Ο κυρ «Τύρα να δοις» γυμνός :)

Πιλοτήριο 7 Σεπτεμβρίου

Σαλαμοποίηση! Είναι η πολυδιάσπαση που εξυπηρετεί πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους. Δεν είναι και εύκολο να μένω συγκεντρωμένη στο δάσος, όμως όταν το καταφέρνω μου είναι πολύ πιο εύκολο να κατανοώ τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ακόμη και κάποιες αρρώστιες του κάθε δέντρου του δάσους. Δεν μου είναι εύκολο επίσης να ξεχωρίζω πάντα το ορθό, όμως όταν το καταφέρνω μπορώ να δώσω έως και πιστοποιητικό «εθισμού» ή «εμμονής» ή και διαφθοράς σε κάποιον που βλέπει απεγνωσμένα και μόνο το δέντρο. Αυτές οι διεθνείς μέρες ορισμένες φορές με κάνουν και γελάω. Κύριοι ένα είναι ΤΤΤΤο σαλάμι «Σαλάμι Λευκάδος» 

 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=eB0tjCwdALE[/embedyt]

 

 
Είναι ο «τύρα να δοις» πιστοποιημένος «εθισμένος φατσοβιβλίας», με έντονες εμμονές σε σημείο διάβρωσης και διαφθοράς 

Ογκώδες πορτοφόλι – κτηνώδης αγνοια. Πόσες εξουσίες έχουμε κύρ «Τύρα να δοις»; Νομίζεις πως έχεις το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας που θα πατάξει την ελευθεροτυπία; Για πόσο ακόμη νομίζεις πως δεν θα φαίνεται η κτηνώδης αγνοια σου

 

παπαπα νος.jpg

 

 
Έλεγα όποτε έχω κεφάκια
 να βάζω την Στελθ να σου λέει παραμυθάκια 
Καληνύχτα Μορεάλη μου:) 
 
σημείωση: Εχω την εντύπωση πως το facebook ως μέσω κοινωνικής δικτύωσης, είναι μια άμορφη λίγδα που τρέφει τα ελαττώματα μας. 
Εμένα έχει αρχίσει να τρέφει την ειρωνεία μου αχμμμ και είμαι τόσο καλή που με αυτοθαυμάζω!!! αχμμμ 
 
Advertisements

Ένιωσα όμορφα, εν δυο, εν δυο :)

Θυμάμαι την πρώτη χρονιά, που ήρθα εδώ στην Μορεάλη. Ως θεατής παρακολούθησα μια παρέλαση τόσο μα τόσο διαφορετική. Δεν ήξερα αν μου άρεσε αυτό που έβλεπα, το σίγουρο όμως ήταν πως με έκανε να νιώθω πολύ χαρούμενη.

Πολύ σύντομα χώθηκα εν δυο εν δυο και εγώ με τα σποράκια μου. Κρύο ψιλόβροχο, μια μικρή εξέδρα επισήμων, που χαιρετούσαν και φώναζαν «χρόνια πολλά». Επίσημοι που μετά γινόντουσαν ένα με τον κόσμο, ανάμεσα μας και ο Τζάστιν. Ο δικός μας Τζάστιν, με την γυναίκα του με τα παιδιά του. Τζάστιν τον ξέραμε, Τρουντό …Τρουντό ; ναι ναι ο γιος του Τρουντό. Ανάμεσα λοιπόν στον κρητικό με την μουστάκα την μεγάλη, στο λεβέντη χοροδιδάσκαλο ντυμένο κάθε χρόνο τσολιά, στον αιωνόβιο αγαπημένο μας πρόσκοπο, στα σποράκια στις δασκάλες, στους συλλόγους,  τσουπ και ο Τζάστιν. Κάθε χρόνο φιγούρες αγαπημένες που γιορτάζαμε όλοι μαζί την εθνική μας ανεξαρτησία. 

