Το ποτήρι του θυμού! Ας … :)

Είναι τώρα τρίτος μήνας που έχω χάσει τη μαμά μου… χμμμ την έχω χάσει… οχι ξέρω που είναι …

Αυτά τα στάδια που περνά κάποιος που πεθαίνει κάποιος δικός του … Τα ήξερα τα είχα σπουδάσει. Έφτασα να τα κάνω πρακτική τώρα. Τα ποτήρια της θλίψης του θυμού, των ερωτηματικών της αποδοχής, της ευθύνης  … οοοολα γεμάτα και μοιρασμένα στις φίλες μου .. με την μικρή θέα να ξεχνιέται ανέμελα θαρρείς στο νηπιαγωγείο …

Η ξανθιά θεά με τις φίλες της λοιπόν πρόσεξαν πολύ πολύ τα ποτήρια …. τα προστάτευαν τόσο καιρό από διάφορες βροχές …στην αρχή της εβδομάδας είχα και μια καταιγίδα απειλητική … τόσο που σκέφτηκε η μελαγχολία να χωθεί στο κρεββάτι … δεν την άφησε η άλλη με τα διαμάντια… καλύτερα βάλε τα κλάματα… να έχουμε καύσιμα για την Στελθ… ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΗΡΕΜΗ ΤΗ ΣΤΕΛΘ φώναξα … έχει πολλές πληγές νωπές … κάνεις να μην της μιλά μέχρι να κλείσουν οι πληγές δεν έχει άλλες μάχες…. και φυσικά δεν της ζητάμε και βοήθεια για κατασκοπείες …

Η Στελθ προσέχει το ποτήρι του θυμού … μόνο αυτή μπορεί εξάλλου να διαχειριστεί ήρεμα αυτό το ποτήρι…

Μακριά από τη βροχή … ναι…  φαίνεται πως ίσως η βροχή της Δευτέρας να ήταν περαστική …

Πέντε το πρωί …Ξημερώνει μια ήρεμη μέρα…. Η Ουγγαρέζα σεβάσμια φίλη που έχει η  Στελθ παρέα στην πισίνα της είπε πορχθές πως αυτός ο καιρός της Μορεάλης αυτές τις μέρες έχει ένα ιδιαίτερο όνομα στην Ουγγαρία… ladies old summer … είναι γλυκές φθινοπωρινές μέρες που για χάρη των σεβάσμιων Κυριών μετατρέπονται με την βοήθεια του ήλιου και του καθαρού ουρανού σε ένα σοφό καλοκαίρι Ετσι το χαίρονται οι ηλικιωμένοι …Το λάτρεψε αυτό η Στελθ …ήρθε και μου το είπε …και μετά από πολύ καιρό είδα ένα χαμόγελο στο πρόσωπό της …

Ήρεμη μέρα..πέντε το πρωί  ..τηλέφωνο από Ελλάδα… παγκράτι? Δεν μου λέει κάτι το νούμερο… η Στεβια μου μένει παγκρατι… Παίρνω το νούμερο … χωρίς ασπίδα καμιά…

stagona.PNG

ασχετο απο μικρή λατρεύω αυτά τα σκίτσα, πάντα έλεγαν μια λυπημένη ιστορία με τόσο χιούμορ… η μικρη θέα τα είχε πάντα για κάποιο λόγο σε όλα τα ημερολογια της, τα ντοσίε της… Αυτό ήταν απο τα αγαπημένα της …

————————————————————————————————————————

Από την άλλη άκρη ακούω τη γερασμένη φωνή του ..

Μπαμπά?

δεν περίμενα να με πεις μπαμπά…

γιατι όχι …(πάντα σε έλεγα ποτε δεν το ένιωσες)

εμαθα για την μανουλα σου …

ναι πέθανε

(μαλακίες λόγια παρηγοριάς που είναι η ασπίδα γμτ )

ξέρεις είχε έρθει εδώ…

ναι το έμαθα πήγε και στην Μάνια στο Καναδά…

Μπαμπά με τη Μάνια μιλάς…

Ελα Μανια μου … λέω και εγώ με είπε η Αγγελική μπαμπά? α εσύ πηρες..προσπαθούσα να πάρω την αδελφή σου δεν το σήκωνε…πήρα και σένα πιο νωρίς Νόμιζα πως ήσουν η Αγγελική …Μάνια θέλω να σου ζητήσω μια χάρη… να μιλήσεις στην Αγγελική… θέλω να … είχα κάποιες διαφορές με την μαμά σας αλλά αυτό δεν επηρεάζει τη σχέση μας, θέλω να επανορθώσω….. περνούν οι σφαίρες γύρω μου … πεθαίνουν άνθρωποι …ξεχνάω …είμαι 77 ..

Ξέρεις πριν από πέντε χρόνια προσπάθησα… πήγες και στο σπίτι της, ειδες και τα εγγόνια σου …θυμάσαι…>

ναι … ΚΑΤΙ θυμάμαι…

Από που έμαθες ότι πέθανε η μαμα..

Πήρε τηλεφωνο η αδελφή σου την Γεωργία μιλούσαν χθες για ώρα..

——————————————————————————————–

της έχω όλες τώρα και με κοιτάζουν με απορία… αυτόν το κύκλο δεν τον είχαμε κλείσει? Ναι τον έχουμε κλείσει…

ακουσα αυτή που μαζεύει τους θησαυρούς του παλατιού να ψελλίζει … τον έπιασαν οι ενοχές.. φοβάται …

θυμάσαι??? είπε η μικρή τσαπερδώνα …είχε πει …και άρχισε να τρέχει να βρει το παραμύθι με το ταγκ Μπαμπας…

σσσσ

  είδατα ποτήρια να κουνιούνται επικίνδυνα με αυτό …του θυμού … πρώτο και καλύτερο…πολλά είπε…τίποτε δεν έκανε… σσσσσ

Καληνύχτα Μορεάλη μου