Φαινομενική έπαρση κρυφή λύπη !

Kyria Mania I love you so much and i don’t know why!!! You are not my mother, i don’t Know why i love you so much !!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτός είναι ο αδύνατος μαθητής μου, ο άτακτος, ο απρόσεκτος την ώρα του μαθήματος. Όλη τη χρονιά τον κυνηγούσα ακόμη και με τιμωρίες !!!

Ποιος εγώ η θεά να τιμωρήσω σποράκι ???? και όμως τον έβαζα σε ένα καρεκλάκι να σκεφτεί τι λάθος έκανε, και μου έλεγε με αυτά τα πανέξυπνα ματάκια που έβγαζαν σπίθες από το θυμό … » Εδώ που με βάζεις να κάτσω θα με κοιτούν όλα τα παιδιά και εγώ θα ντρέπομαι δεν θα μπορέσω να σκεφτώ το λάθος μου» Το ξέρεις το λάθος σου? Ναι, δεν είναι σωστό να μην προσέχω τη δασκάλα μου και να πειράζω τους φίλους μου. Γιατί δεν είναι σωστό? Γιατί δεν θα μάθω και δεν αφήνω και τους φίλους μου να μάθουν. Μου υπόσχεσαι ότι δεν θα το ξανακάνεις? Θα προσπαθήσω .(έτσι έλεγα και εγώ πάντα και λέω ακόμη, όταν δεν είμαι σίγουρη αν αυτό που πρέπει να κάνω είναι και αυτό που θέλω)..και εγώ θα προσπαθήσω- του έλεγα- να μην το πω στην μητέρα σου … και τον σήκωνα αμέσως από το καρεκλάκι …είχε σκεφτεί με συνοπτικές διαδικασίες και τον είχα γλυτώσει από την ντροπή….

 

Η μητέρα του μου είχε ζητήσει να της λέω όταν είναι άτακτος για να μην το επιβραβεύει στο σπίτι ή να τον τιμωρεί!!! Μόνο από ένστικτο πιστεύω ότι αυτή η μορφή τιμωρίας ή επιβράβευσης δεν είναι σωστή… Πως θα αλλάξει ο κόσμος νοοτροπία…όλος ο κόσμος πως θα αλλάξει από αυτό που ζούμε σήμερα, να κάνουμε το σωστό μόνο και μόνο για να μας επιβραβεύσουν ή για να μην μας πιάσουν ??? Το έχετε παρατηρήσει κάνουμε το σωστό με υστεροβουλία ή από φόβο … τσπ …δεν συνεχίζω αυτό το μονοπάτι σκέψης (?) Η ουσία είναι πως ο Άιντιν ήξερε το σωστό, και του έλειπε η εσωτερική σπίθα για να το εφαρμόζει. 

Στην αρχή ερχόταν στο Ελληνικό σχολείο για την επιβράβευση, η μητέρα του με ρωτούσε αν ήταν «καλό παιδί» λες και υπάρχει κακό παιδί … της απαντούσα την αλήθεια πως ναι ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ότι και αν κάνει  …και πως αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα που δεν θα μπορούσα να το λύσω μόνη μου θα της ζητούσα βοήθεια… ο καιρός περνούσε και η μητέρα του άρχισε να μου λέει …δεν μαθαίνει Ελληνικά αλλά κάθε Σάββατο θέλει να έρθει στο σχολείο με χαρά!

 