Φέτος έκανε πολύ κρύο. Ο κύριος Χιονάθρωπος Γωνιακίδης μπορεί να είχε λιώσει αλλά το πνεύμα του αποφάσισε να παρελάσει μάζι μας φέτος. Έτσι, αν και αρχές Απρίλη το κρύο με τον αέρα ήταν κάτι το παγερά παγερό.  

20160104_105620 (1).jpg

 

Προσπαθούσα να χουχουλιάσω τα σποράκια μου… μόνο τα ματάκια τους έβλεπα, ντυμένα σα κρεμμυδάκια με κασκόλ μπουφάν γάντια …και πάλι τουρτούριζαν…γμτ… . 

Εν δυο εν δυο ξεκινήσαμε! Το άρμα μας με το μήνυμά μας, αυτά τα παιδάκια κάθονταν συνέχεια γαντζωμένα κατά την διάρκεια όλης της παρέλασης !!!! 

DSC_0342.jpg

 

τα σχολεία μας … τσουπ και η μικρή ξανθιά δασκαλίτσα, από την μια να προσέχω τα σποράκια μήπως και χάσω κανένα (ουφ τι άγχος και αυτό)… και από την άλλη να χαιρετώ την εξέδρα, τόσο γνώριμους φίλους. Μια ανάσα η μικρή εξέδρα  … ααα να και η Μαίρη Ντέρος, ο Νίκος Παγώνης … ο Νικός Σιγάλας… γεια σου Μάνια χρόνια πολλά … ααααα να και ο Τζάστιν …κουνούσε την σημαία γελούσε, χαιρετούσε!… 

DSC_0269.jpg

 

Λίγα βήματα πιο κάτω … η ξανθιά συνειδητοποιεί την είδηση.. αχμμμ τι λες τώρα … ο πρωθυπουργός του Κάναδα είναι μαζί μας σήμερα… ναι ένιωσα υπερηφάνεια, όχι τόσο γιατί μας τίμησε ο Τζάστιν Τρουντό, αλλά γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να μην βρει χρόνο να έρθει, σε αυτό που μέσα του ένιωθε ως γιορτή τόσα χρόνια. 

περισσότερες φωτογραφίες εδώ : megreek.ca

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

 

Κάτι τρομαχτικό σε φάρσα ή κέρασμα :)

Και αυτό θέλω να μου βγάλεις φωτογραφίακαι αυτόπλάκα μου κάνεις τώρα ε? μουρμούρησε  … και ..μου έκανε τη χάρη  …για να τον κεράσω …γουργουρητό ευχαρίστησης. 

Χαλοουίν… έρχεται στην Μορεάλη μου και πάρα πολλά σπίτια έχουν βάλει τα …τρομαχτικά τους. 

Φωτογραφίες που φέρνω εδώ στο εξοχικό του μυαλού μου… περισσότερο γιατί … με συναρπάζει που ακόμη μετά από 35 χρόνια … μου κάνει όλα τα χατίρια για τα κεράσματα μου … αυτό και αν είναι τρομαχτικό ε?

Κυριακή, Μέτα από το μνημόσυνο … στο δρόμο για την εκδήλωση μετά φαγητού της κοινότητας … το παλιό μου παλτό …παρκάρει πρόχειρα… και κλικ… 

20151025_131742.jpg

20151025_131730.jpg

20151025_132045.jpg

20151025_132127.jpg

φυσικά και είναι αληθινά και τρομακτικά Η φρικτή απόδειξη στην επόμενη φωτογραφία….

άλλαξαν πόζα… με την βοήθεια του συνένοχου στον τρόμο… αέρα… 

20151025_132131.jpg

Πορταίτα που κόβουν την ανάσα ….

20151025_132136.jpg

Τι έγινε? εξαντλήθηκες να κουνάς ποδαράκια και τώρα το παίζεις ψόφια μάγισσα?

