Γνωρίζω το Τέρας του Νυστεριού!

Την προηγούμενη Πέμπτη γνώρισα το Τέρας που θα αγγίξει την πεταλούδα στο λαιμό μου.  Είναι αρκετά ακατάδεκτος, αλαζόνας, καριερίστας, ατρόμητος, αρπακτικό, αδίστακτος. Έχει δηλαδή όλα τα προσόντα ενός χειρουργού. Έτσι πρέπει να είναι κάθε τέρας που κρατά νυστέρι, να έχει την ακρίβεια του ψυχρού εκτελεστή! Το όνομα του δόκτορας ΧάΙερ …  και μόνο ως επίθετο έχει μια δύναμη.

Στη μικρή ξανθιά θεά άρεσε ο βοηθός του, ένας Ιταλός νεαρός,  αρκετά κυνικός, όταν της ψηλάφιζε το λαιμουδάκι. Τελικά δεν την άφησε να δει από την κάμερα τις πανέμορφες φωνητικές της χορδές. παρόλο που κάθισε ήρεμη μέχρι να της περάσει την κάμερα από το ρουθούνι. Οι φωνητικές χορδές λειτουργούν άψογα … τσ τα αυτό έλειπε!!! Γενικά το διασκέδασε η μικρή μου, χωρίς να πονέσει καθόλου.  Ο μικρός Ιταλός σίγουρος θεός όσο ήταν μόνος στο δωμάτιο, φυσικά όταν αργότερα μπήκε με το Τέρας, ήταν μαζεμένος και απόλυτα υποταγμένος στις οδηγίες του μέντορά του.

 Καθισμένη πάνω σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, σε ένα θρόνο, με  τρία (φυσικά το παλιό παλτό ανίκητος φρουρός) σερνικά να ασχολούνται  με το κορμί μου.!  Ιδιαίτερη, μοναδική, η πιο κυνική, η πιο αλαζονική από όλους, η κυρίαρχος του ουτοπικού παιχνιδιού, της αθανασίας .ΕΓΩ  Ακούω, συμβουλεύομαι αλλά αποφασίζω μόνο Εγώ. Το Τέρας τα είπε λίγο μπερδεμένα, παρόλο που ζωγράφισε την  πεταλούδα, τον όζο στο ένα  φτερό και τον παραθυρεοειδή που είναι πρησμένος στην απέναντι πλευρά, η μικρή ξανθιά πρόσεχε ιδιαίτερα από που περνούν τα δύο νεύρα που δίνουν τις εντολές στις φωνητικές χορδές..

«Θέλω να έχω όσα περισσότερα στοιχεία μπορώ για να ξέρω τι θα συναντήσω όταν θα είμαι εκεί , υπάρχει μια εξέταση που έχει ανακαλυφθεί εδώ και ένα μόλις χρόνο, Βιογενετική βιοψία! Γίνεται στις ΗΠΑ καλύπτεται από το καναδικό ασφαλιστικό σύστημα και θέλω να την κάνεις πριν προχωρήσουμε » 

είπε στα αγγλικά το Τέρας του Νυστεριού.  …

Μισόλογα…με μπερδεύουν τα μισόλογα,, η εξέταση θα δείξει πόσο τεμπέλης ή επιθετικός είναι ο καρκίνος! Βεβαία το αν ήταν τελικά καρκίνος ή όχι θα το μάθουμε σίγουρα μετά την επέμβαση.  Αρα αν κατάλαβα καλά ψάχνουμε την ταχύτητα αύξησης του όζου… ή όχι … αχμμμ Το τέρας κυνηγά την πεταλούδα και αναρωτιέται μήπως θα πρέπει να την καρφώσει όλη στην συλλογή του… Καλό μου τέρας αυτό θα το συζητήσεις με την Νεράιδα των αδένων! ….

Αναρωτιέμαι… ακόμα αναρωτιέμαι…

Κοιτάζω το παλιό μου παλτό…σε αγαπώ ….

λαλα…

ααααα Ναι πριν από λίγες μέρες στην παρέα οφείλω να ομολογήσω πως προστέθηκε και η «μη μου άπτου«, η γνήσια φαρφουρένια θεά που αναγνωρίζει ανά τον κόσμο όσους έχουν υποστεί βλάβη! Κοίταξε το χέρι της, με το ηλιοβασίλεμα που της ζωγράφισε ο φλεβοκαθετήρας  την Δευτέρα… ευτυχώς είχε ξεπρηστεί αρκετά… Ο γνωστός Βλαξ, που της έκανε την εξέταση για τους παραθυρεοειδείς… έσπρωχνε από δω και από κει την βελόνα. Δεν εννοούσε να καταλάβει … το απλό … δεν είχε ανοίξει την βαλβίδα!!!