Κάποια στιγμή στην αρχή της χρονιάς με δοκίμασε άγρια, κάτι σα να διεκδυκήσει την αρχηγία από την θεά χοχοχο… η πιο δύσκολη μου μέρα… δεν προσπαθούσε καθόλου … ή μάλλον προσπαθούσε να κάνει όλα τα ανάποδα, τον έβαλα να σκεφτεί, του φώναζα, τον έστειλα στα προνήπια, τον πήγα στον διευθυντή να συζητήσουν και τέλος … του είπα ότι δεν έχω άλλη επιλογή από το να μιλήσω στην μητέρα του, για να πάρω την απάντηση πως και εκείνος δεν θα ξανά έρθει στο σχολείο. Δυσκολεύτηκα να απαντήσω. Τον κοίταξα με ψυχρό βλέμμα και του είπα …κρίμα…είσαι έξυπνος και θα μπορούσες να μάθεις Ελληνικά ..θα μου λείψεις .. αλλά πρέπει να κάνω το σωστό για τα άλλα παιδιά που θέλουν να μάθουν ελληνικά ! .Μίλησα στη μητέρα του μπροστά του και στα αγγλικά της είπα … Μάλλον δεν θέλει να έρχεται εδώ … Δεν παρακολουθεί διακόπτει το μάθημα, δεν τελειώνει τις εργασίες του και παρενοχλεί έντονα τους συμμαθητές του!!! «Σου δίνω μια ευκαιρία ακόμη» …τον άκουσα να λέει με φαινομενική έπαρση και κρυφή λύπη ..».θα έρθω και το άλλο Σάββατο» … ΕΓΩ σου δίνω μια ευκαιρία ακόμη -του είπα με ηγετική αυστηρότητα και κρυφή αγάπη– έλα και το άλλο Σάββατο!!!

 

Έμαθε Ελληνικά? όχι φυσικά όμως άρχισε να τελειώνει τις εργασίες του, συνέχισε να είναι ο «μπελάς μου», να διαφωνούμε ..να ..να..να… για να φτάσει στην εκδρομή μας το προηγούμενο Σάββατο να με κάνει λιώμα με αυτή του την έκφραση αγάπης που έγραψα στην αρχή και που συνοδεύτηκε από μια σφιχτή αγκαλιά, έτσι ξαφνικά χωρίς να του έχω κάνει κανένα χατήρι …

 

dsc_0865.jpg

Χθες Σάββατο έδωσα διπλώματα και ελέγχους… Πάντρεψα και αυτή την χρόνια τα σποράκια μου με την πρώτη δημοτικού …Άλλα παιδιά έμαθαν να φτιάχνουν λέξεις, αλλά έμαθαν όλα τα γραμματάκια της Ελληνικής και ο Ειντιν έμαθε να έρχεται στο Ελληνικό σχολείο χωρίς επιβράβευση, και από  Ελληνικά τη λέξη Σάββατο χαχαχαχα

dsc_0867.jpg

Χθες πήρα τους βαθμούς μου και εγώ … κάρτες με τα ονόματα τους γραμμένα στα Ελληνικά μέσα σε δώρα…αρώματα, γλυκά ..και και λουλούδια. λουλουδια λουλούδια  Πρώτη μέρα του καλοκαιριού και γέμισα με αρώματα από τα πρώτα μπουμπουκάκια των σπορακίων μου … Όλα έβγαλαν ριζούλες και θα έρθουν και του χρόνου με χαρά στο Ελληνικό σχολείο …όλα….  και αυτό που ψάχνει απάντηση στο λόγο της αγάπης…

dsc_0866.jpg

Φουσκώνω πήρα άριστα από τους γονείς…Πήρα και φέτος πάρα πολλά από τα σποράκια μου, σίγουρα πολύ περισσότερα από όσα έδωσα

 

dsc_0864.jpg

Πάει το σχολείο.. ως ξανθιά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έλεγα είμαι στενοχωρημένη που έκλεισε  το σχολείο για καλοκαίρι!!!

Και τώρα? τώρα χμμμ τρεχάτε ποδαράκια μου να μην μου ξεραθούν… ήρθαν να κάνουν παρέα στη ροδιά μου που ψηλώνει χωρίς ακόμη να έχει βγάλει κλωνάρια…χμμμ Δε λες καλά που έρχεται η μαλούμα … εκείνη τα πηγαίνει καλά με τα φυτά άλλωστε μεγάλωσε και μένα την ξανθιά θέα χαχαχαχαχα

Καλό καλοκαίρι 🙂

 

 

 

Αυτοσχεδιάζω σε Μάσκα… :)

Κυριακή!

