Η Εύφορη Γη Μέσα μας :)

Η εύφορη γη δεν είναι τίποτε άλλο από ένα γόνιμα παθιασμένο πλάσμα. Τρελαίνομαι από χαρά όταν οι φίλοι μου  δημιουργούν πανέμορφες εκρήξεις  με την ευφορία τους Η εύφορη γη που έχει ο καθένας μέσα μας είναι κάτι ασύλληπτα πολύτιμο μοναδικό  Αν το βάλεις σε θησαυροφυλάκιο για να το προστατεύσεις το πιο πιθανό είναι να μην σου καρποφορήσει ποτέ…. Μια εύφορη γη ένα παθιασμένο πλάσμα…το δικό μας προσωπικό μας γόνιμο πλασματάκι αχμμ ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τις φιλοσοφίες…

Το παιχνίδι ξεκίνησε αυθόρμητα σε μια συζήτηση που είχαμε με τον Γιάννη μας…

Τι κάνεις Γιάννη ? (κουκιά σπέρνω… αμ δε )

έβαλα λαχανικά, πήρα και μια βουκαμβίλια, έχω ένα μπαλκόνι με γλάστρες, έφτιαξα και έναν κηπάκο, έχω τριανταφυλλιές …κάποιος μου κλέβει τα τριαντάφυλλα και έχω νευριασει τρομερά… εσύ?

Εγω … έχω… μια ροδιά, έχω έναν Αλεξανδρινό μάλλον ψεύτικο, έχω ένα φύλλο που δεν ξέρω τι ακριβώς επιδιώκει να κάνει στη ζωή του μεγαλώνοντας … αααα μου έφεραν μια τόση δα ντοματιά που σύντομα από στιγμή σε στιμή θα αρχίσω την παραγωγή σε ντοματάκια… ααα και ένα γλαστράκι με κάτι ροζαλια λουλούδια …

Γελουσα, θεώρησα πως η προοδός  ήταν αλματώδης αν σκεφτεί κανείς πως αυτό …που η γιαγιά Μάνια έχωνε στη γη ένα ξύλο και της έβγαινε δεντρό όχι μόνο δεν το έχω αλλά … και ξαναβαλα τα γέλια…

Γιάννη μου Ελα να παίξουμε Ένα παιχνίδι ευφορίας χαχαχα στο μπλόγκ μου..που θεματολογικά είναι ένας αχταρμάς..

Γιάννη στείλε φωτογραφίες … 

και έστειλε ο καψερός, δεν μπορούσε και να ξεφύγει…

2015-06-15 (3).jpg

αχα… μάλιστα … κάτσε να φέρω και την δική μου

DSC_0213.jpg

το συμπέρασμα είναι εμφανές.. έχω καλύτερη ……φωτογραφική μηχανή …όμως …

ο Γιάννης μου έστειλε και αυτό ..

2015-06-15 (5).jpg

και μπορεί εγώ να κατέβασα στην «μάχη» την ροδιά του …του σαλονιού μου…

DSC_0210.jpg

 

ήταν όμως εμφανές και πάλι πως… μόνο ένας καταστροφέας θα μπορούσε να μου προσφέρει τις υπηρεσίες του…Ο Αρης, μια κουταβένια αλητοφάτσα που περιμάζεψε ο Γιάννης, μικρό τόσο δα και τώρα …λίγο πριν την εφηβεία …

ωωω ναι καλέ μου Αρη ότι κόκκαλο μπορείς να φανταστείς είναι κάπου θαμμένο …σκάψε σκάψε…

2015-06-10A (3).jpg

και όσο έσκαβε το κουταβοπρωτοπαλίκαρο ….ο Γιάννης μου φυσούσε και ξεφυσουσε και άντε πάλι φύτευε…. έγω άρχισα να κάνω επενδύσεις ..

Παρατήρησα πως ο Αλεξανδρινός είχε βγάλει κάτι μικρά φυλλαράκια έτσι πήρα την μεγάλη απόφαση να τον βάλω σε μεγαλύτερη γλάστρα … και τσουπ ξεπετάχτηκε…

DSC_0212.jpg

το φύλλο  … ακόμη δεν έχει αποφασίσει τι θα γίνει …

αλλά συνεχίζει να μεγαλώνει

ζούγκλα

DSC_0219.jpg

και το λουλούδι μου … το πέταξα έξω μετά από ώριμη σκέψη

και άρχισε να γίνεται πιο φούξια

DSC_0214.jpg

Ήταν ολοφάνερο!! η φωτογραφική μου μηχανή ήταν δαιμονισμένα καλύτερη…

όμως… δεν είχα υπολογίσει πως κόντρα στη καταστροφική φύση του Αρη χεχεχε ..