ωωωω ναι … ξέχασα να γράψω στην χαρτόκουτα του μυαλού μου. Την Δευτέρα έκανα μια εξέταση για να δούμε τα παραθηρία μου . Έλαμπα εσωτερικά σε κάθε διαδρομή, κάθε μονοπάτι. Ένα μαγικό δάσος ή απλά σα μια πυγολαμπίδα. Όλη η μαγεία του κορμιού μου φωτισμένη με πυρηνική δύναμη (ο βλαξ κατάφερε να μου βάλει το υγρό)…. Έκλεισα τα μάτια και ακούνητη όση ώρα με φωτογράφιζαν, ταξίδευα τραγουδώντας από μέσα μου τραγούδια…..

Έτσι μέχρι στιγμής έχω στον θυρεοειδή μου αδένα  έναν όζο 2 εκατοστά και κάτι ψηλά (40% ύποπτο για καρκίνο)στην αριστερή κάτω πλευρά του, και ένα πρησμένο παραθυρεοειδή στην κάτω δεξιά πλευρά, που θα χρειαστεί να κάνουμε και άλλη εξέταση

Πάμε να κάνουμε και άλλες εξετάσεις λοιπόν, και θα ξαναδώ το τέρας του νυστεριού ξανά μανά …

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Advertisements

Μια απόφαση ζητά επικύρωση.

Η Νεράιδα των αδένων όπως είναι φυσικό έχει υπό την προστασία της όλες τις πεταλούδες που είναι στενές φίλες με τις χορδές.

Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη. Δώσε κλότσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχινήσει

Το φθινόπωρο έρχεται και μαζί με αυτό, αρχίζουν όλες οι μυστικές διαβουλεύσεις του κάδου ανακύκλωσης. Τι πετάς τι κρατάς. Τι κρατάς τι πετάς, τικ τακ τικ τακ. Τι πρέπει να αποθηκεύσεις για όταν… «Δεν είναι πως δεν το ήξερα πως όταν ψάχνεις όλο και κάτι θα βρεις» γρύλισε πριν από πολύ καιρό η Στελθ, τώρα άκουγε προσεκτικά, παίζοντας με το πασπαρτού του αεροσκάφους.

«Πέσαμε στο γκρι» είπε η Νεράιδα των Αδένων! Ούτε άσπρο, ούτε μαύρο λοιπόν, αλλά μια από τις αποχρώσεις του γκρι και μάλιστα αρκετά έως και πολύ σκούρα. Το γκρι θέλει συζήτηση, έχει τριάντα αποχρώσεις, τόσα σκαλοπάτια υποψίας βλέπει ο άνθρωπος, μέχρι να φτάσει στο άσπρο ή στο μαύρο.

Στο πλατύσκαλο μιας διάγνωσης, η Νεράιδα των Αδένων έβγαλε απόφαση. Τώρα μένει να την επικυρώσω αφού κατανοήσω πλήρως τους λόγους της απόφασης, στην συνάντησή μας, στο δάσος των τεράτων , στα μέσα Σεπτεμβρίου. Η Νεράιδα έχει ήδη βρει το Τέρας που θα ψαλιδίσει το φτερό της πεταλούδας χωρίς να κόψει το παλμικό λαρυγγικό νεύρο! Η μικρή ξανθιά θεά άρχισε τις πολυλογίες, σε φίλους, σε κόσμους και παραμύθια να χωθεί…

Άσε μας κοριτσάκι μου

Γούρλωσε τα ματάκια της, έτρεξε στο μεγάλο βιβλίο της ζωής και σκόνταψε σε μια άγνωστη πέτρα. Την σήκωσε, της άρεσε το σχήμα, οι αντανακλάσεις στο φως. Άρχισε να την περιεργάζεται,  έτριψε κάτω μέρος της στα ρούχα, για  να φύγουν τα χώματα …διάβασε αργά με κρυστάλλινη (για την ώρα) φωνή την άγνωστη λέξη …

φειδώ

Ασχετο, έμαθα να βάζω παράθεμα στις εγγραφές μου και το ξεφτίλισα λίγο!!!

Και όσα ακόμα δεν καταλαβαίνω στα ρωτάω σα μικρό μικρό παιδί

 

Καληνύχτα 🙂

 

 

Το πουγκί της Πεταλούδας !