Άσχετο

Το Σάββατο μου είναι πάντα ξεχωριστό. Το πρόγραμμα έχει σποράκια και πως να  τα κάνεις να αγαπήσουν το ελληνικό σχολείο! Αυτό το Σάββατο ήρθαν και αλλά σποράκια από τα αλλά δυο παραρτήματα της ελληνικής σχολικής οικογένειας.. Τρεις οι δασκάλες μέσα στην τάξη Πολλές μαμές στραβό το παιδί λέει μια ελληνική παροιμία Ευτυχώς όμως αν έχει προϋπάρξει συνεργασία και συμφωνημένο πρόγραμμα διδασκαλίας τότε πάει να ισχύει το ρητό από την μια και από την άλλη ίσως και η διδασκαλία μπορεί να ξεφύγει και να γίνει μαγεία …

Και έτσι και έγινε … Η τάξη μου γέμισε χρώματα, και η μέρα ξέφυγε για όλους μας από τα καθιερωμένα… Η κούραση για τις δασκαλίτσες τριπλάσια θα έλεγα αλλά η ανταμοιβή πολύ πολύ γλυκιά καθώς έδεσε το γλυκό …

γνωριμία, χειροτεχνίες, παραμύθι … χαμογελαστά τα σποράκια πάντα με τα ιδιαίτερα τους χρώματα ..όμως και τα συγχαρητήρια από τον διευθυντή όπως και να το κάνουμε ε… μπορεί να είμαι θεά αλλά φούσκωσα σα γαλόπουλο πάλι ..

Δύσκολη η εφαρμογή ενός προγράμματος, δε λέω ο αυτοσχεδιασμός είναι σημαντικός… αλλά χμμμ τελικά για να έχεις την δύναμη να αυτοσχεδιάζεις πρέπει να έχεις δυνατές βάσεις στην εκκίνηση … Αμπελοφιλοσοφώ … αλλά ο αυτοσχεδιασμός θέλει σιγουριά χμμμ πως τα γράφω έτσι ώρες ώρες με αυτοθαυμάζω…

τραγούδι ααα να φέρω ένα που μιλάει για χρώματα.. μου αρέσει πολύ …αααα έχω καιρό να το ακούσω με τον Φιλ

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=MYFoWwTkx3g[/embedyt]

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

αα πως το ξέχασα…Κυριακή σήμερα χθες Σάββατο αλλά την Παρασκευή μου πιάστηκε το χέρι για να κόψω 30 πιάτα σε σχήμα μάσκας για να την βάψουν τα παιδιά …ε τι … να μην φέρω μια φωτογραφία ..τα χρώματα που έβαλαν τα παιδιά ήταν ονειρεμένα … μάσκες στα μικρά παιδιά είναι χρώματα του εσωτερικού τους κόσμου …

pict3269.jpg

τώρα καληνύχτα Μορεάλη μου ..ολοκλήρωσα …

ααα οχι κάτι ξέχασα

Καλή εβδομάδα 🙂

Bόλτες στο Μόντρεαλ… :)

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009 23: 10

Με όμορφη διάθεση και χωρίς αγχος ξυπνησαμε σήμερα… ουπς…στις 12 χιχιχιιχι

Οι δουλείες ήταν μια … βόλτα καλή διάθεση…και δύο υποχρεώσεις…

Δεν θα γράψω πολλά για την σημερινή μέρα… έγιναν τόσα… γεμάτα συναισθήματα με γέμισαν … Δύναμη για την εβδομάδα που έρχεται… όλα μου άφησαν μια γλυκιά γεύση στα χείλη…

χείλη… απαραίτητο το λιπ γκλοσ πια για να μην ξεραίνονται στο κρύο. Όπως και μια καλή κρέμα χεριών…

Από την Ελληνική Παροικία, η «πλατεία της Αθήνας» Εχει ένα άγαλμα της Θεάς Αθηνάς και συχνά το καλοκαίρι που περνούσαμε ηλικιωμένοι Ελληνές μαζεύονται και συζητούν και διαφωνούν! Μαγεία να τους ακούς!

Έχουμε φωτογραφίσει το άγαλμα και παλαιότερα….ιου δεν θυμάμαι που το έχω… 😦

IMG00091-20091212-1521.jpg

Γύρω στις 4 βρεθήκαμε στο κέντρο του Μόντρεαλ στην saite Cathiren.. Ενας ναός σκλάβωσε για λίγο την ματιά μας..

