζαν το μικρόφωνο … και μετά τσουπ κολλούσαν το κομματάκι της Ελλάδας και όλοι στην αίθουσα περίμεναν με αγωνία και όλοι χειροκροτούσαν.

Ναι ήμασταν οι καλύτεροι είχαμε, είχαμε καταπλήξει τα πλήθη… Χαλαρή πια,  παρακολουθούσα τη γιορτή Στην αγκαλιά μου η Δάφνη είχε χωθεί και έπαιζε με το μαντήλι μου. Η καλύτερη μου μαθήτρια σε όλους τους τομείς σχεδόν έχει αρχίσει να συλλαβίζει ενώ η άρθρωσή της είναι άψογη και το λεξιλόγιο της πλούσιο! Η αδελφή μου θα πει σε λίγο το ποίημα της μου είπε … έριξα μια ματιά… φούσκωνα από υπερηφάνεια…όλα τέλεια…

Κάθε γόνιος το δικό του να

Ξαφνικά παγώνει η αίθουσα . Ανατριχιάζει η επιδερμίδα,φουρτουνιάζει η καρδιά μου, φουντώνει με πάθος και αγκαλιάζει σφιχτά την ψυχή  … δεν υπάρχε χώρος, χρόνος … μόνο… μια φωνή με στόμφο.

Δυνατή καθαρή φωνή, παιδί του δημοτικού ..διαμάντι που ξεχωρίζει, αστέρι στη σκηνή  … φωνή που μιλά μέσα μου …σώπασε η περηφάνια μου…. πάγωσε στο λίγο της λέξης .. Στην πρώτη δεύτερη στροφή κάτι σα χειροκρότημα ακούστηκε από το κοινό… μα η φωνή πιο δυνατή συνέχιζε… πάγωσε το χειροκρότημα στο λίγο της επιβράβευσης… και έμεινε η φωνή καθάρια, με ρυθμό, με πάθος …στη γλώσσα της κληρονομιάς να επιμένει… 


Τώρα που θα φύγω και θα πάω στα ξένα,

και θα ζούμε μήνες, χρόνους χωρισμένοι,

άφησε να πάρω κάτι κι από σένα,

γαλανή πατρίδα, πολυαγαπημένη.

άφησε μαζί μου φυλαχτό να πάρω,

για την κάθε λύπη, κάθε τι κακό,

φυλαχτό απ’ αρρώστεια, φυλαχτό από Χάρο,

μόνο λίγο χώμα, χώμα ελληνικό!


Χώμα δροσισμένο με νυχτιάς αγέρι,

χώμα βαφτισμένο με βροχή του Μάη,

χώμα μυρισμένο απ’ το καλοκαίρι,

χώμα ευλογημένο, χώμα που γεννάει

μόνο με της Πούλιας την ουράνια χάρη,

μόνο με του ήλιου τα θερμά φιλιά,

το μοσχάτο κλήμα, το ξανθό σιτάρι,

τη χλωρή τη δάφνη, την πικρήν ελιά!


Χώμα τιμημένο, πόχουν ανασκάψει

για να θεμελιώσουν έναν Παρθενώνα,

χώμα δοξασμένο, πόχουν ροδοβάψει

αίματα στο Σούλι και στο Μαραθώνα,

χώμα πόχει θάψει λείψαν’ άγιασμένα

απ’ το Μεσολόγγι κι από τα Ψαρά,

χώμα που θα φέρνη στον μικρόν έμένα

θάρρος, περηφάνια, δόξα και χαρά!

Θε να σε κρεμάσω φυλαχτό στά στήθια

κι όταν η καρδιά μου φυλαχτό σε βάλη

από σε θα παίρνη δύναμη βοήθεια

μην την ξεπλανέσουν άλλα ξένα κάλλη.

η δική σου χάρη θα με δυναμώνη

κι όπου κι αν γυρίσω κι όπου κι αν σταθώ,

συ θε να μου δίνης μιά λαχτάρα μόνη:

Πότε στην Ελλάδα πίσω θεναρθώ!


Κι αν το ριζικό μου – έρημο και μαύρο –

μού’ γραψε να φύγω και να μη γυρίσω,

το στερνό συχώριο εις εσένα θάβρω,

το στερνό φιλί μου θε να σου χαρίσω!

Έτσι, κι αν σε ξένα χώματα πεθάνω,

και το ξένο μνήμα θάναι πιο γλυκό

σα θαφτής μαζί μου, στην καρδιά μου επάνω,

χώμα αγαπημένο, χώμα ελληνικό!