…και ενώ μιλούσαμε για παραθηρία, και πως τα νανούρισα με βιταμίνη τη ήλιου, να δούμε αν κοιμούνται μου είπε, έτσι προληπτικά … και είδαμε και αυτό που είδαμε ήταν πως το μεγάλο θηρίο κουβαλά ένα σακουλάκι δυο και κάτι εκατοστών! Αν και εμένα καμιά περιέργεια δεν με έχει πιάσει, εκείνη που ξέρει πως είμαι ένα μικρό κομματάκι στην καρδιά της Δαφνούλας της, τι έλεγα… α ναι … εκείνη ήθελε να ξέρει. Είναι Νεράιδα των αδένων και δεν μπόρεσα να της το αρνηθώ…

Ετσι μια και δυο και σήμερα στις 14 και ώρα 8 και μισό ακόμη, συνάντησα τον Ιταλό με Τα Μήλα, έναν απίστευτα ήρεμο και χαμηλών τόνων μάγο όμως με τεράστια δύναμη τόση όση να αντέχει την γκρίνια της γυναίκας του όταν διακόπτει τις διακοπές του.

Ανοίγω παρένθεση προς Πέτρο : Μου είπε πως αναγκάζονται να διακόπτουν τις άδειες τους γιατί δεν υπάρχουν γιατροί. Οι νέοι γιατροί δεν έρχονται γιατί δεν υπάρχουν βοηθοί καθώς έχουν γίνει περικοπές στο βοηθητικό προσωπικό !!!! Άκου γιατρέ και το άλλο. Οταν του είπα πως οι Ελληνες και οι Ιταλοί είναι οι καλύτεροι γιατροί λόγω γλώσσας μάλλον … μου απάντησε… «Οχι μάλλον λόγω Καρδιάς»

Με προετοίμασε λοιπόν ο μάγος για να αρπάξει στα κρυφά λίγο από το συμπαγές υλικό που έχει το πουγκάκι του θηρίου.  Η αλήθεια είναι πως ήταν τόσο ήρεμος και μεθοδικός που ούτε που κατάλαβα πως βρέθηκε το τσιρωτάκι μετά στο λαιμό μου, ενώ το θηρίο αν και τεράστια πεταλούδα δεν κατάλαβε τίποτε… αχμμ ίσως λίγο λίγο τώρα κάτι νιώθω…

Η μεγάλη έκπληξη το παλιό μου παλτό… ποτέ δεν πίστευα πως υπάρχει κάτι πιο φοβερό και τρομερό από το «μέταλλο στην σάρκα» Τελικά υπάρχει … να περιμένεις έξω χωρίς να ξέρεις αν πονά και υποφέρει..

Επιστρέψαμε …λαλά της διαδρομής… τα αποτελέσματα της όψης του βίου σε λίγες μέρες

.

 

Απαράδεκτο σεναριοτέστ (blogame)

Δεν φτάνει που με έβαλε ξανθό πλασματάκι να ξημεροβραδιάζομαι (κόψε κάτι ρε ξανθιά) να διαβάζω (μπουχαχα σε είδα, με τον γνωστό διαγώνιο τρόπο διάβαζες) τεράστια σεντόνια για το τι δουλειά ρίχνει ο δυστυχισμένος σεναριογράφος κινηματογράφου,,,,, ,μια ιδέα εδώ Μαθήματα σεναρίου ,,,,,ξαφνικά μας λέει …κλείστε τα βιβλία σας βάλτε τα στην τσάντα και κρατήστε έξω μόνο το λαπ τοπ… έχουμε πρόχειρη άσκηση… Πρώτη άσκηση σεναρίου

CINEFIL SCENARIO TEST 2

…και πάνω που πάει να γελάσει το χειλάκι μου… διαβάζω πως θα βαθμολογηθώ και όλας άλλα και θα βαθμολογήσω και μάλιστα όποιο θέλω… εκτός λέει από το δικό ΜΟΥ.

Βρε αγαπημένε μου Γιάννη πως θα καταφέρω εγώ μια ξανθιά θεά να βαθμολογήσω κάτι άλλο εκτός από το δικό μου???? ουφ… και είμαι και αναρχικό πλασματάκι …

τέλος πάντων είμαι και σεμνή και ταπεινή εκτός από πανέμορφη και πανέξυπνη και πάνω από όλα μετριόφρων .. οπότε βουτάω το λαπ τοπ και σκαρώνω κάτι και το στέλνω… πιφ σιγά πόσοι θα πάρουν μέρος … !!