20151025_132146.jpg

ο τρόμος …καρφωμένος στο δέντρο … τα σκιάχτρα ίσως τον φοβίσουν….


20151025_132220.jpg

και τώρα πάμε στον δικό μου τρόμο… Θα τον περιγράψω όσο πιο ήρεμα γίνεται

Αλλάξαν οι ημερομηνίες της γιορτής στο σχολείο Έτσι το Σάββατο ημέρα του Χαλοουιν, θα έχουμε το πρωί την γιορτή της 28ης Οκτωβρίου!!!! Πριν το τραγούδι μας, …θα τους δόσω τις Ελληνικές σημαίες που ζωγράφισαν κολλημένες σε όμορφα ξυλαράκια … και μετά τη γιορτή και αφού φυσικά έχουμε καταπλήξει τα πλήθη με το ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ … επιστροφή στην τάξη μας και … κέρασμα σακουλάκια τρόμου με γλυκίσματα που τους έχω αγοράσει !!!!


Ο Τρόμος !!!!… πολιτισμικό σοκ στη Μορεάλη μου μπου !




Σκηνή και σχοινί :)

Φτάνει μια στιγμή που σταμάτας να κοιτάς τον καθρέφτη για επιβεβαίωση 

Σταματάς να κοιτάς τα μάτια των ανθρώπων γύρω σου ως καθρέφτες. Καθρέφτη καθρεφτάκι μου .. κανέναςδεν μπορεί να σου δώσει την απάντηση … 

Σπαράζεις στο κλάμα…να βγάλεις όλα τα σκουπίδια … να δεις … τι να δεις?  

Η φίλη σου έχει βουτήξει όλα τα μεγάλα διαμάντια  και έχει φύγει χορτασμένη Η μικρή είναι άρρωστη δεν θέλει να παιξει Η ζεστή σοκολάτα έχει τελειώσει, Ο βυθός …σκοτάδι…Υπερεκτίμησες και  Το υποσχέθηκες. Ή θα αθετήσεις και θα γίνεις ρεζίλι ή θα υποστείς τις συνέπειες της υπερεκτιμήσης σου. Έτσι ή αλλιώς ρεζίλι. 

Σηκώνεσαι, κάνεις ένα μπάνιο, στεγνώνεις τα μαλλιά σου, μηχανικά βάφεσαι και διαλέγεις δίχως πειράματα αυτό που σε κάνει να νιώθεις άνετα. Κανένας καθρέφτης δεν μπορεί να σου πει την αληθεια. Ο βυθός …σκοτάδι …γνωρίζεις τα πάντα .. όμως δεν θυμάσαι τίποτε  

Είναι η πρώτη φορά. 

Ανεβαίνεις στη σκήνη. Δυο χιλιαδες άτομα, σε τεράστιο χώρο… Δεν υπάρχουν. Κανεις δεν υπάρχει… Ούτε τοπαλιο σου παλτό που είναι εκεί άγρυπνος φρουρός υπάρχει! Ουτε και εσύ υπάρχεις. Είσαι ένα στελθ Ακους τη φωνή σου. Η φωνή σου όλος ο κόσμος… ο κόσμος σου.. Μόνο ακούς… 

τι ακούς? Τον εαυτό σου που … δεν τον νοιάζει γίνει δε γίνει ρεζίλι…. Δεν νιώθει τίποτε, δεν λέει τίποτε.. ανοιχτα φτερά τα αντανακλαστικά και πετά….τι? εγώ είμαι αύτή??? 

