Οι θησαυροί της Μαρτυριάς :)

Δεν μπορώ να πω πως το ένιωσα ακριβώς αλλά έτσι είναι… έτσι δεν είναι μαλούμα μου;  Αφού ο πρώτος μου ξάδελφος είναι παππούς έχω γίνει και εγώ γιαγιά ε; 

Ο Σπούξης την προηγούμενη Κυριακή βάφτισε την εγγονή του. Δέκα μηνών πλασματάκι. Βάφτιση που αφορμή για εκδρομή στις ΗΠΑ. Πήραμε πόνους, κούραση, ζορισματα και τα χώσαμε στο αυτοκίνητο. Κάπου λίγο έξω από την Βοστόνη μας περίμενε ένα όμορφο δωμάτιο ξενοδοχείου. Σάββατο μετά τα σποράκια, με το παλιό μου παλτό οδηγό, ξεχυθήκαμε στην άσφαλτο. Πεινούσαμε για ένα ταξίδι, καταβροχθίσαμε 450 χιλιόμετρα.

Η Στέλθ ως συνήθως σήκωσε ασπίδες στον μαλάκα … ακριβώς αυτό ήταν… στον μαλάκα λοιπόν, που τόλμησε στα σύνορα να θεωρεί το πράσινο μπακαλοχαρτο, ένα είδος προνομίου … πόση  αλαζονεία πια… 

Μικρές στάσεις, πολλά τραγούδια, σε ένα παιχνίδι με τα χιλιόμετρα του ταμπλό…επίτευγμα του «δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω»!!!

«Είμαστε με τον Σκούξη, μπορείτε να πάτε στο ξενοδοχείο, θα έρθουμε να σας πάρουμε».Τα λόγια του Σπούξη, ζωγράφισαν χαμόγελο σκανταλιάς στα μάτια της μικρής ξανθιάς θεάς.  Η βράδια, μαγική και αληθινή, εξομολογήσεις, μια μαργαρίτα, φαγητό, καφές … Γυρίσαμε στο δωμάτιο κοντά 2 τα ξημερώματα!

Άνετο κρεββάτι φιλοξένησε κούραση, πόνους, ζόρια μα και την παιδική χαρά της εκδρομής! 

DSC_0392.jpg

 

Η ματιά στο παράθυρο γλυκό ξύπνημα Κυριακής. Χαμογέλασα στο πείσμα του καιρού να μην κάνει την χάρη στα σύννεφα για βροχή. 

DSC_0390.jpg

 

….. πρωινό γεύμα… αχνιστός καφές με ευωδιά ξενοδοχείου… έχει πάντα άλλη γέψη το πρωινό σε ξενοδοχείο!

Σήκωσες αμέσως το τηλέφωνο, δεν γάβγισες, γλυκός συγκαταβατικός… ορισμένες φορές, όπως έξω από την εκκλησία, μου έσφιγγες το χέρι, ίσως για να καταπιείς τα δάκρυα, η προσπάθεια σου ζηλευτή. Όλα για την μικρή πριγκίπισσα που την γέμισαν λάδια και την βούτηξαν στο νερό σε μια όμορφη εκκλησία. 

20170507_130811.jpg

 

Ο σκύλος μας καλωσόρισε και τους τέσσερις, συγκράτησε τις μυρωδιές μας γίναμε φίλοι του. Όμορφο λυκόσκυλο που μου θύμιζε τον Τσεστερίνο, σε όλη την διάρκεια της δεξίωσης δέχονταν τα χάδια μας. 

 20170507_145618.jpg

Ο Σπούξης μονολογούσε ενθουσιασμένος, δεν το πίστευε «αν μου περιέγραφες αυτή την εικόνα που βλέπω αυτή τη στιγμή θα έβαζα ένα εκατομμύριο δολάρια πως δεν πρόκειται να συμβεί»…Η μικρή ξανθιά χαμογελούσε…έλαμπε στα μάτια της και πάλι η αταξία.  Άλλη μαγεία έχει να δίνεις μια μάχη αισιοδοξίας… όχι για ένα στοίχημα αλλά έτσι δίχως να το ξέρεις! Νομίζω τελικά πως οι αισιόδοξοι δεν το ξέρουν … μόνο οι άλλοι το βλέπουν  

Συλλέξαμε τους μικρούς θησαυρούς του ταξιδιού … ευχαριστώ, σφιχτές αγκαλιές. φιλιά… 4 κομμάτια σπιτική τυρόπιτα για το δρόμο και τις μαρτυριές της βάφτισης και …»δρόμο πήραμε δρόμο αφήσαμε» για την επιστροφή … 

20170507_181943.jpg

 

20170507_191523.jpg

 

Στα σύνορα ο φύλακας του φιλόξενου Κανάδα έκανα για μια ακόμη φορά την διαφορά, με το χαμόγελο και την ευγένεια του.  