Η συμμετοχή

2.  «Απαράδεκτος»
Έδεσε σε τέλεια σύμπτωση η αστραπή με το σπάσιμο της μάλλον μεγάλης κιμωλίας. Η καθηγήτρια μαθηματικών προσπαθούσε να αποτελειώσει στον πίνακα την δεύτερη γραμμή του ίσον…

«Ισον» ;  Η  κύρια Ζορζετ γυρνά απότομα και φανερά ενοχλημένη.
Ζορζετ : «Κατερίνα τι έχεις πάθει σήμερα; Είναι η δεύτερη φορά που προσπαθώ να εξηγήσω την άσκηση»

Το χλωμό πρόσωπο της Κατερίνας ακόμη και χωρίς τα εκφραστικα φρύδια που πρόσφατα έχασε, εκπέμπει ξαφνικά ένα φως. Με τα σχεδόν διάφανα δάκτυλα  ισιώνει το πορτοκαλί σκουφάκι της.  Το γέλιο της γίνεται  ένα με το κελάρυσμα της βροχής.
Κατερίνα :  «Δεν φταίω εγω κυρία.. ο Δημήτρης …»

Η αυστηρή ματιά της καθηγήτριας συλλαμβάνει  τον ταραξία, που προσπαθεί με γρήγορες κινήσεις να φτάσει στο θρανίο του.
Ζορζέτ: «Δημήτρη  για έλα εδώ σε παρακαλώ !»

Με κατεβασμένο το κεφάλι ο νεαρός πλησιάζει στον πίνακα. Οι κινήσεις του γρήγορες στην προσπάθεια του. να χώσει στην τσέπη  την αποκριάτικη μασέλα δράκουλα. Τα κρυφογελάκια των συμμαθητών του δεν βοηθούν και τόσο την κατάσταση.

Ζορζετ: «Δημήτρη συνεχίζεις να είσαι απαράδεκτος. Πέρασε αμέσως έξω και περίμενε με»

Η πόρτα της αίθουσας κλείνει αργά πίσω από τον Δημήτρη, όμως ένας δεύτερος κεραυνός υπογραμμίζει τον εκδιωγμό  από την τάξη.
Ο πάγκος του διαδρόμου για άλλη μια φορά τον περιμένει. Χωρίς δεύτερη σκέψη αφήνει το κορμί του να «χυθεί» στη θέση, το βλέμμα του χάνεται στις σταγόνες της βροχής που ζωγραφίζουν τα τζάμια.  Το κουδούνι χτυπά, η κυρία Ζορζετ παίρνει την συνηθισμένη θέση δίπλα του.

Ζορζέτ: «Εξήγησε μου παιδί μου γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι. Τι σου συμβαίνει; Πότε θα σταματήσεις να συμπεριφέρεσαι τόσο ανώριμα;

Σκυμμένος σχεδόν βουβός, με μηχανικές κινήσεις παίζει με την μασέλα του Δράκουλα…

Η βροχή, η καταιγίδα οι αστραπές, ενώνουν το χορό τους με τα χειροκροτήματα στην κατάμεστη αίθουσα. Ο σοβαρός κύριος στο πάνελ των ομιλητών- είναι δεν είναι 37 χρονών- χαμηλώνει ντροπαλά το κεφάλι. Πίσω του  δεσπόζει μια τεράστια φωτογραφία ενός βιβλίου, με ευανάγνωστο τίτλο :»Οι ευεργετικές ιδιότητες του γέλιου» και με πιο μικρά γράμματα «επιστημονική έρευνα και αποτελέσματα»  Η δυνατή φωνή του παρουσιαστή καταλαγιάζει τον εκκωφαντικό θόρυβο των χειροκροτημάτων

Παρουσιαστής: «Ο Καθηγητής νευρολογίας, Δημήτρης Αθηναίου, θα δεχθεί τώρα τις ερωτήσεις σας !»
Ο νεαρός συγγραφέας πλησιάζει το μικρόφωνο. Σοβαρός, ανέκφραστος, τακτοποιεί το μικρόφωνο, σηκώνει το κεφάλι του και …  χαμογελά διάπλατα ! Με αργές, σίγουρες κινήσεις απομακρύνει την αποκριάτικη μασέλα από το στόμα του. Τώρα είναι έτοιμος για την πρώτη ερώτηση.
Τα βλέμμα, τα αυτιά του, «φυλακίζουν» στην ύπαρξη του,  το γέλιο μιας κοπέλας, κελαρυστό, δυνατό !
Εκείνη ανακάθεται σε μια από τις καρέκλες της πρώτης σειράς, συμμαζεύει, όπως όπως το πορτοκαλί ατίθασο σκουφάκι της και χαμηλώνει το κεφάλι.
Στα σχεδόν διάφανα δάκτυλά της κρατά το βιβλίο, η ματιά της ταξιδεύει στην πρώτη σελίδα.
«…στην Κατερίνα της ζωής μου».