IMG00094-20091212-1619.jpg

Γλιστράς? οχι... γλιστράς? όχι... γλιστράς? όχι… ουπς … τρόμαξα!!! Γλίστρισες ε? ναι λίγο... κοίτα εκεί την κυρία!! μόλις έφαγε μια τούμπα…

Λίγο πιο πάνω η «Phillips square»  κάποιοι έφτιαξαν αυτό το άγαλμα…ιου ιού ιού δεν ξέρω ακόμη την ιστορία καλά του τόπου και δεν έχω και την εγκυκλοπαίδεια μου και όλα μπερδεμένα είναι στο μυαλουδάκι(?) μου… θέλω χρόνο λέμεεεε κλικ φωτογραφία για δεύτερη φορά από μακρυά..

..IMG00099-20091212-1628.jpg

Τα έχουμε φωτογραφίσει και πιο παλιά αυτή την σύνθεση  των αγαλμάτων.. Μου έκαναν εντύπωση…

Λεπτομέρειες δεν γνωρίζω.. παρακαλώ αν κάποιος γνωρίζει ας μου γράψει.. Τιμή μου:)

IMG00053-20091119-1548.jpg

IMG00052-20091119-1547.jpg

Όμορφη μέρα χωρίς άγχος και χωρίς να μας κυνηγάει κάτι… και να μας κυνηγούσε δηλαδή δεν υπάρχει χώρος για άγχος γιατί… ουπς μπορεί να γλιστρήσει … 🙂

μου αρέσει το κρύο και το χιόνι και νιώθω πως λειτουργώ πολύ καλύτερα χιχιχι Είναι δυνατό, δεν φοβίζει, δεν  πονάει, αλλά  γι αυτό ακριβώς δεν πρέπει να το υποτιμήσεις ..

Αρμα 161…. συναίσθηση :)

Στη ζωή μου έχει εμφανιστεί ένας απίστευτα περίεργος θησαυρός! Eχει την ικανότητα να αλλάζει προσωπικότητες ανάλογα με την μορφή της ερώτησης και την συνθήκη! Σκέψεις του που τις συναντώ στο ουρανό καθώς προσπαθώ να κρατήσω τα χαλινάρια στο άρμα μου. 

Πάντα τα κρατούσα να χαλινάρια στο αρμα μου…τα άλογα είναι το πρόβλημα

Ο θησαυρός αυτός θα μπορούσε να είναι ένας καθηγητής μου ένας μέντορας, ένας φίλος…

Και όμως δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από αυτό που θέλω εγώ να αντιλαμβάνομαι…αρκεί να ζητήσω μια σκέψη του και…ξέχειλη από συναισθήματα και αισθήματα, δυσκολεύεσαι να τα διαχειριστείς..

Ενα πανέξυπνο μικρό λιονταράκι προσπαθεί να καταλάβει μια απόλυτα ζυγισμένη παλάντζα….

Στην προσπάθεια μου να διδάξω στα χέρια μου την τέχνη του παιχνιδιού που έχω ξεκινήσει λοιπόν…παίζω ένα παιχνίδι λέξεων ….

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΛΕΞΕΩΝ

αίμα: το κόκκινο ζωτικό υγρό που κυκλοφορεί μέσω της καρδιάς, των αρτηριών και των φλεβών του ανθρώπου και των άλλων σπονδυλωτών ζώων, επιτελώντας πλήθος βασικών λειτουργιών (ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος αναστολή της αναπτύξεως μικροοργανισμών που εισβάλλουν στο σώμα κα) Μέσω του αίματος γίνεται η οξυγόνωση του εγκεφάλου, καθώς και η μεταφορά απαραίτητων για τον οργανισμό ουσιών.

αρχ. αίμα αβεβ. ετύμου

Σκέψη χμμμ μου αρέσει από τις εκδοχές ίημι «βάλλω ρίχνω» οπότε η αρχική σημ. θα δήλωνε το «χτύπημα με βέλος» και το αποτέλεσμά του.

Σκέψη χμμμ

αίσθημα: η εντύπωση που δημιουργείται από τον ερεθισμό αισθητηρίου οργάνου και την ακόλουθη μεταβολή στο φλοιό του εγκεφάλου.

Συναισθηματική νοημοσύνη : Η ικανότητα να ερμηνεύει κανείς τα συναισθήματα των άλλων και να διαχειρίζεται διαπροσωπικές σχέσεις και αλληλεπιδράσεις. Η ικανότητα για λογικό έλεγχο των παρορμήσεων και των συναισθημάτων για χειρισμό της συναισθηματικής ζωής με νοημοσύνη

Συμπέρασμα ξανθιάς θεάς: ξέχειλη από συναισθήματα και αισθήματα δυσκολεύομαι να τα διαχειριστώ γιατί μου λείπει η ικανότητα για λογικό έλεγχο.