υπήρχε το μεράκι του Γιάννη …

100_1809.jpg

Το μεράκι του Γιάννη … γελούσε με την καρδιά του…

και έβαζε πετρούλες σε δικές του συνθέσεις παλιού κουτιού…

100_1810.jpg

επιτέλους άκουσα την συμβουλή του και κόλλησα την μικρή ντοματιά μου στο τζάμι ….

ήλιος … ωωωω ναι … η μικρή μου ντοματιά σα να τεντώθηκε, ξύπνησε… δεν νομίζετε?

DSC_0299.jpg

Γιάννη μου για στείλε τώρα φωτογραφίες…

τι να κάνει ο καψερός  ξανά ‘στειλε…

100_1833.jpg

100_1830.jpg

100_1831.jpg

100_1829.jpg

και τώρα μπορείτε να μου πείτε καθώς είναι πια εμφανές …

δεν έχει τελικά και ο Γιάννης καλή φωτογραφική μηχανή?

 Καλημέρα εκεί 🙂

Μια ροδιά στη γλάστα για όνειρα :)

Λίγες μέρες μετά την αλλαγή του χρόνου  η κυρία Σοφία μου έδωσε μισό ρόδι. Χάρηκα η θεά γιατί δεν έτυχε να αγοράσω όπως άλλες χρονιές… Εφαγα μερικά σποράκια και το υπόλοιπο το πήρα σπίτι… Στην φωλιά μας καμιά φορά ανθίζουν πράγματα σχεδόν απο το τίποτε. Δεν έχω καμιά απολυτός γνώση κηπουρικής το μόνο που μπορώ να σου φυτέψω στο τσακ μπαμ είναι φακές η ξανθιά …αααα ναι και φασόλι ξέρω…. τι έλεγα?

α ναι … Ελεγα … πως …Μια άσχετη παλιά γλάστρα…από αυτές που σου έρχονται σπίτι με δύο τρία φυτά …ποτίζεις, φροντίζεις …μετά ξεχνάς…μετά λες ωχ..δεν το βλέπω καλά, το ξέχασα… έτσι το θυμάσαι για λίγες μέρες…και μετά….. ε μετά …δεν θυμάσαι τι έγινε αλλά το σίγουρο είναι πως σε ξέχασε και αυτό και μάλιστα χωρίς επιστροφή….

Με τα δακτυλάκια μου λοιπόν τσουπ έχωσα κάποια σποράκια, έτσι… από το ρόδι στο χώμα… Το έβαλα στο παραθύρι, πάνω από το νεροχύτη και ..άρχισα να τα ποτίζω …οοοοταν το θυμόμουν …μήπως παρελπίδα… πότιζα και κόντευα να ξεχάσω γιατί όταν…

Πόσο μου αρέσει όταν η φύση μας κάνει εκπλήξεις για να μας φτιάξει τη διάθεση … Είναι σαν να δίνεις σε ένα παιδί σοκολάτα… άσχετο εμένα η σοκολάτα μικρή δεν μου άρεσε καθόλου… ε καλά τώρα μεγάλωσα και μου αρέσει… τι έλεγα όμως… α ναι για τις εκπλήξεις …

Το είδα ξαφνικά …λες και μου έβγαλε την γλώσσα …τσουπ … ένα τίποτε με δύο φυλλαράκια στα πλάγια … Ροδιά? ναι σιγά μην είναι ροδιά …έλεγε η φίλη μου που της αρέσει να μαζεύει τα διαμάντια της ζωής μου …ροδιά ροδιά φώναζε η μικρή θεά φίλη μου … η αέρινη πάλι χαμογελούσε με μια γλυκιά μελαγχολία για τους σπόρους που δεν φυτεύτηκαν ή για αυτόν που λίγο μετά την πρώτη του ριζούλα ξεπαστρεύτηκα ….

Έπρεπε κάποιον που να γνωρίζει να ρωτήσω …

apo pano.JPG

Ρώτησα και ναι μου επιβεβαιώθηκε πως είναι ροδιά … ίσως να μου κάνει και μικρά ρόδια κάποια στιγμή .. μόνο να θυμάμαι …ΝΑ ΜΗΝ την ποτίζω τακτικά …ε καλά αυτό τοχω τοχω η ξανθιά ….

και έτσι μικρή μου ξανθιά θεά έχεις μια μικρή τόση δα τρυφερή ροδιά να σκαρφαλώνεις σε κάθε νέο της φυλλαράκι και να γλιστράς προς τα κάτω  μικροσκοπική πρωινή δροσοσταλίδα

ta fila tou.JPG

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