Τώρα εγώ γράφω για μια προσωπική μου εμπειρία ..αυτή της πρώτης φοράς… τυχερή … δεν τσακίστηκες … 

 

Καλήνυχτα Μορελάλη μου 🙂


Ενας Λαγός με Φανάρακι :)

Το Πάσχα των καθολικών έπεσε πολύ πιο πριν φέτος από ότι των ορθοδόξων. Ετσι ότι καταναλωτικό σε αυγουλάκια σοκολατένια, κουνελάκια βαφές δωράκια καρτουλες κλπ κλπ  ήρθε κάπως ανάποδα της ξανθιάς Διότι εγώ δεν έκανα νηστεία στο Πάσχα των καθολικών άρα πως θα έμπαινα στη διάθεση να αγοράζω πασχαλινά γκλίτερ πράγματα για τον εορτασμό της Ανάστασης. Αυτό είναι μάλλον που λένε πολιτισμικό σοκ….μπουχαχα

Τι έλεγα η ξανθιά α ναι … Ασχετη λοιπόν η στιγμή που έπρεπε να αγοράσω ακόμη και για τα σποριάκια χαρτικά για να κατασκευάσουμε μια πασχαλινή καρτούλα … Τα έβλεπα όλα αλλά …χωρίς νηστεία δεν μου έβγαινε η κατάνυξη του εορτασμού της αγοράς …ουφ .. Έτσι αγόρασα  μόνο ένα κουτί μεγάλο με πολλά πολλά πολλά αυτοκόλλητα  γυαλιστερά  λαγουδάκια, αυγουλάκια, προβατάκια κοτοπουλάκια και … θα την έβρισκα την άκρη μου….

Με τα σποράκια διπλώσαμε ένα χαρτί Α4 και ζωγραφίσαμε καλάθια, πασχαλιές ένα λιβάδι με μια εκκλησία και ανθρώπους έξω πολλούς με λαμπάδες …και μετά κολλήσαμε στα καλαθάκια αυγουλάκια, στις πασχαλιές λαγουδάκια και στο λιβάδι αθώα τα προβατάκια χεχεχεχεχε

Και στο σπίτι ?… α στο σπίτι τρύπωσε ένα λαγουδάκι γυαλιστερό και φυσικά αυτοκόλλητο! ΕΝΑ ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ που για περίπου 15 μέρες κάθε μέρα σιωπηλά σχεδόν το έβρισκε μια το παλιό μου παλτό στο κινητό του, μια εγώ στο τρίφτη τυριού, μια το παλτό μου στην οδοντόβουρτσα του, εγώ στα παπούτσια μου….Ξαφνικά τσουπ μπροστά μας εμφανιζόταν και γελούσαμε σιωπηλά ο ένας με τον άλλον…ώσπου μια μέρα δεν το βρήκε το παλιο μου παλτό στο σφουγγάρι του, δεν το είδε, έπεσε στην μπανιέρα πλύθηκε …του έφυγε η κόλλα αλλά δεν χάλασε είναι από ένα υλικό χμμμ κάτι σα καουτσουκ

porta2013.JPG

Τόσα αυτοκόλλητα …πολλά αυτοκόλλητα είχε αυτό του κουτί … Έτσι και στην εξώπορτα έβαλα και στο άσπρο βάζο έβαλα και σε ένα πανεράκι γύρω γύρω κόλλησα και στο μπουκάλι κρασί που πήγαμε για μαγειρίτσα και στα σοκολατένια γλυκάκια των μικρών θησαυρών  και και και …στις 6 γυρίσαμε στη φωλιά μας…και και και μπουτίνι στο φούρνο και και και ….

augoulakia2013.JPG

μου άρεσε εκεί που έβρισκα και έκρυβα για να βρεις το λαγό …να κουβαλά ένα χαμόγελο ακούραστα και μυστικά μέσα στην Μ. εβδομάδα …μου άρεσε εκεί που κοιμόσουν στην αγκαλιά μου … μου άρεσε εκεί που είμαστε περήφανοι για τα κατακόκκινα αυγά μας και ξαφνικά γέμισαν πιτσίλες !!! πιτσίλες? πιτσίλες???? πως???? μυστήριο !!!! …

μου άρεσε εκεί που στο δρόμο πρώτη φορά φέτος πιαστήκαμε χέρι με χέρι την ώρα της ανάγνωσης…

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