Απαράδεκτη είμαι καθότι ο μάγος που έχει το cinefil είναι και λαοπλάνος!! Δεκαπέντε συμμετοχές και άντε να τις διαβάσεις όλες για να ψηφίσεις… και εκείνος γελούσε σα μικρό παιδί και το χαιρόντανε και καταμετρούσε ψήφους και μας έβαζε σε όμορφα και διάσημα πινακάκια

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΓΡΑΦΗΜΑΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ

και κάπως έτσι εφτασε και η μέρα των αποτελεσμάτων και … να τα αποτελέσματα και να τα δώρα και η μεγάλη χαρά του Γιάννη ….

Γιάννη μας να σαι καλά … «Και τι δεν θα έκανα για να γελάς»

ασχετο

Πότε θα φύγουμε :)

Την βλέπω με την ζεστή κούπα κακάο, στο παράθυρο μπροστά. Στολισμένο παράθυρο με Χριστουγεννιάτικες κάρτες, ευχές που με τα χρόνια έγιναν στολίδια. Όλα τα παράθυρα ευχές. Νομίζω πως η συλλογή μου από γιορταστικές κάρτες είναι μεγάλη. Στην Αθήνα τις στόλιζα στο μπουφέ, την μιά δίπλα στην άλλη χωρίς να παίρνουν ανάσα και τώρα χωρίς ανάσα είναι σε κάποια από τις κούτες στολιδιών που έμειναν στην Ελλάδα να περιμένουν καρτερικά την στιγμή που ίσως … ίσως φτάσουν στον Καναδά. Στη Μορεάλη έφτιαξα άλλη συλλογή εδώ και … οκτώ χρόνια. Δείχνω στην αέρινη φίλη μου, την μικρή ξανθιά που κάνει χαρούρες για το πρώτο χιόνι. 

IMG_0632.jpg

Διάβαζα κάτι που έγραψε ο πρόεδρος της κοινότητας στην εφημερίδα. σχετικά με το τί είναι ζωή και πως την αντιμετωπίζουν κάποιοι. Αν απαντήσεις τι είναι ζωή απαντάς και τι είναι θάνατος Προσπαθούσε να ορίσει τη ζωή καθώς χανόνταν σε όσα αγαπά. 

Ετοιμάζονται όλοι για τις γιορτές. Αυτή η φάτνη πάντα μου άρεσε.  Το απλό, η ταπεινή γέννηση, η πρώτη ματιά, αθώα θέλει να γνωρίσει ότι βλέπει, αισθάνεται, ακούει, δεν έχει μάθει να αγαπά, άγραφο χαρτί που όμως συγκεντρώνει το ενδιαφέρον του σύμπαντος, σε κάθε δάκρυ του, σε κάθε χαμόγελο του.  

Στολίστηκε το σπίτι, σκαρώσαμε με το παλιό μου παλτό  και ένα ταξίδι. Να φύγουμε. Προορισμός, ο Σκούξης και ο Σπούξης. Ο Σκούξης τελικά δεν ξέφυγε από την λευχαιμία, πριν από λίγες μέρες και μετά από οκτώ μήνες επέστρεψε. Έτσι πρέπει να κάνει νέο κύκλο χημειοθεραπείας και να προετοιμαστεί για μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού. Δεν ξέρω που θα πετύχουμε λοιπόν το  Σκούξη, ίσως στο νοσοκομείο! Ελεύθερο θέμα το πρόγραμμα των γιορτών με μόνο γνωστό τον προορισμό. 

Διάβαζα αυτό το άρθρο του προέδρου της ελληνικής κοινότητας και να πω την αλήθεια δεν έχω καταλάβει ούτε καν τι είναι θάνατος. Από το κοτοπουλάκι που έθαψα κάτω από την τριανταφυλλιά μέχρι το θάνατο της Μάνας του Πατέρα μου, του Βασκουλίνου μου και κάποιων γνωστών μου … όχι δεν έχω καταλάβει, δεν έχω απάντηση…  δεν ψάχνω απάντηση … στριφογυρίζουν διάφορα στο μυαλό (?) μου κάθως κοιτώ την μεγάλη μου συλλογή από στολισμένες ευχές … 

 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