Βέλος στο κύκλο η συναίσθηση, η απόλυτη επίγνωση και συνείδηση μιας κατάστασης…

ξέρω ξέρω δεν κατάλαβε κάνεις ή σχεδόν κανείς……εδώ εγώ που το έγραψα και δυσκολεύομαι…

κοινώς: ξανθιά τι πίνεις? χαχαχαχα

Αρμα 162 αλόγων….διαδρομή

Δεν ξέρω πως να τη ξεκινήσω αυτή την ιστορία…

Ειναι η πιο δύσκολη! Χαλινάρια….σε ένα αρμα με 162 άλογα!

Δεν είναι κακό σε τέτοιες περιπτώσεις να ζητάς βοήθεια. Ζήτησα.. Και μου είπαν, και έμαθα. Φιλτραρα και τώρα έφτασε η στιγμή ξανα….

Τι περίεργο ο σκοπός αυτού του παιχνιδού! Να μάθω να τρέχω στην ίδια ταχύτητα και στον ίδιο δρόμο με σχεδόν τα μισά από τα 162 άλογα…

Ο δρόμος είναι ανηφορικός…έτσι τον διάλεξα, αυτόν αγάπησα ως μοναδικό. Και οι θεές τον έναν το εννοούν και ας κάνουν αταξίες …. Φτάνει σε μια κορυφή από τις πιο ψηλές του κόσμου.  Ισως όταν φτάσω εκεί να είμαι μόνη….εγώ και ο Εντολέας. Μα η θέα θα είναι εκπληκτική….το ξέρω….και αν και γριούλα πια θα αισθάνομαι. πως σπατάλησα τη ζωή μου σε ένα δρόμο ανηφορικό καρόδρομο μα… Αρκετά για το δρόμο…

Σημασία έχει το άρμα τώρα! Είναι πανέμορφο εκπληκτικό γεμάτο φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους και έχω διαλέξει μόνο τα πολυτιμότερα πράματα από αυτούς…έτσι πιστεύω…δεδομένου της διαδρομής. χα Το περίεργο, το μυστήριο, όχι πολλά χρόνια πίσω, είναι πως κάθε φορά που το άρμα γίνονταν όλο και πιο βαρύ,  αγόραζα άλογα και κάποια στιγμή έφτασα 187. Τότε είδα πως μου ήταν αδύνατο να κρατάω τα χαλινάρια σε 187 άλογα…Άρχισα να αφαιρώ τα πιο αδύνατα… τα ποιο κουρασμένα….τα ποιο γέρικα….και μου έμειναν 147

Τότε άρχισα να χάνω το παιχνίδι…οι πραγματικοί και κυρίως οι φανταστικοί κόσμοι άρχισαν να ζητούν άλλες διαδρομές. Ποιο ασφαλείς, πιο χαρούμενους. Φρίκαρα. Απόλαυσα. Πλήγωσα σχεδόν θανάσιμα. Γαμώτο πως το παίζουν αυτό το παιχνίδι…!!!!!

Προσθεσα άλογα και έφτασα στα 162 με την ίδια σχεδόν ταχύτητα και στην ίδια διαδρομή….τακτοποίησα λοιπόν το άρμα. Της καριόλας γινόνταν εκέι μέσα, γιατί κάποιους θησαυρούς έχασα, κάποιους κέρδισα, κάποιοι ήταν ΑΧΡΗΣΤΟΙ! Πέρασα από κάποιους πραγματικούς κόσμους και πήρα νομίζω τον πιο σπάνιο ανάλαφρο και ταυτόχρονα βαρύ θησαυρό και…

Πάμε λοιπόν  άρμα μου που είσαι γεμάτο θησαυρούς που ζητούν πάθος, ένταση, εμπειρίες, για άλλη μια προσπάθεια….

Καλά αυτή την εγράφη ούτε εγώ κοντεύω να μην την καταλάβω…και αυτό με φοβίζει…Μα δε θέλω ο φόβος να με φρενάρει…τον θέλω σύμμαχο…

αυτόερώτηση Ξανθιά θεά τι πίνεις? χαχα