…………………

Σαν θεός είναι ο άνθρωπος όταν ονειρεύεται … :)

προσκληση ερως ονειρευομενος.jpg

Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτή την παρουσίαση. Αν ήμουν στην Ελλάδα θα ήθελα να την παρακολουθήσω γιατί γνωρίζοντας τον δημιουργό είμαι σίγουρη πως θα είναι μια ξεχωριστή βραδιά γεμάτη αγάπη και σεβασμό για την ποίηση… 🙂

ΕΡΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ  

  Όπως υπογραμμίζει ο Θάνος Πασχος στο ιστολόγιο του ΖΩ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ

«Αποτελείται απο 52 ποιήματα σε τρεις ενότητες και είναι απάνθισμα ποιημάτων
που συνθέτω τα έξι τελευταία χρόνια. Ξαναδούλεψα τα παλιότερα, πρόσθεσα νέα και ανέκδοτα, ενώ στο τέλος,

έχω επιγράμματα που θα σας αρέσουν και θεωρώ ότι είναι απο τα σημαντικά μου ποιήματα.

 

Διατίθεται και μέσω διαδικτύου απο τις εκδόσεις Γαβριηλίδη
και από άλλους ιστότοπους με αντικαταβολή ταχυδρομείου στο διαδίκτυο,
αν βάλετε στο google το όνομα της συλλογής. Βιβλιοπωλεία με πολύ χαμηλή τιμή
σας αποστέλλουν τη συλλογή σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας
και του εξωτερικού. Εύχομαι και ελπίζω αυτή η προσπάθεια μου
να αγγίξει την ψυχή σας και να σας περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας.
Αυτή είναι και η βασικη ιδέα της συλλογής. Το φως και η ελπίδα.
Καλή ανάγνωση καλά ταξίδια στο όνειρο και στην αγάπη.»
 

Normal
0

false
false
false

EL
X-NONE
X-NONE

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:»Table Normal»;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:»»;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:»Calibri»,»sans-serif»;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:»Times New Roman»;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ διοργανώνουν την επίσημη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Θάνου Πάσχου «ΕΡΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ » την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου στις 8:30 μ.μ. στο art bar «Ποιήματα και Εγκλήματα», Αγίας Ειρήνης 17 στο Μοναστηράκι.

 

Φυσικά και η Θεά δεν θα μπορούσε να λείπει .χιχιχιχι.. γι αυτό και θα στείλει εκπρόσωπο. Μια κοκκινομάλλα ιέρεια που θα ψάξει για τον μικρό σοφό μου που ονομάζεται Νάσος χιχιχιχι !Τι? νομίζεται ότι δεν θα τον βρεί? χμμμ

 

Ο Ν. Γύζης  έλεγε: » ω ! σαν Θεός είναι ο άνθρωπος όταν ονειρεύεται »  (πατήστε εδώ)

 

 

Καλημέρα  gr 🙂

«ΕΡΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ» Αγάπησα την ποίηση… :)

Το σίγουρο είναι πως για τους παλιούς της παθιογειτονιάς δεν χρειάζονται συστάσεις ή διαφήμιση (ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η λέξη χμμ) … Για τους νέους, για τους περαστικούς, για όσους πέρασαν τυχαία … πατήστε πάνω στο βιβλίο (κάντε κλικ)… Θα βρεθείτε σε ένα από τα πιο όμορφα, ταξιδιάρικα ιστολόγια του pathfinder gr ! Ενα ιστολόγιο που γέννησε πριν από λίγες μέρες αυτό το βιβλίο ..

Thanos.jpg

Ποια είναι η σχέση μου με την ποίηση ?? Καμία!!! . Μαύρο σκοτάδι για μένα ο κόσμος της ποίησης .. κοινώς την τύφλα μου η ξανθιά θεά…Τυχαία άρχισα να διαβάζω το ιστολόγιο «Ζω ονειρευόμενος»… να καταλάβω προσπαθούσα … τι θέλει να πει ο ποιητής.. Τίποτε δεν ήθελε να πει, τουλάχιστον προσωπικά σε μένα … άρχισε να ζωγραφίζει  μέσα μου εικόνες .. για να με κάνει να νιώσω πως :

«Όταν θα σταματήσουν οι άνθρωποι

να κάνουν έρωτα,

όταν η άνοιξη  δε θα ξαναερωτευτεί τη φύση,

όταν ο ήλιος γείρει σε άλλη γη,

η ποίηση θα χαθεί από το ανθρώπινο γένος,

για να προσφέρει το φιλί της ζωής

στις χαμένες ψυχές που προσδοκούν την ανάστασή τους.»

Τι ξέρω λοιπόν γι αυτό τον τίτλο βιβλίου????