 

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

 

Advertisements

Κάπως έτσι δυναμώνει το αύριο..:)

Ενα απλό Σαββατοκύριακο….και όμως θέλω να το φέρω εδώ. Μου έκανε εντύπωση για όσα με έκανε να νιώσω. Τραπέζι …από το Βιλαρίμπα μέχρι το Βιλαμπάχο. Την Πέμπτη έβαλα τη Στελθ σε άσκηση Αφήσαμε την μικρή ξανθιά να πετάξει το αεροπλάνο…δεν είχαμε άλλη επιλογή… μόνο έτσι ίσως ξαναπετούσε  στα σύννεφα  ένα μεγάλο παιδί που έχει θυμώσει με όλους τους πιλότους.

Η πτήση της απολαυστική… δεν θυμάμαι, δεν κατάλαβα Η μικρή ξανθιά δούλευε ενστικτωδώς  ..εμ η στελθ αόρατη κάπου γυρνούσε ήμουν σίγουρη … και …τσουπ όλοι οι επιβάτες έμειναν ενθουσιασμένοι και κύριως πέρασε όμορφα και το παιδί της βροχής, αυτό που φοβάται να μην του κάνουν κακό …αυτό που πάει ανάμεσα στο λεγόμενο έντεχνο και στο λεγόμενο εμπορικό και ξαφνικά το σπρώχνουν και από τις δύο πλευρές …

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=XHTH5a8qXbw[/embedyt]

Κάπως έτσι βρέθηκα την Κυριακή με το παλιό μου παλτό να χορεύουμε και να τραγουδάμε στη μεσημεριανή βροχή μιας Κυριακής

Πόσο εγωιστικό  ξιπασμένο  είναι που γράφω για μένα … το ελπιδοφόρο είναι πως τα γράφω για μένα για να αυτοθαυμάζομαι !!!

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=X4OF11uFOmU[/embedyt]

Όσα αντίγραφα και να φτιάξω δεν γίνεται να με πετάξω γι αυτό στίχοι…


Ζήσε ό,τι σκέφτεσαι, ό,τι ονειρεύεσαι

Κάνε πως καίγεσαι, με μια καινούρια φωτιά


Όσα αντίγραφα κι αν φτιάξεις

Δε γίνεται να με πετάξεις


ένα τηλεφωνο να δω τι κάνει ένας φίλος …ουφ … με έπιασε ένα ουφ (αναστεναγμός )… καθώς δεν ήταν που δεν μπορούσε να μου μιλήσει ήταν το ήχος της φωνής του …

Συγκεντρώνομαι και συνεχίζω, καθώς την Παρασκευή μια είδηση μου θύμισε πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή… Συνέχεια σε ενδιαφέρουσα κατάσταση γεννά γεννά…Πριν από δύο εβδομάδες παντρεύτηκε ο διευθυντής του σχολείου μας μια δασκάλα…πήγαμε στη χαρά τους … ο πατέρας της την συνόδευσε στην εκκλησία, ταξίδεψε από Ελλάδα μαζί με την μαμά της για το γάμο της… και μετά και μετά… την παρασκευή το πρωί πέθανε από καρδιά …. τον συνόδευσε τώρα εκείνη …

κάπως έτσι βρέθηκα την Κυριακή με το παλιό μου παλτό με σεβασμό να την αγκαλιάζουμε δίπλα στο ανοιχτό φέρετρο του πατέρα της σε κάποιο νεκροπομπείο …

Το Σάββατο το πρωί …αγιασμός στο σχολείο μας … να μετρώ τα μικρά σε κάθε στροφή μήπως και κανένα κοτοπουλάκι μου  πεσει σε καμιά τρύπα υπονόμου … και μετά και μετά ε όπως και να το κάνουμε 16 αγοράκια  …α τι χαρά και ένα ακόμη … πάνω που έλεγα πως θα τα κάνω 15 γιατί το ένα είναι για πρώτη   και όχι για νηπιαγωγείο …. α ναι και αντί για τέσσερα πέντε κοριτσάκια … α και κάποιο αγοράκι να θέλει τον μπαμπά, να κλαίει και αντε να έρθει ο μπαμπάς που του το είχε υποσχεθεί και και αντε να φεύγει πάλι …και μετά και μετά να μην μπορώ να τα κάνω να ευχαριστηθούν . Να νιώθω πως μου ξεγλιστρούν και ξαφνικά ένα παιχνίδι με χρώματα … και γιες γιες διασκεδάζουν …και να και η ατάκα από τον μικρό …κυρία Μάνια δεν έχω κλάψει για αρκετή ώρα!!! .κουρασμένη, στο κρεβάτι το απόγευμα το παλιό μου παλτό να μαγειρεύει … μπριζόλες, κολοκύθια, χορτόσουπα…και

κάπως έτσι έφτασε της Κυριακής το βράδυ με μια κούπα τσάι με πορτοκάλι και κανέλα να γράφω για του βίου την όψη του αύριο ναι..