Τίτλος: ΕΡΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΕΝΟΣ

Δημιουργός: Θάνος Πάσχος

Γνώρισα την καρδιά του εξωφύλλου.    Ένα δάκρυ αισιοδοξίας από έναν βιβλιοφάγο, που με έκανε αναγνώστρια των …εικόνων μου .. περίεργο ε?

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

Πολύ πολύ χαρούμενη που αυτές οι εικόνες χαρτογραφήθηκαν και περιμένουν σε βιβλιοπωλεία την ευκαιρία για έναν αναγνώστη!!!!

ευχαριστώ Νάσο μου 🙂

χμμ ναι …νομίζω ότι έγραψα αυτό που ήθελα να πω ..ή όχι … χμμ

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Το Αγαπημένο του Βυζί.. :) :)

Μια νεράιδα μας πλησίασε καθώς πίναμε δροσιά δίπλα στη λίμνη. Μετά τη συζήτηση με το Ξώβακχο ήμουν σε διπλό κόσμο . Έτσι τη αναγνώρισα αμέσως. Βέβαια… ΠΥΡΡΟΞΑΝΘΑ σγουρά μαλλιά πιασμένα άτσαλα, καταπράσινα μάτια.. βαμμένες μαύρες βλεφαρίδες άσπρη επιδερμίδα με τόπους τόπους κοκκινίλες από το ήλιο από ΕΛΛΗΝΕΣ γονείς γεννήθηκε στην Γαλλία.. και βρέθηκε Καναδά. Αυτή η Νεράιδα μας προσκάλεσε, αυτή θα μας φιλοξενούσε… Χρόνια στον τουρισμό ξέρει πως να γνωρίζει στον κόσμο ταξιδιωτικούς προορισμούς Ξέρει πως η καλύτερη διαφήμιση είναι ένας μαγεμένος πελάτης.. Τα ελληνικά της από τη γιαγιά της με πολύ καλή προφορά. Μιλούσαμε και με κοίταζε στα μάτια. Αναγνώρισα τις δυνάμεις της… Μπροστά εκείνη πίσω εμείς.

Δέκα λεπτά δρόμος και βρεθήκαμε στο ξενοδοχείο της δίπλα σε ποταμό Πριν λίγες μέρες είχε ανοίξει, λίγα δωμάτια καθόλου προσωπικό.Προσφέρθηκε να μας φτιάξει καφέ Μέχρι να πάει το παλιό μου παλτό τα πράγματα στο δωμάτιο μας έμαθα τη σύντομη ιστορία της ζωής της. Αναγνώρισε τις δυνάμεις μου..λίγα λεπτά αργότερα χτύπησε το κινητό της … πελάτες χιχι

dsc_0001.jpg

θα ξαπλώσουμε λίγο, θα εξερευνήσουμε το ποτάμι λίγο, θα πάμε για φαγητό, θα επιστρέψουμε!

«Το κάστρο μου δικό σας» μας είπε…

dsc_0002.jpg

Μαγεμένη από το τοπίο του μικρού μπαλκονιού Υπέροχο κρεβάτι με τα πολλά πουπουλένια μαξιλάρια. Πρόσεξα το βάζο με τις γαλάζιες πέτρες και το φωτιστικό που μόλις το ακουμπούσες άναβε. Παντού μέσα στο καστράκι της υπήρχαν βάζα με γαλάζιες πέτρες. Πήρα μια στα χέρια μου και την χάιδεψα…

dsc_0011.jpg

Στη στροφή προς το καστράκι περίμενε μια στιβάδα από βράχους!

Βράχοι φαίνονται όλα τα ξωτικά του Καναδά

Ο γηραιότερος της παρέας, ο Γηραίβακχος υποκλίθηκε στο πέρασμά μας..

«Μας ειδοποίησε ο Ξώβακχος για την λαμπρή σου παρουσία Από μικρή στους νεράϊδόκοσμους γεννήθηκες. Το νου σου οι νεράιδες σε θέλουν πίσω» Μου φώναξε ο Στρογγύβακχος.

«Καλέ την λαμπρή παρουσία !» είπε ο Ξεβακχος «αυτή ΔΕΝ μοιάζει με θεά…» Του χαμογέλασα και σώπασε.

ο Γηραίβακχος του τράβηξε τ’ αφτί !! «Πρέπει να πας λίγες μέρες στην Ευτυχία,  πάλι Θόλωσες…»

«Καλώς όρισες, μπορείς να παίξεις όσο θέλεις. Πάρε τους χάρτες.. ψάξε τις γαλάζιες πέτρες. Το πιο δυνατό σου ξωτικό είναι το ένστικτο»

dsc_1035.jpg

Φιλί ζητούσε ο ποταμός Αν η γυναίκα είναι λίμνη Ο άντρας είναι ο ποταμός που πάντα θα της γεμίζει κενά…

dsc_1029.jpg

Η Μαριάν δεν μας κράτησε πολύ. Σύντομη βόλτα κάναμε μέχρι το ποτάμι Δυο βήματα τρία… με τον καφέ στο χέρι

dsc_1034.jpg

Λίγο την υγρή του μορφή άγγιξα. Άρχισε να με καλεί στα νερά του για να χωθεί σε όλες μου τις οπές. 

Οι φωνητικές χορδές  του νερού είναι οι πέτρες. Αυτά είναι τα ξωτικά

Αν ο μύθος λέει πως τα ξωτικά τα βρίσκεις μεταμορφωμένα σε πλάσματα με ανάσα μόνο, εγώ λέω με την βοήθεια του Ξωβάκχου πως τα ξωτικά είναι βότσαλα, πέτρες, άμμος που κελλαρίζουν το νερό

Τουλάχιστον εδώ στον Καναδά έτσι είναι.. Θυμήθηκα μια έγγραφή του μικρού Σοφού μου.. χιχι

Πως μπορείς να κοιμηθείς? Μπορώ! Είμαι δίπλα στο ποτάμι, ακούω το θόρυβο του.  Απολαμβάνω την ηρεμία στην αγκαλιά σου παρέα με το αγαπημένο μου βυζί. Τι άλλο θέλω?

Ευτυχώς που το βράδυ δεν σε άφησα να σκοτώσεις την αράχνη, μεγάλη και πανέμορφη είχε πλέξει όλο το μπαλκόνι

Στο χάραμα με ξύπνησες «Κοίτα ομίχλη στο ποτάμι» και σε πήρε πάλι ο ύπνος..

Αμ δεν ήταν ομίχλη

Τα πέπλα των Νεράιδων ήταν! Χόρευαν πάνω τον ποταμό και τα ξωτικά τραγουδούσαν.  Ήθελα να αφήσω το κρεββάτι μας και να τρέξω στο ξημέρωμα μαζί τους… να χαθώ στο χορό Το κορμί μου άρχισε να πονάει… σε κοίταξα.. κοιμόσουν ! Είχα τον Ξώβακχο, τις  γαλάζιες πετρούλες, τους χάρτες των ξωτικών…

dsc_0005.jpg

Η Αράβακχη μου μίλησε απαλά. «Μου έσωσες τη ζωή. Τώρα πλέκω μετά από  διαταγή σου για να πιαστούν τα όνειρα στην παγίδα και να βγουν αληθινά. Πες μου θέλεις να σου δώσω ένα από τα πλεγμένα πέπλα μου? Διάλεξες όνειρα που πονούν το κορμί»

Ομορφη ομίχλη σκέφτηκα και γύρισα στο κρεββάτι..

Το πρωί πέρασα από τις Νεράϊδες. Τις βρήκα εξαντλημένες, γυμνές με τα πέπλα τους να στεγνώνουν στα κλαδιά. «Αμ έτσι σας πιάνουν στο ύπνο» τους είπα και γέλασα! Πετάχτηκαν και άρχισαν να μαζεύονται γύρω μου.

dsc_1040.jpg

«Πες μας σε αγγίζει? σε άγγιξε χθες το βράδυ?

dsc_1038.jpg

Πάρε αυτό το ξωβότανο. Θα λυθεί το κορδόνι που δένει στο λαιμό σου την άγκυρα το σταυρό και την καρδιά!»

Πάνω που πήγα να πιάσω κουβέντα μαζί τους, άκουσα τη φωνή σου… Μάνιαααα…  …

Τους έκλεισα το μάτι βιαστικά. Συγνώμη κορίτσια ο Ποταμός μου με φωνάζει 😉

Μια φωτογραφία ακόμη.

dsc_1046.jpg

Δεν φαίνεται κάτι με την πρώτη ματιά. Μα εγώ έβλεπα κάτι. Την έφερα από δω, τη εφερα από κει τσουπ το φεγγάρι μαζί με τον ήλιο στον ουρανό όπως το είδα …Ημουν σίγουρη για ότι είχα δει…

dsc_10.jpg

Στο γυρισμό βλέπαμε πάλι Σκιουράκια στην άσφαλτο πατημένα. Σε ένα μάλιστα ήταν και ένα κοράκι και έτρωγε  την νεκρή σάρκα. Μετά το πρόσεξα. Κοράκια στην άκρη του δρόμου περίμεναν! Αλήθεια είδα πολλά. Κατάλαβα πως το λάθος του σκίουρου και του οδηγού περιμένουν για ένα χορτάσουν τη πείνα τους.. Νόμος της φύσης τι να πεις