.το αύριο

σα ξόρκι πάλι να ζητά

με μουσική με βροχή

με σεβασμό και πολλά χρώματα

γι αυτόν που αγαπά του  βίου την όψη

την όποια όψη οδηγό του αύριο

Πάμε καρδιά μου μαζί για το «κάπως έτσι» του  αύριο 


Καληνύχτα Μορεάλη μου

Στο Καλό είδος σκοπεύω … :)

Μια αφορμή και ξύπνησε μια θύμηση από τα μικράτα μου …

ω … πως μου ήρθε να εκφράσω έτσι…

πάμε πάλι …

αγκαλιά στο ύψος του στήθους κουλουριασμένο ένα σάλι …το κρατούσα έτσι ώστε να χώνω το πρόσωπό μου μέσα… η στάση της κουνιστής καρέκλας… μια στάση που με ηρεμεί ..κάνει το χρόνο να κυλά αρμονικά .. τον μηδενίζει ..όπως στην κούνια … ένα ανθρώπινο εκκρεμές …

Θυμάμαι πως κολλούσε η μούρη  στη βιτρίνα … το ήθελα τόσο μα τόσο … που όταν το έβγαλα από το περιτύλιγμα  χάθηκε κάθε εικόνα… δεν … δεν θυμάμαι ποιος μου το έκανε δώρο… Ενα μικροσκόπιο …και στα γυαλάκια του ζουλίχθηκε  …οοοοτί μπορείτε να φανταστείτε… πίστευα πως θα μπορούσα να χαθώ σε ένα τελείως διαφορετικό κόσμο … έναν μικρόκοσμο τόσο μεγάλο και σύνθετο .. χμμμ να ρωτήσω την αδελφή μου πρέπει να το βρήκε …κάτι μου είχε πει μα δεν θυμάμαι … νομίζω το έχει το μέγα αρσενικό μου … Θυμαμαι κοιτούσα μέσα απο αυτό το μικροσκόπιο και νόμιζα πως θα έκανα μια τρανή ανακάλυψη ……είχα και ένα μικρό νυστέρι … και τσιμπιδάκι και και …

 

 

Τι είσαι πάλι εσύ; Κάτσε να μάθουμε να τρέξουμε να σε εξετάσουμε …να σε βάλουμε στο μικροσκόπιο …να οργανωθούμε.. να σε απομυθοποιήσουμε … προκαλείς βλάβη ή όχι … τι είσαι πάλι εσύ… γρήγορα γδύσου και στο μικροσκόπιο να δούμε του βίου σου την όψη 

μικροσκόπιο είχα…τηλεσκόπιο όχι … είχα όμως και  ένα καλειδοσκόπιο (καλό είδος σκοπεύω) 

το έχω ακόμη και με γοητεύει πάντα …

καλειδοσκοπιο.jpg

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

 

Λάβε θέση για να πάρεις …:)

Είναι ένα τραγούδι που μου αρέσει, περισσότερο για αυτή …την γλύκα … του ναι όχι

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=33v7TENX_1M[/embedyt]

Είναι μια από αυτές τις στιγμές που δεν θέλω να γράψω… θέλω όμως να αφήσω το σημάδι μου… ένα κώδικα…

Νέα εβδομάδα, η θερμοκρασία στην πόλη πέφτει, μικρές ζεστές πινελιές στα δέντρα …σα φλασάκια … ήλιος που κρύβει μια μια χρυσή του ακτίνα σε φύλλα. Θα πέσει το φύλλο στη γη και θα χωθεί θα γίνει ένα με το χώμα … έχουμε χρόνο για αυτά … Για την ώρα πάμε για την αρχή …

Μια νέα εβδομάδα …εδώ είμαστε …καλώς να ορίσει … βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις … άντε καλά στο σιντι αντε καλά στο φλασάκι γιου εσ μπι

μια έτσι μια αλλιώς για δες ανάβει το φλάς… ναι όχι ναι όχι …

Καλή εβδομάδα και ότι φέρει 🙂